Wednesday, August 5, 2020

අට විසි මහල 23- අසේල දඹුල්ලෙන් කොළඹට




(මේ අටවිසි මහල නවකතාවේ විසිතුන් වන කොටසයි . මින් පෙර කොටස් සියල්ල මෙතනින් )

තුන්වන කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව දමා හමාර  වීමෙන් පසුව සුපුරුදු පරිදි සතුටු සාදයක් පැවැති  අතර ඊට පසුව කලින් කතා කරගෙන සිටි  ට්‍රිප් එක යාමට සූදානමක් තිබුනේය . 
සාදය හා විනෝද චාරිකාව හැමෝගෙම හිතට සැහැල්ලුවක් ගෙන එන බවට පෙර මග ලකුණු පෙන්වමින්  ඒ සඳහා සුදානම් වීම පවා එකමුතු බව වැඩි කරන විනෝදශීලී කටයුත්තක්ම විය. 

සිව්වන  මහලේ වැඩ කටයුතු කරගෙන යන ආකාරය පිලිබඳ ස්ලැබ් එක දමන්නටත් කලින්   රැස්වීමක් තිබ්බේය.  එහිදී අලුත් වැඩ සටහනක් සම්බන්ධයෙන් දීර්ඝ   වශයෙන් කතා කෙරුණේය . අසේල ස්ථිර වශයෙන්ම අටවිසි මහලට ගෙන්වාගෙන පලවෙනි මහලේ ඉඳන්ම ඇතුලත නිමාවේ  වැඩ පටන් ගන්නා ලෙස පැවරුවේය . මොඩල් නිවාසයේ වැඩ ඉක්මනින් අවසාන  වී තිබුනෙන් අමුත්තන් නිතර නිතර  වැඩ බිමට පැමිණෙන්නට පටන් ගෙන තිබුනේය. ඒ නිසා ඉතා ඉහළ මට්ටමින් වැඩපලේ  පිරිසිදු කම පවත්වා ගත යුතු බවත්  සියලු සේවකයන් නිසි ඇඳුමින් සැරසී විනීතව සේවයේ නිරත විය යුතු බවත් මේ කොම්පනියේම ප්‍රතිපත්තිය විය. තාක්ෂණික පැත්තෙන් වැඩ කටයුතු හොඳින් කෙරෙද්දී මේ වගේ ලස්සන පිළිවෙලක් තිබෙන  වැඩබිමක් පවත්වා ගැනීමේ අභියෝගය මනෝරන්ජන් හා අම්රිතා පළ පුරුද්දෙන්ම කරගෙන ගියෝය  . ඒ අතරට ෆිනිෂින්  වැඩ සම්බන්ධ අසේලගේ අත් හුරුව හා  මිනිසුන් මෙහෙය වීමේ අපුරු හැකියාව එක්කාසු වීම නිසා වැඩ බිම හිතා ගන්නට  කිරීමට බැරි තරමේ සිත් ගන්නා සුළු එකක්  වුනේය.

අසේලගේ පෙරලා පැමිණීමෙන් පසු අම්රිතා හා මනෝරන්ජන් මුහණ දී තිබු මානසික ගැටුම සෑහෙන දුරට හමාර වී ගියේය. අසේල හා අම්රිතා කුමන්ත්‍රණය කළේ සිල්වාත් කොහොමින් කොහොම හරි මේ වැඩ බිමටම ගෙන්වා ගැනීමටයි . 
' අපි ටීම් එකක් හැදුනා. හොඳට කාලයක් වැඩ කරා. එක එක්කෙනාගේ නොගැලපීම් , අඩු පාඩු තිබ්බා ඒත් අපි එකතුවක් හැටියට සාර්ථකයි කියල මම හිතන්නේ. එක හොඳ නරක මිශ්‍ර වෙලා හැදිච්ච බදාමයක් වගේ ' අම්රිතා කීවාය .

ගබඩාව  ඉදිරියෙන් වූ හිස් ඉඩ පිටතින් ගෙනවිත් තබන ලද මලින් පිරුණු නෙක පැහැයේ  බෝගන් විලා පඳුරු වලින් මනස්කාන්ත වී තිබුනේය. හතර වන තට්ටුවේ ස්ලැබ් එක දැමීමට අවශ්‍ය සියලු කළමනා හා පිරිස ලක ලැස්ති කර තිබුණෙන්  රිචර්ඩ්, මනෝ , අම්රිතා , අසේල ඇතුළු මුල් පෙලේ නියමුවන්   දවසක් දෙකක් නිවාඩු ගත්තාට ඒ හැටි පාඩුවක් වෙන්නේ නැත   . මිස්කින් තමන්ගේ  නිවාඩුව  ගැනීම කල් දැම්මේ ට්‍රිප් එක යාමට සහාය පල කිරීමක් වශයෙනි . 

පහළොස් දෙනෙකුට යා හැකි වායු සමනය සහිත වැන්  රථයක් රිචර්ඩ් විසින් ලෑස්ති  කරගනු ලැබූවේය . අලුත්ම කුඩාරම් දෙකක්ද ඔහු මිලයට ගත්තේ මේ ගමන සඳහාමය. ඔහු කවරදාවත්  නැති උනන්දුවකින් ගමනට ලක ලැහැස්ති වුනේය . එකම ගමන දෙවැනි වතාවත් යන්නට වීම කිසි කෙනෙක් උදාසීන කරවා නොතිබුනේය. 

ස්ලැබ් එක දැමු දවසේ  සාදය කල් ඇතිව අවසන් වුනේය. කලින්  ස්ලැබ් දෙකක් දමා ලබා තිබු පළපුරුද්ද වගේම මේ වාරයේ අලුතින් එකතු වූ ජවයක්ද සමග කළුවර වැටෙන්නටත් කලින්  තට්ටුව දමා අවසන් කිරීමට හැකි විය . ඊට පහුවදා උදේ අට හමාර වෙද්දී කොළඹින් පිටත් වීමට කතිකා කරගත් පිරිස විසිර ගියෝය . 

අම්රිතා රාත්‍රිය නතර වීමට පානදුරේ ගෙදරට ගියේ  පසුවදා ගමන යාමට රාධා හා අනුරාධා සමග එන්නටය . මේ පාරවත් අසේලගේ අම්මා ගමනට එකතු කර ගැනීමට කොයිතරම් උනන්දු කරත් හරි ගියේ නැත . අවසානයේ අම්මා කීවේ මෙවැන්නකි . 

"ඔය ගම මගේ  මහත්තයාගේ ගම තමයි ඒත්  මට  කවදාවත් එහෙ යන්න හිතෙන්නේ නැති හේතුවක් තියෙනවා. ඒක  මම කවදා හරි දවසක ඔයාට කියන්නම් "
අම්රිතා පුදුම වුවාය. එහෙත් සතුටු වුනාය . හැම   කෙනෙක් ගාවම  කාටවත් කියන්නේ නැති එක් වැදගත් රහසක් තියෙන්න ඕනි බවත්  කවදා හෝ දවසක ඒ රහස කියා  දැම්මාට පසු ඒ පුද්ගලයා ළඟ ඉතිරි වන්නේ අපුර්වත්වයෙන් අඩු ජීවිතයක් බවත් ඈ  තේරුම් ගෙන සිටියාය. 

"කමක් නෑ  අම්මේ . අම්ම ඒ රහස නිසා තව දුරටත් දුක් විඳින්නේ  නැත්නම් ඒක කාටවත් කියන්න ඔනි නෑ . මගේ ලඟත් කාටවත් නොකී රහසක් තියෙනවා. ඒකත්  මට දුකයි සතුටයි දෙකම ලබා දෙනවා. අනික් අතට මන් ගාව  මොකක් හරි වටිනාකමක් තියෙනවනම් තියෙන්නේ ඒ රහස හින්දා  කියලයි මම හිතන්නේ. "අම්රිතා කීවාය. 

 එදා ගමනේදී දවල් කෑම පේරාදෙණිය තානායමේදී  ගැනීමට කතිකා කරගෙන  කර තිබුනේය . පිරිස තානායමේදී  රියෙන් බස්සවා මනොරංජන්  රියැදුරා සමග රථය රැගෙන ගියේ නෙතදරා හා ඇගේ මිතුරිය වාසුකී කැටුව ඒමටය.  

 මනෝරන්ජන් ඒ කතාව අසේලට හරියටම කීවේ පෙරදා රාත්‍රියේය . තරමක් බමන මතින් සිටි මිතුරන් දෙදෙනා සාදය අවසන් වී තවත් පැය  කීපයක් ලුනාව වෙරළ අද්දර වාඩි වී කතා බහ කළහ . 

"මේක අසේල ට කිව්වම මගෙත් එක්ක අමනාප වෙන්නත් පුළුවන්  , මම එදා නුවරින් බැහැලා අසේල අරලුවාට පස්සේ ආයෙමත් කැම්පස් එකට ගියා . 

ඇත්තෙන්ම එහෙම යන අරමුණින් නෙවෙයි මම නුවරින් කොළඹ  බස් එකට නැග්ගේ . ඒත්   පේරාදෙණිය හරියට බස් එක ආපහු එනකොට මට මොනා උනාද කියලා හිතා ගන්න බැරි වුනා . මම දඩි බිඩියේ බැහැලා  ත්‍රී වීල් එකක්  අරන් නෙතදරාගේ හොස්ටල් එකට ගිය . එතෙන්ටම ගියාට පස්සේ මට හිතුනා ආපහු හැරිලා යන්නත් . මට වඩා ගොඩක් බාල තරුණ ජෝඩු  අතර මග   හිටියා. මම අමුත්තෙක් වැඩි හිටියෙක් විදිහට මේ ගමන් යන එක හරි නෑ කියලම තමයි හිතුනේ . ඒත්  දැන්  ආපහු හැරෙන්න විදිහක් නෑ . මම පොඩ්ඩක් හොස්ටල් එකේ අමුත්තන්ට ඉන්න තැනක් තියෙනවද කියල බැලුවා. ඒත්  නෑ.  මම එතනින් ගිය ගෑනු ළමයෙකුට කතා කරා . 
"මිස් මට පොඩි උදව්වක් කරන්න පුලුවන්ද ? අපේ නංගී  කෙනෙක් ඉන්නවා නෙතදරා කියලා . එයාට කතා කරන්න ඕනි ". 
'රූම්  නම්බර් එක මොකක්ද අයියේ? "කියල අහද්දී මට හිතුනා මම ඒ හැටි වයසින් වැඩි එකෙක් නෙවෙයි කියල . . 
ඒක නම් දන්නේ නෑ නංගී  . කළමනාකරණ පීඨේ. පළවැනි අවුරුද්දේ ඉන්නේ "

ඉන්න මම බලල කියන්නම් අර කැන්ටිමෙන් වාඩි වෙලා ඉන්න කියල ඒ ළමයා ඉගිල්ලුනා . 

සෑහෙන වෙලා ගියා. ටික වෙලාවකින් ආයෙත් ඒ  ළමය වෙනුවට තවත් ළමයෙක් ඇවිත් වට පිට බලල මගෙන් අහපි.
"මහත්තයා  නේද නෙතදරා හෙව්වේ ? එයා   ඉක්මනින් එයි . මහත්තයා  වාඩි වෙලා ඉන්න "

හීන් කළු පාට කෙල්ල  අහිංසකයි. තියුණු ඇස් තිබ්බේ . 

" ඔයා  කාවන්තිස්ස පුර නේද ගම .?
"ඔව්  . ඔය මනොරන්ජන් මහත්තයා නේද ? "
" ඔව් ඔව් කොහොමද දැන ගත්තේ ?"
" මට නෙතූ හැම විස්තරයක්ම කියල තියෙන්නේ . මම එයා තනියම කියවන  හැමදේම අහගෙන ඉන්නේ"
මොනාද මං ගැන නෙතදරා කිවිවේ ?
" මොනාද නොකිව්වේ .? හීනෙනුත් මහත්තයා ගැන තමයි කියන්නේ " කියල කෙල්ල අහක බලාගෙන හිනා වුනා .
" මහත්තයා ඉන්න මම ඉක්මනට නෙතූ එවන්නම් කියල  දිව්වා  . 
ඔන්න තවත් විනාඩි විස්සකට විතර පස්සේ තමයි  නෙතදරා හෙමින් හෙමින්  ඇස්වල සතුටයි ලැජ්ජාවයි   පුරවාගෙන එතැනට ආවේ . කහපාට ලස්සන ගවුමක් ඇඳලා. කොන්ඩෙන් වතුර බේරෙනවා . ඒ මුණේ  තිබ්බේ මෙච්චර කාලයක් ප්‍රමාද වුනේ ඇයි එයා  බලන්න එන්න කියල වගේ එකක් . අර  කර්කශ ජීවිතේ නිසා දරදඬු වෙච්ච මෝරාපු කෙල්ල නෙවෙයි එතැන හිටියේ .

' ඉතින් එදා අපි ඉන්  එහාට කතා කරේ කාලාන්තරයක් තිස්සේ ප්‍රේමවන්තයෝ දෙන්නෙක් වෙලා හිටියා  වගේ.දැන් ආපහු හැරීමක් නෑ අසේල "
අසේල මේ සියල්ල අසා සිටියත් කිසිවක් නොකීවේය .

කලින් ලියුමෙන් දැන් වූ විදිහට  මනෝරන්ජන් නෙතදරාලා  ගන්නට එන්නේ දහවල් දොළහත් තිහත් එකත් අතරය . ඈ හිල්ඩා ගහ ළඟ බස් හෝල්ට් එකට වාසුකී සමග පැමිණ සිටින බව ලියා තිබුණාය  . 

කියාපු වෙලාව පහු වෙන්නට ඔන්න මෙන්න  තිබියදී මනෝරන්ජන් සමග වෑන් රිය හිල්ඩා ගහ යට නතර  වුනේය . ඒත් පොරොන්දු වුන දෙන්නාට අමතරව කොල්ලන්   දෙදෙනෙක්ද  එතන සිටියෝය. රැවුල වවා සිටි කොල්ලාගේ  අතේ ගිටාරයකි  . අනෙකාගේ අතේ ගමන් බැගයකි.

රථය නතර කළ සැනින් රියට ගොඩ වුයේ ඒ කොල්ලන් දෙදෙනාය . රතු කරගත් වරදකාරී  දෑසින් යුතුව නෙතදරා හා වාසුකී පාරේ හිටගෙන සිටියෝය  . 

මනෝරන්ජන් සිටින කවුළුව අසලට ගිය නෙතදරා බොහෝ බයාදු ලෙස මෙසේ ඇසුවාය . 
. "මනෝ මහත්තයා අපේ මේ යාළුවො දෙන්නත් ආවට කමක් නැද්ද ?'
ඈ දෙස මදක් බලා සිටි මනෝරන්ජන් රථයෙන් බිමට බැස්සේය .
 

-මීළඟ කොටස ලබන සඳුදා (අගෝස්තු 10)-

Image: Freepik

Sunday, July 26, 2020

අටවිසි මහල 22 - එක්සයිට්මන්ට්ස්



(මේ පලවන්නේ අටවිසි මහල නව කතාවේ විසි දෙවන කොටසයි . මින් පෙර කොටස් සියල්ල මෙතැනින්)

රිචර්ඩ් සිතා සිටින්නේ අම්රිතා සිත් වේදනා විඳින්නේ පියාගේ අසනීප තත්ත්වය හෝ වෙනත් පවුලේ ප්‍රශ්නයක් නිසා බවය . අනෙක් අතට ඇගේ   මේ  වෙනස නිරීක්ෂණය වෙන්නට පටන් ගත්තේ අම්රිතා නිවාඩුවට ගොස් යළි වැඩට  ආ දවසේ පටන් නිසා රිචර්ඩ් එහෙම හිතන එක සාධාරණය . එහෙත්  මේ කියන චිත්තාර්බුදය ආපසු එන ගමනේදී  මෝරා එන්නට වුනේ   කටුනායක ගුවන් තොටුපොලට ගොඩ බැස්ස තැන පටන් බව තේරුම් ගැනීමට තරම් සියුම් සංවේදී කමක් රිචර්ඩ්ට තිබ්බේ නැත . ඇරත් ඒ සංවේදීකම තිබෙන්නට ඕනෑම මිනිසා වන මනෝරන්ජන් තුලත් එවැන්නක් තිබුනේ  නැති සෙයකි .

අම්රිතා මෙවර ආවේ දෙපැත්තට වැනි වැනී  තීරණයක් ගන්නට බැරිව සිටි ගැටලුවකට ස්ථිර අදහසක් අරගෙනය. ඒත් ඒ තීරණය ඇතුළු සිතේම  දවා ගිල දැමීමට ඇයට සිදු වී තිබීම මේ වේදනාවේ කතාන්තරයයි . සමහර විට එදා ගුවන් තොටුපළෙන් තමාව පිලිගැනීමට මනෝරන්ජන් ආවානම් වාහනයේ එනගමන් ඔහුට මේ සියලු කතන්දර කියන්නටත් එදා රාත්‍රියේ ඔහු සමග ගත කිරීමටත්  පවා ඉඩ තිබිණි . ඒත් ඈ සිතු සේ නැතිනම් නොසිතූ සේ  තත්ත්වය වෙනස් වී තිබේ.
අම්රිතා ළයට  තුරුළු කරගෙන සනසවන්නට වෙහෙසෙන රිචර්ඩ් මේ වගක් හාන්කවිසියක් දැන  සිටියේ නැත .
මනෝරන්ජන් මේ  වෙනස නිරීක්ෂණය නොකලාක් මෙන්  අසංවේදීව සිටින  බවක් පෙන්නුවද ඔහු අම්රිතා කෙරෙහි ඇති වී තිබෙන සංකීර්ණ මානසික විපර්යාසය තේරුම් ගෙන සිටියේය  . ඈ පිලිබඳ  අවදානයෙන් සිටින්නැයි ඔහු අවසානයේ රාධාගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. වැඩි වැඩියෙන් අම්රිතා සමග කතාබහ කරන ලෙසත්  ඈව තනි නොකරන ලෙසත් ඔහු ඉල්ලා සිටියේය . අම්රිතාගේ පානදුර ගමන් වැඩි  කරවීම මේ කුමන්ත්‍රණයේ ප්‍රතිපලයක් වුනේය. අනෙක් අතට අම්රිතා ඒ අම්මා හා දුලා දෙන්නාගේ සමාගමයට කැමති වුනාය . ඔවුන් ඇසුරේ අගේ මනස ලිහිල් වුයේය . සැනසුමක් දැනුනේය.

මනෝරන්ජන් ගේ දින සටහන් අතරින් තේරා බේරා ගත්  මේ කතාවේ ඔහුගේ පැත්තේ විස්තරය මේ වගෙය .
1988 අවුරුද්දේ අයියාගේ බල කිරීම මත ඔහු දන්නා ඒජන්සියක් මගින් හොර සහතිකද සාදාගෙන  ඩුබායි වෙත පටවා අරිනු ලැබූ මනොරන්ජන්  රිචර්ඩ්ලා  කොම්පැනියේ ආධුනික සුපර්වයිසර් වරයෙකු විදිහට වැඩට බැඳුනේය . ඒ වන විට ඔහු ඇදී යමින් තිබෙන දේශපාලන වංකගිරියේ  ඔහුගේ පැවැත්ම පිලිබඳ බිහිසුණු අවිනිශ්චිත තාවක් මැ වෙමින් තිබුනේය . කෙසේ හෝ ඔහු ඩුබායි හි රස්සාව කරන අතරතුර  කවුරුත්  ළෙන්ගතු  කටකාර වැඩිහිටි සුපවයිසර්වරයා  සන්ජිබ්  අර කාලකන්නි අනතුරට මුහුණ දුන්නේය . අවසානයේ ඔහුට කකුලක් අහිමි වුනේය. සදාකල් පවතින කොන්දේ හා බෙල්ලේ අමාරු මතු වුනේය . මේ තත්වය තුල ඔහුට තව දුරටත් රස්සාව කර ගැනීමට නොහැකි වුයෙන් ඔහු සියරට පටවා හැරීමටත් අවුරුදු පහක් යනතුරු විශ්‍රාම වැටුපක් ගෙවීමටත් කොම්පැනිය එකඟ  වුනේය .

ඒත් සන්ජිබ්ගේ ඉල්ලීම එය නොවීය . ඉස්කෝලේ ඉගෙනුම හමාර කර සිටි සිය එකම දරුවාට රස්සාවක් ලබා   දෙන ලෙස ඉල්ලමින් ඔහු හඬා වැටුනේය . අන්තිමේ ඒ දරුවාට වීසා ලැබිණි . දෙමසකට පසුව  සන්ජිබ්ගේ එකම දරුවා  ඩුබායි වැඩබිමට ආ දවසේ කාගේත් ඇස් ඉහළ ගියේය . හිතේ මවාගෙන සිටි අව්වට කළු ගැහුණු රළු පෙනුමක් ඇති ඇසෑමයේ කොල්ලා වෙනුවට වැඩබිමට ආවේ විසි හැවිරිදි මනස්කාන්ත රූ සපුවක් ඇති උස අදිටන්ශීලී කෙල්ලකි.  . වැඩබිම් කන්තෝරුවේ හැරුණු විට හදන බිල්ඩිමේ  පලංචියේ නගින කාන්තා පාර්ශවයේ කිසිවෙක් ඒ වැඩ බිමේ සිටියේ නැත .

