Thursday, July 2, 2020

අට විසි මහල 19 - අම්රිතාගේ දියණිය




(මේ පළවන්නේ අටවිසි මහල නවකතාවේ දහ නව වැනි කොටසයි . මින් පෙර කොටස් මෙතැනින්)
සේලට  හා මනෝරන්ජන්ට  පසුදා අලුයම වනතුරු කතාබහ කරන්නට බොහෝ දේවල් තිබිණි. දෙදෙනාම ඇසින්  නුදුටු පසුගිය මාසයේ සයිට් එකේ විස්තර, ලබන මාසේ  තුන්වන තට්ටුව දමන අයුරු, ඉන්පසු යන්නට සිටින ට්‍රිප් එක  ආදියට අමතරව  ඉන්ටවිව් එක දවසේ අසේලගෙන් වමාරාගත් සමස්ත ජීවිත කතන්දරයේ  සමහර පරිච්චේද ඉතා සීරුවෙන් තව දුරටත්  දිගාරින්නට විය . මේ වෙලාවේවත් මනෝරන්ජන් ඔහුගේ පවුලේ කිසිවෙකු ගැනවත් , සරසවි ජීවිතය  හෝ දේශපාලනය ගැනවත්  වචනයකුදු  කතා නොකළ අතර අසේල ඒවා හාරා අවුස්සනට ගියේ නැති එක ඔහුට මහත් ඉස්පාසුවක් විය .

එහෙත් අසේල මහත් කුතුහලයෙන් අම්රිතා ගැන විමසිලිමත් වන බව මනෝරන්ජන්ට  තේරුම් ගියේය .

" මනෝ මහත්තයා මට තියෙන ලොකු ප්‍රශ්නයක් කියන්නද ? ඔයයි අම්රිතායි මාර විදිහට ගැලපෙන ජෝඩුවක්. යාලුකමකට එහා ගිය ලෙන්ගතුකමක් ඔය දෙන්න අතරේ තියෙනවා කියල මට තේරුනා. ඔය දෙන්න තරුණ වයසේදීම  දෙන්නගෙම් රටෙන් පිටදී තනියම හම්බ වෙලා, දුක සැප බෙදාගෙන ජීවත් වෙලා ආදරවන්තයෝ නොවුනේ කොහොමද කියල මට හිතා ගන්න බෑ. අනෙක් අතට ඔයා නෙතදරා ගැන උනන්දු වෙනකම් මම හිතාගෙන හිටියේ ඔයයි අම්රිතයි අතරේ මොනා හරි හුටපටයක් තියෙනවා කියල . ඇත්තම කියනවානම් ඊට පස්සේ මමත් අම්රිතා ගැන උනන්දු වුනා. මම මර කැමතියි ඒ වගේ කෙල්ලෙකුට. වෙලාවකට අම්මා කෙනෙක් වගේ. වෙලාවකට සෙල්ලම් ඉස්කෝලේ චරිතයක් වගේ. මිනිස්සු එක්ක බැලන්ස් කරගෙන ජීවත් වෙන විදිහ . උනන්දුව , ඇහුම් කන් දෙන එක . පැහිච්ච කම .විනෝදෙන් ඉන්න එක ,  මේ ඔක්කොටම වඩා ලස්සන . '

දිග සුසුමක් හෙලූ  මනෝරන්ජන් මෙසේ කීවේය .

" අම්රිතා  ආදරේ හිතෙන  යාලුවෙක් තමයි අසේල . අපි දෙන්නා අතරේ ආදර සම්බන්ධයක් තිබුනා නෑ වගේ . ඒ කතාව පුදුමාකාරයි. මට ජීවිතේට අම්රිතා අමතක කරන්න බෑ. අම්රිතාටත් එහෙම වෙයි. මම කාලයක්  පණටත් වඩා අම්රිතාට ආදරේ කළා. අම්රිතාගේ ආදරේ ඉල්ලලා බැගෑපත් වුනා . ඒත් ඒ කතාව දිගයි . අසේල අම්රිතා ගැන ඕනිවට වඩා  හිතන්න එපා . ඒ කතාව ඒ තරම් සංකීර්ණයි."

මනෝගේ කතාව නතර වූ හැටියේම අසේල මෙසේ කීවේය .

"හොඳයි අදට අපි කතාව නවත්වමු. අම්රිතා ගැන වගේම එයාගේ දුව ගැනත්  මට තියෙන්නේ ලොකු ප්‍රශ්නයයක්?

" වහා නැගිට ඇඳ මත වාඩි වූ මනෝරන්ජන් පුදුමයෙන් මෙන් මෙසේ ඇසුවේය .

" එතකොට අම්රිතා ඔයාට සේරම කතාව කිව්වද ?"
" නෑ මම එයා ට දුවෙක් ඉන්නවා  කියල අනුමාන කරා . මම ඒ දෙන්න ඉන්න ෆොටෝ එකක් අහම්බෙන් දැක්කා  . ඒ ගැන අපි තව දුරටත් වාද කර ගන්න ඕනි නෑ. අපි වෙන දෙයක් ගැන කතා කරමු'

විනාඩි කීපයක් නිහඬව සිටි මනෝරන්ජන් මෙසේ කීවේය.

" අපි දැන් අටවිසි මහලේ ඉස්සරහ වැඩ ටික හොඳට කරන්න ඕනි . ඔලුව සැහැල්ලුවෙන් තියාගෙන. අසේල දඹුල්ලේ  වැඩ ටික ඉක්මනින් ඉවර  කරලා කොළඹ එන්න ඕනි "

" එතකොට සිල්වා ?" අසේල සෙමින් මිමිණුවේය.
මනෝරන්ජන් කිසිත් නොදොඩා නින්ද ගියාක් මෙන් සිටියේය .

පසුදා මද්දහන පමණ වන විට  මනෝරන්ජන් හා අසේල ගලහ පාර දිගේ පේරාදෙණිය සරසවි භුමිය වෙත ඇවිද යමින් සිටියෝය.
' අපිට කෙල්ලට මුකුත් ගන්නත් බැරි වුනා " අසේල කියද්දී මනෝරන්ජන් කිව්වේ
" ඔව් අපට කිරි හට්ටි හත අටකුයි කුරුම්බා වල්ලකුයි ගන්න තිබ්බා " කියලාය.
දෙදෙනාම  කොක් හඬ ලා සිනා සුනෝය.

ඉන්පසු අසේල බැරෑරුම් ලෙස මෙසේ කිව්වේය.

" අපි මේකේ ඇතුලේ කිසි කෙනෙක් අඳුනන්නේ නෑ. මම  කාලෙකට කලින් එක පාරක් ඇවිත් තිබ්බට අගක් මුලක් දන්නේ නෑ. නෙතදරා ඉගෙන  ගන්න තැන තියෙන්නේ , නැවතිලා ඉන්න හොස්ටල් එක තියෙන්නේ, මේ පාරේ කියල විතරයි දන්නේ. එත් කාගෙන්වත් අහන්න බෑ. මම වාසගමක්වත් දන්නේ නෑ. ඒ උනාට ඒ වගක් කාටවත් පෙන්වන්නේ නැතිව  අපි දන්නවා  වගේ යන්න ඕනි . හරිද ?

එවිටම වාගේ  පිටුපසින් පැමිණි අලුත්ම  ලාන්සර් රථයක් ඔවුන් පසුකර පාරේ අයිනට වෙන්නට නතර කළේය.
රියෙන් බැසගත් රියදුරා දෑත විහිදුවාගෙන දුව ආවේය.

" අඩෝ මචං මනෝ උඹ කොහෙද මේ? . මාර කාලෙකින් දැක්කේ බං. උඹනම් පොඩ්ඩක්වත් වෙනස්වෙලා නැ. මම  උඹල පස්සෙන් හෙමීට හෙමීට සෑහෙන දුරක් ආවා මේ උඹමද කියල සැකේ නැති කර ගන්න . පස්සේ උඹේ අර පාරේ  ගල්වලට පයින් ගහන පුරුද්ද නිසා  තමයි සහසුද්දෙන් මේ උඹමයි කියලා හිතා ගත්තේ ."

අමුත්තා තොර තෝංචියක් නැතිව දොඩද්දී මනෝ හා අසේල තුෂ්නිම්භීත බලා සිටි  අතර සැනෙකින් සිය පළමු වසර සගයා දර්සනයා අඳුරා ගන්නට මනෝරන්ජන්ට  හැකි විය . අසු හයේ අවුරුද්දේ මොරටු සරසවියේ පළමු වසරට ඇතුල් වූ දර්සන වැහි වැහී ඇරෙන සරසවිය  අතහැර ජපානයට ගියේ පවුලේ කවුරුන් හෝ එහෙ සිටි නිසාය. ඔහු නිසා අද ගමනේ අරමුණු සුනු විසුනු වී යනු ඇතැයි මනෝරන්ජන් මදක් සැලුනේය . එහෙත් ඔහු සියල්ල අමතක කර සිය පැරණි මිතුරා  සමග ලෙන්ගතු කමෙන් කතා කළේය.

" මචං මාර සන්තෝෂයි . උඹට අවුරුදු අටකට පස්සෙත් අපි මේ තරම් හොඳට මතක තිබ්බ එක කොච්චර දෙයක්ද ? "

"උඹලා මේ කොහෙද යන්නේ ? උඹ මොකද දැන් කරන්නේ ? " දර්සන අසද්දී කට උත්තර නැතිව හිටි මනෝරන්ජන් යන්තමට උත්තරයක් ගැට ගසා  ගත්තේය .

"අපි මචං බිල්ඩින් ප්‍රොජෙක්ට් එකක වැඩ කරන්නේ. අද නිවාඩු දවසක්. ඊයේ දඹුල්ලේ ගියා . අද ආපහු කොළඹ යන ගමන් නිකමට පේරාදෙණිය බලල ඇවිදලා  යන්න ආවා . ඉතින් කියපන්කො උඹ මොකද මෙහෙ කරන්නේ කියල "

" නියමයි මමත් සෙට් වෙන්නම්. මම බං මෙහෙ ඉනින්ජිනියරින් ස්ටාෆ් එකට ජොයින් උනා . තාම අවුරුද්දක් වත් නෑ.  අනික අද හවස් වරුව ෆ්‍රී . කෝ උඹලගේ වාහනේ ?"

"ඒක  මම ඩ්‍රයිවත්  එක්ක ඇරිය පිලිමතලාවට . නිකං ඉනන එකේ මිනිස්සු ටිකක් පටවාගෙන ඇවිත් කීයක් හරි හොයා ගන්න කියල "

තරමක් පුදුමයෙන් බලා සිටි දර්සන ඉන්පසුව මනෝරන්ජන්ගේ  පිට හරහා පාරක් ගැසුවේය. ඉන් පසු අසේල දෙස බලා  "මල්ලි මේවට තමයි ඉස්සර අපි මනෝ ජෝක් කිව්වේ. මූ බස් එකේ ආවා කියන එක කියපු  විදිහ තමයි ඔය. හා හා නැගපල්ලා නැගපල්ලා. අපි කැම්පස් එකේ වටයක් ගහල  ක්ලබ් එකට ගිහින්  බීලා කාලා කතා කරමු" .

තවදුරටත් දර්සනයාගෙන් ගැළවීමක් නැතියෙන්  මනෝරන්ජන් හා අසේල  ඔහුගේ ලාන්සර් රථයට ගොඩ වුනෝය.  ඉන්පසු  රථය මනස්කාන්ත සරසවි බිම සිසාරා හෙමින් හෙමින් පාවී ගියේ දර්ශනගේ මුවින් තොරණේ කතාව  මෙන් ඉදිරිපත්වන සරසවි බිමේ විස්තර කථනයත් සමගය . ඔය තියෙන්නේ මෙඩිකල් ෆැකල්යටිය  , මේ පාලමෙන් යට කෝච්චි පාර . අන්න බලන්න දකුණු පැත්තේ සරසවි උයන ස්ටේෂම , ලංකාවටම කැම්පස් එකක් ඇතුලේ ස්ටේෂමක් තියෙන්නේ  ඔතන විතරයි  , ඔය තියෙන හෝල් එක ගෑනු ළමයින්ගේ හොස්ටල් එකක්  විජේවර්ධනේ ඉස්සර ඕකේ කොල්ලෝ ඉඳල තියෙන්නේ උන් කොච්චි යන වෙලාවට ජනෙල් උඩ නැගලා විකාර  කරනවා කියල තමයි උන් වෙන අහකට දාල කෙල්ලන්ට මේක දීල තියෙන්නේ . ඔය තියෙන්නේ අරුනාචලම්, ඔය තියෙන්නේ ජයතිලක හෝල් එක , මේ දකුණු පැත්තේ පිට්ටනි ටික .එහා පැත්තේ තියෙනවා ග්‍රවුන්ඩ් එකක් ඒකෙ රනින් ට්‍රැක් එක ගල් අඟුරු දාලා  හදල තියෙන්නේ . එහෙම ඒවත් ලංකාවට එකයි තියෙන්නේ මයේ හිතේ . මේ අල්විස් පොන්ඩ් එක. භීෂණ කාලේ මේක  වටේ  කොල්ලෝ මරල දාල තිබ්බලු "

සුන්දරත්වය වසාගත් වේදනාවක සිරියක් ඒ අවට තිබෙනවාක් මෙන් මනෝරන්ජන්ට දැනිණි . අසේල තමා කිසිදා නුදුටු මනෝරම්‍ය භූමියක රස විඳිමින් සිටියේය. ඉඳ හිට හමුවන පෙම්වතුන් , කල්ලි ගැසී යන කොල්ලන් හා කෙල්ලන් මෙන්ම තණකොළ කපන සේවකයන්ද ඔහුගේ නෙතට අපූරු දසුන් වුනේය .