මනෝරන්ජන් ගේ  යොවුන් සිත සලිත වන්නට පටන් ගත්තේ එදා පටන්ය . එහෙත් නොබෝ කලකින්ම තමා දකින ආපහු ගමට යෑම එහි කුඩා ගෙයක් හදාගෙන ජීවත් වීම ,  සාධාරණ සමාජයක් වෙනුවෙන් දිගටම  සටන් කිරීම වගේ තරමක් පරණ තාලේ  අරමුණු ඈ කෙරේ කොහොමත් නැති බව ඔහු තේරුම් ගත්තේය .

ඒ වෙනුවට  දැරිවියක සන්දියේ සිට ඈ දැල්වුණු  සිහින තුනක් තිබෙන බවත් එක්සයිට්මන්ට් වලට තමා ආකර්ෂණය වන බවත් අම්රිතා කීවේ කාටත් ඇහෙන පරිදි හවස තේ  බොන වේලාවේදීය . ඒ වැඩට ඇවිත් සතියක් ගිය විටය.

ඒ සිහින   තුන මොනවාදැයි අම්රිතා මනෝරන්ජන්ට කීවේ අලුත් රස්සාවට ඇවිත් දෙමාසයක් ගියාට පසු ඔහු සමග කෝනිච් වෙරළේ ඇවිදිමින් සිටියදීය .
ඇගේ පලවෙනි සිහිනය වී තිබුනේ කවදා හෝ පිට රටක රස්සාව කිරීමය . දැන් ඒ සිහිනය නොසිතු ලෙස ඉටු වී තිබෙන අතර  දැන් සිහිනය  "පිට රටක" යන්න "පිට රටවල් ගොඩක" ලෙස වවාගෙන සිටියාය. දෙවැනි සිහිනය වුනේ නේපාලය හා ටිබෙටය හරහා ශුෂ්ක සුන්දර මාවතේ  මෝටර් සයිකලයකින් චීනයට සවාරියක් යෑමය. ඒ සිහිනය ඈ තුල රෝපණය කලේ ඇගේ පළමු පෙම්වතා විසිනි . තුන්වන සිහිනයනම් විවාහයෙන් පසු දිය මත පාවෙන ගෙදරක ජීවත් වීමය,

පේරාදෙනි ග මනින් පසු නෙතදරාට ලියුම් ලියන අතරේත් මනෝරන්ජන්ට අම්රිතාගේ සිහින ගැන වරින් වර සිහියට නැගුනේය . තාමත් ඉටු වුයේ අගේ පළමු සිහිනය පමණක් බවත් ඒ සිහිනය විසින් ඈ දුකට ඇද දමා තිබෙන බවත් ,. අම්රිතාගේ අනෙක් සිහින දෙකටම තමාගේ උනන්දුවක් නොමැති බව   අම්රිතාට  වැටහීමම ඈ වෙතින් තමාව දෙවරක්  ප්‍රතික්ෂේප වීමට බල පෑවා යන්න  මනෝරන්ජන්ගේ  කල්පනාව විය .
 ඒ වුනත් අම්රිතා තමාගේ දෙවන සිහිනයද ඉටු කරගෙන තිබෙන බව මනෝ රන්ජන් ඒ වනවිට නොදැන සිටියේය . අනෙක් අතට අම්රිතාගේ තුන්වන සිහිනය හොරකම් කර ගැත්තෙක් තමන් සමගම සිටින බවද මනෝරන්ජන් තේරුම් ගෙන නොසිටියේය .

ඔහු යලිත් නෙතදරාගේ රුව මවා ගත්තේය. ඊළඟට සියල්ල අමතක කර වැඩබිම වටා රවුමක් ගියේය. සුපර්වයිසර් වරුන් සමග කතා කළේය. ඉතිරි සතියේ වැඩ ටික සැලසුම් කළේය. අඩුපාඩු ලැයිස්තුවක් හැදුවේය. තව සතියකින් තුන්වන ස්ලැබ් එක දානවා . ඊට කලින් අසේල ගෙන්නා ගන්නට ඕනෑ.

අනෙක් අතට අසේලගේ පැමිණීම අම්රිතාටත් සතුටක් වනු ඇත . යලිත් මුල් කාලයේ මෙන් හිනාවෙන් කෙලි කවට කමින් පිරුණ  එහෙත් වේගයෙන් යහමින් වැඩ කෙරෙන වැඩ බිමක් හදා ගන්නට පුළුවන් වේදැයි  සැකය . එහෙත් අටවිසි මහල මීට වඩා ප්‍රබෝදමත් වැඩ බිමක් කරන්නට මොනවා හරි කරන්නට වෙන බව ඔහුට ස්ථිරය .
තව තට්ටු විසි පහක් . මාස විසි දෙකක් .

-මීළඟ කොටස -









Image Source : WallHere

Sunday, July 19, 2020

අටවිසි මහල -21 - ගුවන් තොටින් පානදුරට



(කොටස් වශයෙන් පළවන අටවිසි මහල නවකතාවේ විසි එක් වන කොටසයි . මින් පෙර කොටස් මෙතැනින්.)
ම්රිතා ගන්නට එයාපෝර්ට් එකට එන බව මනෝරන්ජන් පොරොන්දු වුනේ ඈ නිවාඩු යන බව පවසා ඔහුට  ඇමතුමක් දුන් වෙලාවෙමයි. ඒත් ඇ පෙරලා එන දවස අද බවත්  ඈට වූ පොරොන්දුවත් ඔහුට මුළුමනින්ම අමතකව ගොස් තිබුනේය . මේ මොහොත වන විට අම්රිතා ගොඩ බසින්නට ආසන්නය . රාත්‍රී අට හමාරටත් නුවර කොළඹ බසයක නැගී  කඩුගන්නාව පල්ලම බසින  තමා කටුනායකට යනවිට අවම වශයෙන් තව පැය තුනක්වත් ගත වනු ඇති බව මනෝරන්ජන්  තේරුම් ගත්තේය .
නිසි  කල්පනාවෙන් තොරව දවස් දෙකක්ම  ගත වුනා නේදැයි ඔහුට සිතිනි. අම්රිතා පිලිබඳ සඟවා ගත් ආදරයත් ඇය මේ මොහොතේ පත්ව තිබෙන අනාදරය ගැනත් මතු වූ සිතිවිල්ල ඔහුගේ සිතට වේදනා  දුන්නේය.
කොම්පැනියෙන් ලැබුණු ගඩොල් බාගේ ජංගම දුරකථනය අරන් එන්නට පුළුවන් වූවානම් මේ වෙලාවේ ගුණසේනට හෝ බැරිමනම් රිචර්ඩ් ට  හෝ  කෝල් එකක් දෙන්නට තිබ්බාය. අම්රිතා කතා කළොත් හැර කතා කරන්නට බැරිය . ඈ ලඟත් දූරකතනයක් නැත .

" අම්රිතා මීට කලිනුත් තනියම ඇවිත් තියෙනවා. එයා ඒ ගැන බය වෙන් නෑ . එකම දේ අම්රිතා රස්තියාදු වෙන එකයි හිත් වේදනා ගන්න එකයි තමයි. ටැක්සියක් අරගෙන පරෙස්සමින් එයි . දැන් කෙලින්ම යන්න ඕනි අම්රිතාගේ බෝඩිමට"

මෙසේ සිතමින් මනොරන්ජන් සිය වරදකාරී හිත හදා ගන්නට උත්සහ කළේය . ඒත් ඔහුගේ මනස අතිශයින් නොසන්සුන් වී තිබුනේය.  ඒ සමගම ඔහුට අද හවස නෙතදරාගේ කතාව ඉක්මනින් එකලාසයක් කර ගන්නට වුවමනා වුයේ ඔහුගේ යටි සිතේ මතු වෙමින් ආ අම්රිතා සම්බන්ධ චංචල සිතුවිල්ලක් වැඩෙන්නට නොදී  යටපත් කර ගැනීමට නොවේදැයි කියා සිතුනේය . පළමු වාරයේත් , දෙවන වාරයේත් දුක්මුසු පරාජය වීම් වලින් කෙලවර වූ එකම කතාන්දරය තුන්වන වාරයටත් මතු වීම වලක්වා ගන්නට ඔහුට වුවමනා වී තිබුනේය .
කෙසේ වෙතත් බසය වරකාපොලට පැමිණ තේ බොන්නට නතර කළ සැනින් ඔහු  කඩයට  මුදල් ගෙවා රිචර්ඩ්ට ඇමතුමක් ගත්තේය .

" ආ මනෝරන්ජන්  ඔයා හොඳින් නේද ? මොකද උනේ ?  ඇයි යන තැනක ෆෝන් එක ගෙනියන්නේ නැත්තේ ?.  අපි ඔක්කොම ඔයා හොයනවා. අම්රිතා චෙන්නායි එයාර්පෝර්ට් එකේ ඉඳන්ම ඔයාට කතා කරන්න ට්‍රයි කරනව. පස්සේ මට කතා කලේ. අන්න මම එයාව ගන්න වහනයක් ලැස්ති කරා  "

මනෝරන්ජන් සැනසුම් සුසුමක් හෙලුවේය . ' තැන්ක්ස් රිචර්ඩ් . මම හොඳින් . මේ කොළඹ එන ගමන් . හෙට ඇවිත් සේරම කියන්නම්.  වෙච්ච අඩුපාඩුවලට  සමා වෙන්න "

" කමක් නෑ. පරිස්සමින් එන්න. හෙට හමුවෙමු "

මනෝරන්ජන් දිගටම  කල්පනා කළේය.

"ඒකත් එක්ක අම්රිතා ඉන්න ඇත්තේ සෑහෙන හිතේ ප්‍රශ්නවලින් . නැත්නම් මගින් මගට අපි කාවවත් හොයන්නේ නෑ. වෙනදට  යකඩ ගෑනි වගේනේ වැඩ. ඕනනම් පහුවදාට පලු යන්න බනීවි . ශේහ් අද මට යන්නම තිබ්බ දවසක්."

පිටකොටුවෙන් බැස්ස හැටියේම ත්‍රී වීලරයක් ගෙන සුවාරපොල, අම්රිතාගේ ඇනෙක්සිය බලා ඉගිල්ලූන  අසේල ගෙදර ඉස්තෝප්පුවට වී  මහලු යුවලත් සමග රෑ මැදියම වන තුරු බලා සිටියත් අම්රිතා ආවේ නැත.

එදා රාත්‍රියේ අම්රිතා පානදුර නිවසට ඇරලවා ගත් බවත් . අසේලගේ මවගේ  උරහිසේ හිස ත්තබාගෙන වැළපුන බවත් , එළිවන විට ඈගේ සියලු කතන්දර හා චිත්ත වේදනා ඈට පවසා හිත නිදහස් කර ගත බවත් මනෝරන්ජන් දැන ගත්තේ බොහෝ කාලයකට පසුවය .

******

පසුවදා සිට ඉතාමත් යුහුසුළුව , පිළිවෙලකට අටවිසි මහල තෙවන මහල ඉදි කිරීමේ වැඩ කටයුතු පටන් ගත් අතර පළමු හා දෙවන මහලේ සේවා සැපයුම්, ගඩොල් බිත්ති  හා කපරාදු වැඩ පටන් ගෙන තිබිණි . නානා ප්‍රකාර අලුත් ගෝල බාලයන් හා  බඩු භාණ්ඩ වැඩපලට එකතු වෙමින් තිබිණි. ඒ අතරේ  පළමු මහලේ එක් නිවාස ඒකකයක් තෝරාගෙන සියලු වැඩ නිමවා ප්‍රදර්ශන නිවෙසක් ලෙස පිළියෙළ කර ගනිමින් තිබිණි. මේ මොඩල් හවුස් එකේ  වැඩවලට සතියකට වතාවක් අසේලත් කොළඹ ආවේය. සුපුරුදු පරිදි ගාලු පාරේ කොච්චි හු කියමින් දිව්වේය. මනෝ, අසේල, අම්රිතා, සිල්වා, මිස්කින් හා රිචර්ඩ් ඇතුළු මුලින්ම එකතු වූ  චරිත ඇසුරේ ගොඩ නැගුනු මානුෂික  සම්බන්ධතා නිසා මුල් කාලයේ වැඩපළේ තිබුණු  ප්‍රීතිමත් ක්‍රියාශීලී ගතිය වෙනස් වී ඒ වෙනුවට නිල හා යාන්ත්‍රික ජවයක් එකතු වී තිබුනේය.   සියල්ලෝ යම්කිසි අදෘශ්‍යමාන ආතතියක් හා දුරස්ත බවක්  දරා ගනිමින් වුවද  රාජකාරී වලදී එකමුතුව කඩිසරව වැඩ කලෝය.

අම්රිතා හුදෙකලාව කල්පනා කරන්නට වෙලාව හොයා ගත්තේ  වරින් වර වැඩ බිමේ පාලු කෙළවරවල්  නිරීක්ෂණය  කරන්නට ගොසිනි . ඈ තුල යම් කිසි අමුත්තක් පෙනෙන්නට  තිබුනත්  මනෝරන්ජන්ට පෙරට වඩා වැඩ තිබ්බේය . යුහුසුලු වැඩ බිමේ කටයුතු නිමවා ඔහු නොකඩවා දිනපොත ලිව්වේය. ලියුම් ලිව්වේය.

මේ දවස්වල අම්ර්තා වඩ වඩාත් අසේලගේ පානදුරේ ගෙදරට සමීප වෙමින් සිටියාය . සතියකට වතාවක්වත් ඈ එහි ගොස් අම්මා , රාධා හා අනුරාධා සමග රැයක් ගත කළාය. රිචර්ඩ් සමග ඉඳ හිට රාත්‍රී කෑමකට ගියාය . වරක් දෙවරක් මනෝරන්ජන්ට හා ඈට සරස්වතියෙන් මසාල තෝසේ ගෙන්වා ගත්තාය

සමහර රැස්වීම් වලදී අම්රිතා ශාලාවේ වාඩි වී  සිටින මිනිසුන්ගේ සැඟවුණු පුද්ගලික සිතුවිලි  මොනවාදැයි කල්පනා කරන්නට පටන් ගත්තාය . මෙතැන සිටින රළු , කළහකාරී, මෘදු , නිල රාජකාරී දේ පමණක් කතා කරන ආදී සියලු දෙනා තුලම වෙනස් ජීවියෙකු වෙසෙන බවත් ඔවුන් සියල්ලන්ටම රාජකාරියෙන් පිටත විශාල රහස්  කතන්දරයක් තිබෙන  බවටත් ඈට වැඩි වැඩියෙන් දැනෙන්නට පටන් ගෙන තිබිණි  මේ කාලයේ ඈ හැසිරුනේ පෙරටත් වඩා දයාබර විලාශයකින් නිසා ඈ සමග වැඩ කිරීමට අලුත් උප කොන්ත්‍රාත් කරුවන්, සුපර්වයිසර් වරුන් හා සේවා සපයන්නන් කැමැත්තක් දක්වද්දී ඇයගේ සමහර තීරණ පිලිබඳ  රිචර්ඩ් උරණ වුණේය.

සියලුම බඩු භාණ්ඩ හා උපකරණ තමන්ම දමා වැඩ කිරීමට ගිවිසගත් සමහර උප  කොන්ත්‍රාත් කරුවන්  අම්රිතාගේ අත්සන රවට්ටා ගෙන මිස්කින්ගේ ඉස්ටෝරුවෙන් ණයට බඩු ගැනීම එවැන්නකි . සාම්පල් අනුමත කර ගන්නා තුරු සිටින්නේ නැතිව  තියෙන බඩුවලින් වැඩ පටන් ගන්නට  වෝටර් ප්රුෆ් කරුවන්ට ඈ අවසර දී තිබුණාය .

බැරිම තැන ඔහු ඇයට  දොස් පැවරුවේය.

" බලන්න අම්රිතා ඉස්සර සයිට්වල  වැඩ කාටත්  වඩා පිළිවෙලට, පොතේ විදිහට කරන්න උනන්දු වුනේ ඔයා. ඔයාටත් වගකීමක්  තියෙන්න ඕනි.  සේෆ්ටි ට්‍රේනී කෙනෙක් හැටියට  ඔයාව වැඩට අරගෙන  සයිට් වැඩ උගන්ගනලා , කෝස් වලට යවලා හැම දේම කළේ කොම්පැනියෙන්. මමත් ඔයාගේ පිටිපස්සෙන් හිටියා. මට ඕනි වුනේ ඔයා හොඳ  මැනේජර් කෙනෙක් කරන්න කවද හරි . ආපස්සට  යන්න එපා මොන වෙලාවෙවත් . අපේ හිතවත් කම් වෙනමම  තියාගන්න . රාජකාරිය හරියට කරන්න "

 මහත් කරගත් දෑසින් බල බලා  රිචර්ඩ්ගේ කතාව අසා සිටි අම්රිතාගේ මුහුණ අවසානයේ  කළු වලාවකින් වැසී ගියේය . දෑස් අග කඳුළු එකතු වුනේය . මේ දුටු රිචර්ඩ් ඇතුලාන්තයෙන් උණු වී ගියේය . වෙනදානම් මේ වගේ කතාවක් කී විට එයට ගරු සරු ඇතිව ප්‍රතිචාර දක්වා  අවසානයේ  විහිළුවක් කොට සිනාසෙන මේ තරුණිය දැන් කිසියම්  චිත්ත පීඩාවකින් පෙලෙන බව රිචර්ඩ්ට දැනී ගියේය .  මේ වෙනස සිදු වුයේ අම්රිතා නිවාඩුවට ගෙදර ගොස් ආ දවසේ සිටය. එකෙනෙහිම ඔහුට යමක් සිහිපත් විය.

" කොහොමද අම්රිතා ඔයාගේ තාත්තා සන්ජිබ් එහෙම? . එයාගේ තොරතුරක්වත් කතා කරන්න  බැරි වුනා මේ වැඩ වලට හිර වෙලා "

සන්ජිබ් ගැන අසද්දී අම්රිතාගේ අඳුරු වී තිබු ලවනත හරහා කඳුළු වැස්සක් ගලා හැලුනේය. ඈ මේසයට හිස තබා ගෙන ඉකි ගසන්නට පටන් ගත්තාය .

කාලයක්  තිස්සේ තමන්ට දයාබරව සිටින මේ කෙල්ල කිසි දිනක මේ ලෙස දුක්බරව  අඬා වැළපෙනු දැක තිබුනේ නැති රිචර්ඩ්ට  වසර හතකට එපිට බර්ඩුබායි වැඩබිමේ දී සිදු වූ ඒ කාලකන්නි අනතුර මතකයට ආවේය.

පළවැනි  තට්ටුවේ වැඩ බලමින් සිටි සුපර්වයිසර් සන්ජිබ් ආරක්ෂක වැට කඩාගෙන  මැද පෙරදිග මහ  පොළවට ඇද වැටී තිබුනේය. ගිලන් රිය පැමිණ ඔහුව ඊට නග්ගා ගැනීමට ඔසවද්දී ඔහු මහත් වූ වේදනාවෙන් මෙසේ කීවේය .
" අම්රිතා . අම්රිතා . දෙයියනේ අම්රිතා .."

අම්රිතා යන  නම මුල්වරට රිචර්ඩ්ගේ සවනත වැදුනේ එදාය .

අතීත දැහැනින් මිදී ඉදිරියට ගිය රිචර්ඩ් අම්රිතාව පුටුවෙන් නැගිට්ටුවාගෙන සිය ළයට තුරුළු කර ගත්තේය .

අම්රිතා දිගටම වැළපුනාය

-මීළඟ කොටස -











Image Source : Dribble.com

Sunday, July 12, 2020

අටවිසි මහල විසිවන කොටස - අම්රිතාට විවාහා යෝජනාවක්


(මේ පළවන්නේ අටවිසි මහල නවකතාවේ විසි වන කොටසයි . මින්  පෙර කොටස් මෙතැනින්)

න්ජිබ් ටැක්සි රියදුරාට කීවේ වැඩිපුර ගස්සන්නේ නැතිව පරෙස්සමට රිය පදවන ලෙසයි. වෙලා ගත්තට කමක් නැත . සැහෙන කල්වේලා ඇතිව ඔවුන් ගෙදරින් පිටත් වී තිබිණි . ඔහු එසේ කීවේ  හේතු කාරනා කීපයක් නිසාය . සිය දියනියගේ උකුලේ  නිදන දැරියගේ නින්දට භාධා නොකිරීම . ඔවුන් දෙදෙනා  එකිනෙකාගෙන්ව වෙන්වීම පුළුවන් තරම්  ප්‍රමාද  කිරීම මෙන්ම   සිය එකම දියණිය  පුළුවන් තරම් වෙලාවක් ලඟින් සිටිනවා දකින්නට ඇති  කැමැත්තය .

මේ මොනවා කලත් තවත් පැය දෙකකින්  කුඩා ගුවන් තොටුපළෙන් අහසට නගින  යානයක්  සන්ජිබ් ගේ  ප්‍රාණසම දියණිය  මෙන්ම නීශා දැරියගේ මවද වන අම්රිතා  රැගෙන  ඈතකට ඉගිල්ලෙනු  ඇත . අද රාත්‍රිය ඇ නිදන්නේ සිය දියණිය තුරුළු කරගෙන නොවේ. පවුලේ කිසිවෙකුගේ  ඇස් මානයේ ඇති තැනකත් නොවේ . ඈ කොහේ සිටියත් සතුටින් සිටිය යුතු බව සන්ජිබ් සිතුවේය . තමා සාම්ප්‍රදායක පියෙකු වුවේනම් අම්රිතා දැන් ගුරුවරියක හෝ සාත්තු සේවිකාවක් ලෙස තම ගම්මානයට වී සිටිනවා ඇත . එසේ වූවානම් මේ වන විටත්  ඇය දරුවන් කිහිප දෙනෙකුගේ මවක්  වන්නට තිබ්බාය..සමහර විට සිවිල් සේවකයෙකුට හෝ ධනවත් ව්‍යාපාරිකයෙකුට ඈ බන්දලා දෙන්නට තමන්ට පුළුවන් වනු ඇත .එවන් විටෙක  ඇගේ ජීවිතය කෙබඳු එකක් වන්නට ඉඩ තිබිණිද ? සන්ජිබ් තමන් දන්නා හඳුනන අම්රිතාගේ වයසේ තරුණියන් කිහිප දෙනෙක් ගැනම කල්පනා කළේය. අම්රිතා  ඔවුන් අතරින්   එකෙකු වගේවත් වනවාට සන්ජිබ් සතුටු උනේ නැත . " ඔය ඉන්න විදිහ හොඳයි" ඔහු අන්තිමේදී සිතුවේය.

අවුරුදු විසි ගණනකට පෙර  ඈත දිනකට  ඔහුගේ මතකය දිව ගියේය .  ඔහු   ඉදිකිරීම් සමාගමක සුපර්වය්සර් වරයෙක් වී  දුර බැහැර  නගරයක ගොඩනැගිල්ලක්  හදමින් සිටි කාලයයි.  ඔහු වැඩබිම අද්දර පාරේ බසයක් එනතුරු බලා සිටින ජනී ජනයා, සාරි ඇඳගත් කාන්තාවන් හා  ගැමි පිරිමින් අතර දිග කලිසම් හා තඩි බෑග් දෙක බැගින් අතින් ගත්  සුදු තරුණියන් දෙදෙනක් සිටිනු දුටුවේය . ඔවුන් වරින් වර එතැන සිටි මගීන්ගෙන් මොනවදෝ ඇසුවත් කිසිවෙක් උත්තර දෙන පාටක්ද නැත . එහි  සිටි කිසිවෙකුට සුදු තරුණියන්ගේ භාෂාව නොතේරෙන බවකි පෙනුණේ . හෙමි හෙමින් සිය ආරක්ෂක කබාය හා  සුදු ප්ලාස්ටික්  තොප්පිය ගලවා ගේට්ටුවට බාර දුන් සන්ජිබ් බස්පල පැත්තට ඇවිද ගියේය .

" ඔයාලට  මගෙන් උදව්වක් වුවමනාද ?" ඔහු සුදු තරුණියන්ගෙන් ඇසුවේය . සතුටින් පිනා ගිය තරුණියෝ ඔහු දෙසට හැරුනේ ඔහුට ඉංග්‍රීසි බස  හොඳින් හැසිරවිය හැකි බව තේරුම් ගත් නිසාය.

අපිට  ගුවාහටි  එයාර්පොර්ට්  එකට යන්න ඕනි මෙතනින් බස් යනවද කියල දැනගන්න පුලුවන්ද ?'

"අපෝ පුළුවන් . දැන් පොඩ්ඩකට කලින් ගිය බස් එකෙත්  යන්න තිබ්බනේ.  පැය බාගෙකින් විතර තව එකක් එන්න ඕනි " සන්ජිබ් කිව්වේ ඔහුගේ අත් ඔරලෝසුව දෙස බලමිනි .

ඉන්පසු ඔවුහු   මිතුරු කතා  බහකට   වැටුනෝය. මේ තරුණියන් දෙදෙනා ඉන්දියාව පුරා තනි තනිව සංචාරය කර කලින් කතිකා කර ගත් පරිදි හමු වී ඇත්තේ මේ නගරයේදීය. අවුරුදු විස්සක් වත් නැති මේ කෙල්ලන් දෙන්නා තනිවම සංචාරය කිරීමේ අවසරය , ඔවුන්ගේ නිදහස් ඇඳුම් පැළඳුම් හා සජීවී  ප්‍රීතිමත්  මුහුණු මේ ගම්පලාතේ කෙල්ලකට නම් කවරදාවත්  නොලැබෙන දේ  බව සන්ජිබ් සිතුවේය.
බස්රිය ආ විට එහි  අතුරු සිදුරු නැතිව සෙනග පිරී සිටියේය . කෙල්ලන් දෙදෙනාට යන්තමින් නගින්නට ඉඩ තිබුනත් ඒ දැවැන්ත ගමන් මලු හතර දමන්නට එහි ඉඩක් නොවීය .

බසයේ පිටුපසින් තිබු ඉනිමග දිගේ ගිය ගැමියෙක්  වහලය මත වූ රාක්කයෙන් එළවලු මිටියක්   බිමට  බාගන්නා  අයුරු බලා සිටි එක් තරුණියක් වහා ක්‍රියාත්මක වී දනී පනී ගා  ඉනිමග දිගේ වහලයට   නැග ගත්තාය . බිම සිටි තරුණිය බෑග් ඉහළට ඔසවා මුල් තරුණිය වෙත පෑවාය . බෑග් හතරම රාක්කයේ සිර කර  ඒවයේම තිබු පටිවලින් බැඳ දැමු සුදු කෙල්ල ඉනිමග දිගේ හනික බැසවිත් සිය මිතුරිය සමග ජයග්‍රාහී ලෙස බසයට ගොඩ වුනාය . මේ සිද්දිය දෙස සන්ජිබ් සෙනෙහෙබර සිනහවකින් බලා සිටියද අන් සුයලු දෙනාට එය පුදුමාකාර නොහොබිනා සිද්දියක්ම විය . සාරි  හා දිග ගවුම් ඇඳ ගත් පිටිසර ඉන්දියානු  කෙල්ලකට මේ වගේ දෙයක් ගැන හිතන්නවත් පුලුවන්ද ?

" මගේ දුවටත් මේ වගේ නිදහස් අනාගතයක් තියෙන්න ඕනි ' සන්ජිබ් සිතුවේය .
ඔහු එදා ගෙදර ගොස් සිය දියණිය තුරුළු කරගෙන ඈට මේ කතාන්දරය කීවාය. එවිට අගේ පෙනුම  දැන් පිටුපස අසුනේ නිදන අම්රිතාගේ දියණියගේම පෙනුමය. වයසත් එච්චර විතරමය .

ඔහු පරෙස්සමට හිස ඔසවා පිටුපස අසුනේ නිදන සිය මිනිපිරිය දෙස බැලුවේය.  පටුසුපසට හැරෙද්දී ඔහුගේ ගෙල පෙදෙසින්  මහත් වේදනාවක් මතු  වුනේය . ඔහු නැවත ඉදිරියට හැරී සිය බොරු කකුල පිරි මැද්දේය .

"දුව . එහෙ ආරක්ෂාව  ඇත්තටම හොඳයි නේද ? හැම දෙයක් ගැනම පරිස්සම් වෙන්න. එච්චර මහන්සි වෙලා වැඩ කරන්න එපා . කෑම බීම ගැන සලකිලිමත් වෙන්න . ඔයා එනකම් අපි නීශා  ගැන බලා ගන්නම්.  මෙහෙ කිසි දෙයක් ගැන කරදර වෙන්න එපා . නීශාට  ඉගෙන  ගන්න සල්ලි ටිකක් හොයා ගත්තම දරුවා ලඟට එන්න .'

 ශෝකය සඟවාගෙන සතුටු මුහුණක් මවාගෙන  සිය පියා කරන්නේ රඟ පෑමක් බවා  අම්රිතා තේරුම් ගත්තාය  .

කලින්දා රාත්‍රියේ ගෙදර සිදු වූ කතා බහේදී ඔහු  කී  කතාවක්  අම්රිතා යලි ස්මරණය කළාය.

' දුව දන්නවනේ මම ඔය පරණ තාලෙට හිතන මිනිහෙක් නෙවෙයි කියල . තාත්තා නැති දරුවෙක් එක්ක ඔයා අපේ ගමේ සමාජේ ජීවත් වුනොත් ඔයාටවත් දරුවටවත් අනාගතයක් නෑ. ඔයා පිට රටක රස්සාව කරනවට මම කැමති ඒකයි.  අනික දරුවට හොඳට  උගන්න ගන්න  සල්ලි ටිකකුත් හොයා ගන්න එපැයි. හැබැයි ඔයා තාම තරුණයි.    ඔයා ට කැමැත්තෙන් ඉන්න යාළුවො දෙතුන් දෙනාගෙන් කවුරු හරි  තෝරා ගන්න . මට තේරිච්ච විදිහට අර මනොරන්ජන් ළමයා  වරදක් නෑ. එයාට මේ හැමදේම කියන්න පුළුවන්නේ. ඔයා කැමති නිදහස් සතුටුදායක  ජීවිතේම ගෙවන්න බැරි වුනත් ටික ටික ඔයත් මෝරන කොට එයාගේ  තැන්පත් ජීවිතේට පුරුදු වෙයි "

මේ කතා බහට එක්කාසු වූ අම්රිතාගේ මව පැවසුවේ  අර කපුවා හොයා දුන් ව්‍යාපාරිකයාට කැමති වන ලෙසය.
" ඔය කාවවත් හරි යන්නේ නෑ. තාත්ත තමයි උඹේ  ඔලුවට එක එක ඒවා දාලා තියෙන්නේ . ලෝකේ පුරා යන්න. ඉහලටම යන්න කියා කියා  . මෙහෙ වගේ හැදෙන්න එපා කියා කියා . පුතේ අපි මෙහෙ ඉපදිච්ච මිනිස්සු අපි ජීවත් වෙන්න ඕනි ගමේ රටේ විදිහට . මිනිහාට සලකාගෙන දරුවා හදා බලාගෙන ඉන්න  එක තමයි අපේ රාජකාරිය . අර කතා කරපු මනුස්සයා  ගෑනි මැරිච්ච මිනිහා උනාට හොඳ දේපලක් තියෙන ඒ හැටි අජූවක් නැති හාදයෙක් . ඔන්න බලපන් දුවේ මම ඉන්තේරුවෙන් කියන්නේ උඹට ඉස්තිරව හරි යන්නේ ඒ වගේ පිළිවෙලක් මිසක් ආගමක් ධර්මයක් නැති , ආතක් පාතක්  නැති පිට රට එකෙක් නම් නෙවෙයි. උන් උඹව ගනියි. තව ළමයෙක් බඩට ආවම උඹ ඒකත් උස්සාගෙන ගෙදර එයි. මනුස්සයා අතුරුදහන් වෙයි.  මතකනේ ගිය පාර වෙච්ච දේ "

කල්පනා ලෝකයේ ගිලී සිටින්නට වෙලාවක් නැත . ඔවුන් ගුවන් තොටුපල රිය ගාලට පැමිණ ඇත . දැරිය නින්දෙන් පිබිදී අම්රිතා වැරෙන් බදාගෙන සිටී ,  මෙවර සමු ගැනීම ඉතා අසීරු එකක් වුනේය. ටැක්සි රියදුරාගේ රැවුම් ගෙරවුම් නැත්නම් තාත්තා හා දියණිය සමග තව ටිකක්  ඉන්නට තිබ්බා නොවේදැයි අම්රිතා සිතුවාය

ගුවන් යානයේ තමා ළඟ වාඩි වී සිටින්නේ කවරෙක්දැයි  අම්රිතා හැරිලාවත් බැලුවේ නැත . ඇයට අන් කිසි දෙයක සිහියක් තිබුනේ නැත .  ඇය  දෑස් පියාගෙන මායා රූ මවා ගත්තාය . වරෙක ඇය සිය දියණිය මනෝරන්ජන්ගේ අතේ තබා බැලුවාය . දියණිය සිටියේ තරමක් බියපත් විලාශයකිනි . එහෙත් මනෝරන්ජන් ගේ මුහුණ ආදරණීය සිනාවකින් පිරී තිබුනේය . ඔහු දියණිය පරෙස්සමින් වඩාගෙන තිබුනේ වගකීම් සහගත විලාශයකිනි . ඊළඟට ඇය  නීෂා රිචර්ඩ්ගේ අතට දුන්නාය . දියණිය ප්‍රීතියෙන් පිනා ගොස් සිටියාය . එහෙත් ආචාරශීලී  මදහසකින් නුහුරට මෙන් දරුවා වඩාගෙන සිටි රිචර්ඩ් ඇයව ඉක්මනින් බිම තැබුවාය . ඊළඟට දිස්පුර් නගර සීමාවේ පැරණි පන්නයේ නිවෙසක මිදුලේ කොලු කුරුට්ටන් පස්සේ දුවන සිය දියණිය ගේ රුව ඇගේ නෙත  ගැටිණි.  ඉස්තෝප්පුවේ කෙළවරක ලී බංකුවක් මත වාඩි වී ගිණුම් පොතක් පිරික්සන උඩු කය නිරුවත්,  උදරය නෙරා ගිය මැදි වියේ මිනිසෙක් ඈ ඊළඟට සිහිනයෙන් දුටුවාය .

 එහෙත් ඈට වැඩි වෙලා සිහින දකින්නට බැරි වුනේ  ගුවන් යානය චෙන්නායි ගුවන් තොටුපලට පහත් වෙමින් තිබුන නිසාය .

****
මේ වෙලාවේ මනෝරන්ජන් නුවර සිට කොළඹ ඇදෙන අර්ධ සුඛෝපබෝගී බස් රියක වාඩ් වී ඉතා සැහැල්ලු මනසින් සිටියේය. ඔහුගේ මුවේ ප්‍රේමවන්ත මදහසක් තිබුනේය  . " දේවල් සිද්ද  වුනේම  මේක නොකෙරන පැත්තට . ඊයේ  නෙතදරාලා වත්තට ගිය වෙලාවේ ඇති වෙච්ච එපා වීම . උදේ දර්සන හම්බ වෙච්ච එක .ඒත් එක්ක දැනෙන්න පටන් ගත්ත මේ වැඩේ තියෙන බරපතල නොගැලපීම. මේ සේරම මැද්දේ දැන් මනෝරන්ජන් හා නෙතදරා පෙම්වතුන් වී තිබේ. සති අන්තයේම ඈ බලන්නට එන බව ඔහු කී විට ඇය රොබරෝසියා මලක් මෙන් විකසිත  වූවාය.  ඉතින් ආයේ එනකොට දර්ශනයාට  මුලිච්චි නොවී එන්නත් වෙනවා . අනික අම්රිතා නිවාඩු ගිහින් හිටි එක හොඳට ගියා . එයා හිටියනම් මොකක් හරි වෙලා මට  මේ ගමන එන්න  හිත හදා ගන්නත් බැරි වෙනවා "

එකෙනෙහිම ඔහුට යමක් සිහිපත් වී ඉහින් කනින් දහදිය දැම්මේය . ඔහු අත් ඔරලෝසුව දෙස බැලුවේය .



මීළඟ කොටස

Image Source:
kmberggren.com


Thursday, July 2, 2020

අට විසි මහල 19 - අම්රිතාගේ දියණිය




(මේ පළවන්නේ අටවිසි මහල නවකතාවේ දහ නව වැනි කොටසයි . මින් පෙර කොටස් මෙතැනින්)
සේලට  හා මනෝරන්ජන්ට  පසුදා අලුයම වනතුරු කතාබහ කරන්නට බොහෝ දේවල් තිබිණි. දෙදෙනාම ඇසින්  නුදුටු පසුගිය මාසයේ සයිට් එකේ විස්තර, ලබන මාසේ  තුන්වන තට්ටුව දමන අයුරු, ඉන්පසු යන්නට සිටින ට්‍රිප් එක  ආදියට අමතරව  ඉන්ටවිව් එක දවසේ අසේලගෙන් වමාරාගත් සමස්ත ජීවිත කතන්දරයේ  සමහර පරිච්චේද ඉතා සීරුවෙන් තව දුරටත්  දිගාරින්නට විය . මේ වෙලාවේවත් මනෝරන්ජන් ඔහුගේ පවුලේ කිසිවෙකු ගැනවත් , සරසවි ජීවිතය  හෝ දේශපාලනය ගැනවත්  වචනයකුදු  කතා නොකළ අතර අසේල ඒවා හාරා අවුස්සනට ගියේ නැති එක ඔහුට මහත් ඉස්පාසුවක් විය .

එහෙත් අසේල මහත් කුතුහලයෙන් අම්රිතා ගැන විමසිලිමත් වන බව මනෝරන්ජන්ට  තේරුම් ගියේය .

" මනෝ මහත්තයා මට තියෙන ලොකු ප්‍රශ්නයක් කියන්නද ? ඔයයි අම්රිතායි මාර විදිහට ගැලපෙන ජෝඩුවක්. යාලුකමකට එහා ගිය ලෙන්ගතුකමක් ඔය දෙන්න අතරේ තියෙනවා කියල මට තේරුනා. ඔය දෙන්න තරුණ වයසේදීම  දෙන්නගෙම් රටෙන් පිටදී තනියම හම්බ වෙලා, දුක සැප බෙදාගෙන ජීවත් වෙලා ආදරවන්තයෝ නොවුනේ කොහොමද කියල මට හිතා ගන්න බෑ. අනෙක් අතට ඔයා නෙතදරා ගැන උනන්දු වෙනකම් මම හිතාගෙන හිටියේ ඔයයි අම්රිතයි අතරේ මොනා හරි හුටපටයක් තියෙනවා කියල . ඇත්තම කියනවානම් ඊට පස්සේ මමත් අම්රිතා ගැන උනන්දු වුනා. මම මර කැමතියි ඒ වගේ කෙල්ලෙකුට. වෙලාවකට අම්මා කෙනෙක් වගේ. වෙලාවකට සෙල්ලම් ඉස්කෝලේ චරිතයක් වගේ. මිනිස්සු එක්ක බැලන්ස් කරගෙන ජීවත් වෙන විදිහ . උනන්දුව , ඇහුම් කන් දෙන එක . පැහිච්ච කම .විනෝදෙන් ඉන්න එක ,  මේ ඔක්කොටම වඩා ලස්සන . '

දිග සුසුමක් හෙලූ  මනෝරන්ජන් මෙසේ කීවේය .

" අම්රිතා  ආදරේ හිතෙන  යාලුවෙක් තමයි අසේල . අපි දෙන්නා අතරේ ආදර සම්බන්ධයක් තිබුනා නෑ වගේ . ඒ කතාව පුදුමාකාරයි. මට ජීවිතේට අම්රිතා අමතක කරන්න බෑ. අම්රිතාටත් එහෙම වෙයි. මම කාලයක්  පණටත් වඩා අම්රිතාට ආදරේ කළා. අම්රිතාගේ ආදරේ ඉල්ලලා බැගෑපත් වුනා . ඒත් ඒ කතාව දිගයි . අසේල අම්රිතා ගැන ඕනිවට වඩා  හිතන්න එපා . ඒ කතාව ඒ තරම් සංකීර්ණයි."

මනෝගේ කතාව නතර වූ හැටියේම අසේල මෙසේ කීවේය .

"හොඳයි අදට අපි කතාව නවත්වමු. අම්රිතා ගැන වගේම එයාගේ දුව ගැනත්  මට තියෙන්නේ ලොකු ප්‍රශ්නයයක්?

" වහා නැගිට ඇඳ මත වාඩි වූ මනෝරන්ජන් පුදුමයෙන් මෙන් මෙසේ ඇසුවේය .

" එතකොට අම්රිතා ඔයාට සේරම කතාව කිව්වද ?"
" නෑ මම එයා ට දුවෙක් ඉන්නවා  කියල අනුමාන කරා . මම ඒ දෙන්න ඉන්න ෆොටෝ එකක් අහම්බෙන් දැක්කා  . ඒ ගැන අපි තව දුරටත් වාද කර ගන්න ඕනි නෑ. අපි වෙන දෙයක් ගැන කතා කරමු'

විනාඩි කීපයක් නිහඬව සිටි මනෝරන්ජන් මෙසේ කීවේය.