මීට මාස කීපයකට ඉස්සර පේරාදෙණියට ආ දර්සන මේ තරම් රසවත්ව කියන්නට මේක ඇතුලේ හැම විස්තරයක්ම දන්නේ කොහොමද කියා මනෝරන්ජන් කල්පනා කළේය . ඔහු කළමනාකරණ පීඨය හා සංඝමිත්තා ශාලාවේ ස්ථානීය පිහිටීම හා දර්සන කී පසුබිම් වාර්තා හොඳින්, ඉතාම වුවමනාවෙන් හිතේ  රඳවා ගත්තේය .

අවසානයේ දර්ශන සමග සරසවි ස්ටාෆ් ක්ලබ් එකෙන් බීර වීදුරුවක් බී දහවල් අහර ගත් ඔවුහු  දර්සනගේ  රථයෙන්නුම නුවර බස්පලට ගියෝය. මුලින්ම අසේල දඹුල්ල බස් එකකට නංවා  ඉන්පසු ගුඩ් ෂෙඩ් එක ළඟ නවතා තිබු කොළඹ  ඉන්ටසිටියට මනෝරන්ජන් ගොඩවන තුරුත් දර්සන කතා කියමින්ම සිටියේය .
" ඊළඟ පාර මෙහෙ ආවම දවසක් ඉඳල යන්න වරෙල්ල හොඳද . අපිට බලන්න ඇවිදින්න තැන් තව ඕනි තරම් තියෙනවා  " දර්සන කීප වතාවක්ම කිව්වේය .

දඹුලු බස්රියේ හරි බරි ගැසී වාඩි වූ අසේල අද දවසේ සිද්ද වෙච්ච සියලු දේ ගැන තෘප්තිමත්ව සිටියේය .
" මනෝ මහත්තයා ආයෙමත් වයස විසි දෙකේ තුනේ එකෙක්ගේ ගානට වැටෙන්න ගියාට එයාගේ යාළුවො පිට රට ගිහින් ලොකු ලොකු  උපාධි කරලා කැම්පස් වල උගන්වනවා . මෙයාටත් තියෙන්නේ ආපහු රට ගිහින් හොඳට ජීවත් වෙන්න "

සිය සරසවි සගයා කලකට පසු හමු වීම සතුටක් වුනාට මනෝරන්ජන් බස්රියට වී ජනේලයෙන් ඉවත බලාගෙන සිටියේ තෝන්තුවාවෙන් මෙනි. බස්රිය යලිත් පේරාදෙණිය පාලම මතින් යද්දී ඔහු මහවැලි ගඟ   දෙසත් ඈතින් පෙනෙන සරසවි  මන්දිර  දෙසත් යලි බලා සිටියේය. එක්වනම අසුනින් නැගී සිටි ඔහු "ඉස්සරහ මාව බස්සලා  යන්න" කියා කෑ ගැසුවේය . කොළඹට ටිකට් ගත් මේ හාදයා ආපසු බහින්න හදදදී කොන්දොස්තර කොලුවා සිය මුදල් පසුම්බිය තදින් අල්ලා ගත්තේ සල්ලිනම් ආපහු දෙන්නේ නෑ කියා සිතමිනි .

පේරාදෙණිය ගන්නොරුව හන්දියේදී  බසයේ වේගය අඩු වූ විගස ඉන් බැසගත් මනෝරන්ජන් කන්ද පැත්තට වෙන්න  රිය ගාලේ නතර කර තිබු ත්‍රී වීලරයකට ගොඩ වුනේය .
"ගලහ පාරේ  යමු " ඔහු කීවේය

***
මේ වෙලාවේ අම්ර්තා දිස්පූර් නගරයට ආසන්න ගුවාහටි ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපලට ඇදෙන රියක පසුපස අසුනේ වාඩි වී කල්පනා කරමින් සිටියේ දැන්  මනෝරන්ජන් මොනවා කරනවා ඇත්දැයි කියලාය . ඇය ඊළඟට පහත්වී සිය උකුලේ හිස තබාගෙන නිදන දැරියගේ සියුමැලි කම්මුල ඉම්බාය.

-මීළඟ කොටස ලබන සතියේ -

Photo Source : Divaina

Sunday, June 21, 2020

අටවිසිමහල 18- දඹුල්ලේ රාත්‍රියක්



කොටස් වශයෙන් පලවන අටවිසි මහල නවකතාවේ දහ අට කොටසයි මේ . මින් පෙර කොටස් මෙතැනින්

සිල්වා ආරක්ෂක කුටිය තුලින් එලියට පැමිණ තමා ඉදිරියේ වැඳ වැටී ' මට සමාවෙන්න සර් ' කියද්දී මනෝරන්ජන් සිටියේ  රොබෝවෙකු විලාසයෙනි . වසර ගණනාවක් පිටරටක වහන් වී සිට ලංකාවට පෙරළා ආවාට පසු ඔහුට දැනී එහෙත් පහුගිය දිනවල තුනී වී ගොස් තිබූ එක්තරා භීතියකින් ඔහුගේ සිත ඔද්දල් වී ගියේය.  තමා පසුපස කිසියම්  ඔත්තු කරුවකු හඹා එනවා  යන සැකය යලි මතු වී ආවේය . එවැනි ලුහු බඳින්නෙක් මග හැරීමට දැරූ උත්සාහය අපතේ ගොස් ඇතැයි ඔහුට සිතුනේය . ඔහු සිල්වාගේ වියපත් කුඩා සිරුර පිටිපස සැඟවී සිටින  රහස් පරීක්ෂකයෙකුගේ මායා රූපයක්  දුටුවේය .

මේ අතරවාරයේ වැඩබිම අවට සිටි පිරිස සිල්වා හා මනෝරන්ජන් දෙස තරමක් ඈත් වී බලා සිටියෝය . කවුරුන් හෝ පණිවිඩය කියා තිබු නිසා වැඩබිම් ඉංජිනේරු අසේල පමා නොවී එතැනට  දිව ආවේය .   මනෝරන්ජන්ගේ බාහුවෙන් අල්ලා ගත්තේය .

" යමු යමු මනෝ මහත්තයා ආපු එක කොච්චර දෙයක්ද" කියා සිය කන්තෝරු කාමරයට ඔහුව කැඳවාගෙන ගියේය .
මනෝරන්ජන් සිල්වා ගැන තව දුරටත් හිතන්නේ නැතිව අසේල සමග ඉදිරියට ඇවිද ගියේය .
ඒ කන්තෝරු කාමරය  ඉඩ පහඩු ඇති  හුරු බුහුටි එකක් වුයේය . වැඩ නිම වෙමින් යන හෝටලයේම කොටසක් වූ එහි බිත්ති හා කුළුණුවල ඉස්තරම් නිමාව  දැක මනෝරන්ජන් විස්මයට පත් වුනේය. ඔහු බිත්තිය අසලට ගොස් පාට ගෑ බිත්තිය අත ගා බැලුවේය. පොටි ඇද, පිලර් තට්ටුවක් හා ඒ මත පළමු තීන්ත තට්ටුව පමණක් ආලේප  කර තිබුන එහි  ඉතාමත් හොඳ පෙනුමක්  තිබුනේය.  ඔහු බිත්තිය දෙස බලාගෙන කාමරයෙන් එලියට  පමිණ හෝටල් කොරිඩෝරය  දිගේ ඇවිද ගියේ විස්මයට පත් වූ දෑසිනි .
" මේ ෆිනිෂින් වැඩ ටික කවුද බලන්නේ අසේල ? "  ඔහු තමා අසලින් නිස්සබ්දව පිය නගන අසේල දෙස බලා ඇසුවේය .

' මමම තමයි මහත්තයා . මම ගෝලයෝ ටික හදල ගත්තා . අපරාදේ කියන්න බෑ කපරාදුවට එනකම් වැඩ ටිකත් ලස්සනට කරලා තිබ්බා. ඒ නිසා මගේ වැඩේ ලේසි වුනා ."
මනෝරන්ජන්ගේ වත ආලෝකමත් විය .

" මම මොන තරම් බිල්ඩින් සයිට් වල හිටියත් අපට තියෙන ලොකුම චැලේන්ජ් එක අන්තිම නිමාව  හරියට කර ගන්න බැරි වෙන එක. මේක නම් ඉස්තරම්. මෙහෙ වැඩ කරන ටීම් එක අපි අටවිසි මහලට ගනිමු "
මනෝරන්ගේජන්  මේ ප්‍රකාශයත් සමග  තමා සමග යලි එකට වැඩ කිරීමට ඔහුගේ අදහසක් තිබෙන බව අසේල තේරුම් ගත් නිසා ඔහු හඬ අවදි කළේය .

'රිචර්ඩ් ගිය  සතියේ ආපු  වෙලෙත් මේ හැම තැනම ඇවිදලා බලල මට කීවේ අට විසි මහලේ ෆිනිෂින්  කරන්න පටන් ගන්නේ මම එහෙ ආවම කියල . මේ මාසේ අන්තිමට එහෙට එන්න කිව්වා "

මනෝ පුදුමයෙන් බලා සිටියේය .

" මොනවා  ගිය සතියේ රිචර්ඩ් මෙහෙ ආවා ? මට ඒ වගක් කිවේ නෑනේ . එතකොට රිචර්ඩ් දන්නවද සිල්වත් මෙතැන ඉන්නවා කියල. මම හිතුවේ නෑ මිනිහා අපේ කොම්පැනිය දන්නා කියන තැනක්වත් වැඩට ගනීවි කියල  "

අසේල  කට කොනකින් සිනා සුනේය .
" මම හිතුවේ  මනෝ මහත්තයා දැනුවත්ව තමයි  සිල්වා මෙහාට ආවේ කියල. ඇයි මිනිහට මන් ඉන්න තැන කියල තියෙන්නේ මහත්තයාමනේ "

මනොරන්ජන් වටයක් කරකැවී තමා  පසුපසින් එන අසේල දෙස දැඩි බැල්මක් හෙලුවේය.  ඒ බැල්මේ මවිතය හා කේන්තිය දෙකම සමෝසමේ තිබුනේය .

"සිල්වා මෙහෙ ඉන්නවා කියල රිචර්ඩ් දන්නෙත් නෑ . සිල්වා අපේ කොම්පැනියට අරගෙනත් නෑ . ඒ කතාව මං  පස්සේ කියන්නංකො .  මනෝ මහත්තයා දැන් ඉතින් අපි තේ එකක් බීලා ඇඟ පත හෝදගෙන නිදහසේ කතා කරමු. මහත්තයා ආ එක කොච්චර දෙයක්ද? මම හැබැයි හිතුවා කොයි වෙලේ හරි මේ පැත්තේ එයි කියල"

" නිදහසේ කතා කරන්න වෙලාවක් නෑ අසේල . මට අපහු අදම කොළඹ යන්න ඕනි . මම අර ත්‍රී වීල් එක ගත්තෙත් ආපහු දඹුල්ලට ඒකෙ යන්න බලාගෙන . මම ආවේ අසේල හොඳින් සනීපෙන් ඉන්නවද කියල බලාගෙන යන්න විතරයි "

" ත්‍රී වීල් එක ගැන මම බලාගන්නම්.  ඔන්න  ඔහේ මෙහෙ නිදහසේ අද රෑ ඉඳලා යන්න "
අසේල එසේ කීවත් මනෝරන්ජන්ගේ හිතේ නොමනාපයක් පැවතුනේය. අනෙක් අතට ඔහුගේ යටි සිතේ  මේ නිස්කාන්සු පරිසරයේ දවසක් නැවතී විවේක ගන්නනට වුවමනාවක්ද  තිබුනේය .

පසුව බලන විට  මනොරන්ජන් හමුවුනේ  වැවු බැම්මේ  ඇතිරූ  ටාපොලින් රෙද්දක් මත වාඩි වී සිටිද්දීය. ඔහු එකතු කරගත් චුටි ගල්කැට අහුරෙන් එකින් එක  අඳුරු වැව් දියට  වරින් වර වීසි කළේය . කෑලි වලට කැපු තියඹරා  , තැම්බූ කැරට් අල හා බදින ලද වැවු  මාළු   පිරවූ ප්ලාස්ටික්  පිගන් තුනක්  ඇතිරිල්ලේ එක් කෙළවරක තිබිණි.  අවර්ණ සැර දියරයක් පිරවූ ලේබලයක් නැති බෝතලයක්ද වීදුරු දෙකක්ද රැගෙන ආ අසේල   නිහඬව වාඩි වුනේය .