" අපි දැන් අටවිසි මහලේ ඉස්සරහ වැඩ ටික හොඳට කරන්න ඕනි . ඔලුව සැහැල්ලුවෙන් තියාගෙන. අසේල දඹුල්ලේ  වැඩ ටික ඉක්මනින් ඉවර  කරලා කොළඹ එන්න ඕනි "

" එතකොට සිල්වා ?" අසේල සෙමින් මිමිණුවේය.
මනෝරන්ජන් කිසිත් නොදොඩා නින්ද ගියාක් මෙන් සිටියේය .

පසුදා මද්දහන පමණ වන විට  මනෝරන්ජන් හා අසේල ගලහ පාර දිගේ පේරාදෙණිය සරසවි භුමිය වෙත ඇවිද යමින් සිටියෝය.
' අපිට කෙල්ලට මුකුත් ගන්නත් බැරි වුනා " අසේල කියද්දී මනෝරන්ජන් කිව්වේ
" ඔව් අපට කිරි හට්ටි හත අටකුයි කුරුම්බා වල්ලකුයි ගන්න තිබ්බා " කියලාය.
දෙදෙනාම  කොක් හඬ ලා සිනා සුනෝය.

ඉන්පසු අසේල බැරෑරුම් ලෙස මෙසේ කිව්වේය.

" අපි මේකේ ඇතුලේ කිසි කෙනෙක් අඳුනන්නේ නෑ. මම  කාලෙකට කලින් එක පාරක් ඇවිත් තිබ්බට අගක් මුලක් දන්නේ නෑ. නෙතදරා ඉගෙන  ගන්න තැන තියෙන්නේ , නැවතිලා ඉන්න හොස්ටල් එක තියෙන්නේ, මේ පාරේ කියල විතරයි දන්නේ. එත් කාගෙන්වත් අහන්න බෑ. මම වාසගමක්වත් දන්නේ නෑ. ඒ උනාට ඒ වගක් කාටවත් පෙන්වන්නේ නැතිව  අපි දන්නවා  වගේ යන්න ඕනි . හරිද ?

එවිටම වාගේ  පිටුපසින් පැමිණි අලුත්ම  ලාන්සර් රථයක් ඔවුන් පසුකර පාරේ අයිනට වෙන්නට නතර කළේය.
රියෙන් බැසගත් රියදුරා දෑත විහිදුවාගෙන දුව ආවේය.

" අඩෝ මචං මනෝ උඹ කොහෙද මේ? . මාර කාලෙකින් දැක්කේ බං. උඹනම් පොඩ්ඩක්වත් වෙනස්වෙලා නැ. මම  උඹල පස්සෙන් හෙමීට හෙමීට සෑහෙන දුරක් ආවා මේ උඹමද කියල සැකේ නැති කර ගන්න . පස්සේ උඹේ අර පාරේ  ගල්වලට පයින් ගහන පුරුද්ද නිසා  තමයි සහසුද්දෙන් මේ උඹමයි කියලා හිතා ගත්තේ ."

අමුත්තා තොර තෝංචියක් නැතිව දොඩද්දී මනෝ හා අසේල තුෂ්නිම්භීත බලා සිටි  අතර සැනෙකින් සිය පළමු වසර සගයා දර්සනයා අඳුරා ගන්නට මනෝරන්ජන්ට  හැකි විය . අසු හයේ අවුරුද්දේ මොරටු සරසවියේ පළමු වසරට ඇතුල් වූ දර්සන වැහි වැහී ඇරෙන සරසවිය  අතහැර ජපානයට ගියේ පවුලේ කවුරුන් හෝ එහෙ සිටි නිසාය. ඔහු නිසා අද ගමනේ අරමුණු සුනු විසුනු වී යනු ඇතැයි මනෝරන්ජන් මදක් සැලුනේය . එහෙත් ඔහු සියල්ල අමතක කර සිය පැරණි මිතුරා  සමග ලෙන්ගතු කමෙන් කතා කළේය.

" මචං මාර සන්තෝෂයි . උඹට අවුරුදු අටකට පස්සෙත් අපි මේ තරම් හොඳට මතක තිබ්බ එක කොච්චර දෙයක්ද ? "

"උඹලා මේ කොහෙද යන්නේ ? උඹ මොකද දැන් කරන්නේ ? " දර්සන අසද්දී කට උත්තර නැතිව හිටි මනෝරන්ජන් යන්තමට උත්තරයක් ගැට ගසා  ගත්තේය .

"අපි මචං බිල්ඩින් ප්‍රොජෙක්ට් එකක වැඩ කරන්නේ. අද නිවාඩු දවසක්. ඊයේ දඹුල්ලේ ගියා . අද ආපහු කොළඹ යන ගමන් නිකමට පේරාදෙණිය බලල ඇවිදලා  යන්න ආවා . ඉතින් කියපන්කො උඹ මොකද මෙහෙ කරන්නේ කියල "

" නියමයි මමත් සෙට් වෙන්නම්. මම බං මෙහෙ ඉනින්ජිනියරින් ස්ටාෆ් එකට ජොයින් උනා . තාම අවුරුද්දක් වත් නෑ.  අනික අද හවස් වරුව ෆ්‍රී . කෝ උඹලගේ වාහනේ ?"

"ඒක  මම ඩ්‍රයිවත්  එක්ක ඇරිය පිලිමතලාවට . නිකං ඉනන එකේ මිනිස්සු ටිකක් පටවාගෙන ඇවිත් කීයක් හරි හොයා ගන්න කියල "

තරමක් පුදුමයෙන් බලා සිටි දර්සන ඉන්පසුව මනෝරන්ජන්ගේ  පිට හරහා පාරක් ගැසුවේය. ඉන් පසු අසේල දෙස බලා  "මල්ලි මේවට තමයි ඉස්සර අපි මනෝ ජෝක් කිව්වේ. මූ බස් එකේ ආවා කියන එක කියපු  විදිහ තමයි ඔය. හා හා නැගපල්ලා නැගපල්ලා. අපි කැම්පස් එකේ වටයක් ගහල  ක්ලබ් එකට ගිහින්  බීලා කාලා කතා කරමු" .

තවදුරටත් දර්සනයාගෙන් ගැළවීමක් නැතියෙන්  මනෝරන්ජන් හා අසේල  ඔහුගේ ලාන්සර් රථයට ගොඩ වුනෝය.  ඉන්පසු  රථය මනස්කාන්ත සරසවි බිම සිසාරා හෙමින් හෙමින් පාවී ගියේ දර්ශනගේ මුවින් තොරණේ කතාව  මෙන් ඉදිරිපත්වන සරසවි බිමේ විස්තර කථනයත් සමගය . ඔය තියෙන්නේ මෙඩිකල් ෆැකල්යටිය  , මේ පාලමෙන් යට කෝච්චි පාර . අන්න බලන්න දකුණු පැත්තේ සරසවි උයන ස්ටේෂම , ලංකාවටම කැම්පස් එකක් ඇතුලේ ස්ටේෂමක් තියෙන්නේ  ඔතන විතරයි  , ඔය තියෙන හෝල් එක ගෑනු ළමයින්ගේ හොස්ටල් එකක්  විජේවර්ධනේ ඉස්සර ඕකේ කොල්ලෝ ඉඳල තියෙන්නේ උන් කොච්චි යන වෙලාවට ජනෙල් උඩ නැගලා විකාර  කරනවා කියල තමයි උන් වෙන අහකට දාල කෙල්ලන්ට මේක දීල තියෙන්නේ . ඔය තියෙන්නේ අරුනාචලම්, ඔය තියෙන්නේ ජයතිලක හෝල් එක , මේ දකුණු පැත්තේ පිට්ටනි ටික .එහා පැත්තේ තියෙනවා ග්‍රවුන්ඩ් එකක් ඒකෙ රනින් ට්‍රැක් එක ගල් අඟුරු දාලා  හදල තියෙන්නේ . එහෙම ඒවත් ලංකාවට එකයි තියෙන්නේ මයේ හිතේ . මේ අල්විස් පොන්ඩ් එක. භීෂණ කාලේ මේක  වටේ  කොල්ලෝ මරල දාල තිබ්බලු "

සුන්දරත්වය වසාගත් වේදනාවක සිරියක් ඒ අවට තිබෙනවාක් මෙන් මනෝරන්ජන්ට දැනිණි . අසේල තමා කිසිදා නුදුටු මනෝරම්‍ය භූමියක රස විඳිමින් සිටියේය. ඉඳ හිට හමුවන පෙම්වතුන් , කල්ලි ගැසී යන කොල්ලන් හා කෙල්ලන් මෙන්ම තණකොළ කපන සේවකයන්ද ඔහුගේ නෙතට අපූරු දසුන් වුනේය .

මීට මාස කීපයකට ඉස්සර පේරාදෙණියට ආ දර්සන මේ තරම් රසවත්ව කියන්නට මේක ඇතුලේ හැම විස්තරයක්ම දන්නේ කොහොමද කියා මනෝරන්ජන් කල්පනා කළේය . ඔහු කළමනාකරණ පීඨය හා සංඝමිත්තා ශාලාවේ ස්ථානීය පිහිටීම හා දර්සන කී පසුබිම් වාර්තා හොඳින්, ඉතාම වුවමනාවෙන් හිතේ  රඳවා ගත්තේය .

අවසානයේ දර්ශන සමග සරසවි ස්ටාෆ් ක්ලබ් එකෙන් බීර වීදුරුවක් බී දහවල් අහර ගත් ඔවුහු  දර්සනගේ  රථයෙන්නුම නුවර බස්පලට ගියෝය. මුලින්ම අසේල දඹුල්ල බස් එකකට නංවා  ඉන්පසු ගුඩ් ෂෙඩ් එක ළඟ නවතා තිබු කොළඹ  ඉන්ටසිටියට මනෝරන්ජන් ගොඩවන තුරුත් දර්සන කතා කියමින්ම සිටියේය .
" ඊළඟ පාර මෙහෙ ආවම දවසක් ඉඳල යන්න වරෙල්ල හොඳද . අපිට බලන්න ඇවිදින්න තැන් තව ඕනි තරම් තියෙනවා  " දර්සන කීප වතාවක්ම කිව්වේය .

දඹුලු බස්රියේ හරි බරි ගැසී වාඩි වූ අසේල අද දවසේ සිද්ද වෙච්ච සියලු දේ ගැන තෘප්තිමත්ව සිටියේය .
" මනෝ මහත්තයා ආයෙමත් වයස විසි දෙකේ තුනේ එකෙක්ගේ ගානට වැටෙන්න ගියාට එයාගේ යාළුවො පිට රට ගිහින් ලොකු ලොකු  උපාධි කරලා කැම්පස් වල උගන්වනවා . මෙයාටත් තියෙන්නේ ආපහු රට ගිහින් හොඳට ජීවත් වෙන්න "

සිය සරසවි සගයා කලකට පසු හමු වීම සතුටක් වුනාට මනෝරන්ජන් බස්රියට වී ජනේලයෙන් ඉවත බලාගෙන සිටියේ තෝන්තුවාවෙන් මෙනි. බස්රිය යලිත් පේරාදෙණිය පාලම මතින් යද්දී ඔහු මහවැලි ගඟ   දෙසත් ඈතින් පෙනෙන සරසවි  මන්දිර  දෙසත් යලි බලා සිටියේය. එක්වනම අසුනින් නැගී සිටි ඔහු "ඉස්සරහ මාව බස්සලා  යන්න" කියා කෑ ගැසුවේය . කොළඹට ටිකට් ගත් මේ හාදයා ආපසු බහින්න හදදදී කොන්දොස්තර කොලුවා සිය මුදල් පසුම්බිය තදින් අල්ලා ගත්තේ සල්ලිනම් ආපහු දෙන්නේ නෑ කියා සිතමිනි .

පේරාදෙණිය ගන්නොරුව හන්දියේදී  බසයේ වේගය අඩු වූ විගස ඉන් බැසගත් මනෝරන්ජන් කන්ද පැත්තට වෙන්න  රිය ගාලේ නතර කර තිබු ත්‍රී වීලරයකට ගොඩ වුනේය .
"ගලහ පාරේ  යමු " ඔහු කීවේය

***
මේ වෙලාවේ අම්ර්තා දිස්පූර් නගරයට ආසන්න ගුවාහටි ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපලට ඇදෙන රියක පසුපස අසුනේ වාඩි වී කල්පනා කරමින් සිටියේ දැන්  මනෝරන්ජන් මොනවා කරනවා ඇත්දැයි කියලාය . ඇය ඊළඟට පහත්වී සිය උකුලේ හිස තබාගෙන නිදන දැරියගේ සියුමැලි කම්මුල ඉම්බාය.

-මීළඟ කොටස  -

Photo Source : Divaina

Sunday, June 21, 2020

අටවිසිමහල 18- දඹුල්ලේ රාත්‍රියක්



කොටස් වශයෙන් පලවන අටවිසි මහල නවකතාවේ දහ අට කොටසයි මේ . මින් පෙර කොටස් මෙතැනින්

සිල්වා ආරක්ෂක කුටිය තුලින් එලියට පැමිණ තමා ඉදිරියේ වැඳ වැටී ' මට සමාවෙන්න සර් ' කියද්දී මනෝරන්ජන් සිටියේ  රොබෝවෙකු විලාසයෙනි . වසර ගණනාවක් පිටරටක වහන් වී සිට ලංකාවට පෙරළා ආවාට පසු ඔහුට දැනී එහෙත් පහුගිය දිනවල තුනී වී ගොස් තිබූ එක්තරා භීතියකින් ඔහුගේ සිත ඔද්දල් වී ගියේය.  තමා පසුපස කිසියම්  ඔත්තු කරුවකු හඹා එනවා  යන සැකය යලි මතු වී ආවේය . එවැනි ලුහු බඳින්නෙක් මග හැරීමට දැරූ උත්සාහය අපතේ ගොස් ඇතැයි ඔහුට සිතුනේය . ඔහු සිල්වාගේ වියපත් කුඩා සිරුර පිටිපස සැඟවී සිටින  රහස් පරීක්ෂකයෙකුගේ මායා රූපයක්  දුටුවේය .

මේ අතරවාරයේ වැඩබිම අවට සිටි පිරිස සිල්වා හා මනෝරන්ජන් දෙස තරමක් ඈත් වී බලා සිටියෝය . කවුරුන් හෝ පණිවිඩය කියා තිබු නිසා වැඩබිම් ඉංජිනේරු අසේල පමා නොවී එතැනට  දිව ආවේය .   මනෝරන්ජන්ගේ බාහුවෙන් අල්ලා ගත්තේය .

" යමු යමු මනෝ මහත්තයා ආපු එක කොච්චර දෙයක්ද" කියා සිය කන්තෝරු කාමරයට ඔහුව කැඳවාගෙන ගියේය .
මනෝරන්ජන් සිල්වා ගැන තව දුරටත් හිතන්නේ නැතිව අසේල සමග ඉදිරියට ඇවිද ගියේය .
ඒ කන්තෝරු කාමරය  ඉඩ පහඩු ඇති  හුරු බුහුටි එකක් වුයේය . වැඩ නිම වෙමින් යන හෝටලයේම කොටසක් වූ එහි බිත්ති හා කුළුණුවල ඉස්තරම් නිමාව  දැක මනෝරන්ජන් විස්මයට පත් වුනේය. ඔහු බිත්තිය අසලට ගොස් පාට ගෑ බිත්තිය අත ගා බැලුවේය. පොටි ඇද, පිලර් තට්ටුවක් හා ඒ මත පළමු තීන්ත තට්ටුව පමණක් ආලේප  කර තිබුන එහි  ඉතාමත් හොඳ පෙනුමක්  තිබුනේය.  ඔහු බිත්තිය දෙස බලාගෙන කාමරයෙන් එලියට  පමිණ හෝටල් කොරිඩෝරය  දිගේ ඇවිද ගියේ විස්මයට පත් වූ දෑසිනි .
" මේ ෆිනිෂින් වැඩ ටික කවුද බලන්නේ අසේල ? "  ඔහු තමා අසලින් නිස්සබ්දව පිය නගන අසේල දෙස බලා ඇසුවේය .

' මමම තමයි මහත්තයා . මම ගෝලයෝ ටික හදල ගත්තා . අපරාදේ කියන්න බෑ කපරාදුවට එනකම් වැඩ ටිකත් ලස්සනට කරලා තිබ්බා. ඒ නිසා මගේ වැඩේ ලේසි වුනා ."
මනෝරන්ජන්ගේ වත ආලෝකමත් විය .

" මම මොන තරම් බිල්ඩින් සයිට් වල හිටියත් අපට තියෙන ලොකුම චැලේන්ජ් එක අන්තිම නිමාව  හරියට කර ගන්න බැරි වෙන එක. මේක නම් ඉස්තරම්. මෙහෙ වැඩ කරන ටීම් එක අපි අටවිසි මහලට ගනිමු "
මනෝරන්ගේජන්  මේ ප්‍රකාශයත් සමග  තමා සමග යලි එකට වැඩ කිරීමට ඔහුගේ අදහසක් තිබෙන බව අසේල තේරුම් ගත් නිසා ඔහු හඬ අවදි කළේය .

'රිචර්ඩ් ගිය  සතියේ ආපු  වෙලෙත් මේ හැම තැනම ඇවිදලා බලල මට කීවේ අට විසි මහලේ ෆිනිෂින්  කරන්න පටන් ගන්නේ මම එහෙ ආවම කියල . මේ මාසේ අන්තිමට එහෙට එන්න කිව්වා "

මනෝ පුදුමයෙන් බලා සිටියේය .

" මොනවා  ගිය සතියේ රිචර්ඩ් මෙහෙ ආවා ? මට ඒ වගක් කිවේ නෑනේ . එතකොට රිචර්ඩ් දන්නවද සිල්වත් මෙතැන ඉන්නවා කියල. මම හිතුවේ නෑ මිනිහා අපේ කොම්පැනිය දන්නා කියන තැනක්වත් වැඩට ගනීවි කියල  "

අසේල  කට කොනකින් සිනා සුනේය .
" මම හිතුවේ  මනෝ මහත්තයා දැනුවත්ව තමයි  සිල්වා මෙහාට ආවේ කියල. ඇයි මිනිහට මන් ඉන්න තැන කියල තියෙන්නේ මහත්තයාමනේ "

මනොරන්ජන් වටයක් කරකැවී තමා  පසුපසින් එන අසේල දෙස දැඩි බැල්මක් හෙලුවේය.  ඒ බැල්මේ මවිතය හා කේන්තිය දෙකම සමෝසමේ තිබුනේය .

"සිල්වා මෙහෙ ඉන්නවා කියල රිචර්ඩ් දන්නෙත් නෑ . සිල්වා අපේ කොම්පැනියට අරගෙනත් නෑ . ඒ කතාව මං  පස්සේ කියන්නංකො .  මනෝ මහත්තයා දැන් ඉතින් අපි තේ එකක් බීලා ඇඟ පත හෝදගෙන නිදහසේ කතා කරමු. මහත්තයා ආ එක කොච්චර දෙයක්ද? මම හැබැයි හිතුවා කොයි වෙලේ හරි මේ පැත්තේ එයි කියල"

" නිදහසේ කතා කරන්න වෙලාවක් නෑ අසේල . මට අපහු අදම කොළඹ යන්න ඕනි . මම අර ත්‍රී වීල් එක ගත්තෙත් ආපහු දඹුල්ලට ඒකෙ යන්න බලාගෙන . මම ආවේ අසේල හොඳින් සනීපෙන් ඉන්නවද කියල බලාගෙන යන්න විතරයි "

" ත්‍රී වීල් එක ගැන මම බලාගන්නම්.  ඔන්න  ඔහේ මෙහෙ නිදහසේ අද රෑ ඉඳලා යන්න "
අසේල එසේ කීවත් මනෝරන්ජන්ගේ හිතේ නොමනාපයක් පැවතුනේය. අනෙක් අතට ඔහුගේ යටි සිතේ  මේ නිස්කාන්සු පරිසරයේ දවසක් නැවතී විවේක ගන්නනට වුවමනාවක්ද  තිබුනේය .

පසුව බලන විට  මනොරන්ජන් හමුවුනේ  වැවු බැම්මේ  ඇතිරූ  ටාපොලින් රෙද්දක් මත වාඩි වී සිටිද්දීය. ඔහු එකතු කරගත් චුටි ගල්කැට අහුරෙන් එකින් එක  අඳුරු වැව් දියට  වරින් වර වීසි කළේය . කෑලි වලට කැපු තියඹරා  , තැම්බූ කැරට් අල හා බදින ලද වැවු  මාළු   පිරවූ ප්ලාස්ටික්  පිගන් තුනක්  ඇතිරිල්ලේ එක් කෙළවරක තිබිණි.  අවර්ණ සැර දියරයක් පිරවූ ලේබලයක් නැති බෝතලයක්ද වීදුරු දෙකක්ද රැගෙන ආ අසේල   නිහඬව වාඩි වුනේය .

තවත් ටික වෙලාවකින් වෙලාවකින් අසේල කතා කළේය .
"මනෝ මහත්තයා සිල්වා ආපහු මගේ ලඟට ගත්ත එකට  අමනාපද ? "

" මම අමනාප නෑ. ඒත් මම හිතන්නේ ඒක මෝඩ වැඩක් . භයානක වැඩක් කියලා . මොකද රිචර්ඩ් මේ  හැම දේම කලේ, එහෙම කරද්දී මම සද්ද නැතිව ඉවසාගෙන හිටියේ, අසේලගේ ආරක්ෂාව ගැන හිතලා. සිල්වා භයානක මිනිහෙක් නොවෙයි කියල අසේල හිතනවානම් මිනිහ මෝඩයි කියලවත් හිතන්න.  එහෙම උනත් තව දුරටත් ඒ වගේ කෙනෙක් ළඟ තියා ගන්න එක භයානකයි . මතකනේ අර රජ්ජුරුවන්ගේ ආරක්ෂාවට හිටි මෝඩ වඳුරාගේ කතාව   "

අසේල කොක් හඬලා හිනා වුනේය .

" මේ අහන්න ලොකු මහත්තයා .  ඔයාත් රිචර්ද්වත් මේ ප්‍රශ්නෙදි කලබල වුනාට මහා පොළොවේ අඩිය ගහල ප්‍රශ්නේ විසඳන්න උත්සහ කළේ නෑ. අච්චර  මොලේ කල්පනා කරන ගෑනි අම්රිතාටවත් මේක තේරුම් ගත්තේ  නෑ. සිල්වා වගේ මිනිස්සු  හැම තැනම ඉන්නවා. සිහි කල්පනාව තියෙන ඕනිම කෙනෙක්ගෙන් වැඩක් ගන්න පුළුවන් කියලා මනෝ මහත්තයාමනේ  මා  එක්ක කිව්වේ. සිල්වා කියන්නේ ආවතේව කරුවාගේ වැඩේ නැත්නම් සේකුරිටි වැඩේ හරියටම කරන කෙනෙක් . මිස්කින් කියන්නේ සයිට් එක බලා ගන්න ගමන් ස්ටෝර් කීපර් වැඩේ තිතට කරන මිනිහෙක් . ඒ මිනිස්සුන්ගේ ලෝකේ  පුංචියි සරලයි . ඒත් අපේ දුර්වල තැන් ඒ මිනිස්සුන්ට අහු වෙන්න තියල අපිම කලබල වෙලා මහා ලොකු තීරණ ගන්න එක මෝඩකමක් "

අසේල ලුනාව වැඩ බිමේදී මෙන් නොව දැන් තම මතය නොපැකිළ කතා කරයි. එකෙනෙහිම මේ තමා පැමිණ සිටින්නේ ඔහුගේ ව්මානයට බව මනෝරන්ජන් වටහා ගත්තේය. තමන්ට යටහත් පහත්ව කියනා සියලුම දේ පිළිගත්තාක් මෙන් සිටියාට අසේලටත් මතයක් තිබෙන බව මනෝරන්ජන්ට අමතක වී තිබුනේය .

අසේල යලි හඬ අවදි කළේය .

" දැන් බලන්න සිල්වා මට ආපිට ගහයි කියල හැමෝම බය වුනා. ඒත් සිල්වා ගැන මම දන්නවා. මට සීයෙට දෙසීයක් ෂුවර් මිනිහා මට අතක් උස්සන්නේ නෑ . මිනිහා කරපු වැරැද්ද නිසා ලජ්ජාවෙන් හිටියේ .  මිනිහාට ආයේ වැඩට එන්න ඕනි උනත් එන්න ලැජ්ජයි . බයයි . මිනිහා බය ගුටි දීපු මට නෙවෙයි තමන්ගෙන් වැරද්දක් වුනා කියල හිතෙන මනෝ බොස්ට . එතකොට මිනිහා දුක කියන්නේ තමන්ගේ අලුත් යාලුවා නන්දෙට . නන්දෙ මොන තරම් කචල් කාරයෙක් වුනත් මේ කතාවේ කෙළවරක තමන්ගේ දුවත් ඉන්නවා කියල දන්නවා. තමන්ගේ වැයික්කියේ තැන තියා ගන්න බොරු සද්දයක් දැම්මට නැන්දේ කවදාවත් අපි කාටවත් අතක් තියන්නේ නෑ. මාව  දඹුල්ලට මාරු කළා කියල මනෝ මහත්තයාගේ කටින් පිට වෙච්ච දවසට පහුවදාම මිනිහා සිල්වත් එක්කරගෙන මෙහෙ එනවා. සිල්වා මගේ ගාව වැඩට එන්න කැමතියි . ඒත් කොම්පැනිය දාලා ගිය මිනිහෙක් ආපහු ගන්න බෑ , ඒ නිසා තමයි මම සේකුරිටි කොම්පැනියට කියල ඒකෙ රස්සාව අල්ලලා දුන්නේ"

අසේල පමණක් නොව සිල්වා ඉදිරියේද තමන් පරාජය වී ඇතැයි මනෝරන්ජන් සිතුවේය. ඒත් ඔහු තුල සියුම් සතුටක් මෝරා ආවේය , එය අසේල කෙරෙන් මතුවන පරිණත සමාජ දැනුම නිසා උපන්නකි .

අසේල ඒ අදහස සනාථ කරමින් යලි කතා කළේය.

" සයිට් එකක පොඩි වලියක් කියන්නේ මහා ලොකු මැනේජ්මන්ට් තීරණ අරන් මිනිස්සු එහෙට මෙහෙට මාරු කරලා විකාර වැඩ කරන්න තරම් දෙයක් නෙවෙයි මහත්තයා . සයිට් එකට අල්ලපු වත්තේ කෙල්ලෙක් එක්ක යාලු වෙන්න ඕනි හොර ලියුමක් අහුවුනත් කලබල වෙන්නේ නැතිවෙන්න හිත හදා ගෙන . ඒකිගේ අප්පා බීගෙන  සයිට් එකට ඇවිල්ලා මේ ඉන්නේ මගේ බෑනා කියලා සද්දේ දාද්දීත් ඉවසන්න බලාගෙන . මනෝ මහත්තයා එහෙම තෙම්පරාදු වෙලා නෑ කියල මම දන්නවා. ඒ නිසයි මම ඔය කෙල්ලගේ කතන්දරේට අකමැති වුනේ . නැත්නම් නන්දෙගේ දුව කසාද බැඳගෙන ඒ වත්තේ පදිංචි උනත්  මට ඇති රුදාවක් නෑ"

අසේල අවසාන වාක්‍යය කිව්වේ හඬ නගා සිනා සෙමිනි. මනෝරන්ජන්ද  ඒ සිනාවට එකතු වුනේය.

හත්දින්නක් තරු පොකුර දිහා සිනා සිසී බලා සිටි මනෝරන්ජන් දෑස ඉන්  ඉවත් කර ගන්නේ නැතිවම මෙසේ ඇසුවේය .
"අසේල හෙට අපි පොඩි ගමනක් යමුද ?"
" කොහෙද ?"
"පේරාදෙණිය පැත්තේ "



-මීළඟ කොටස -



Image Source : Lonely Planet

Tuesday, June 16, 2020

අටවිසිමහල 17- සර් මට සමාවෙන්න


මෙහි පලවන්නේ අටවිසිමහල නවකතාවේ දාහත් වන කොටසයි . මින් පෙර කොටස් මෙතැනින්



මන් ගත් තීරණය පිලිබඳ  දෙවරක්  සිතා බලන්නේ නැතිව මනෝරන්ජන් අසුනින් නැගිට බිම් මහලේ වටයක් ඇවිද ගියේය. එහි සියලු මුක්කු හා සටරින් ගලවා ඇත . අලුත් සයිට් ඔෆීස් එක එහි කෙළවරක ඉදි වෙනු ඇත . ඇතුලත බිත්ති බැඳීමේ වැඩ පටන් ගෙනය .විදුලි හා ජල නල වැඩ කරන උප කොන්ත්‍රාත් කරුවන් දෙදෙනෙකු වැඩ අරඹා ඇත .

එතන ඒ හැටි බලන්නට දෙයක් නැත . හදිසියෙන්  කරන්නට දෙයක්ද නැත. පිරිසිදුවට හොඳ විදිහට වැඩ ටික හෙමි හෙමින් කෙරීගන යයි. ඉන්පසු ඔහු අලුතින් දැමු කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව බලන්නට ගියේයය. ඒ මත තෙත තුනී වතුර තට්ටුවක් රැඳෙන සේ හතර වටෙන් තාවකාලික සිමෙන්ති බදාම නියරක් බැඳ තිබුණි .

ඔහු හෙමි හෙමින් ගේට්ටුව අසල නවතා තබෙන සිය රථය වෙත ආවේය. ඔහුට රියදුරෙකු ලැබී තිබෙන බව  සිහිපත්  වුනේ ඒ වේලාවේය. ඔහුට ආයෙමත් රිචර්ඩ් ගේ වැඩ කටයුතු එකින් එක මතක් වීමෙන් මුවග සිනාවක් මතු වුනේය . සිල්වාගේ ආරෝව ඇති වූ දවසේ පටන් ඔහු අසේලගේත් තමාගේත් ආරක්ෂාව තහවුරු කරන්නන්ට ඇඟට පතට නොදනී මෙන් කළ දේ අතර තමාට  නවාතැන මාරු කරන්නට සිදු වීම හා අලුත් රියදුරෙකු ලැබීමද විය .

රියේ දොර  හතරම ඇරගෙන මුහුදු හුළඟ විඳිමින් ගුණසේන සැපට නිදාගෙන සිටී. ඔහු කුද්දාගත් මනෝ "යමු" යයි කීවේය.  ඊළඟට සේකුරිටි  කුටිය අසල බය පස්සපාතව සිටි මුරකරු හා ආවතේවකරු අමතා ' කවුරු හරි මාව හෙව්වොත් කියනවා  ගමනක් ගියා එහෙම්ම බෝඩිමට යනවා කියල  '

ඉන්පසු ඔහු අඟුලාන පාරේ ගමන් කරමින් සිටියේය. ෆෝචුන් බුකිය දුටු විට වහා යමක් මතක් වුනාක් මෙන්  රිය නවත්වන්නැයි කීවේය . බුකිය තුලට ගියේය. අලුත් කෙල්ලන් දෙදෙනා හා තවත් එක් පාරිබෝගිකයෙකු පමණක් එහි සිටියේය. ඔහු මදක් වටපිට බැලුවේය. පෙර මෙන් මිත්‍රශීලී තැනක් නොවුනි. නෙත්දරා හා ඇගේ යෙහෙළිය සමග විවේකී වෙලාවට ඔහේ දොඩවමින් සිටි අතීත මතකය පමණක්ම  විඳ වැඩි වෙලාවක් නොසිට  යලි ආපිට හැරී ආවේය.

ආයෙමත් රිය හරවාගෙන ලුනාව පැත්තට යමු යයි කීවේය. නෙතදරා ගේ ගෙවල් තිබු වත්ත අසලට යද්දී කෙසඟ කළු ගැසුණු පුද්ගලයෙක් පාර හරහා දිව ගියේය ඔහුගේ අතේ මිරිකා ගත් පරණ මෝස්තරයේ කාන්තා අත් බෑගයක් තිබුනේය. ඔලුවේ හෙල්මට් දමාගත් අඹු සැමි යුවලක් ඔහු අසු පස මද දුරක් දිවවිත් හතිලමින් නතර වී එකිනෙකාට දොස් පවරා ගන්නා සෙයක් පෙනිණි .

' ඒකත් එකට  අර මිනිහා  මෝටර්  සයිකලේ  ස්ලෝ වෙද්දී  ගෑණු කෙනාගේ  අතේ තිබ්බ බෑග් එක  උදුරාගෙන දුවන්න ඇති " මනොරන්ජන් නිදිමත රියදුරාට කීවේය.

තව දුරක් යද්දී පාර පටු වී ගෙවල් මණ්ඩිය එකිනෙකාට ගුලි ගැසී කෙට්ටු වී , දුර්වර්ණව සිටියේය. අවුරදු පහක පමණ   පොඩි කොලුවෙක්  සිය ජංගිය ගලවා ඔලුවේ දමාගෙන සිමෙන්ති කානුව දෙපැත්තේ කකුල් තබාගෙන මළපහ කරමින් සිටියේය. ඔහුට විහිළුවක් කරමින් අසලින් ගිය වැඩිහිටි කොල්ලෙකුට පොඩි එකා බැන වැදුනේය .

 ජනේලයකින් උඩුකය එලියට දමා බලා සිටින රතු   සල්වාරියක් ඇඳගත් තරුණිය දෙස ඔහු හිස ඔසවා  බලා සිටියේය . ඈ වැඩිපුර පවුඩර් දමා තොල් තද රතු පාට කරගෙන සිටියාය . ගුණසේන රියේ වේග්ය අඩු කර මනොරන්ජන් දෙස බැලුවේය . ඔහු එපිට සිටි කාන්තා රුවද දුටුවේය.
' සර් නවත්තන්න ඕනිද ?'
' යමු යමු " මනෝරන්ජන් සැර දැම්මේය.
කලපුව වටේ පාරෙන් කැරකී යලිත්  ගාලු පාරට  දැමු රිය කෙලින්ම ඇදී ගියේ පිටකොටුව දෙසටයි.
' ගුණසේන දැන් නුවර ඉන්ටර්සිටි නවත්තන්නේ ගුණසිංහපුරේද ? "
" නෑ මහත්තයා මැනින් මාකට් එක පැත්තේ"
" ගුණසේන මාව එතැනින් දාල බෝඩිමට යන්න . වාහනේ  එහෙ දාලා ගෙදර යන්න . මම නුවර යනවා එන්න ටිකක් රෑ වෙයි "

මනොරන්ජන් බස් නැවතුම්පල පැත්තට ඇවිද ගියේ ඒ හැටි උද්යෝගයකින් නොවේ.  නෙතදරාගේ ගෙවල් පැත්තේ ගැසූ සවාරියෙන් පසු ඔහුගේ සිත ව්‍යාකුල වී තිබේ.

නුවර බස් නැවතුමේ දිග පෝලිමක් තිබේ . ඊට මදක් ඔබ්බෙන් හෙමින් අද්දන බස්රියේ පාපුවරුවේ එල්ලී ගැටයෙක් කෑ ගසයි.

'සීට් තියෙනවා නගින්න නගින්න     දඹුල්ල , කැකිරාව අනුරාධපුරේ, පුරේ පුරේ... "

වහා  ක්‍රියාත්මක වූ මනෝරන්ජන් නුවර ගොස් නෙතදරා දැක ගැනීමේ සිහිනයෙන් මිදී අනුරාධපුර බසයට ගොඩ වී හිස්ව තිබු අසුනක් සොයා ගත්තේය .

' දඹුල්ලට එකක් " ටික වෙලාවකින් තමන් වෙත ආ කොන්දොස්තරවරයාට ඔහු කීවේ පසුම්බිය අදින ගමන්ය .
වරකාපොලට යනතුරු ඔහු කල්පනා කරමින් සිටියේ  නෙතදරා ගැනය . ඇගේ ගෙදර පිහිටි තැන හෝඩුවාවක් හොයා ගන්නට ඔහුට වුවමනාව තිබුනද අද ඒ පැත්තට ගිය ගමන ගැන ඔහුට සතුටක් තිබුනේ නැත .

ඉන්පසු මැල්සිරිපුරදී බසය  තේ බොන්න නතර කරන තුරු ඔහු කල්පනා කරේ සිය ළමාවිය හා   කෙටි සරසවි දිවිය ගැනත් , දෙවන වසරේ සරසවි සිසුවෙක්ව සිටියදී තමාට රටින්ම පලා යන්නට සිදු වූ පසුබිම ගැනත්ය . අම්රිතාගේ හමුව ගැන ඔහුට කල්පනා  නොවුනා නොවේ. රසවත් කෑමක් ගනිද්දී රසම කොටස පසුවට තබා ගන්නාක් මෙන් ඔහු අම්රිතා ගැන කල්පනා කිරීම පසුවට කල් තැබුවේය .

දඹුල්ලට ආසන්න වෙද්දී මනෝරන්ජන් කල්පනා කලේ අසේල ගැනමය. ඔහු  ගැන මනම්පේරි දුන් රෙකමදාරුව,  ඉන්ටවිව් එක දවසේ රෑ පුරා ඔහුගේ ජීවිත කතාව අසා සිටි හැටි, ඉන් පසු දිනෙන් දින වැඩුණු ගරු සැලකිලි මුසු මිත්‍රශීලී කම. ජීවිතයට සුන්දර මතකයක් ඉතිරි කළ අසේලගේ ගමේ ගත කළ දවස . පළමු තට්ටුව  දමා අවසන් වන තුරු හුරුබුහුටි ලෙස පැවරු වැඩ ටික මෙහෙය වූ හැටි . මේ සියල්ල සමග අවසානයේ ඔහු සිල්වා සමග ඇති කරගත් ආරෝව ගැන සිතද්දී මනෝරන්ජන් වරදකාරී සිතුවිල්ලකින් කම්පා වී ගියේය.

" අසේලට එහෙම වුනේ මම නිසා. මගේ බොළඳ වැඩ නිසා. හෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතිව සිල්වා වැනි  දුර්ජනයෙක්  වැඩට ගත්තේ මම  , මේ වාගේ අවුල් ඇති වෙන්නට ඉඩ තිබෙන බව දැන දැනම නෙතදරා එක්ක පැටලුනේ මම  "

දඹුල්ලෙන් බැස  ත්‍රීවීල් එකක් අල්ලා ගත් ඔහු ගල් බොරළු පිරි පාරක් ඔස්සේ ගැස්සී ගැස්සී අලුතින් ඉදි වෙමින් තිබෙන ' ට්වයිලයිට්" හෝටලය සොයා යද්දී ඔහු කල්පනා කරේ අසේලගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් රිචර්ඩ් ගත් මේ පියවර මොන තරම් තීක්ෂණ එකක්ද කියලාය. කැට පහර කා උරණ වූ නයෙක් මෙන් සිල්වා සමහර විට අසේලට  අනතුරක් කරන්නට ඉඩ තිබිණි . ඔහු ඒ තරම් නුගතෙකි, නොමිනිසෙකි . ඒ මදිවාට ඔහුට නන්දේ වැනි වත්තේ චණ්ඩින් සමග කුළුපගකම්ද  තිබිණි .

හිතුවාට වඩා  සෑහෙන වෙලාවක් ගත වී ඔවුන් කුඩා වැවක් අද්දර මනස්කාන්ත එළිමහන්  භූමියකට ලඟා වුහ. ගල්තලාවේ කෙලවර සෑහෙන දුරට වැඩ නිමා වූ දෙමහල් හෝටල් ගොඩනගිලි දෙකක් තිබිණි. ඉදි වෙමින් යන  ප්‍රතාපවත් ගේට්ටු කණු දෙක අසල කුඩා මුර කුටියක් ඔහු දුටුවේය . ඔහු ත්‍රී වීලයෙන් බැස හෙමින් හෙමින් මුර කුටිය දෙසට ඇවිද ගියේය . එතුල සිටි පුද්ගලයා තමා දැක සැඟවෙන්නට අසාර්ථක උත්සහයක් දරන අයුරු මනෝරන්ජන් දුටුවේය .

ඉන්පසු සම්පුර්ණ සෙකුරිටි  නිල ඇඳුම ඇඳ සිටි  ඒ පුද්ගලයා , හුනස්නෙන් නැගිට,  මුහුණ පහතට හරවාගෙන  සිය  හිස රැඳී තොප්පිය ගැලෙව්වේය .
එවිට ඒ තට්ට හිස කාගේදැයි මනෝරන්ජන් හඳුනා ගත්තේය .