තවත් ටික වෙලාවකින් වෙලාවකින් අසේල කතා කළේය .
"මනෝ මහත්තයා සිල්වා ආපහු මගේ ලඟට ගත්ත එකට  අමනාපද ? "

" මම අමනාප නෑ. ඒත් මම හිතන්නේ ඒක මෝඩ වැඩක් . භයානක වැඩක් කියලා . මොකද රිචර්ඩ් මේ  හැම දේම කලේ, එහෙම කරද්දී මම සද්ද නැතිව ඉවසාගෙන හිටියේ, අසේලගේ ආරක්ෂාව ගැන හිතලා. සිල්වා භයානක මිනිහෙක් නොවෙයි කියල අසේල හිතනවානම් මිනිහ මෝඩයි කියලවත් හිතන්න.  එහෙම උනත් තව දුරටත් ඒ වගේ කෙනෙක් ළඟ තියා ගන්න එක භයානකයි . මතකනේ අර රජ්ජුරුවන්ගේ ආරක්ෂාවට හිටි මෝඩ වඳුරාගේ කතාව   "

අසේල කොක් හඬලා හිනා වුනේය .

" මේ අහන්න ලොකු මහත්තයා .  ඔයාත් රිචර්ද්වත් මේ ප්‍රශ්නෙදි කලබල වුනාට මහා පොළොවේ අඩිය ගහල ප්‍රශ්නේ විසඳන්න උත්සහ කළේ නෑ. අච්චර  මොලේ කල්පනා කරන ගෑනි අම්රිතාටවත් මේක තේරුම් ගත්තේ  නෑ. සිල්වා වගේ මිනිස්සු  හැම තැනම ඉන්නවා. සිහි කල්පනාව තියෙන ඕනිම කෙනෙක්ගෙන් වැඩක් ගන්න පුළුවන් කියලා මනෝ මහත්තයාමනේ  මා  එක්ක කිව්වේ. සිල්වා කියන්නේ ආවතේව කරුවාගේ වැඩේ නැත්නම් සේකුරිටි වැඩේ හරියටම කරන කෙනෙක් . මිස්කින් කියන්නේ සයිට් එක බලා ගන්න ගමන් ස්ටෝර් කීපර් වැඩේ තිතට කරන මිනිහෙක් . ඒ මිනිස්සුන්ගේ ලෝකේ  පුංචියි සරලයි . ඒත් අපේ දුර්වල තැන් ඒ මිනිස්සුන්ට අහු වෙන්න තියල අපිම කලබල වෙලා මහා ලොකු තීරණ ගන්න එක මෝඩකමක් "

අසේල ලුනාව වැඩ බිමේදී මෙන් නොව දැන් තම මතය නොපැකිළ කතා කරයි. එකෙනෙහිම මේ තමා පැමිණ සිටින්නේ ඔහුගේ ව්මානයට බව මනෝරන්ජන් වටහා ගත්තේය. තමන්ට යටහත් පහත්ව කියනා සියලුම දේ පිළිගත්තාක් මෙන් සිටියාට අසේලටත් මතයක් තිබෙන බව මනෝරන්ජන්ට අමතක වී තිබුනේය .

අසේල යලි හඬ අවදි කළේය .

" දැන් බලන්න සිල්වා මට ආපිට ගහයි කියල හැමෝම බය වුනා. ඒත් සිල්වා ගැන මම දන්නවා. මට සීයෙට දෙසීයක් ෂුවර් මිනිහා මට අතක් උස්සන්නේ නෑ . මිනිහා කරපු වැරැද්ද නිසා ලජ්ජාවෙන් හිටියේ .  මිනිහාට ආයේ වැඩට එන්න ඕනි උනත් එන්න ලැජ්ජයි . බයයි . මිනිහා බය ගුටි දීපු මට නෙවෙයි තමන්ගෙන් වැරද්දක් වුනා කියල හිතෙන මනෝ බොස්ට . එතකොට මිනිහා දුක කියන්නේ තමන්ගේ අලුත් යාලුවා නන්දෙට . නන්දෙ මොන තරම් කචල් කාරයෙක් වුනත් මේ කතාවේ කෙළවරක තමන්ගේ දුවත් ඉන්නවා කියල දන්නවා. තමන්ගේ වැයික්කියේ තැන තියා ගන්න බොරු සද්දයක් දැම්මට නැන්දේ කවදාවත් අපි කාටවත් අතක් තියන්නේ නෑ. මාව  දඹුල්ලට මාරු කළා කියල මනෝ මහත්තයාගේ කටින් පිට වෙච්ච දවසට පහුවදාම මිනිහා සිල්වත් එක්කරගෙන මෙහෙ එනවා. සිල්වා මගේ ගාව වැඩට එන්න කැමතියි . ඒත් කොම්පැනිය දාලා ගිය මිනිහෙක් ආපහු ගන්න බෑ , ඒ නිසා තමයි මම සේකුරිටි කොම්පැනියට කියල ඒකෙ රස්සාව අල්ලලා දුන්නේ"

අසේල පමණක් නොව සිල්වා ඉදිරියේද තමන් පරාජය වී ඇතැයි මනෝරන්ජන් සිතුවේය. ඒත් ඔහු තුල සියුම් සතුටක් මෝරා ආවේය , එය අසේල කෙරෙන් මතුවන පරිණත සමාජ දැනුම නිසා උපන්නකි .

අසේල ඒ අදහස සනාථ කරමින් යලි කතා කළේය.

" සයිට් එකක පොඩි වලියක් කියන්නේ මහා ලොකු මැනේජ්මන්ට් තීරණ අරන් මිනිස්සු එහෙට මෙහෙට මාරු කරලා විකාර වැඩ කරන්න තරම් දෙයක් නෙවෙයි මහත්තයා . සයිට් එකට අල්ලපු වත්තේ කෙල්ලෙක් එක්ක යාලු වෙන්න ඕනි හොර ලියුමක් අහුවුනත් කලබල වෙන්නේ නැතිවෙන්න හිත හදා ගෙන . ඒකිගේ අප්පා බීගෙන  සයිට් එකට ඇවිල්ලා මේ ඉන්නේ මගේ බෑනා කියලා සද්දේ දාද්දීත් ඉවසන්න බලාගෙන . මනෝ මහත්තයා එහෙම තෙම්පරාදු වෙලා නෑ කියල මම දන්නවා. ඒ නිසයි මම ඔය කෙල්ලගේ කතන්දරේට අකමැති වුනේ . නැත්නම් නන්දෙගේ දුව කසාද බැඳගෙන ඒ වත්තේ පදිංචි උනත්  මට ඇති රුදාවක් නෑ"

අසේල අවසාන වාක්‍යය කිව්වේ හඬ නගා සිනා සෙමිනි. මනෝරන්ජන්ද  ඒ සිනාවට එකතු වුනේය.

හත්දින්නක් තරු පොකුර දිහා සිනා සිසී බලා සිටි මනෝරන්ජන් දෑස ඉන්  ඉවත් කර ගන්නේ නැතිවම මෙසේ ඇසුවේය .
"අසේල හෙට අපි පොඩි ගමනක් යමුද ?"
" කොහෙද ?"
"පේරාදෙණිය පැත්තේ "



-මීළඟ කොටස -



Image Source : Lonely Planet

Tuesday, June 16, 2020

අටවිසිමහල 17- සර් මට සමාවෙන්න


මෙහි පලවන්නේ අටවිසිමහල නවකතාවේ දාහත් වන කොටසයි . මින් පෙර කොටස් මෙතැනින්



මන් ගත් තීරණය පිලිබඳ  දෙවරක්  සිතා බලන්නේ නැතිව මනෝරන්ජන් අසුනින් නැගිට බිම් මහලේ වටයක් ඇවිද ගියේය. එහි සියලු මුක්කු හා සටරින් ගලවා ඇත . අලුත් සයිට් ඔෆීස් එක එහි කෙළවරක ඉදි වෙනු ඇත . ඇතුලත බිත්ති බැඳීමේ වැඩ පටන් ගෙනය .විදුලි හා ජල නල වැඩ කරන උප කොන්ත්‍රාත් කරුවන් දෙදෙනෙකු වැඩ අරඹා ඇත .

එතන ඒ හැටි බලන්නට දෙයක් නැත . හදිසියෙන්  කරන්නට දෙයක්ද නැත. පිරිසිදුවට හොඳ විදිහට වැඩ ටික හෙමි හෙමින් කෙරීගන යයි. ඉන්පසු ඔහු අලුතින් දැමු කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව බලන්නට ගියේයය. ඒ මත තෙත තුනී වතුර තට්ටුවක් රැඳෙන සේ හතර වටෙන් තාවකාලික සිමෙන්ති බදාම නියරක් බැඳ තිබුණි .

ඔහු හෙමි හෙමින් ගේට්ටුව අසල නවතා තබෙන සිය රථය වෙත ආවේය. ඔහුට රියදුරෙකු ලැබී තිබෙන බව  සිහිපත්  වුනේ ඒ වේලාවේය. ඔහුට ආයෙමත් රිචර්ඩ් ගේ වැඩ කටයුතු එකින් එක මතක් වීමෙන් මුවග සිනාවක් මතු වුනේය . සිල්වාගේ ආරෝව ඇති වූ දවසේ පටන් ඔහු අසේලගේත් තමාගේත් ආරක්ෂාව තහවුරු කරන්නන්ට ඇඟට පතට නොදනී මෙන් කළ දේ අතර තමාට  නවාතැන මාරු කරන්නට සිදු වීම හා අලුත් රියදුරෙකු ලැබීමද විය .

රියේ දොර  හතරම ඇරගෙන මුහුදු හුළඟ විඳිමින් ගුණසේන සැපට නිදාගෙන සිටී. ඔහු කුද්දාගත් මනෝ "යමු" යයි කීවේය.  ඊළඟට සේකුරිටි  කුටිය අසල බය පස්සපාතව සිටි මුරකරු හා ආවතේවකරු අමතා ' කවුරු හරි මාව හෙව්වොත් කියනවා  ගමනක් ගියා එහෙම්ම බෝඩිමට යනවා කියල  '

ඉන්පසු ඔහු අඟුලාන පාරේ ගමන් කරමින් සිටියේය. ෆෝචුන් බුකිය දුටු විට වහා යමක් මතක් වුනාක් මෙන්  රිය නවත්වන්නැයි කීවේය . බුකිය තුලට ගියේය. අලුත් කෙල්ලන් දෙදෙනා හා තවත් එක් පාරිබෝගිකයෙකු පමණක් එහි සිටියේය. ඔහු මදක් වටපිට බැලුවේය. පෙර මෙන් මිත්‍රශීලී තැනක් නොවුනි. නෙත්දරා හා ඇගේ යෙහෙළිය සමග විවේකී වෙලාවට ඔහේ දොඩවමින් සිටි අතීත මතකය පමණක්ම  විඳ වැඩි වෙලාවක් නොසිට  යලි ආපිට හැරී ආවේය.

ආයෙමත් රිය හරවාගෙන ලුනාව පැත්තට යමු යයි කීවේය. නෙතදරා ගේ ගෙවල් තිබු වත්ත අසලට යද්දී කෙසඟ කළු ගැසුණු පුද්ගලයෙක් පාර හරහා දිව ගියේය ඔහුගේ අතේ මිරිකා ගත් පරණ මෝස්තරයේ කාන්තා අත් බෑගයක් තිබුනේය. ඔලුවේ හෙල්මට් දමාගත් අඹු සැමි යුවලක් ඔහු අසු පස මද දුරක් දිවවිත් හතිලමින් නතර වී එකිනෙකාට දොස් පවරා ගන්නා සෙයක් පෙනිණි .

' ඒකත් එකට  අර මිනිහා  මෝටර්  සයිකලේ  ස්ලෝ වෙද්දී  ගෑණු කෙනාගේ  අතේ තිබ්බ බෑග් එක  උදුරාගෙන දුවන්න ඇති " මනොරන්ජන් නිදිමත රියදුරාට කීවේය.

තව දුරක් යද්දී පාර පටු වී ගෙවල් මණ්ඩිය එකිනෙකාට ගුලි ගැසී කෙට්ටු වී , දුර්වර්ණව සිටියේය. අවුරදු පහක පමණ   පොඩි කොලුවෙක්  සිය ජංගිය ගලවා ඔලුවේ දමාගෙන සිමෙන්ති කානුව දෙපැත්තේ කකුල් තබාගෙන මළපහ කරමින් සිටියේය. ඔහුට විහිළුවක් කරමින් අසලින් ගිය වැඩිහිටි කොල්ලෙකුට පොඩි එකා බැන වැදුනේය .

 ජනේලයකින් උඩුකය එලියට දමා බලා සිටින රතු   සල්වාරියක් ඇඳගත් තරුණිය දෙස ඔහු හිස ඔසවා  බලා සිටියේය . ඈ වැඩිපුර පවුඩර් දමා තොල් තද රතු පාට කරගෙන සිටියාය . ගුණසේන රියේ වේග්ය අඩු කර මනොරන්ජන් දෙස බැලුවේය . ඔහු එපිට සිටි කාන්තා රුවද දුටුවේය.
' සර් නවත්තන්න ඕනිද ?'
' යමු යමු " මනෝරන්ජන් සැර දැම්මේය.
කලපුව වටේ පාරෙන් කැරකී යලිත්  ගාලු පාරට  දැමු රිය කෙලින්ම ඇදී ගියේ පිටකොටුව දෙසටයි.
' ගුණසේන දැන් නුවර ඉන්ටර්සිටි නවත්තන්නේ ගුණසිංහපුරේද ? "
" නෑ මහත්තයා මැනින් මාකට් එක පැත්තේ"
" ගුණසේන මාව එතැනින් දාල බෝඩිමට යන්න . වාහනේ  එහෙ දාලා ගෙදර යන්න . මම නුවර යනවා එන්න ටිකක් රෑ වෙයි "

මනොරන්ජන් බස් නැවතුම්පල පැත්තට ඇවිද ගියේ ඒ හැටි උද්යෝගයකින් නොවේ.  නෙතදරාගේ ගෙවල් පැත්තේ ගැසූ සවාරියෙන් පසු ඔහුගේ සිත ව්‍යාකුල වී තිබේ.

නුවර බස් නැවතුමේ දිග පෝලිමක් තිබේ . ඊට මදක් ඔබ්බෙන් හෙමින් අද්දන බස්රියේ පාපුවරුවේ එල්ලී ගැටයෙක් කෑ ගසයි.

'සීට් තියෙනවා නගින්න නගින්න     දඹුල්ල , කැකිරාව අනුරාධපුරේ, පුරේ පුරේ... "

වහා  ක්‍රියාත්මක වූ මනෝරන්ජන් නුවර ගොස් නෙතදරා දැක ගැනීමේ සිහිනයෙන් මිදී අනුරාධපුර බසයට ගොඩ වී හිස්ව තිබු අසුනක් සොයා ගත්තේය .

' දඹුල්ලට එකක් " ටික වෙලාවකින් තමන් වෙත ආ කොන්දොස්තරවරයාට ඔහු කීවේ පසුම්බිය අදින ගමන්ය .
වරකාපොලට යනතුරු ඔහු කල්පනා කරමින් සිටියේ  නෙතදරා ගැනය . ඇගේ ගෙදර පිහිටි තැන හෝඩුවාවක් හොයා ගන්නට ඔහුට වුවමනාව තිබුනද අද ඒ පැත්තට ගිය ගමන ගැන ඔහුට සතුටක් තිබුනේ නැත .

ඉන්පසු මැල්සිරිපුරදී බසය  තේ බොන්න නතර කරන තුරු ඔහු කල්පනා කරේ සිය ළමාවිය හා   කෙටි සරසවි දිවිය ගැනත් , දෙවන වසරේ සරසවි සිසුවෙක්ව සිටියදී තමාට රටින්ම පලා යන්නට සිදු වූ පසුබිම ගැනත්ය . අම්රිතාගේ හමුව ගැන ඔහුට කල්පනා  නොවුනා නොවේ. රසවත් කෑමක් ගනිද්දී රසම කොටස පසුවට තබා ගන්නාක් මෙන් ඔහු අම්රිතා ගැන කල්පනා කිරීම පසුවට කල් තැබුවේය .

දඹුල්ලට ආසන්න වෙද්දී මනෝරන්ජන් කල්පනා කලේ අසේල ගැනමය. ඔහු  ගැන මනම්පේරි දුන් රෙකමදාරුව,  ඉන්ටවිව් එක දවසේ රෑ පුරා ඔහුගේ ජීවිත කතාව අසා සිටි හැටි, ඉන් පසු දිනෙන් දින වැඩුණු ගරු සැලකිලි මුසු මිත්‍රශීලී කම. ජීවිතයට සුන්දර මතකයක් ඉතිරි කළ අසේලගේ ගමේ ගත කළ දවස . පළමු තට්ටුව  දමා අවසන් වන තුරු හුරුබුහුටි ලෙස පැවරු වැඩ ටික මෙහෙය වූ හැටි . මේ සියල්ල සමග අවසානයේ ඔහු සිල්වා සමග ඇති කරගත් ආරෝව ගැන සිතද්දී මනෝරන්ජන් වරදකාරී සිතුවිල්ලකින් කම්පා වී ගියේය.

" අසේලට එහෙම වුනේ මම නිසා. මගේ බොළඳ වැඩ නිසා. හෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතිව සිල්වා වැනි  දුර්ජනයෙක්  වැඩට ගත්තේ මම  , මේ වාගේ අවුල් ඇති වෙන්නට ඉඩ තිබෙන බව දැන දැනම නෙතදරා එක්ක පැටලුනේ මම  "

දඹුල්ලෙන් බැස  ත්‍රීවීල් එකක් අල්ලා ගත් ඔහු ගල් බොරළු පිරි පාරක් ඔස්සේ ගැස්සී ගැස්සී අලුතින් ඉදි වෙමින් තිබෙන ' ට්වයිලයිට්" හෝටලය සොයා යද්දී ඔහු කල්පනා කරේ අසේලගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් රිචර්ඩ් ගත් මේ පියවර මොන තරම් තීක්ෂණ එකක්ද කියලාය. කැට පහර කා උරණ වූ නයෙක් මෙන් සිල්වා සමහර විට අසේලට  අනතුරක් කරන්නට ඉඩ තිබිණි . ඔහු ඒ තරම් නුගතෙකි, නොමිනිසෙකි . ඒ මදිවාට ඔහුට නන්දේ වැනි වත්තේ චණ්ඩින් සමග කුළුපගකම්ද  තිබිණි .

හිතුවාට වඩා  සෑහෙන වෙලාවක් ගත වී ඔවුන් කුඩා වැවක් අද්දර මනස්කාන්ත එළිමහන්  භූමියකට ලඟා වුහ. ගල්තලාවේ කෙලවර සෑහෙන දුරට වැඩ නිමා වූ දෙමහල් හෝටල් ගොඩනගිලි දෙකක් තිබිණි. ඉදි වෙමින් යන  ප්‍රතාපවත් ගේට්ටු කණු දෙක අසල කුඩා මුර කුටියක් ඔහු දුටුවේය . ඔහු ත්‍රී වීලයෙන් බැස හෙමින් හෙමින් මුර කුටිය දෙසට ඇවිද ගියේය . එතුල සිටි පුද්ගලයා තමා දැක සැඟවෙන්නට අසාර්ථක උත්සහයක් දරන අයුරු මනෝරන්ජන් දුටුවේය .

ඉන්පසු සම්පුර්ණ සෙකුරිටි  නිල ඇඳුම ඇඳ සිටි  ඒ පුද්ගලයා , හුනස්නෙන් නැගිට,  මුහුණ පහතට හරවාගෙන  සිය  හිස රැඳී තොප්පිය ගැලෙව්වේය .
එවිට ඒ තට්ට හිස කාගේදැයි මනෝරන්ජන් හඳුනා ගත්තේය .



-මීළඟ කොටස  -


Image Source: Sundayobserver

Thursday, June 11, 2020

අටවිසි මහල 16 - මනෝට හා අසේලට ස්ථාන මාරු



මේ පලවෙන්නේ අටවිසි මහළ නවකතාවේ දහසයවන කොටසයි. අදින් ඇරඹෙන්නේ කතාවේ තුන්වන  පරිච්වචේදය වන දෙවන මහලයි
මින් පෙර කොටස් මෙතනින් 

මාසයකින් ලියන්නට බැරි වූ දිනපොත අතට ගත් මනෝරන්ජන් කල්පනා කලේ අපහු ලියන්නට පටන් ගන්නේ කොහොමද කියලාය. ඔහු  යන්ත්‍රානුසාරයෙන් මෙන් ලාච්චුව ඇර එහි අඩියේම පරණ ලිපි කරදාසි ගොන්න යට තිබු ලියුම හා කවරය අතට  ගත්තේය.  ආයේ කවදාවත් කියවන්නේ නෑ කියා සිතු ලියුම. මේ ලියුම  ඉතා  අවිහිංසක එකක් වුනත්  ඒ හා බැඳුනු  පුර්ව හා අපර කතා සියල්ල සතුටින් සමරන්නට් හැටියක් නැති වුනත්  ඔහු නැවත වතාවක් ලියුම කියෙව්වේය. මෙවර ඔහුට කලින්වර කියවද්දීට වඩා එහි ගැඹුරක් දැනුනේය.  ලියුමේ  පේලි අතරේ   ඔහු විනාඩි ගණනක් නතර වී සිට අලුතින් හමු වූ  සුන්දර වැකි කියෙව්වේය. මල්  ඉහිරුණ ගඟබඩ  මාවතක්  දිගේ සිහිනයෙන් මෙන් ඇවිද ගියේය . තනිකම සුසුමකින්  විඳ ගත්තේය . ඔහු පිළිතුරක් ලියන්නට තීරණය කළේය . එහෙත් තමා  කිසිදාක ළයාන්විත යමක් ලියා නැති බව සිහිපත් වී යලි උකටලී උනේය. දෑත් බැඳ කල්පනා කළේය . ඔහුට කෝපි කෝප්පයක් බොන්නට හිතුනේය . ඒත් සමග ඔහුට හීල්ලුනේය. සිල්වා අමනාප වී  ගෙදර ගොස් දැන් මාසෙකට වැඩිය. වැඩබිම පාලුය. අලුතින් පත් වී  ආ ගෝලයා මුර කුටිය අසල බිම ඇණ තියාගෙන ඔහේ බලා සිටියි . පෙරේදා දෙවන ස්ලැබ් එක දැමුවාට පසු දින දෙකක්  නිවාඩු ලබාගෙන මිස්කින්ද ගමේ ගිහිල්ලය .

ඔහු නැවත සිය අසුනේ වාඩි වුනේය. අලුත් මිනරල් වතුර බෝතලයක් ගෙන ඉන් ටිකක් බීවේය. අසේලත් නැති,  අම්රිතාත් නැති , සිල්වාත් නැති  වැඩබිමේ ඔහුට කවදාවත් නැති තනිකමක් දැනුනේය . දල්වා ගත් සිගරට්ටුවෙන්ද ඔහුට සැහැල්ලුවක් දැනුණේ නැත .

අන්තිමේදී ඔහු නෙතදරා ට ලියන පිළිතුරු ලියුම වාගේ  දින සටහනක් ලියන්නට සිතා ගත්තේය. "හිතට එන ඕනිම දෙයක් ඉස්සෙල්ල ලියනවා. ප්‍රගති වාර්තාවක් වගේ තිබුනත් කමක් නෑ."

හිතාදර නෙතදරා

නෙතදරා එවූ  ලිපිය ලැබී මාසයකට වැඩිය ගත වුනා  . එවූ ලියුමට උත්තරයක් බලාපොරොත්තු නැති බව අදහස් කර තිබුනා වුනත්  මේ ලියන්නේ මට පැවසීමට ඕනෑම වී තිබෙන දේවල්. . අනෙක් අතට මේ ආදර ලියමනකුත්  නෙවෙයි. අවුරුදු තිස් දෙකක් ජීවත් වීත් මම කවදාවත් පෙම් හසුනක් ලියා නැති බව කීවොත් ඔබ විශ්වාස කරනවාද? ලියුම් ලියා නැතිවට ප්‍රේමය  සම්බන්ධ අත්දැකීම් කිහිපයක් මට තියෙනවා . ඒවා සියල්ල මම කාට හෝ කියන්නට හෝ අඩුම තරමින් ලියා තබන්නට හෝ බලාපොරොත්තු වෙනවා.

නෙතදරා  එවූ ලියුම මම කියෙව්වේ අපේ පළවෙනි ස්ලැබ් එක දැම්ම දවසේ. මම මේ උත්තරේ ලියන්නේ අපේ දෙවන තට්ටුවේ ස්ලැබ් එක දාපු දවසටත් පස්සේ  . පුදුමය කියන්නේ මම  ඒ ලියුම කියවපු දවසෙන් පස්සේ ඊයේ වෙනතුරු සයිට් එක පැත්ත පලාතකවත් නොගිය එක. . එදා ඔයාගේ ලියුම මගේ අතට ලැබුන  දවසේ   රෑ පාන්දර වෙනකම් වෙරල අද්දරට වෙලා නට නටා හිටපු අපි කන්තෝරුවේ මේස පුටුවලම නිදා ගත්තා .

පහුවදා උදේ  රිචර්ඩ් අසේලව එක්කගෙනන ගියා හෙඩ් ඔෆිස් එකට . අම්රිතා තනියම ටැක්සියක්  අරන් ගෙදර ගියා . මට නිදා ගන්න වුනේ නෑ. ඔයාලගේ තාත්තා නන්දෙ ආවා. කලින් දවසේ රෑත් එයා  ඇවිත් ගෝරි දාලා ගිහින් තිබ්බා අසේල මහත්තයාට ගහන්න හොය හොයා. එයාගේ යාලුවා සිල්වාට ගහපු පලිය ගන්න . අපේ කන්තෝරුවේ අත් උදව්වට හිටි සිල්වා එක්ක නන්දේ හිතන්නත් බැරි තරම් කුළුපග වෙලා  හිටියේ. ඒ හිතවත්කම තමයි ගොඩක් කලබල වලට මුල් වුනේ .

මම ඔයාගේ තාත්තා ආවට පස්සේ කියන්න හිටියේ මෙන්න මෙහෙම කතාවක්.
' නන්දෙ ඔහේ දන්නවානේ ඔහේගේ  දුවයි මගෙයි අතර තිබ්බ පුංචිම පුංචි හිතවත්කම ගැන . අර සිල්වා හොරෙන් කියවපු ලියුමේ විස්තරේ ඔහෙත් දන්නවා  කියල මම දන්නවා . මම  ඔහේගේ දුවත් එක්ක මින් පස්සේ කිසිම සම්බන්ධයක් තියා ගන්නේ නෑ, ඒ ළමයා දක්ෂ වාසනාවන්ත ළමයෙක්. එයාට හොඳ අනාගතයක් තියෙනවා . ඒ නිසා මම ඒ ළමයාට ඉගෙන ගන්න කාලෙට ඕනි වියදම් සල්ලි ටික නොකඩවා දෙන්නම් . දැන් මේ ගැන කතා කරා කියලා වැඩක් නෑ. අනික මේ වැඩපල පැත්තේ මින් පස්සේ  ඇවිත් සණ්ඩු සරුවල් කරන්න එපා "

ඒත් නන්දේ එන්න පොඩ්ඩකට කලින් රිචර්ඩ්  මට දීපු අදහස් ටික නිසා මම  නෙත්දරාගේ තාත්තට කිව්වේ මේ වගේ දෙයක්.