-මීළඟ කොටස  -


Image Source: Sundayobserver

Thursday, June 11, 2020

අටවිසි මහල 16 - මනෝට හා අසේලට ස්ථාන මාරු



මේ පලවෙන්නේ අටවිසි මහළ නවකතාවේ දහසයවන කොටසයි. අදින් ඇරඹෙන්නේ කතාවේ තුන්වන  පරිච්වචේදය වන දෙවන මහලයි
මින් පෙර කොටස් මෙතනින් 

මාසයකින් ලියන්නට බැරි වූ දිනපොත අතට ගත් මනෝරන්ජන් කල්පනා කලේ අපහු ලියන්නට පටන් ගන්නේ කොහොමද කියලාය. ඔහු  යන්ත්‍රානුසාරයෙන් මෙන් ලාච්චුව ඇර එහි අඩියේම පරණ ලිපි කරදාසි ගොන්න යට තිබු ලියුම හා කවරය අතට  ගත්තේය.  ආයේ කවදාවත් කියවන්නේ නෑ කියා සිතු ලියුම. මේ ලියුම  ඉතා  අවිහිංසක එකක් වුනත්  ඒ හා බැඳුනු  පුර්ව හා අපර කතා සියල්ල සතුටින් සමරන්නට් හැටියක් නැති වුනත්  ඔහු නැවත වතාවක් ලියුම කියෙව්වේය. මෙවර ඔහුට කලින්වර කියවද්දීට වඩා එහි ගැඹුරක් දැනුනේය.  ලියුමේ  පේලි අතරේ   ඔහු විනාඩි ගණනක් නතර වී සිට අලුතින් හමු වූ  සුන්දර වැකි කියෙව්වේය. මල්  ඉහිරුණ ගඟබඩ  මාවතක්  දිගේ සිහිනයෙන් මෙන් ඇවිද ගියේය . තනිකම සුසුමකින්  විඳ ගත්තේය . ඔහු පිළිතුරක් ලියන්නට තීරණය කළේය . එහෙත් තමා  කිසිදාක ළයාන්විත යමක් ලියා නැති බව සිහිපත් වී යලි උකටලී උනේය. දෑත් බැඳ කල්පනා කළේය . ඔහුට කෝපි කෝප්පයක් බොන්නට හිතුනේය . ඒත් සමග ඔහුට හීල්ලුනේය. සිල්වා අමනාප වී  ගෙදර ගොස් දැන් මාසෙකට වැඩිය. වැඩබිම පාලුය. අලුතින් පත් වී  ආ ගෝලයා මුර කුටිය අසල බිම ඇණ තියාගෙන ඔහේ බලා සිටියි . පෙරේදා දෙවන ස්ලැබ් එක දැමුවාට පසු දින දෙකක්  නිවාඩු ලබාගෙන මිස්කින්ද ගමේ ගිහිල්ලය .

ඔහු නැවත සිය අසුනේ වාඩි වුනේය. අලුත් මිනරල් වතුර බෝතලයක් ගෙන ඉන් ටිකක් බීවේය. අසේලත් නැති,  අම්රිතාත් නැති , සිල්වාත් නැති  වැඩබිමේ ඔහුට කවදාවත් නැති තනිකමක් දැනුනේය . දල්වා ගත් සිගරට්ටුවෙන්ද ඔහුට සැහැල්ලුවක් දැනුණේ නැත .

අන්තිමේදී ඔහු නෙතදරා ට ලියන පිළිතුරු ලියුම වාගේ  දින සටහනක් ලියන්නට සිතා ගත්තේය. "හිතට එන ඕනිම දෙයක් ඉස්සෙල්ල ලියනවා. ප්‍රගති වාර්තාවක් වගේ තිබුනත් කමක් නෑ."

හිතාදර නෙතදරා

නෙතදරා එවූ  ලිපිය ලැබී මාසයකට වැඩිය ගත වුනා  . එවූ ලියුමට උත්තරයක් බලාපොරොත්තු නැති බව අදහස් කර තිබුනා වුනත්  මේ ලියන්නේ මට පැවසීමට ඕනෑම වී තිබෙන දේවල්. . අනෙක් අතට මේ ආදර ලියමනකුත්  නෙවෙයි. අවුරුදු තිස් දෙකක් ජීවත් වීත් මම කවදාවත් පෙම් හසුනක් ලියා නැති බව කීවොත් ඔබ විශ්වාස කරනවාද? ලියුම් ලියා නැතිවට ප්‍රේමය  සම්බන්ධ අත්දැකීම් කිහිපයක් මට තියෙනවා . ඒවා සියල්ල මම කාට හෝ කියන්නට හෝ අඩුම තරමින් ලියා තබන්නට හෝ බලාපොරොත්තු වෙනවා.

නෙතදරා  එවූ ලියුම මම කියෙව්වේ අපේ පළවෙනි ස්ලැබ් එක දැම්ම දවසේ. මම මේ උත්තරේ ලියන්නේ අපේ දෙවන තට්ටුවේ ස්ලැබ් එක දාපු දවසටත් පස්සේ  . පුදුමය කියන්නේ මම  ඒ ලියුම කියවපු දවසෙන් පස්සේ ඊයේ වෙනතුරු සයිට් එක පැත්ත පලාතකවත් නොගිය එක. . එදා ඔයාගේ ලියුම මගේ අතට ලැබුන  දවසේ   රෑ පාන්දර වෙනකම් වෙරල අද්දරට වෙලා නට නටා හිටපු අපි කන්තෝරුවේ මේස පුටුවලම නිදා ගත්තා .

පහුවදා උදේ  රිචර්ඩ් අසේලව එක්කගෙනන ගියා හෙඩ් ඔෆිස් එකට . අම්රිතා තනියම ටැක්සියක්  අරන් ගෙදර ගියා . මට නිදා ගන්න වුනේ නෑ. ඔයාලගේ තාත්තා නන්දෙ ආවා. කලින් දවසේ රෑත් එයා  ඇවිත් ගෝරි දාලා ගිහින් තිබ්බා අසේල මහත්තයාට ගහන්න හොය හොයා. එයාගේ යාලුවා සිල්වාට ගහපු පලිය ගන්න . අපේ කන්තෝරුවේ අත් උදව්වට හිටි සිල්වා එක්ක නන්දේ හිතන්නත් බැරි තරම් කුළුපග වෙලා  හිටියේ. ඒ හිතවත්කම තමයි ගොඩක් කලබල වලට මුල් වුනේ .

මම ඔයාගේ තාත්තා ආවට පස්සේ කියන්න හිටියේ මෙන්න මෙහෙම කතාවක්.
' නන්දෙ ඔහේ දන්නවානේ ඔහේගේ  දුවයි මගෙයි අතර තිබ්බ පුංචිම පුංචි හිතවත්කම ගැන . අර සිල්වා හොරෙන් කියවපු ලියුමේ විස්තරේ ඔහෙත් දන්නවා  කියල මම දන්නවා . මම  ඔහේගේ දුවත් එක්ක මින් පස්සේ කිසිම සම්බන්ධයක් තියා ගන්නේ නෑ, ඒ ළමයා දක්ෂ වාසනාවන්ත ළමයෙක්. එයාට හොඳ අනාගතයක් තියෙනවා . ඒ නිසා මම ඒ ළමයාට ඉගෙන ගන්න කාලෙට ඕනි වියදම් සල්ලි ටික නොකඩවා දෙන්නම් . දැන් මේ ගැන කතා කරා කියලා වැඩක් නෑ. අනික මේ වැඩපල පැත්තේ මින් පස්සේ  ඇවිත් සණ්ඩු සරුවල් කරන්න එපා "

ඒත් නන්දේ එන්න පොඩ්ඩකට කලින් රිචර්ඩ්  මට දීපු අදහස් ටික නිසා මම  නෙත්දරාගේ තාත්තට කිව්වේ මේ වගේ දෙයක්.

" දැන් බලනවා නන්දෙ වෙච්ච දේවල් වුනා. ඔහේගේ දුව මට එවපු ලියුම සිල්වා හොරෙන් කැඩුවා . ඒ විස්තරේ ඔහේ දැනටම දන්නවා ඇතිනේ . දැන් ඒකෙන් කාරී නෑ  ඉස්සසරහට මොනවා වෙයිද කියල මට කියන්නත් බෑ. නෙතදරා  මට වඩා අවුරුදු දහයක් විතර බාල වුනත් අපි දෙන්නම දැන් වැඩිහිටි මිනිස්සුනේ .
ඔහේ සිල්වාගේ යාළුවා නිසා සිල්වාට ගහපු අසේල මහත්තයා හොයනවා නේද අත පය හිරි ඇර ගන්න . ඒ මහත්තයා ගුටි කන්න බය , ගහගන්න බැරි කෙනෙක් නෙවෙයි. ඒත් මේ ගමේ කෙනෙකුයි මෙතන වැඩ කරන මහත්තයෙකුයි  අතර ආරෝවක් ඇති වුනා කියන්නේ අපිට මේ බිල්ඩිම හදන වැඩේ පිළිවෙලකට කර ගන්න වෙන්නේ නෑ. ඒ නිසා කොම්පැනියෙන් අසේල මහත්තයා මාරු කරා. අපේ තව  හෝටලයක් හදනවා දඹුල්ලේ. අසේල මහත්තයා  දැන් එහෙ ලොකු මහත්තයෙක් වෙන්න යන්නේ .
ඔහේගේ දුවත් එක්ක තියෙන සම්බන්දෙ නවත්තලා ඔහෙට මාස්පතා  ගානක් දෙන්නයි මම හිතන් හිටියේ දුවගේ ඉගෙනීමේ වැඩවලට . ඒත් දැන් බැලුවම එහෙම කරන එක තාත්තගෙයි දුවගෙයි  රෙස්පෙක්ට්  එකට හොඳ  නෑ. ඒක නිසා මම ඔහෙට  රස්සාවක් අල්ලලා දෙනවා  . හැබැයි ටිකක් ඈත  පලාතක  . එතකොට ඔය ඉඳ හිට එන වැඩවලින් වගේ නෙවෙයි මාසෙකට ඉස්තිරව අතට කීයක් හරි එනවා. ඉන් කොටසක් කෙලින්ම දුවගේ බැංකුවට හරවන්න පුළුවන් . "

නන්දේ මුලින් මුලින් මගේ යෝජනාවට කැමති වුනේ නැතත්  ගෙදර ගිහින් ඇවිල්ලා වැඩේට කැමති වුනා.  සමහර විට ඒ තීරණේ පිටිපස්සේ ඔයාගේ අම්මා ඉන්න පුළුවන්. මොන තරම් චණ්ඩියා වුනත් නන්දේ ගෙදර උන්දැට ආදරෙයි  කියල ගමම දන්නවා .   ඒ අස්මසේ එදාම මාවත්  හෙඩ් ඔෆිස් එකට මාරු කරල තිබ්බා .

දෙවැනි ස්ලැබ් එක දාලා ඉවර වෙනකම් මට නෑවිත් ඉන්න නියම වුනා . ඒක අණ කිරීමක් නෙවෙයි මිත්‍රශීලී  බල කිරීමක්. ඒ දවස්වල සයිට් එක මුළුමනින්ම මෙහෙයවව්වේ රිචර්ඩ්. අම්රිතා  වෙනදාටත් වඩා මහන්සි වුනා . උදේ හවස මාව බලන්න ආවා. වැඩපලේ විස්තර ඔක්කොම මම දැනන් හිටියා . වැඩපලේ  වැඩ ටිකක් අවුල් වුනා. හිතුවට වඩා කාලේ නාස්ති වුනා. හොරකම් වුනා. මිනිස්සු අස් කරන්න වුනා . එත් අන්තිමේ හිටපු සයිට් ඉන්ජිනේරුවයි, දෙවනියයි දෙන්නම නැතිව වැඩේ කෙරුනා .

ඔයා දන්නවද  රිචර්ඩ් ජීවත් වෙන්නේ බෝට්ටුවක කියල. මමයි අම්රිතයි  අසෙලයි. අසේලගේ අම්මයි . නංගිලා දෙන්නයි ෂෝක් ට්‍රිප් එකක් ගියා රිචර්ඩ්ගේ  බෝට්ටුවෙන් . බොල්ගොඩ විල අයිනේ පුංචි ගේකුයි බෝට්ටුවකුයි මිනිහට තියෙනවා. ඒක හරි අපුරු තැනක් . මම ඒ වෙනකොටත් තේරුම් අරන් තිබ්බේ රිචර්ඩ් කියන්නේ හරි අපුරුම චරිතයක් කියල. මිනිහා ජලජ ජීවිතේකට පිස්සු වැටිලා ඉන්නේ.

අම්රිතා දවස් කීපයක් නිවාඩු දාලා ඉන්දියාවට  ගියා . ඔයා අම්රිතා ගැන කලින් ලියුමේ ලියල තිබ්බ නිසා කියන්නේ. මේ ප්‍රොජෙක්ට් එකේ ඉන්න අපිටම හරි යන පොදු  ජීවිතෙකුයි  අපිටම වෙන් වෙච්ච වෙනස් වීදිවල  පුද්ගලික ජීවිතයි  අපි හතර දෙනාටම තියෙනවා . එහෙම වෙන්න පුළුවන් මේ වගේ එකතුවකට විතරයි කියල මම හිතෙන්නේ.  මගෙත් අසේලගේත් ජීවිත කතන්දර මෙහෙම වෙලා තියෙන්න    අපි කරපු දේශපාලනෙත් බල පාන්න ඇති . අසේලගේ චරිතය ගැන මම වෙනමම හදාරනවා  . තාමත් ආවේගශීලී, තාමත් ලාමක ගතිගුණ අසේල ගාව තිබ්බත් හොඳ හදවතක් තියෙන කොල්ලෙක්  .

ඔයා දන්නවද මම හිතුවේ නෑ තට්ටු විසි  අටේ බිල්ඩිමේ එක තට්ටුවක්වත් මම නැතිව දාන්න පුළුවන් වෙයි කියල. ඒ වගේ ලස්සනට මම වැඩ ටික ප්ලෑන් කරගෙන සංවිධානය කරගෙන හිටියේ . ඒත් පහුගිය මාසෙන් එක දවසක්වත් මට ප්‍රොජෙක්ට් එක පැත්ත පළාතේ එන්න අවසර ලැබුනේ නැතිවත් වැඩ ටික කෙරිලා තිබ්බ. .

මේ හැමදේම පිටිපස්සේ හිටියේ රිචර්ඩ් මිනිහා අපේ සමාගමේ අධ්‍යක්ෂක කෙනෙක් කියලත් අපේ ප්‍රොජෙක්ට් මැනේජර් කියලත්  අමතක වෙන ගානට තමයි අපිත් එක්ක හිටියේ. ඒත් මිනිහා  අහසේ හයි කරපු කැමරාවක් වගේ තමන් ඉන්න තැන බලා ඉන්න ගමන්ම තමයි පොලවේ ඇවිදින්නේ. මට ඒක කලින්ටත් වඩා හොඳට තේරුනේ අපේ  පලවෙනි ස්ලැබ් එක දාපු දවසේ හා ඊට පස්සේ දවසේ එයා හැසිරිච්ච විදිහෙන්.

එදා පහුවදා වෙනකොට මිනිහ තීරණය කරලා ඉවරයි අසේලව මෙතනින් අයින් කරන්න ඕනි කියල. ඒ සිල්වා හරි මිනිහගේ සහචරයෙක් හරි හැංගිලා ඇවිල්ලා හරි අසේලට අනතුරක් කරාවි  කියල හිතපු නිසා . ඊළඟ  එක තමයි එක තට්ටුවක් දාලා ඉවර වෙනකම් මම සයිට් එකෙන් ඈත් කරලා හෙඩ් ඔෆිස් එකේ තියෙන්න ගත්ත තීරණය. ඒක හරි කියන්නේ නෑ. මිනිහ ඔය ගෑනු ළමයින්ගේ හුටපට  ප්‍රේම කතන්දර වගේ ඒවා වැඩිය ගණන් ගන්න කෙනෙක් නෙවෙයි. ඒ වුනත් මට හිතෙනවා රිචර්ඩ් අපි ඒවා ගැන හිතන විදිහ  සංකීර්ණ වැඩියි  කියල අදහස් කරන බව  .

තුන්වෙනි ස්ලැබ් එක දැම්මට පස්සේ අපි හැමෝම  අසේලලා ගමේ ගිහින් දවසක් දෙකක් ඉන්න කතා කර ගත්තා . රිචර්ඩුත් එනවා කිව්වා . අර කාවන්තිස්සපුර යාලුවත් එක්ක ඔයත් එන්න .

මීට

මනෝ

ලියුම වාගේ සටහන හමාර කළ ඔහු  කල්පනා කලේ  ඊළඟට කරන්නේ මොකක්ද කියලාය. ඔහුගේ සිතට  අපූරු අදහසක් ආවේය .


- මීළඟ කොටස-





Image Source : DTNext


Monday, June 1, 2020

අටවිසි මහල 15- තාත්තලාගේ කතා




මේ  අටවිසි මහල නවකතාවේ පහළොස්වන කොටසයි. මින් පෙර කොටස් මෙතනින් 

සේලට පහර දෙන්නට එස වූ අත පහත් නොකරම ඔහුගේ කමිස කරේ රැඳී අනිත් අත ලිහා ගත් මනෝරන්ජන් රකුසකු මෙන් අසේල දෙස බලා සිටිද්දී අසේල කිසි යටහත් පතත් බවක් නොමැතිව , නොදැමුණු දෑසින් කෙලින්ම මනෝරන්ජන් දෙස බලා සිටියේය . ඒ බැල්මේ තිබ්බේ  "මට අතක් තිබ්බොත් මාත් ගහනවා " වැනි පණිවිඩයකි .

උස හැඩිදැඩි පුද්ගලයෙකු වූ රිචර්ඩ් අසේල හා මනෝරන්ජන් අතරට පැන දඬු අඬු වැනි සිය දෑත්වලින්  දෙදෙනාගේම උරහිස් අල්ලා ගත්තේ  එකෙකුටවත් අඟලක් හෙල්ල්ලෙන්නට බැරි වෙන්නටය .

ඇතුලේ ගින්න තව දුරටත් ඇවිලීම තාවකාලිකව හෝ නවතා ගත් බව දුටු අම්රිතා කන්තෝරු මිදුලට පැන මිස්කින් අමතා  ඉංග්‍රීසියෙන් මෙසේ   කීවාය .

" මිස්කින් මෙතන වෙන්නේ මොනවද කියල බලන්නනේ ඔය කට්ටිය ඇවිත් ඉන්නේ  . මම සේරම විස්තරේ ලියාගෙන ඇවිල්ලා අකුරක් නෑර කියන්නම්. කරුණාකරලා දැන් යනවලා . ගිහින් පාටියට ලැස්ති වෙනවා. කෑම අඩු පාඩු බලනවා. අනික මතක ඇතිව අර සිල්වා ගැන හොයල බලල බෙහෙත්  ටිකක් දාන්න  ලැස්ති කරනවා "

මිස්කින් සිය පසුපසින් සිටි පිරිස සැර පරුෂ බසින් මෙහෙයවා එතනින් ඉවතට  රැගෙන ගියේය .
' රිචර්ඩ් මට කාර් එකේ යතුර දෙන්න ' කී අම්රිතා යතුර ගෙන කන්තෝරු කාමරෙන් එලියට යද්දී මාරුවෙන් මාරුවට අසේල හා මනොරන්ජන් දෙස බැලුවාය . ඒ වනවිට දෙදෙනා දුරස්  කරගත් පුටු දෙකක වාඩි වී තරහ වූ  අත්තම්මලා දෙන්නෙක් මෙන් මූණු රොස් කරගෙන සිටියෝය. ඔවුන් දෙදෙනා අතර මේසයට වාරු වී හිටගෙන සිය නිකට අතගාමින් රිචර්ඩ් සොපාහාස සිනාවක් සීලිම දෙසට හෙලමින් සිටියේය.
අම්රිතා  මුව කොනකින් සිනා වෙමින්  රිචර්ඩ් ගේ කාරය හොයාගෙන ගියාය .

 අම්රිතා වාහනයේ  ඩිකිය අරිද්දී ඈ පසුපසින් මිස්කින් පැමිණ තෙපර බෑවේ "මිස් කට්ටිය බොන්න හොයනවා" කියලාය.   රිය තුල කාඩ් බෝඩ් පෙට්ටියක තිබු  සැර බීම බෝතල් ටිකක්  මිස්කින්ට තෝරා ගන්නට  කී ඇය "පරිස්සමින් ටික ටික කළ කෝලාහල කර ගන්නේ නැති ගානට  බෙදලා දෙන්න" යැයිද කීවාය  .

ඊළඟට ඇය තවත් කුඩා කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටියක් ඔසවාගෙන කන්තෝරු කාමරය දෙසට ගියාය , ඈ අසලින්  ටිලින් ටිලින් යන ශබ්දය අසුනේය .
අම්රිතා ආපසු යනවිටත් කන්තෝරුවේ සිටි තිදෙනා ඇය එතැනින් පිටත් වෙද්දී සිටි ඉරියව්වෙන්ම සිටියෝය. ඒ දුටු  අම්රිතා " මේ මොන කෝලමක්ද?: කියා  කේන්තියෙන් ඇසුවාය  .
ඉන්පසු නුරුස්නා කඩිසර කමකින් පෙට්ටිය මේසය මත තබා ඉන්  කුඩා වීදුරු  හතරක් , ලෙමනේඩ් බෝතලයක්, ජින් බෝතලයක් හා බියර් කෑන් තුනක් එලියට ගත්තාය .