" දැන් බලනවා නන්දෙ වෙච්ච දේවල් වුනා. ඔහේගේ දුව මට එවපු ලියුම සිල්වා හොරෙන් කැඩුවා . ඒ විස්තරේ ඔහේ දැනටම දන්නවා ඇතිනේ . දැන් ඒකෙන් කාරී නෑ  ඉස්සසරහට මොනවා වෙයිද කියල මට කියන්නත් බෑ. නෙතදරා  මට වඩා අවුරුදු දහයක් විතර බාල වුනත් අපි දෙන්නම දැන් වැඩිහිටි මිනිස්සුනේ .
ඔහේ සිල්වාගේ යාළුවා නිසා සිල්වාට ගහපු අසේල මහත්තයා හොයනවා නේද අත පය හිරි ඇර ගන්න . ඒ මහත්තයා ගුටි කන්න බය , ගහගන්න බැරි කෙනෙක් නෙවෙයි. ඒත් මේ ගමේ කෙනෙකුයි මෙතන වැඩ කරන මහත්තයෙකුයි  අතර ආරෝවක් ඇති වුනා කියන්නේ අපිට මේ බිල්ඩිම හදන වැඩේ පිළිවෙලකට කර ගන්න වෙන්නේ නෑ. ඒ නිසා කොම්පැනියෙන් අසේල මහත්තයා මාරු කරා. අපේ තව  හෝටලයක් හදනවා දඹුල්ලේ. අසේල මහත්තයා  දැන් එහෙ ලොකු මහත්තයෙක් වෙන්න යන්නේ .
ඔහේගේ දුවත් එක්ක තියෙන සම්බන්දෙ නවත්තලා ඔහෙට මාස්පතා  ගානක් දෙන්නයි මම හිතන් හිටියේ දුවගේ ඉගෙනීමේ වැඩවලට . ඒත් දැන් බැලුවම එහෙම කරන එක තාත්තගෙයි දුවගෙයි  රෙස්පෙක්ට්  එකට හොඳ  නෑ. ඒක නිසා මම ඔහෙට  රස්සාවක් අල්ලලා දෙනවා  . හැබැයි ටිකක් ඈත  පලාතක  . එතකොට ඔය ඉඳ හිට එන වැඩවලින් වගේ නෙවෙයි මාසෙකට ඉස්තිරව අතට කීයක් හරි එනවා. ඉන් කොටසක් කෙලින්ම දුවගේ බැංකුවට හරවන්න පුළුවන් . "

නන්දේ මුලින් මුලින් මගේ යෝජනාවට කැමති වුනේ නැතත්  ගෙදර ගිහින් ඇවිල්ලා වැඩේට කැමති වුනා.  සමහර විට ඒ තීරණේ පිටිපස්සේ ඔයාගේ අම්මා ඉන්න පුළුවන්. මොන තරම් චණ්ඩියා වුනත් නන්දේ ගෙදර උන්දැට ආදරෙයි  කියල ගමම දන්නවා .   ඒ අස්මසේ එදාම මාවත්  හෙඩ් ඔෆිස් එකට මාරු කරල තිබ්බා .

දෙවැනි ස්ලැබ් එක දාලා ඉවර වෙනකම් මට නෑවිත් ඉන්න නියම වුනා . ඒක අණ කිරීමක් නෙවෙයි මිත්‍රශීලී  බල කිරීමක්. ඒ දවස්වල සයිට් එක මුළුමනින්ම මෙහෙයවව්වේ රිචර්ඩ්. අම්රිතා  වෙනදාටත් වඩා මහන්සි වුනා . උදේ හවස මාව බලන්න ආවා. වැඩපලේ විස්තර ඔක්කොම මම දැනන් හිටියා . වැඩපලේ  වැඩ ටිකක් අවුල් වුනා. හිතුවට වඩා කාලේ නාස්ති වුනා. හොරකම් වුනා. මිනිස්සු අස් කරන්න වුනා . එත් අන්තිමේ හිටපු සයිට් ඉන්ජිනේරුවයි, දෙවනියයි දෙන්නම නැතිව වැඩේ කෙරුනා .

ඔයා දන්නවද  රිචර්ඩ් ජීවත් වෙන්නේ බෝට්ටුවක කියල. මමයි අම්රිතයි  අසෙලයි. අසේලගේ අම්මයි . නංගිලා දෙන්නයි ෂෝක් ට්‍රිප් එකක් ගියා රිචර්ඩ්ගේ  බෝට්ටුවෙන් . බොල්ගොඩ විල අයිනේ පුංචි ගේකුයි බෝට්ටුවකුයි මිනිහට තියෙනවා. ඒක හරි අපුරු තැනක් . මම ඒ වෙනකොටත් තේරුම් අරන් තිබ්බේ රිචර්ඩ් කියන්නේ හරි අපුරුම චරිතයක් කියල. මිනිහා ජලජ ජීවිතේකට පිස්සු වැටිලා ඉන්නේ.

අම්රිතා දවස් කීපයක් නිවාඩු දාලා ඉන්දියාවට  ගියා . ඔයා අම්රිතා ගැන කලින් ලියුමේ ලියල තිබ්බ නිසා කියන්නේ. මේ ප්‍රොජෙක්ට් එකේ ඉන්න අපිටම හරි යන පොදු  ජීවිතෙකුයි  අපිටම වෙන් වෙච්ච වෙනස් වීදිවල  පුද්ගලික ජීවිතයි  අපි හතර දෙනාටම තියෙනවා . එහෙම වෙන්න පුළුවන් මේ වගේ එකතුවකට විතරයි කියල මම හිතෙන්නේ.  මගෙත් අසේලගේත් ජීවිත කතන්දර මෙහෙම වෙලා තියෙන්න    අපි කරපු දේශපාලනෙත් බල පාන්න ඇති . අසේලගේ චරිතය ගැන මම වෙනමම හදාරනවා  . තාමත් ආවේගශීලී, තාමත් ලාමක ගතිගුණ අසේල ගාව තිබ්බත් හොඳ හදවතක් තියෙන කොල්ලෙක්  .

ඔයා දන්නවද මම හිතුවේ නෑ තට්ටු විසි  අටේ බිල්ඩිමේ එක තට්ටුවක්වත් මම නැතිව දාන්න පුළුවන් වෙයි කියල. ඒ වගේ ලස්සනට මම වැඩ ටික ප්ලෑන් කරගෙන සංවිධානය කරගෙන හිටියේ . ඒත් පහුගිය මාසෙන් එක දවසක්වත් මට ප්‍රොජෙක්ට් එක පැත්ත පළාතේ එන්න අවසර ලැබුනේ නැතිවත් වැඩ ටික කෙරිලා තිබ්බ. .

මේ හැමදේම පිටිපස්සේ හිටියේ රිචර්ඩ් මිනිහා අපේ සමාගමේ අධ්‍යක්ෂක කෙනෙක් කියලත් අපේ ප්‍රොජෙක්ට් මැනේජර් කියලත්  අමතක වෙන ගානට තමයි අපිත් එක්ක හිටියේ. ඒත් මිනිහා  අහසේ හයි කරපු කැමරාවක් වගේ තමන් ඉන්න තැන බලා ඉන්න ගමන්ම තමයි පොලවේ ඇවිදින්නේ. මට ඒක කලින්ටත් වඩා හොඳට තේරුනේ අපේ  පලවෙනි ස්ලැබ් එක දාපු දවසේ හා ඊට පස්සේ දවසේ එයා හැසිරිච්ච විදිහෙන්.

එදා පහුවදා වෙනකොට මිනිහ තීරණය කරලා ඉවරයි අසේලව මෙතනින් අයින් කරන්න ඕනි කියල. ඒ සිල්වා හරි මිනිහගේ සහචරයෙක් හරි හැංගිලා ඇවිල්ලා හරි අසේලට අනතුරක් කරාවි  කියල හිතපු නිසා . ඊළඟ  එක තමයි එක තට්ටුවක් දාලා ඉවර වෙනකම් මම සයිට් එකෙන් ඈත් කරලා හෙඩ් ඔෆිස් එකේ තියෙන්න ගත්ත තීරණය. ඒක හරි කියන්නේ නෑ. මිනිහ ඔය ගෑනු ළමයින්ගේ හුටපට  ප්‍රේම කතන්දර වගේ ඒවා වැඩිය ගණන් ගන්න කෙනෙක් නෙවෙයි. ඒ වුනත් මට හිතෙනවා රිචර්ඩ් අපි ඒවා ගැන හිතන විදිහ  සංකීර්ණ වැඩියි  කියල අදහස් කරන බව  .

තුන්වෙනි ස්ලැබ් එක දැම්මට පස්සේ අපි හැමෝම  අසේලලා ගමේ ගිහින් දවසක් දෙකක් ඉන්න කතා කර ගත්තා . රිචර්ඩුත් එනවා කිව්වා . අර කාවන්තිස්සපුර යාලුවත් එක්ක ඔයත් එන්න .

මීට

මනෝ

ලියුම වාගේ සටහන හමාර කළ ඔහු  කල්පනා කලේ  ඊළඟට කරන්නේ මොකක්ද කියලාය. ඔහුගේ සිතට  අපූරු අදහසක් ආවේය .


- මීළඟ කොටස-





Image Source : DTNext


Monday, June 1, 2020

අටවිසි මහල 15- තාත්තලාගේ කතා




මේ  අටවිසි මහල නවකතාවේ පහළොස්වන කොටසයි. මින් පෙර කොටස් මෙතනින් 

සේලට පහර දෙන්නට එස වූ අත පහත් නොකරම ඔහුගේ කමිස කරේ රැඳී අනිත් අත ලිහා ගත් මනෝරන්ජන් රකුසකු මෙන් අසේල දෙස බලා සිටිද්දී අසේල කිසි යටහත් පතත් බවක් නොමැතිව , නොදැමුණු දෑසින් කෙලින්ම මනෝරන්ජන් දෙස බලා සිටියේය . ඒ බැල්මේ තිබ්බේ  "මට අතක් තිබ්බොත් මාත් ගහනවා " වැනි පණිවිඩයකි .

උස හැඩිදැඩි පුද්ගලයෙකු වූ රිචර්ඩ් අසේල හා මනෝරන්ජන් අතරට පැන දඬු අඬු වැනි සිය දෑත්වලින්  දෙදෙනාගේම උරහිස් අල්ලා ගත්තේ  එකෙකුටවත් අඟලක් හෙල්ල්ලෙන්නට බැරි වෙන්නටය .

ඇතුලේ ගින්න තව දුරටත් ඇවිලීම තාවකාලිකව හෝ නවතා ගත් බව දුටු අම්රිතා කන්තෝරු මිදුලට පැන මිස්කින් අමතා  ඉංග්‍රීසියෙන් මෙසේ   කීවාය .

" මිස්කින් මෙතන වෙන්නේ මොනවද කියල බලන්නනේ ඔය කට්ටිය ඇවිත් ඉන්නේ  . මම සේරම විස්තරේ ලියාගෙන ඇවිල්ලා අකුරක් නෑර කියන්නම්. කරුණාකරලා දැන් යනවලා . ගිහින් පාටියට ලැස්ති වෙනවා. කෑම අඩු පාඩු බලනවා. අනික මතක ඇතිව අර සිල්වා ගැන හොයල බලල බෙහෙත්  ටිකක් දාන්න  ලැස්ති කරනවා "

මිස්කින් සිය පසුපසින් සිටි පිරිස සැර පරුෂ බසින් මෙහෙයවා එතනින් ඉවතට  රැගෙන ගියේය .
' රිචර්ඩ් මට කාර් එකේ යතුර දෙන්න ' කී අම්රිතා යතුර ගෙන කන්තෝරු කාමරෙන් එලියට යද්දී මාරුවෙන් මාරුවට අසේල හා මනොරන්ජන් දෙස බැලුවාය . ඒ වනවිට දෙදෙනා දුරස්  කරගත් පුටු දෙකක වාඩි වී තරහ වූ  අත්තම්මලා දෙන්නෙක් මෙන් මූණු රොස් කරගෙන සිටියෝය. ඔවුන් දෙදෙනා අතර මේසයට වාරු වී හිටගෙන සිය නිකට අතගාමින් රිචර්ඩ් සොපාහාස සිනාවක් සීලිම දෙසට හෙලමින් සිටියේය.
අම්රිතා  මුව කොනකින් සිනා වෙමින්  රිචර්ඩ් ගේ කාරය හොයාගෙන ගියාය .

 අම්රිතා වාහනයේ  ඩිකිය අරිද්දී ඈ පසුපසින් මිස්කින් පැමිණ තෙපර බෑවේ "මිස් කට්ටිය බොන්න හොයනවා" කියලාය.   රිය තුල කාඩ් බෝඩ් පෙට්ටියක තිබු  සැර බීම බෝතල් ටිකක්  මිස්කින්ට තෝරා ගන්නට  කී ඇය "පරිස්සමින් ටික ටික කළ කෝලාහල කර ගන්නේ නැති ගානට  බෙදලා දෙන්න" යැයිද කීවාය  .

ඊළඟට ඇය තවත් කුඩා කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටියක් ඔසවාගෙන කන්තෝරු කාමරය දෙසට ගියාය , ඈ අසලින්  ටිලින් ටිලින් යන ශබ්දය අසුනේය .
අම්රිතා ආපසු යනවිටත් කන්තෝරුවේ සිටි තිදෙනා ඇය එතැනින් පිටත් වෙද්දී සිටි ඉරියව්වෙන්ම සිටියෝය. ඒ දුටු  අම්රිතා " මේ මොන කෝලමක්ද?: කියා  කේන්තියෙන් ඇසුවාය  .
ඉන්පසු නුරුස්නා කඩිසර කමකින් පෙට්ටිය මේසය මත තබා ඉන්  කුඩා වීදුරු  හතරක් , ලෙමනේඩ් බෝතලයක්, ජින් බෝතලයක් හා බියර් කෑන් තුනක් එලියට ගත්තාය .

කිසිදු ඇහිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතිව ඈ වීදුරු තුනට ජින් බෝතලය ඇර වීදුරුවල   හරි අඩ බැගින් හලා ඉතිරි අඩ පිරෙන්නට ලෙමනේඩ් පිරෙව්වාය. ඉන් පසු ඉතිරි ලෙමනේඩ් ටික සිව්වන  වීදුරුවට පුරවා ගත්තාය . සිරිතක්  විරිතක් නොතකාම හතර වෙනි වීදුරුව බීගෙන බීගෙන ගියාය . ඉන්පසු ඇය මත් පැන් වීදුරුවක් දෝතින් අල්ලා මනොරන්ජන් වෙත  පෑවාය . ඉතාමත්ම රළු ලෙස මනොරන්ජන් එය ප්‍රතික්ෂේප කළේ මෙසේ කියමිනි . " මම අද බෙන්නේ නෑ "
ඊළඟට අසේල වෙත පෑ වීදුරුවට ඇය ලද්දේද ඒ ප්‍රතිචාරයමය . වෙනසකට තිබ්බේ ඔහු වචනයක්වත් කතා නොකිරීමය .  ඒ වීදුරු දෙක පසෙකින් තැබූ ඈ ඉතිරි වීදුරුව ගෙන රිචර්ඩ් වෙත පිළිගැන්වූවාය.

 රිචර්ඩ් ඉතාම වැදගත් ආකාරයෙන් ස්තුති කර අද   බොන්නට විදිහක් නැති බවත් වගකීම් කීපයක් ඔහු වෙත පැටවී ඇති බව පෙනෙන නිසා කල්පනාවෙන් සිටින්නට වෙන බවත්  හෙමින් කීවේය .

පුපුරා යන කේන්තියෙන් මේසය අසලට ගිය අම්රිතා ඉන්පසු විදුලි වේගයෙන් ක්‍රියාත්මක වුනාය . පුරවා තිබු ජින් ලෙමනේඩ් වීදුරුවක් ගෙන   උඩ බලා ගෙන එය උගුරට හලා ගත්තාය . දෙවැන්නටද එයම කළාය . තුන්වන වීදුරුව අතට ගත්තේ නොකඩවා කසිමිනි . රිචර්ඩ් ඉදිරියට පැන අගේ අතකින් අල්ලා ගත්තද ඔහු වෙතින් ලිස්සා  ගොස් ඈ තුන්වන වීදුරුවද උගුරට  හලා ගත්තාය . කැස්සාය . මිදුලට බැස්සාය . කාරා කෙළ ගැසුවාය . පිරිමින් තුන් දෙනා නැගිට ඈ අසලට විත් වරදකාරයන් මෙන් දවටෙද්ද්දී ඈ  ඇතුලට පැමිණ මේසයේ වාඩි වුනාය .  ඇගේ උගුරෙන් දැඩි වේදනාවක් දැනිණි . පපුව ඇතුලේ ඇසිඩ් පිරී තිබෙන්නාක් මෙන් දැවිල්ලක් දැනිණි . රිචර්ඩ් පැමිණ ඇගේ පිට අත ගෑවාය . මනොරන්ජන්  ප්ලාස්ටික්  වතුර බෝතලයක් සොයාගෙන  අම්රිතාට බොන්නට දුන්නාය . ඇය ඉන් ටිකක් බී යලි එලියට ගොස් ඔක්කාර කළාය.

මේ වෙලාවේ හතිලමින් එතැනට දිව ආ මිස්කින් කීවේ සිල්වා ඇඳුම් බෑගයත් අරන් ගෙදර යන්නට ගිය බවත් පොකුටු නන්දේ අසේල මහත්තයා සොයමින් ගේට්ටුව  අසල කළහ කරමින් සිටින බවත්ය .

මනෝරන්ජන් යලි පැසුණු මිනිසෙකු සේ ඉදිරියට පැමිණ මෙසේ කිව්වේය .
" තමුසේ ඉස්සෙල්ලම සිලවා හොයාගෙන ගිහින් නතර කර ගන්න බලනවා. බෑ කිව්වොත් මෙන්න මේක දෙනවා" කියා සිය කලිසම් සාක්කුවෙන් රුපියල් දෙසීයක් ගෙන මිස්කින් අත තැබුවේය.
"එතකොට පොකුටු නන්දේ ?
" මිනිහට කියනවා  හෙට උදේ ඇවිත් මාව හම්බ වෙන්න   කියල "

මනෝරන්ජන් ඊට පසු  වාඩි වී සිය මුහුණ දෝතේ ඔබාගෙන ඉකි ගසන්නට  පටන් ගත්තේය . ඔලුව කරකැවෙන ගතියට අමතරව  පපුව පිළිස්සෙන වේදනාවත්  දරාගෙන උනත් අම්රිතා වහා නැගිට මනෝරංජන් අසලට ගොස් ඔහුගේ හිස අත ගෑවාය .

හැඬුම් අතරින් ඔහු මෙසේ කිව්වේය .
" මම මේ කතාව කියන්න හිටියේ විසි අට වෙනි තට්ටුවේ කොන්ක්‍රීට් දාන දවසට . සමහර විට ඊටත් පස්සේ . අපේ තාත්තා ගැන කතාව . තාත්තා වත්තක හිටි ක්ලාර්ක් කෙනෙක් . හිටියේ සුපිරින්ටන්ඩන් වගේ. කොට කලිසම ඇඳලා සපත්තු මේස් දාලා . හැසිරීම ටිකක් විකාරයි වගේ. තැනට ගලපුන් නෑ . එයාගේ ඔලුවෙත් එක කෙස් ගහක් තිබ්බේ නෑ.  පැන්ෂන් ගත්තට පස්සේ එයාට ගෙදර ඉන්න එක හරි ගියේ නෑ . අයාලේ ගියා . අපිව අත ඇරලම දැම්මා . අන්තිමේ  එයා මලෙත් දන්නා මහත්තයෙක්ගේ සයිට් එකක සේකුරිටි රස්සාව කරද්දී.  සිල්වා ඉන්ටවිව් එකට ආ දවසේ මම ගැස්සිලා ගියා . මට පෙනුනෙම අපේ තාත්තගේ අවතාරයක් ඇවිල්ල කියල . මම ඉන්ටවිව් කරෙත් නැතිව මිනිහ ගන්න කියල මිස්කින්ට පවරලා එතැනින්ගියා ."

ඉන් පසු ඔහු  කතාව නවතා ප්ලාස්ටික් වතුර බෝතලය මුවට ලං කරගෙන බීගෙන බීගෙන ගියේය . යලි කතා කළේය .

" පස්සේ පස්සේ මට සිල්වාගෙයි අපේ තාත්තගෙයි ලඟින් යන ගතියක් පෙනුනේ නෑ .ඒත් සිල්වා ලේ පෙරාගෙන ගුටි කාගෙන එනකොට දැන් ටිකකට ඉස්සෙල්ලනම් මට මතක් වුනේ තාත්තම තමයි . ඒ නැතත් ඒ වගේ  වයසක  අහිංසක මිනිහෙකුට අතක් උස්සන එක මොන තරම් අමන කමක්ද ?" අවසන් වචන ටික කියද්දී මනෝරන්ජන් ගේ කට හඬේ කේන්තිය යලිත් මතු වී ආවේය . ඔහු  අසේල දෙස අප්‍රසන්න ලෙස බැලුවේය.

මේ වනවිට තමන් පා වෙන්නට පටන් ගන්නා බවක් අම්රිතාට දැනුනි . ඈ රිචර්ඩ්ගේ උරිස්සට වාරු වුනාය .

අසේල හඬ අවදි කළේය .

" මනෝ මහත්තයා  මමත් හිතාගෙන හිටියේ විසි අට වෙනි තට්ටුව දාපු දවසට අපේ තාත්තගේ මුළු  කතාවම  කියන්නම් කියල. එයා ආපහු ගමට ගියේ  ඇයි කියල මම තාම  හරියට කිව්වේ නෑ . මටත් හිතක් පපුවක් තියෙනවා. සිල්වා වයසක මිනිහෙක් තමයි. ඒත් ඔහේ හිතන තරම් සිල්වා අහිංසක නෑ. සිල්වා  ගුටි කෑවෙත් ඔහේ මට ගහන්න පනින තරමට  දරුණු වුනෙත් ඔහෙගේම මෝඩකම් හින්දා  තමයි"

මනෝරන්ජන් තරමක් මෙල්ල වී අසේල දෙස බලා සිටියේය .  අසේල යලි හඬ අවදි කළේය .

" මනෝ මහත්තයා  කියවන්න ඇතිනේ නෙතදරා   එවපු ලව් ලෙටර් එක . කියවලා සතුටු වෙන්නත් ඇතිනේ . ඒත් ඒක ඔහෙට කලින් සිල්වා කියවලා තියෙනවා කියල දන්නේ නෑ නේද ? සිල්වා නන්දෙට මේ කතාව කියල ගම කාලා කියල දන්නෙත් නෑ නේද ? "

 මනෝරන්ජන් හුන්  තැනින් නැගිට්ටේය .

"ජයවීර මට හවස ඇවිත් කිව්වා සිල්වා මනෝ බොස් පොකුටු නන්දෙ ගේ බෑනා වෙන්න යන කතාවක් ගැන කියව කියව යනවා කියල  . මම සිල්වා ඉස්ටෝරුවට අරන් ගිහින් බය  කරාම තමයි ලියුම හොරෙන් කඩල කියවපු  බව දැන ගත්තේ . මට ආපු කේන්තියට සිල්වා ඔයින් බේරුනා ඇති ".

ටික වෙලාවකට පසු මනෝරන්ජන් , අසේල , රිචර්ඩ් හා අම්රිතා වෙරල අද්දර සාද භුමියේ  නටමින් සිටියෝය අම්රිතාට සිහියක් කල්පනාවක් තිබ්බේ නැත . මනෝරන්ජන් බීමතින් නොසිටියද ඔහු සිටියේද පියවි සිහියෙන් නොවේ. අසේල හා රිචර්ඩ්  සිය අනෙක් සගයන් දෙදෙනා ගැනත් අනෙක් සියලු දෙනා ගැනත් , වටාපිටාව ගැනත් විමසිල්ලෙන් නටමින් සිටියෝය .
කර කර  ගාන බැෆල් ස්පීකර් දෙකෙන්  ජෝතිපාලගේ ගීතයක් ඇසිනි.

ලස්සනයි බලන්න ඔයාගේ මල් හිනා
-------------------------------------
ඕ රංගනි මා නිසාද ඔය නටන්නේ



මීළඟ කොටස
















Image Source: India New English News

Monday, May 25, 2020

අටවිසි මහල 14- සිල්වාට පහර දුන්නේ කවුද ?


කොටස් වශයෙන් පලවන අටවිසි මහල නව කතාවේ 14 වන කොටසයි . මින් පෙර කොටස් මෙතැනින්


නොඉවසිල්ලෙන් කවරය ලිහා බැලුවද ලියුම හිතු තරම් දිග එකක් නොවීය

දයාබර  මහත්තයා වෙතටයි,

මහත්තයා කොච්චර කිව්වත්  නම කියා කතා කරන්නට මට බෑ.  සමහරුන් මෙන් අයියා කියන්නට් හිතෙන්නේ නැති නීසාත් මහත්තයා  අකමැති වුනත් දිගටම  මහත්තයා කියා කතා කිරීමට අවසරයි  .

මහත්තයා  එදා වරකාපොලදී හමු නොවුනානම් මම මේ ලියුම නොලියා ඉන්නත් තිබ්බා . මම කැම්පස් තේරිලා ඉන්නා බව කලින් නොකීවේ හේතු කාරනා කීපයක් නිසයි.  ඇත්තටම අම්මාත් වජිරා ටීචත්  ඇරුණුකොට මම ඉන්නේ කොහෙද කියල කාටවත් කියන්න  මට  වුවමනාවක් නෑ. මම දැන් ඉන්න තැනවත්  ඉස්සරහට ඉන්න තැනවත් ඔය කවුරුවත් දැන ගන්නේ නැති එක මට සහනයක් .