කිසිදු ඇහිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතිව ඈ වීදුරු තුනට ජින් බෝතලය ඇර වීදුරුවල   හරි අඩ බැගින් හලා ඉතිරි අඩ පිරෙන්නට ලෙමනේඩ් පිරෙව්වාය. ඉන් පසු ඉතිරි ලෙමනේඩ් ටික සිව්වන  වීදුරුවට පුරවා ගත්තාය . සිරිතක්  විරිතක් නොතකාම හතර වෙනි වීදුරුව බීගෙන බීගෙන ගියාය . ඉන්පසු ඇය මත් පැන් වීදුරුවක් දෝතින් අල්ලා මනොරන්ජන් වෙත  පෑවාය . ඉතාමත්ම රළු ලෙස මනොරන්ජන් එය ප්‍රතික්ෂේප කළේ මෙසේ කියමිනි . " මම අද බෙන්නේ නෑ "
ඊළඟට අසේල වෙත පෑ වීදුරුවට ඇය ලද්දේද ඒ ප්‍රතිචාරයමය . වෙනසකට තිබ්බේ ඔහු වචනයක්වත් කතා නොකිරීමය .  ඒ වීදුරු දෙක පසෙකින් තැබූ ඈ ඉතිරි වීදුරුව ගෙන රිචර්ඩ් වෙත පිළිගැන්වූවාය.

 රිචර්ඩ් ඉතාම වැදගත් ආකාරයෙන් ස්තුති කර අද   බොන්නට විදිහක් නැති බවත් වගකීම් කීපයක් ඔහු වෙත පැටවී ඇති බව පෙනෙන නිසා කල්පනාවෙන් සිටින්නට වෙන බවත්  හෙමින් කීවේය .

පුපුරා යන කේන්තියෙන් මේසය අසලට ගිය අම්රිතා ඉන්පසු විදුලි වේගයෙන් ක්‍රියාත්මක වුනාය . පුරවා තිබු ජින් ලෙමනේඩ් වීදුරුවක් ගෙන   උඩ බලා ගෙන එය උගුරට හලා ගත්තාය . දෙවැන්නටද එයම කළාය . තුන්වන වීදුරුව අතට ගත්තේ නොකඩවා කසිමිනි . රිචර්ඩ් ඉදිරියට පැන අගේ අතකින් අල්ලා ගත්තද ඔහු වෙතින් ලිස්සා  ගොස් ඈ තුන්වන වීදුරුවද උගුරට  හලා ගත්තාය . කැස්සාය . මිදුලට බැස්සාය . කාරා කෙළ ගැසුවාය . පිරිමින් තුන් දෙනා නැගිට ඈ අසලට විත් වරදකාරයන් මෙන් දවටෙද්ද්දී ඈ  ඇතුලට පැමිණ මේසයේ වාඩි වුනාය .  ඇගේ උගුරෙන් දැඩි වේදනාවක් දැනිණි . පපුව ඇතුලේ ඇසිඩ් පිරී තිබෙන්නාක් මෙන් දැවිල්ලක් දැනිණි . රිචර්ඩ් පැමිණ ඇගේ පිට අත ගෑවාය . මනොරන්ජන්  ප්ලාස්ටික්  වතුර බෝතලයක් සොයාගෙන  අම්රිතාට බොන්නට දුන්නාය . ඇය ඉන් ටිකක් බී යලි එලියට ගොස් ඔක්කාර කළාය.

මේ වෙලාවේ හතිලමින් එතැනට දිව ආ මිස්කින් කීවේ සිල්වා ඇඳුම් බෑගයත් අරන් ගෙදර යන්නට ගිය බවත් පොකුටු නන්දේ අසේල මහත්තයා සොයමින් ගේට්ටුව  අසල කළහ කරමින් සිටින බවත්ය .

මනෝරන්ජන් යලි පැසුණු මිනිසෙකු සේ ඉදිරියට පැමිණ මෙසේ කිව්වේය .
" තමුසේ ඉස්සෙල්ලම සිලවා හොයාගෙන ගිහින් නතර කර ගන්න බලනවා. බෑ කිව්වොත් මෙන්න මේක දෙනවා" කියා සිය කලිසම් සාක්කුවෙන් රුපියල් දෙසීයක් ගෙන මිස්කින් අත තැබුවේය.
"එතකොට පොකුටු නන්දේ ?
" මිනිහට කියනවා  හෙට උදේ ඇවිත් මාව හම්බ වෙන්න   කියල "

මනෝරන්ජන් ඊට පසු  වාඩි වී සිය මුහුණ දෝතේ ඔබාගෙන ඉකි ගසන්නට  පටන් ගත්තේය . ඔලුව කරකැවෙන ගතියට අමතරව  පපුව පිළිස්සෙන වේදනාවත්  දරාගෙන උනත් අම්රිතා වහා නැගිට මනෝරංජන් අසලට ගොස් ඔහුගේ හිස අත ගෑවාය .

හැඬුම් අතරින් ඔහු මෙසේ කිව්වේය .
" මම මේ කතාව කියන්න හිටියේ විසි අට වෙනි තට්ටුවේ කොන්ක්‍රීට් දාන දවසට . සමහර විට ඊටත් පස්සේ . අපේ තාත්තා ගැන කතාව . තාත්තා වත්තක හිටි ක්ලාර්ක් කෙනෙක් . හිටියේ සුපිරින්ටන්ඩන් වගේ. කොට කලිසම ඇඳලා සපත්තු මේස් දාලා . හැසිරීම ටිකක් විකාරයි වගේ. තැනට ගලපුන් නෑ . එයාගේ ඔලුවෙත් එක කෙස් ගහක් තිබ්බේ නෑ.  පැන්ෂන් ගත්තට පස්සේ එයාට ගෙදර ඉන්න එක හරි ගියේ නෑ . අයාලේ ගියා . අපිව අත ඇරලම දැම්මා . අන්තිමේ  එයා මලෙත් දන්නා මහත්තයෙක්ගේ සයිට් එකක සේකුරිටි රස්සාව කරද්දී.  සිල්වා ඉන්ටවිව් එකට ආ දවසේ මම ගැස්සිලා ගියා . මට පෙනුනෙම අපේ තාත්තගේ අවතාරයක් ඇවිල්ල කියල . මම ඉන්ටවිව් කරෙත් නැතිව මිනිහ ගන්න කියල මිස්කින්ට පවරලා එතැනින්ගියා ."

ඉන් පසු ඔහු  කතාව නවතා ප්ලාස්ටික් වතුර බෝතලය මුවට ලං කරගෙන බීගෙන බීගෙන ගියේය . යලි කතා කළේය .

" පස්සේ පස්සේ මට සිල්වාගෙයි අපේ තාත්තගෙයි ලඟින් යන ගතියක් පෙනුනේ නෑ .ඒත් සිල්වා ලේ පෙරාගෙන ගුටි කාගෙන එනකොට දැන් ටිකකට ඉස්සෙල්ලනම් මට මතක් වුනේ තාත්තම තමයි . ඒ නැතත් ඒ වගේ  වයසක  අහිංසක මිනිහෙකුට අතක් උස්සන එක මොන තරම් අමන කමක්ද ?" අවසන් වචන ටික කියද්දී මනෝරන්ජන් ගේ කට හඬේ කේන්තිය යලිත් මතු වී ආවේය . ඔහු  අසේල දෙස අප්‍රසන්න ලෙස බැලුවේය.

මේ වනවිට තමන් පා වෙන්නට පටන් ගන්නා බවක් අම්රිතාට දැනුනි . ඈ රිචර්ඩ්ගේ උරිස්සට වාරු වුනාය .

අසේල හඬ අවදි කළේය .

" මනෝ මහත්තයා  මමත් හිතාගෙන හිටියේ විසි අට වෙනි තට්ටුව දාපු දවසට අපේ තාත්තගේ මුළු  කතාවම  කියන්නම් කියල. එයා ආපහු ගමට ගියේ  ඇයි කියල මම තාම  හරියට කිව්වේ නෑ . මටත් හිතක් පපුවක් තියෙනවා. සිල්වා වයසක මිනිහෙක් තමයි. ඒත් ඔහේ හිතන තරම් සිල්වා අහිංසක නෑ. සිල්වා  ගුටි කෑවෙත් ඔහේ මට ගහන්න පනින තරමට  දරුණු වුනෙත් ඔහෙගේම මෝඩකම් හින්දා  තමයි"

මනෝරන්ජන් තරමක් මෙල්ල වී අසේල දෙස බලා සිටියේය .  අසේල යලි හඬ අවදි කළේය .

" මනෝ මහත්තයා  කියවන්න ඇතිනේ නෙතදරා   එවපු ලව් ලෙටර් එක . කියවලා සතුටු වෙන්නත් ඇතිනේ . ඒත් ඒක ඔහෙට කලින් සිල්වා කියවලා තියෙනවා කියල දන්නේ නෑ නේද ? සිල්වා නන්දෙට මේ කතාව කියල ගම කාලා කියල දන්නෙත් නෑ නේද ? "

 මනෝරන්ජන් හුන්  තැනින් නැගිට්ටේය .

"ජයවීර මට හවස ඇවිත් කිව්වා සිල්වා මනෝ බොස් පොකුටු නන්දෙ ගේ බෑනා වෙන්න යන කතාවක් ගැන කියව කියව යනවා කියල  . මම සිල්වා ඉස්ටෝරුවට අරන් ගිහින් බය  කරාම තමයි ලියුම හොරෙන් කඩල කියවපු  බව දැන ගත්තේ . මට ආපු කේන්තියට සිල්වා ඔයින් බේරුනා ඇති ".

ටික වෙලාවකට පසු මනෝරන්ජන් , අසේල , රිචර්ඩ් හා අම්රිතා වෙරල අද්දර සාද භුමියේ  නටමින් සිටියෝය අම්රිතාට සිහියක් කල්පනාවක් තිබ්බේ නැත . මනෝරන්ජන් බීමතින් නොසිටියද ඔහු සිටියේද පියවි සිහියෙන් නොවේ. අසේල හා රිචර්ඩ්  සිය අනෙක් සගයන් දෙදෙනා ගැනත් අනෙක් සියලු දෙනා ගැනත් , වටාපිටාව ගැනත් විමසිල්ලෙන් නටමින් සිටියෝය .
කර කර  ගාන බැෆල් ස්පීකර් දෙකෙන්  ජෝතිපාලගේ ගීතයක් ඇසිනි.

ලස්සනයි බලන්න ඔයාගේ මල් හිනා
-------------------------------------
ඕ රංගනි මා නිසාද ඔය නටන්නේ



මීළඟ කොටස
















Image Source: India New English News

Monday, May 25, 2020

අටවිසි මහල 14- සිල්වාට පහර දුන්නේ කවුද ?


කොටස් වශයෙන් පලවන අටවිසි මහල නව කතාවේ 14 වන කොටසයි . මින් පෙර කොටස් මෙතැනින්


නොඉවසිල්ලෙන් කවරය ලිහා බැලුවද ලියුම හිතු තරම් දිග එකක් නොවීය

දයාබර  මහත්තයා වෙතටයි,

මහත්තයා කොච්චර කිව්වත්  නම කියා කතා කරන්නට මට බෑ.  සමහරුන් මෙන් අයියා කියන්නට් හිතෙන්නේ නැති නීසාත් මහත්තයා  අකමැති වුනත් දිගටම  මහත්තයා කියා කතා කිරීමට අවසරයි  .

මහත්තයා  එදා වරකාපොලදී හමු නොවුනානම් මම මේ ලියුම නොලියා ඉන්නත් තිබ්බා . මම කැම්පස් තේරිලා ඉන්නා බව කලින් නොකීවේ හේතු කාරනා කීපයක් නිසයි.  ඇත්තටම අම්මාත් වජිරා ටීචත්  ඇරුණුකොට මම ඉන්නේ කොහෙද කියල කාටවත් කියන්න  මට  වුවමනාවක් නෑ. මම දැන් ඉන්න තැනවත්  ඉස්සරහට ඉන්න තැනවත් ඔය කවුරුවත් දැන ගන්නේ නැති එක මට සහනයක් .

මහත්තයා පළමුවෙන්ම මුණ ගැහිච්ච දවසේම මට ඔය තැන්පත් කමට ලෝබ හිතුනා . ඉන් පස්සේ පස්සේ ටිකක් ලොකු බැඳීමක් වුනේ ඒකම තමයි . ආයේ හංගන්න දෙයක් නෑ මහත්තයාත් මා ගැන ලෙංගතු බව මම දන්නවා . එදා බුකියේ රේස් තුන්ඩුවක් ලියන්න මහත්තයා පෑන  අතට ගන්න කොට මට ලොකු හිතේ දුකක් ඇති වුනා .   එදා දැක්ක දවසෙම  වුනත් මහත්තයා හොඳ කෙනෙක් කියලා තේරුණ නිසා. මේ සූදුව කියන්නේ අපායක් . මහත්තයා ඒකෙන්ගැ ලවෙන්න ඕනි . ඒ වගේමයි මගේ ලෝකය කියන්නේ මහත්තයලගේ පැත්තෙන් බලද්දී  අපායක් . මහත්තයා මගෙනුත්  ගැලවෙන්න ඕනි. ඒක ඉල්ලන්නයි මේ ලියුම ලියන්නේ  .

අපි හම්බ වෙච්ච කීප වතාවේ මට තේරුනා මහත්තයා මගේ ජීවිතය ලස්සන දිනපොතක නැතිනම් කෙටි කතාවක ලියන්න කැමැත්තෙන් ඉන්නවා කියල. ඒත් මනෝ මහත්තයා ඔය පොත්වලට ගන්නේ අපේ ජීවිතේ මතු පිටින් පේන මහා බොරුවක් . අපේ දුක සැප ඔය කියන දේට වඩා වෙනම විඳවිල්ලක්. සමහරවිට මහත්තයට කවදා හරි මේ කතාව තේරෙයි . ඒත් අපි අතර තියෙන ගැලපීම් වලට වඩා නොගැළපෙන දේවල්  ලොකුයි නේද මහත්තයා . බොරු  කියන්නේ මොකටද මම මහත්තයාට ආදරෙයි. ඒත් ඒක නැති වෙන්න මුලක් වෙන්නේ අපි ආයේ හම්බුනොත් වෙන්න තියෙන දේවල්ම තමයි . ඒ නිසා කවදාවත් මාව මුණ ගැහෙන්න එන්නේ නෑ කියල මහත්තයා මට පොරොන්දු වෙන්න . කලින් හිටියා වගේ  වෙන රටකට ගිහිල්ලා අර ලස්සන  අම්රිතා නෝනත් එක්ක හොඳින් ඉන්න. ඒ නෝනාගේනම් තියෙන්නේ අමුතු ලස්සනක් මහත්තයා . ඒ වගේම කාටවත් බය නැති හොඳ කෙනෙක් වගේ මම දැක්කේ .

අපේ පළමු වැනි වාරේ වැඩ අමාරුවක් නෑ . මෙහෙ  තියෙන නවක වදේ මටනම් මෙලෝ තේරුමක් නෑ. ගංවතුර  කාලෙට රෙදි පොට්ටනි ලට්ට ලොට්ට උස්සාගෙන ඇවිල්ලා ගාලු පාර අයිනේ දවල් රෑ ගානක් ඉටි රෙදි පොරවාගෙන  හිටපු අපව රැග් කරන්න පුලුවන්ද මහත්තයා ? ඒත් සමහර වෙලාවට හිත රිදවීම් වැඩියි. උඹේ  ගම කොහෙද? ඉස්කෝලේ කොහෙද ? තාත්තා මොනවද කරන්නේ ? අම්ම මොනවද කරන්නේ ? කියල අහන එකත් මට හිරිහැරයක්. වජිරා ටීචර් කියපු නිසා මම පානදුර ඉස්කෝලෙදි මා ගැන කිව්වේ බොරු විස්තරයක් . එතකොට මම ටිකක් ලොකුයි. බොරු කියන්න ඕනි වුනේ ඇයි කියලා මම දැනගෙන හිටියා. ඒත් ඩෙංගු හැදිලා සති දෙකක් ඉස්කෝලේ නොයා  ඉන්නකොට ගෙදර හොයාගෙන ආපු පන්තියේ යාළුවො නිසා මම නරක මුඩුක්කු ළමයෙක් බවට රෙජ්ස්ටර් වුනා .  ඒ තත්වේ මට පේරාදෙණියේදී උදා කර ගන්න බෑ.
ඒත් මට එක වෙලාවකට හිතෙනවා  මේ  විස්තර හාර  හාර අවුස්සන සීනියර් කෙල්ලෙකුට හරි කොල්ලෙකුට හරි  හොම්බට දෙකක් ඇනලා ගෙදර එන්න .

ඒ අතරේ යාලු වෙන්න අහන කොල්ලොත් ඕනි තරම්. අන්තිම අවුරුද්දේ කොල්ලෙක් වුනත් මට පෙන්නේ මට වඩා බාලයි බොළඳයි කියලා. මම වයසට වඩා මෝරලා වගේ නේද මහත්තයා  . ඒ නිසා මට දැම්ම ඒ වගේ දෙයක් හිතේවිද දන්නේ නෑ. මහත්තයාට මම එදත්  කිව්වා වගේ මට වියදමට සල්ලි එවන්න කරදර වෙන්න එපා. වජිරා ටීචර් මට උදව් කරනවා.  මහපොලයි ඒ සල්ලියි මට වැඩිපුරත් එක්ක ඇති . මම මාස තුනකට විතර පාරක් ගෙදර එන්න හිතාගෙන ඉන්නවා. ඒත් මේ කැම්පස් එක එක හේතු හහින්දා මාස දෙක තුනකට වතාවක් වහනවලු .

මෙහෙ පරිසරේ ලස්සනයි . ඒක මට දරා ගන්න අමාරුයි. මම ජීවත් වෙච්ච පරිසරෙත් එක්ක තියෙන පරතරේ වැඩිද මන්දා ?
මම හොඳින් ඉන්නවා. අපිට හොස්ටල් එකේ නම  සංඝමිත්තා . අපේ රූමි  සේරුවිල කාවන්තිස්සපුර කෙල්ලෙක් . උසස් පෙළ කරලා තියෙන්නේ කුරුණෑගල. එයාගේ පාඩුවේ ඉන්නවා. මම කැමතිම දේ තමයි මම කිව්වේ නැත්නම්  කිසි දෙයක් මගෙන් අහන්නේ නැති එක. මට ඉතින් එයාට කියන්න ඒ හැටි දෙයක් නෑ.

මහත්තයාට බුදු සරණයි

නෙතදරා


*****

ලියුම එක් වරක් පමණක් කියවුවාට පසු මනෝරන්ජන්ට  එහි ඇති සෑම අකුරක්ම වචනයක්ම  කට පාඩම් හිටියේය . ඒ නිසා ඔහු ලියුම  යලි  කවරය තුලට දමා සිය මේස ලාච්චුවේ අඩියෙන්ම තැබුවේය.
"ආයේ මේ ලියුම මට ඕනි වෙන්නේ නෑ . නෙතදරා කියන්නේ නොගැලපීමක් ගැන . මට හිතෙන්නෙම ඒ කියන්නේ ගලපීමක් ගැන . ආයේ හම්බ වෙන එපා කියන එකේම තියෙන්නේ අපි ඉක්මනට හම්බ වෙමු කියන පණිවිඩේ " .

ඉන්පසු ඔහු හාත්පස සිදුවන යුහුසුළු එහා මෙහා යාම් හා සාද සිරිය මුළුමනින්ම අමතක කොට ඉස්සරහ  පුටු කකුල් දෙක උස්සාගෙන පැද්දී පැද්දී කල්පනා කළේය. තමා  එකම වතාවක් පේරාදෙණිය සරසවිය ඇතුලට ගිය හැටිත් මොරටුවේ සිට දේශපාලන වැඩකට එහෙ ගියත් ඔහුට එදානම් එහි පරිසරය  ගැන මෙන්ම ප්‍රේමවන්තයන්  ගැන වත් පේරාදෙණිය පුරා පිපී තිබු ලස්සන රොබරෝසියා මල් ගැනවත් කල්පනා කරන්නට නොහැකි වුනේය. වරින් වර ඔහු කියවූ චිත්රපට කතාවල තිබු, මිතුරන්ගේ කතා බහේදී ඇසුණු පේරාදෙනි විස්තර නිසා එය  වෙනම ලෝකයක් වගේ ඔහුට පෙනුනේය.

මනෝරන්ජන්ගේ කල්පනා ලෝකය කඩා බිඳ හැලුනේ , නහයෙන් ලේ  පෙරාගෙන අඬාගෙන තමන් වෙත දිව ආ සිල්වා නිසාය. මේ වැඩිහිටි පුද්ගලයාගේ කඳුළු හා ලේ දැකීම නිසා මනොරන්ජන්  බඩේ ගින්දරින් දැවී ගියෙය.

" අසේල මහත්තයා මට ගැහුවා .මම ගෙදර යනවා මහත්තයා " කියද්දීම අසේල කන්තෝරුව දෙසට දිව එනු දුටු නිසා සිල්වා එතනින් පැන ඉවතට දිව්වේය.

අසේලගේ දැස් කේන්තියෙන් රතු වී තිබුනේය . ඔහු ඉදිරියට කඩා පිනූ මනොරන්ජන් කේන්තියෙන් වෙවුලමින් අසේලගේ කමිස කරෙන් අල්ලා තමන් වෙත ඇද ගත්තේය .