මහත්තයා පළමුවෙන්ම මුණ ගැහිච්ච දවසේම මට ඔය තැන්පත් කමට ලෝබ හිතුනා . ඉන් පස්සේ පස්සේ ටිකක් ලොකු බැඳීමක් වුනේ ඒකම තමයි . ආයේ හංගන්න දෙයක් නෑ මහත්තයාත් මා ගැන ලෙංගතු බව මම දන්නවා . එදා බුකියේ රේස් තුන්ඩුවක් ලියන්න මහත්තයා පෑන  අතට ගන්න කොට මට ලොකු හිතේ දුකක් ඇති වුනා .   එදා දැක්ක දවසෙම  වුනත් මහත්තයා හොඳ කෙනෙක් කියලා තේරුණ නිසා. මේ සූදුව කියන්නේ අපායක් . මහත්තයා ඒකෙන්ගැ ලවෙන්න ඕනි . ඒ වගේමයි මගේ ලෝකය කියන්නේ මහත්තයලගේ පැත්තෙන් බලද්දී  අපායක් . මහත්තයා මගෙනුත්  ගැලවෙන්න ඕනි. ඒක ඉල්ලන්නයි මේ ලියුම ලියන්නේ  .

අපි හම්බ වෙච්ච කීප වතාවේ මට තේරුනා මහත්තයා මගේ ජීවිතය ලස්සන දිනපොතක නැතිනම් කෙටි කතාවක ලියන්න කැමැත්තෙන් ඉන්නවා කියල. ඒත් මනෝ මහත්තයා ඔය පොත්වලට ගන්නේ අපේ ජීවිතේ මතු පිටින් පේන මහා බොරුවක් . අපේ දුක සැප ඔය කියන දේට වඩා වෙනම විඳවිල්ලක්. සමහරවිට මහත්තයට කවදා හරි මේ කතාව තේරෙයි . ඒත් අපි අතර තියෙන ගැලපීම් වලට වඩා නොගැළපෙන දේවල්  ලොකුයි නේද මහත්තයා . බොරු  කියන්නේ මොකටද මම මහත්තයාට ආදරෙයි. ඒත් ඒක නැති වෙන්න මුලක් වෙන්නේ අපි ආයේ හම්බුනොත් වෙන්න තියෙන දේවල්ම තමයි . ඒ නිසා කවදාවත් මාව මුණ ගැහෙන්න එන්නේ නෑ කියල මහත්තයා මට පොරොන්දු වෙන්න . කලින් හිටියා වගේ  වෙන රටකට ගිහිල්ලා අර ලස්සන  අම්රිතා නෝනත් එක්ක හොඳින් ඉන්න. ඒ නෝනාගේනම් තියෙන්නේ අමුතු ලස්සනක් මහත්තයා . ඒ වගේම කාටවත් බය නැති හොඳ කෙනෙක් වගේ මම දැක්කේ .

අපේ පළමු වැනි වාරේ වැඩ අමාරුවක් නෑ . මෙහෙ  තියෙන නවක වදේ මටනම් මෙලෝ තේරුමක් නෑ. ගංවතුර  කාලෙට රෙදි පොට්ටනි ලට්ට ලොට්ට උස්සාගෙන ඇවිල්ලා ගාලු පාර අයිනේ දවල් රෑ ගානක් ඉටි රෙදි පොරවාගෙන  හිටපු අපව රැග් කරන්න පුලුවන්ද මහත්තයා ? ඒත් සමහර වෙලාවට හිත රිදවීම් වැඩියි. උඹේ  ගම කොහෙද? ඉස්කෝලේ කොහෙද ? තාත්තා මොනවද කරන්නේ ? අම්ම මොනවද කරන්නේ ? කියල අහන එකත් මට හිරිහැරයක්. වජිරා ටීචර් කියපු නිසා මම පානදුර ඉස්කෝලෙදි මා ගැන කිව්වේ බොරු විස්තරයක් . එතකොට මම ටිකක් ලොකුයි. බොරු කියන්න ඕනි වුනේ ඇයි කියලා මම දැනගෙන හිටියා. ඒත් ඩෙංගු හැදිලා සති දෙකක් ඉස්කෝලේ නොයා  ඉන්නකොට ගෙදර හොයාගෙන ආපු පන්තියේ යාළුවො නිසා මම නරක මුඩුක්කු ළමයෙක් බවට රෙජ්ස්ටර් වුනා .  ඒ තත්වේ මට පේරාදෙණියේදී උදා කර ගන්න බෑ.
ඒත් මට එක වෙලාවකට හිතෙනවා  මේ  විස්තර හාර  හාර අවුස්සන සීනියර් කෙල්ලෙකුට හරි කොල්ලෙකුට හරි  හොම්බට දෙකක් ඇනලා ගෙදර එන්න .

ඒ අතරේ යාලු වෙන්න අහන කොල්ලොත් ඕනි තරම්. අන්තිම අවුරුද්දේ කොල්ලෙක් වුනත් මට පෙන්නේ මට වඩා බාලයි බොළඳයි කියලා. මම වයසට වඩා මෝරලා වගේ නේද මහත්තයා  . ඒ නිසා මට දැම්ම ඒ වගේ දෙයක් හිතේවිද දන්නේ නෑ. මහත්තයාට මම එදත්  කිව්වා වගේ මට වියදමට සල්ලි එවන්න කරදර වෙන්න එපා. වජිරා ටීචර් මට උදව් කරනවා.  මහපොලයි ඒ සල්ලියි මට වැඩිපුරත් එක්ක ඇති . මම මාස තුනකට විතර පාරක් ගෙදර එන්න හිතාගෙන ඉන්නවා. ඒත් මේ කැම්පස් එක එක හේතු හහින්දා මාස දෙක තුනකට වතාවක් වහනවලු .

මෙහෙ පරිසරේ ලස්සනයි . ඒක මට දරා ගන්න අමාරුයි. මම ජීවත් වෙච්ච පරිසරෙත් එක්ක තියෙන පරතරේ වැඩිද මන්දා ?
මම හොඳින් ඉන්නවා. අපිට හොස්ටල් එකේ නම  සංඝමිත්තා . අපේ රූමි  සේරුවිල කාවන්තිස්සපුර කෙල්ලෙක් . උසස් පෙළ කරලා තියෙන්නේ කුරුණෑගල. එයාගේ පාඩුවේ ඉන්නවා. මම කැමතිම දේ තමයි මම කිව්වේ නැත්නම්  කිසි දෙයක් මගෙන් අහන්නේ නැති එක. මට ඉතින් එයාට කියන්න ඒ හැටි දෙයක් නෑ.

මහත්තයාට බුදු සරණයි

නෙතදරා


*****

ලියුම එක් වරක් පමණක් කියවුවාට පසු මනෝරන්ජන්ට  එහි ඇති සෑම අකුරක්ම වචනයක්ම  කට පාඩම් හිටියේය . ඒ නිසා ඔහු ලියුම  යලි  කවරය තුලට දමා සිය මේස ලාච්චුවේ අඩියෙන්ම තැබුවේය.
"ආයේ මේ ලියුම මට ඕනි වෙන්නේ නෑ . නෙතදරා කියන්නේ නොගැලපීමක් ගැන . මට හිතෙන්නෙම ඒ කියන්නේ ගලපීමක් ගැන . ආයේ හම්බ වෙන එපා කියන එකේම තියෙන්නේ අපි ඉක්මනට හම්බ වෙමු කියන පණිවිඩේ " .

ඉන්පසු ඔහු හාත්පස සිදුවන යුහුසුළු එහා මෙහා යාම් හා සාද සිරිය මුළුමනින්ම අමතක කොට ඉස්සරහ  පුටු කකුල් දෙක උස්සාගෙන පැද්දී පැද්දී කල්පනා කළේය. තමා  එකම වතාවක් පේරාදෙණිය සරසවිය ඇතුලට ගිය හැටිත් මොරටුවේ සිට දේශපාලන වැඩකට එහෙ ගියත් ඔහුට එදානම් එහි පරිසරය  ගැන මෙන්ම ප්‍රේමවන්තයන්  ගැන වත් පේරාදෙණිය පුරා පිපී තිබු ලස්සන රොබරෝසියා මල් ගැනවත් කල්පනා කරන්නට නොහැකි වුනේය. වරින් වර ඔහු කියවූ චිත්රපට කතාවල තිබු, මිතුරන්ගේ කතා බහේදී ඇසුණු පේරාදෙනි විස්තර නිසා එය  වෙනම ලෝකයක් වගේ ඔහුට පෙනුනේය.

මනෝරන්ජන්ගේ කල්පනා ලෝකය කඩා බිඳ හැලුනේ , නහයෙන් ලේ  පෙරාගෙන අඬාගෙන තමන් වෙත දිව ආ සිල්වා නිසාය. මේ වැඩිහිටි පුද්ගලයාගේ කඳුළු හා ලේ දැකීම නිසා මනොරන්ජන්  බඩේ ගින්දරින් දැවී ගියෙය.

" අසේල මහත්තයා මට ගැහුවා .මම ගෙදර යනවා මහත්තයා " කියද්දීම අසේල කන්තෝරුව දෙසට දිව එනු දුටු නිසා සිල්වා එතනින් පැන ඉවතට දිව්වේය.

අසේලගේ දැස් කේන්තියෙන් රතු වී තිබුනේය . ඔහු ඉදිරියට කඩා පිනූ මනොරන්ජන් කේන්තියෙන් වෙවුලමින් අසේලගේ කමිස කරෙන් අල්ලා තමන් වෙත ඇද ගත්තේය .

' තමුසේ මොන වසලයෙක්ද  ඕයි අර තමන්ගේ තාත්තා වගේ ඉන්න අහිංසකයට ගැහුවේ?  '  කියා ගිගුරුවේය .
අසේල හිස ඔසවා බැලුවේය .  එසැනින්ම එතනට දිව ආවේ අම්රිතා හා රිචර්ඩ්ය . මිස්කින් හා ගෝල පිරිස කන්තෝරුවට  මදක් ඔබ්බෙන්  රැස්වී මේ සිද්දිය දෙස බලා සිටියෝය .


-මීළඟ කොටස  -





Image Source : Guyana Times 

Tuesday, May 19, 2020

අටවිසි මහල 13 - පේරාදෙණියෙන් ආ ලියුම



අටවිසි මහල නවකතාවේ මීට පෙර කොටස්  මෙතැනින්

ළමු මහලට කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව දමන දවස උදා උනේය . මේ වනවිට  මනෝරන්ජන් , අසේල හා අම්රිතා සිටියේ දෙවන මහලේ වැඩත් ඔලුවේ තබාගෙනය. බිම් තට්ටුව දැමීම , අලුත් උප කොන්ත්‍රාත්කරුවන් ඇවිත් වැඩ පටන් ගැනීම . තිදෙනෙකුගේ අණසකට යටත්ව සරලව කරගෙන ආ වැඩ කටයුතු සංකීර්ණ ස්වාබවයක් ගැනීම , ලහි ලහියේ  කොන්ක්‍රීට් කණු මතු වීම,  ඒ මත ලී ෂටරිම ඉදි වීම . ෂටරිම උඩින් කම්බි දැමීම , හතරපැත්තේ තිබු සේවා කුටීර , කුණු දමන කුටීර ක, විදුලි සෝපානවලට වූ ඉඩ  , දෙපැත්තේ පිය ගැට පේලි ,   කාමර දෙකේ ගෙවල් ක් හා කාමර තුනේ ගෙවල්  වශයෙන් වූ සැලැස්ම .යනාදිය පමණක්ම පහුගිය දින තිහේ මාතෘකා බවට පත් වුනේය . මේ ආදී කලබලකාරී දවස් තිහක අවසානයේ සියල්ලෝ ඉසිඹුවක් ලබන දවස උදා උනේය .

එදා එකම දවසේ කොන්ක්‍රීට් පටවාගත්  ට්‍රක්රථ  දුසිම් ගණනක් විශාල  බත් කූරන් මෙන් සිය  පසුපස බඳ නොනවත්වා කරකවමින් ගාලු පාර දිගේ ඇවිත් ලුනාව පාරට හරවා තැන තැන ලැගුම් ගෙන බලා සිටියෝය . පාර අවහිර වී ගාලගෝට්ටියක සිරි ගත්තද ගම්මාන වැසියෝ ඒ පිලිබඳ උරණ නොවූහ. කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ පමණක් නොව ගෙවල්වල සිටි මහල්ලන්ද  පාර අද්දරට වී යන එන බර වාහන දෙස බලා සිටියේ කෑමක් බීමක් ගැනද නොතකමිනි . ගෙවල්වල සිටි කාන්තාවෝ වෙනදාට වඩා  වේලාසන  උයා පිහා, තමන්ට තිබෙන අලුත්ම ඇඳුම ඇඳගෙන සිටියෝය. පාරේ තැන තැන නවත්වා ඇති ට්‍රක් රථ රියදුරෝ ගැහැණුන් දෙස බලා දන්නා අඳුරන  ලෙස සිනා පාන්නට පටන් ගනිද්දී , ඔවුහු නව යව්වනියන් මෙන් ලැජ්ජාවට පත්ව ගෙතුලට  ගොස් ජනෙල්  රෙදි ඈත් මෑත් කර  පාර දෙස බලන්නට වුහ .

සවස පහ හය වන විට කලින් සැලසුම් කර තිබු පිළිවෙලටම වාගේ පළවෙනි කොන්ක්‍රීට් තට්ටුවේ වැඩ නිම වෙමින් තිබුනේය. උදේ පාන්දර පටන් රිචර්ඩ් තුන්කාලේ දිග කලිසමක්, රවුම් සුදු මිනිදෝරු තොප්පියක් හා දුඹුරු අවු කන්නාඩියක් දමාගෙන වැඩබිම පුරා ඇවිද්දේය. ඔහුට අසේල හා මනොරන්ජන් සමග වචනයකට දෙකකට වඩා කතා කරන්නට බැරි වුනේය . අම්රිතාට අද දවසේත් කන්තෝරුවේ ලිය කියවිලි වැඩ එමට තිබුනේය. ඇනවුම් කළ කොන්ක්‍රීට් ට්‍රක් ගණන්, තත්ත්ව පරීක්ෂණ වැඩ, දවසේ අනෙකුත් විය හියදම් වැඩ අතරේම අද හවස සුදානම් කෙරෙන අමුතුම තාලේ රාත්‍රී බෝජන සංග්‍රහයක්ද ඇය, සිල්වා හා මිස්කින් සමග සූදානම් කරමින් සිටියාය .

කොන්ක්‍රීට් ලැබෙන ප්‍රමාදයෙන් ඒවා කළු මහත බටයකින් උඩ තට්ටුවට පොම්ප කරමින් තිබුනේය. මෙතක් කලක් අහල පහල කොහේ හෝ බිල්ඩිමක කොන්ක්‍රීට් දමද්දී සිය නඩයේ උන්ට ගතමනාවක්  ලැබෙන නිසා පොකුටු නන්දේ උදේ පාන්දර සිට වැඩබිම අවට කැරකුනේය. ගේට්ටුවෙන් එලියට ගිය සිල්වා ඔහු සමග කටු කුටු ගාමින් සිටිනවා දුටු මනොරන්ජන් අලුත් ලී තට්ටුවේ සිට ඒ දෙස බලද්දී නන්දේ දෙකට නවාගෙන සිටි සරම පහලට දමා ගරු සරු ඇතිව තමා දෙස බලනු දුටුවේය . ඉන්  මනොරන්ජන්ගේ සිත මදක් රිදුනේ ඒ සමග ඔහුට නෙතදරා සිහිපත් වුන නිසාය . පසුගිය මාසයක තිස්සෙම තමන්ට ඒ කෙල්ල ගැන කිසි දෙයක් සොයන්නට තියා අඩුම ගානේ හිතන්නටවත් බැරි වුනා නේදැයි සිතුවේය . අම්රිතා හා අසේල කුමන්ත්‍රණකරුවන් දෙදෙනෙකු මෙන්  තමන්ට  ඈ ගැන සිතන්නට අවස්තාව නොදී වැළක්වුවාවත් දෝයි ඔහු සැක  කළේය .

තත්ත්වයෙන් බාල වූ හෝ ඉතිරි වූ කොන්ක්‍රීට් දැමීමට ඉඩමේ කෙළවරක  පොඩි සිමෙන්ති අඩිපාරක් දැමීමට  සැලසුම් කර තිබුනේය. ඒ වැඩේ බාර දී තිබු උප කොන්ත්‍රාත්කරු කැඳවාගත් මනෝරන්ජන් මෙසේ කිව්වේය.

" ජයවීර අන්න අර එළියේ සිල්වා එක්ක ඉන්න මනුස්සයයි එයාගේ ගෝලයෝ ටිකටයි පුළුවන්නම්  අද දවසට පොඩි ගානක් හොයා ගන්න වැඩක් ලැස්ති කරලා දෙනවා . මොකද ඔය මිනිස්සු මේ වගේ කොන්ක්‍රීට් එකක් එහෙම දාන දවසට තමයි කීයක් හරි හොයා ගන්නේ '
ජයවීර පුදුමයෙන් මෙන් වැඩබිම් ඉංජිනේරු මනොරන්ජන් දෙස බලා සිටියේය. ඒ බැල්මේ තිබුනේ මෙතෙක් කල් මනෝ බොස් ගැන වැඩ බිම මුළුල්ලේ තට්ටු විසි අටටත් ඉහලට එස වී තිබු ප්‍රතිරුපය පළුදු කරන අන්දමේ කල්පනාවකි. මනෝරන්ජන් දැඩිව අවවාද කොට තිබුණේ අහල පහල පෙනෙන මානයේ වෙසෙන   කිසි කෙනෙක් සේවයට නොගන්නා ලෙසයි . මෙහි සිටි සියලුම කොන්ත්‍රාත්  කරුවන් වැඩට මිනිසුන් ගෙනාවේ පුලවන් තරම් ඈත පලාත්වලිනි. ඇඹිලිපිටිය, වාරියපොළ, මැදවච්චිය  ආදී පයින් එන්නට බැරි දුර ඈත පලාත්වලිනි  .
දැන්  ඔහුම කියන්නේ  ඒ අවවාදයට පිටුපාන්නටයි. කල්පනා කරන්නට වෙලාවක් නැත. ලොක්කා ඒ වන විටත් තවත් තැනකට  ගොස් කාටදෝ මොනවාදෝ කියමින් සිටී. ජයවීර ලී ඉනිමග දිගේ  බැසගොස් සිල්වා හා නන්දේ කතා කරමින් සිටි තැනට  ගියේය. ඔහු නන්දේ දෙස බලමින් . " ඔහේ ගාව තව හොඳ මිනිස්සු තුන් හතර දෙනෙක් ඉන්නවානම් එක්කගෙන එනවා" යැයි කීවේය.  ඒ සැනින් නන්දේගේ මුහුණ එලිය වැටුනේය . නන්දේ සිය ගෙවල් මණ්ඩිය දෙසට හැල්මේ ඇවිද යන  අයුරු ජයවීර බලා  සිටියේය .

" මේ යක්කු සයිට් එක අස්සේ දාගෙන යකඩ බටයක්වත් පරෙස්සම් කරගන්න  වෙන්නේ නෑ ඉස්සරහට " ඔහු තනියම කිව්වේ සිල්වා ලඟපාත සිටින බවවත් නොතකමින්ය .

" එහෙම කියන්න එපා ජයවීර බොස්. ඔය අපේ මනෝ  බොස්ගේ මාමනේ . අපේ බොස් බඳින්න ඉන්නේ ඔය හාදයාගේ දුව "

ජයවීර සිල්වාගේ ඉස සිට දෙපතුල දක්වා බැල්මක් හෙලුවේය. සිල්වා ජයග්‍රාහී ලෙස බලා සිටියේය. ජයවීර හිතේ  මවාගෙන තිබු  මනෝරන්ජන් නම් වූ බල සම්පන්න ඉංජිනේරුවරයා සම්බන්ධ ප්‍රතිරූපයේ තවත්  පළුවක් ගැලවී වැටුණේය. සිය ගෝලයෙකු හා අවට තරුණියක්  සම්බන්ධ  හුටපටයක් දුරදිග යාම නිසා තමාව වැඩබිම් කන්තෝරුවට කැඳවා මනෝ බොස් දුන් අවවාදය ජයවීරගේ  සිහියට ආවේය .

" මතක තියා ගන්නවා ජයවීර, මේ සිමෙන්ති කොන්ක්‍රීට් රස්සාව කරද්දී වැඩ වල විතරක් නෙවෙයි තමන්ගේ පැවැත්මෙත් කොලිටියක් තියා ගන්නවා . ඒ කොලිටිය තියෙන ගෝලයෝ ටිකකුත් හදා ගන්නවා. එතකොට දුර ගමනක් යන්න පුළුවන්. කිසිම දවසක සයිට් එකක් අහල පහළ ගෑණු පස්සේ යන්න එපා. ගෝලයන්ටත්   කියනවා. තමන් රස්සාව කරන තැනයි වටපිටාවෙයි  උන්  ඇර ලෝකේ වෙන ඕනි තැනකින් කෙල්ලෝ හොයා ගත්තට කමක් නෑ "

සුර්යයා ලුනාව  කලපුවට ඔබ්බෙන්  රත් පැහැ වලාකුළු අතරින් රිංගා ගොස් සිතිජ ඉමේ ඇති මහුදු ජලයේ ගිලී  විඩා නිවා ගන්නට හදන වෙලාවේ වැඩබිමේ සිටි සියලු දෙනා දවසේ රාජකාරිය හිතුවාටත් වඩා කලින් ඉවර කර ගන්නට පුළුවන් වීමේ ප්‍රීතියෙන් සුවපත්ව සිටියෝය. මුහුද අයිනට වෙන්නට වූ බිමක සාදයකට  සුදානමකි. අම්රිතාට වුවමනා වුයේ අසේලලාගේ ගමේ  දේවාලේ උත්සවය දා දවල් කෑම බෙදා දුන් සිරියෙන්  යුතුව හැමෝටම කෑම වේලක් දෙන්නටය. එහෙත් මාසයක් තිස්සේ එක දිගට වෙහෙසී සිටි පිරිමින් සිහින මවමින් සිටියේ තමන් වෙනුවෙන් රිචර්ඩ් මහත්තයා ගෙනත් ඇතැයි සිතූ තිබු රට බීම  බෝතල් ටික විවර වනු දැකීමටය .
අසේල ඉතා තෘප්තිමත්ව සිටියේය . තමා බලාපොරොත්තු වූ විදිහටම  වැඩේ ගොඩ දමා ගැනීමට හැකි වීම ගැන ඔහු ආඩම්බර වුනේය. "මේ වැඩබිමට පැමිණ ගත වූ මාස දෙකත් හරි  පසුගිය අවුරුදු පහමත් හරි" . අලුතින්  කරුණු කාරනා දැන ගන්නා අතරේම මහපොළවේ ජීවත් වී , අනේක විදිහේ  දුක් කන්දරා අනුභව කොට ලබා ගත් හැම අවභෝදයක්ම , දැනුමක්ම පහුගිය මාස දෙකේ වුවමනා වුණා නේදැයි ඔහු සිතුවේය . "මාර චරිත තුනක් තමයි" ඔහු සිතුවේ අම්රිතා , මනෝරන්ජන් හා රිචර්ඩ් ගැනය. ඒ ඇසිල්ලේ  ඈත ගෙදරකින් ළදැරියකගේ ගී  හඬක් ඇසීමෙන් ඔහුට අම්රිතාගේ ගෙදර පින්තුරයේ සිටි ළමයා මතක් වුනේය. එදා අම්රිතා තමන්ගෙන් වසන් කරන්නට හැදු ඒ කතාව අද වෙනකම් අසා ගන්නට බැරි වීම ගැන ඔහු කම්පා වුනේය. අනුන්ගේ කුණු හාරන්නට එපා යැයි මනම්පේරි  මහත්තයා මෙන්ම මනෝ මහත්තයාද ඔහුට කියා තිබුණ මුත්  අසේලට ඒ හැටි  විනීතකමක්  හෝ ඉවසිල්ලක් නොවීය. ' අද රෑට අහනවා " ඔහු තමාටම කියා ගත්තේය .

රිචර්ඩ් අලුත දැමු කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව  හොඳින් පෙණෙන පලංචි කට්ටලයකට වී බොහෝ වෙලාවක් සැන්දෑ හිරු එළියෙන් දිලිසෙන සිමෙන්ති පාට දෙස බලා සිටියේය. ' නියමයි . නියමයි " ඔහු තනියම කීවේය.
" හෙට මේ තුන් දෙනාම බෝට්ටුවට එක්කරගෙන යන්න ඕනි. හොඳම  පාටිය හෙට තමයි.  " රිචර්ඩ් සිතුවේය.

ඇඟපත දොවාගත් මනෝරන්ජන් සැහැල්ලු ඇඳුමක් ඇඳගෙන සිගරටුවක් උරමින් කන්තෝරු කාමරයට ඇවිද ආවේය. සාදයේ  වැඩ කටයුතු අතරේම ඉස්පාසුවක් ලබාගත් අම්රිතා මනෝරන්ජන් ගැන හෝදිසියෙන් සිට ඔහු කන්තෝරුවට යනු දැක ඒ පස්සෙන් ආවාය  .

' අනේ සමාවෙන්න ඕනි . මේ ලියුම  ඇවිල්ලා ටික දවසක් වෙනවා. ඒත් අපි වුවමනාවෙන්ම ඔයාට දෙන එක ප්‍රමාද කළා .  දැන් ඉතින් සැහැල්ලුවෙන් කියවන්න පුළුවන්නේ . " කියමින් සිය මේස ලාච්චුවේ පතුලේ සඟවා තිබු කුඩා ලියුම් කවරය මනෝරන්ජන් අත තබා සැනෙන් පිට වී  ගියාය.

' මනෝරන්ජන් පුටුවේ හරි බැරි ගැහී වාඩි වුනේය. ලියුමේ අත් අකුරු ලස්සනය. කවරයේ මුද්‍රාව  මුහුණට ලංකර බැලුවේය . " පේරාදෙණිය " ඔහුගේ මුහුණ ලේ රත් පැහැයක් ගත්තේය.  ලියුම් කවරය අරින්නට පෙර ඔහු කල්පනා කළේය . සිංහලෙන් ඇඩ්රස් එක තියෙන ලියුම මට කියල අම්රිතා කොහොමද දන්නේ ? ඒකත් එකටම අසේල මේක අරන් තියලා  දෙන්න ඇති "

මනෝරන්ජන්  පරෙස්සමට  කවරය ඇර ලියුම දිග ඇරියේය .

-මීළඟ කොටස -








Image Source: pdn.ac.lk