' තමුසේ මොන වසලයෙක්ද  ඕයි අර තමන්ගේ තාත්තා වගේ ඉන්න අහිංසකයට ගැහුවේ?  '  කියා ගිගුරුවේය .
අසේල හිස ඔසවා බැලුවේය .  එසැනින්ම එතනට දිව ආවේ අම්රිතා හා රිචර්ඩ්ය . මිස්කින් හා ගෝල පිරිස කන්තෝරුවට  මදක් ඔබ්බෙන්  රැස්වී මේ සිද්දිය දෙස බලා සිටියෝය .


-මීළඟ කොටස  -





Image Source : Guyana Times 

Tuesday, May 19, 2020

අටවිසි මහල 13 - පේරාදෙණියෙන් ආ ලියුම



අටවිසි මහල නවකතාවේ මීට පෙර කොටස්  මෙතැනින්

ළමු මහලට කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව දමන දවස උදා උනේය . මේ වනවිට  මනෝරන්ජන් , අසේල හා අම්රිතා සිටියේ දෙවන මහලේ වැඩත් ඔලුවේ තබාගෙනය. බිම් තට්ටුව දැමීම , අලුත් උප කොන්ත්‍රාත්කරුවන් ඇවිත් වැඩ පටන් ගැනීම . තිදෙනෙකුගේ අණසකට යටත්ව සරලව කරගෙන ආ වැඩ කටයුතු සංකීර්ණ ස්වාබවයක් ගැනීම , ලහි ලහියේ  කොන්ක්‍රීට් කණු මතු වීම,  ඒ මත ලී ෂටරිම ඉදි වීම . ෂටරිම උඩින් කම්බි දැමීම , හතරපැත්තේ තිබු සේවා කුටීර , කුණු දමන කුටීර ක, විදුලි සෝපානවලට වූ ඉඩ  , දෙපැත්තේ පිය ගැට පේලි ,   කාමර දෙකේ ගෙවල් ක් හා කාමර තුනේ ගෙවල්  වශයෙන් වූ සැලැස්ම .යනාදිය පමණක්ම පහුගිය දින තිහේ මාතෘකා බවට පත් වුනේය . මේ ආදී කලබලකාරී දවස් තිහක අවසානයේ සියල්ලෝ ඉසිඹුවක් ලබන දවස උදා උනේය .

එදා එකම දවසේ කොන්ක්‍රීට් පටවාගත්  ට්‍රක්රථ  දුසිම් ගණනක් විශාල  බත් කූරන් මෙන් සිය  පසුපස බඳ නොනවත්වා කරකවමින් ගාලු පාර දිගේ ඇවිත් ලුනාව පාරට හරවා තැන තැන ලැගුම් ගෙන බලා සිටියෝය . පාර අවහිර වී ගාලගෝට්ටියක සිරි ගත්තද ගම්මාන වැසියෝ ඒ පිලිබඳ උරණ නොවූහ. කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ පමණක් නොව ගෙවල්වල සිටි මහල්ලන්ද  පාර අද්දරට වී යන එන බර වාහන දෙස බලා සිටියේ කෑමක් බීමක් ගැනද නොතකමිනි . ගෙවල්වල සිටි කාන්තාවෝ වෙනදාට වඩා  වේලාසන  උයා පිහා, තමන්ට තිබෙන අලුත්ම ඇඳුම ඇඳගෙන සිටියෝය. පාරේ තැන තැන නවත්වා ඇති ට්‍රක් රථ රියදුරෝ ගැහැණුන් දෙස බලා දන්නා අඳුරන  ලෙස සිනා පාන්නට පටන් ගනිද්දී , ඔවුහු නව යව්වනියන් මෙන් ලැජ්ජාවට පත්ව ගෙතුලට  ගොස් ජනෙල්  රෙදි ඈත් මෑත් කර  පාර දෙස බලන්නට වුහ .

සවස පහ හය වන විට කලින් සැලසුම් කර තිබු පිළිවෙලටම වාගේ පළවෙනි කොන්ක්‍රීට් තට්ටුවේ වැඩ නිම වෙමින් තිබුනේය. උදේ පාන්දර පටන් රිචර්ඩ් තුන්කාලේ දිග කලිසමක්, රවුම් සුදු මිනිදෝරු තොප්පියක් හා දුඹුරු අවු කන්නාඩියක් දමාගෙන වැඩබිම පුරා ඇවිද්දේය. ඔහුට අසේල හා මනොරන්ජන් සමග වචනයකට දෙකකට වඩා කතා කරන්නට බැරි වුනේය . අම්රිතාට අද දවසේත් කන්තෝරුවේ ලිය කියවිලි වැඩ එමට තිබුනේය. ඇනවුම් කළ කොන්ක්‍රීට් ට්‍රක් ගණන්, තත්ත්ව පරීක්ෂණ වැඩ, දවසේ අනෙකුත් විය හියදම් වැඩ අතරේම අද හවස සුදානම් කෙරෙන අමුතුම තාලේ රාත්‍රී බෝජන සංග්‍රහයක්ද ඇය, සිල්වා හා මිස්කින් සමග සූදානම් කරමින් සිටියාය .

කොන්ක්‍රීට් ලැබෙන ප්‍රමාදයෙන් ඒවා කළු මහත බටයකින් උඩ තට්ටුවට පොම්ප කරමින් තිබුනේය. මෙතක් කලක් අහල පහල කොහේ හෝ බිල්ඩිමක කොන්ක්‍රීට් දමද්දී සිය නඩයේ උන්ට ගතමනාවක්  ලැබෙන නිසා පොකුටු නන්දේ උදේ පාන්දර සිට වැඩබිම අවට කැරකුනේය. ගේට්ටුවෙන් එලියට ගිය සිල්වා ඔහු සමග කටු කුටු ගාමින් සිටිනවා දුටු මනොරන්ජන් අලුත් ලී තට්ටුවේ සිට ඒ දෙස බලද්දී නන්දේ දෙකට නවාගෙන සිටි සරම පහලට දමා ගරු සරු ඇතිව තමා දෙස බලනු දුටුවේය . ඉන්  මනොරන්ජන්ගේ සිත මදක් රිදුනේ ඒ සමග ඔහුට නෙතදරා සිහිපත් වුන නිසාය . පසුගිය මාසයක තිස්සෙම තමන්ට ඒ කෙල්ල ගැන කිසි දෙයක් සොයන්නට තියා අඩුම ගානේ හිතන්නටවත් බැරි වුනා නේදැයි සිතුවේය . අම්රිතා හා අසේල කුමන්ත්‍රණකරුවන් දෙදෙනෙකු මෙන්  තමන්ට  ඈ ගැන සිතන්නට අවස්තාව නොදී වැළක්වුවාවත් දෝයි ඔහු සැක  කළේය .

තත්ත්වයෙන් බාල වූ හෝ ඉතිරි වූ කොන්ක්‍රීට් දැමීමට ඉඩමේ කෙළවරක  පොඩි සිමෙන්ති අඩිපාරක් දැමීමට  සැලසුම් කර තිබුනේය. ඒ වැඩේ බාර දී තිබු උප කොන්ත්‍රාත්කරු කැඳවාගත් මනෝරන්ජන් මෙසේ කිව්වේය.

" ජයවීර අන්න අර එළියේ සිල්වා එක්ක ඉන්න මනුස්සයයි එයාගේ ගෝලයෝ ටිකටයි පුළුවන්නම්  අද දවසට පොඩි ගානක් හොයා ගන්න වැඩක් ලැස්ති කරලා දෙනවා . මොකද ඔය මිනිස්සු මේ වගේ කොන්ක්‍රීට් එකක් එහෙම දාන දවසට තමයි කීයක් හරි හොයා ගන්නේ '
ජයවීර පුදුමයෙන් මෙන් වැඩබිම් ඉංජිනේරු මනොරන්ජන් දෙස බලා සිටියේය. ඒ බැල්මේ තිබුනේ මෙතෙක් කල් මනෝ බොස් ගැන වැඩ බිම මුළුල්ලේ තට්ටු විසි අටටත් ඉහලට එස වී තිබු ප්‍රතිරුපය පළුදු කරන අන්දමේ කල්පනාවකි. මනෝරන්ජන් දැඩිව අවවාද කොට තිබුණේ අහල පහල පෙනෙන මානයේ වෙසෙන   කිසි කෙනෙක් සේවයට නොගන්නා ලෙසයි . මෙහි සිටි සියලුම කොන්ත්‍රාත්  කරුවන් වැඩට මිනිසුන් ගෙනාවේ පුලවන් තරම් ඈත පලාත්වලිනි. ඇඹිලිපිටිය, වාරියපොළ, මැදවච්චිය  ආදී පයින් එන්නට බැරි දුර ඈත පලාත්වලිනි  .
දැන්  ඔහුම කියන්නේ  ඒ අවවාදයට පිටුපාන්නටයි. කල්පනා කරන්නට වෙලාවක් නැත. ලොක්කා ඒ වන විටත් තවත් තැනකට  ගොස් කාටදෝ මොනවාදෝ කියමින් සිටී. ජයවීර ලී ඉනිමග දිගේ  බැසගොස් සිල්වා හා නන්දේ කතා කරමින් සිටි තැනට  ගියේය. ඔහු නන්දේ දෙස බලමින් . " ඔහේ ගාව තව හොඳ මිනිස්සු තුන් හතර දෙනෙක් ඉන්නවානම් එක්කගෙන එනවා" යැයි කීවේය.  ඒ සැනින් නන්දේගේ මුහුණ එලිය වැටුනේය . නන්දේ සිය ගෙවල් මණ්ඩිය දෙසට හැල්මේ ඇවිද යන  අයුරු ජයවීර බලා  සිටියේය .

" මේ යක්කු සයිට් එක අස්සේ දාගෙන යකඩ බටයක්වත් පරෙස්සම් කරගන්න  වෙන්නේ නෑ ඉස්සරහට " ඔහු තනියම කිව්වේ සිල්වා ලඟපාත සිටින බවවත් නොතකමින්ය .

" එහෙම කියන්න එපා ජයවීර බොස්. ඔය අපේ මනෝ  බොස්ගේ මාමනේ . අපේ බොස් බඳින්න ඉන්නේ ඔය හාදයාගේ දුව "

ජයවීර සිල්වාගේ ඉස සිට දෙපතුල දක්වා බැල්මක් හෙලුවේය. සිල්වා ජයග්‍රාහී ලෙස බලා සිටියේය. ජයවීර හිතේ  මවාගෙන තිබු  මනෝරන්ජන් නම් වූ බල සම්පන්න ඉංජිනේරුවරයා සම්බන්ධ ප්‍රතිරූපයේ තවත්  පළුවක් ගැලවී වැටුණේය. සිය ගෝලයෙකු හා අවට තරුණියක්  සම්බන්ධ  හුටපටයක් දුරදිග යාම නිසා තමාව වැඩබිම් කන්තෝරුවට කැඳවා මනෝ බොස් දුන් අවවාදය ජයවීරගේ  සිහියට ආවේය .

" මතක තියා ගන්නවා ජයවීර, මේ සිමෙන්ති කොන්ක්‍රීට් රස්සාව කරද්දී වැඩ වල විතරක් නෙවෙයි තමන්ගේ පැවැත්මෙත් කොලිටියක් තියා ගන්නවා . ඒ කොලිටිය තියෙන ගෝලයෝ ටිකකුත් හදා ගන්නවා. එතකොට දුර ගමනක් යන්න පුළුවන්. කිසිම දවසක සයිට් එකක් අහල පහළ ගෑණු පස්සේ යන්න එපා. ගෝලයන්ටත්   කියනවා. තමන් රස්සාව කරන තැනයි වටපිටාවෙයි  උන්  ඇර ලෝකේ වෙන ඕනි තැනකින් කෙල්ලෝ හොයා ගත්තට කමක් නෑ "

සුර්යයා ලුනාව  කලපුවට ඔබ්බෙන්  රත් පැහැ වලාකුළු අතරින් රිංගා ගොස් සිතිජ ඉමේ ඇති මහුදු ජලයේ ගිලී  විඩා නිවා ගන්නට හදන වෙලාවේ වැඩබිමේ සිටි සියලු දෙනා දවසේ රාජකාරිය හිතුවාටත් වඩා කලින් ඉවර කර ගන්නට පුළුවන් වීමේ ප්‍රීතියෙන් සුවපත්ව සිටියෝය. මුහුද අයිනට වෙන්නට වූ බිමක සාදයකට  සුදානමකි. අම්රිතාට වුවමනා වුයේ අසේලලාගේ ගමේ  දේවාලේ උත්සවය දා දවල් කෑම බෙදා දුන් සිරියෙන්  යුතුව හැමෝටම කෑම වේලක් දෙන්නටය. එහෙත් මාසයක් තිස්සේ එක දිගට වෙහෙසී සිටි පිරිමින් සිහින මවමින් සිටියේ තමන් වෙනුවෙන් රිචර්ඩ් මහත්තයා ගෙනත් ඇතැයි සිතූ තිබු රට බීම  බෝතල් ටික විවර වනු දැකීමටය .
අසේල ඉතා තෘප්තිමත්ව සිටියේය . තමා බලාපොරොත්තු වූ විදිහටම  වැඩේ ගොඩ දමා ගැනීමට හැකි වීම ගැන ඔහු ආඩම්බර වුනේය. "මේ වැඩබිමට පැමිණ ගත වූ මාස දෙකත් හරි  පසුගිය අවුරුදු පහමත් හරි" . අලුතින්  කරුණු කාරනා දැන ගන්නා අතරේම මහපොළවේ ජීවත් වී , අනේක විදිහේ  දුක් කන්දරා අනුභව කොට ලබා ගත් හැම අවභෝදයක්ම , දැනුමක්ම පහුගිය මාස දෙකේ වුවමනා වුණා නේදැයි ඔහු සිතුවේය . "මාර චරිත තුනක් තමයි" ඔහු සිතුවේ අම්රිතා , මනෝරන්ජන් හා රිචර්ඩ් ගැනය. ඒ ඇසිල්ලේ  ඈත ගෙදරකින් ළදැරියකගේ ගී  හඬක් ඇසීමෙන් ඔහුට අම්රිතාගේ ගෙදර පින්තුරයේ සිටි ළමයා මතක් වුනේය. එදා අම්රිතා තමන්ගෙන් වසන් කරන්නට හැදු ඒ කතාව අද වෙනකම් අසා ගන්නට බැරි වීම ගැන ඔහු කම්පා වුනේය. අනුන්ගේ කුණු හාරන්නට එපා යැයි මනම්පේරි  මහත්තයා මෙන්ම මනෝ මහත්තයාද ඔහුට කියා තිබුණ මුත්  අසේලට ඒ හැටි  විනීතකමක්  හෝ ඉවසිල්ලක් නොවීය. ' අද රෑට අහනවා " ඔහු තමාටම කියා ගත්තේය .

රිචර්ඩ් අලුත දැමු කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව  හොඳින් පෙණෙන පලංචි කට්ටලයකට වී බොහෝ වෙලාවක් සැන්දෑ හිරු එළියෙන් දිලිසෙන සිමෙන්ති පාට දෙස බලා සිටියේය. ' නියමයි . නියමයි " ඔහු තනියම කීවේය.
" හෙට මේ තුන් දෙනාම බෝට්ටුවට එක්කරගෙන යන්න ඕනි. හොඳම  පාටිය හෙට තමයි.  " රිචර්ඩ් සිතුවේය.

ඇඟපත දොවාගත් මනෝරන්ජන් සැහැල්ලු ඇඳුමක් ඇඳගෙන සිගරටුවක් උරමින් කන්තෝරු කාමරයට ඇවිද ආවේය. සාදයේ  වැඩ කටයුතු අතරේම ඉස්පාසුවක් ලබාගත් අම්රිතා මනෝරන්ජන් ගැන හෝදිසියෙන් සිට ඔහු කන්තෝරුවට යනු දැක ඒ පස්සෙන් ආවාය  .

' අනේ සමාවෙන්න ඕනි . මේ ලියුම  ඇවිල්ලා ටික දවසක් වෙනවා. ඒත් අපි වුවමනාවෙන්ම ඔයාට දෙන එක ප්‍රමාද කළා .  දැන් ඉතින් සැහැල්ලුවෙන් කියවන්න පුළුවන්නේ . " කියමින් සිය මේස ලාච්චුවේ පතුලේ සඟවා තිබු කුඩා ලියුම් කවරය මනෝරන්ජන් අත තබා සැනෙන් පිට වී  ගියාය.

' මනෝරන්ජන් පුටුවේ හරි බැරි ගැහී වාඩි වුනේය. ලියුමේ අත් අකුරු ලස්සනය. කවරයේ මුද්‍රාව  මුහුණට ලංකර බැලුවේය . " පේරාදෙණිය " ඔහුගේ මුහුණ ලේ රත් පැහැයක් ගත්තේය.  ලියුම් කවරය අරින්නට පෙර ඔහු කල්පනා කළේය . සිංහලෙන් ඇඩ්රස් එක තියෙන ලියුම මට කියල අම්රිතා කොහොමද දන්නේ ? ඒකත් එකටම අසේල මේක අරන් තියලා  දෙන්න ඇති "

මනෝරන්ජන්  පරෙස්සමට  කවරය ඇර ලියුම දිග ඇරියේය .

-මීළඟ කොටස -








Image Source: pdn.ac.lk

Monday, May 11, 2020

අටවිසි මහල -12 පින්තුරයේ හිටි ළමයා කවුද ?



මේ කතාවේ මුල් කොටස් මෙතැනින්

දනම්  නිදා ගන්නට වෙන්නේ නැති බව දැනගත්  සිල්වා  ලොකු උණුවතුර බෝතලය පිරෙන්නට අලුත් කෝපි හදා ගෙනැවිත් කන්තෝරු මේසයේ කෙලවරක තැබුවේය.

නැත්නම් මනෝ බොස්ට  කෝපි  කෝප්පයක් ඕනෑ  වූ ගමන් තමන්ගේ කුකුල් නින්දට බාදා වෙන බව ඔහු දැනගන හිටියේය  . අනෙක් අතට අම්රිතාගේ පැමිණීම ගැන සිල්වා සතුටු වී සිටියේය . ඈ තනිපංගලමේ, රැයේ  රාත්‍රියේ පිරිමින් පමණක් සිටින කන්තෝරුවකට පැමිණීම පිලිබඳ සිල්වාගේ මෙන්ම වෙන කවුරුන් තුලත් කහටක් නොතිබුණේය . ඈ  මොන තරම් ආකර්ශනීය  කාන්තාවක් වුනත් තමන් අසලටම කිසිවෙකුට ලං  වීමට බැරි වෙන විදිහේ අදෘශ්‍යමාන ආරක්ෂක වළල්ලක් පවත්වාගෙන යන බවක් ඔවුන්ට දැනිණි .

"මනෝරන්ජන් කෑම  කන්න " අම්රිතා කියද්දී මනෝරන්ජන් උප කොන්ත්‍රාත්කරුවන්ගේ ලැයිස්තුව පිරික්සමින් සිටියේය .  හැම දේටම මිනිස්සු ඉන්නවද කියල බලන්න එපැයි " ඔහු කිව්වේ තවත් චෙක් ලිස්ට් එකක හරි ලකුණු දමාගෙන යන ගමන්ය.

" කෑම  කන්න " අම්රිතා නැවතත් කිව්වේ තරමක් උස හඬකිනි . ඒත්  එය පෙර වතාවට වඩා මෘදු ආදරණීය බවක් පල කළේය .
" මම සිල්වාට කියල ආප්ප ගෙන්නාගෙන කෑවා . අම්රිතා අපරාදේ කරදර වුනේ " මනෝරන්ජන් එසේ කියද්දීත් ඔහු අම්රිතා ගෙනා ආහාරය රස විඳීමට කැමැත්තෙන් සිටිනා බව අම්රිතා දැන  සිටියාය . බටර් නාන්  රොටියක් මිංචි කොළ ස්වල්පයක්, නිවිති කොළ  පනීර් සමග අඹරා  තැනු  පාලප්පනීර් හෝ චිකන් මසාලා හොද්දක් එහි තිබෙන්නට පුළුවන " ඒත්  මේ හදිස්සියේ අම්රිතාට ඒවා උයන්නට බැරි වෙන්නට ඇති ". ඔහු සිතුවේය .

 මනොරන්ජන්ගේ  ප්‍රතිචාරය ගණනකට නොගත්  අම්රිතා ප්ලාස්ටික් බෑගය අතට ගත්තාය .   ඇලුමිනියම් කොළයේ  එතු රොටිය දිග හැර  නිකල් පාට භාජනය පරිස්සමින් විවර කර මේසය මත තැබුවාය  .

" මම යකඩ කම්බි ෂෙඩුල්  එක බලන්නම් " ඇය  කීවාය .

කාමරය පුරවා විහිදෙන මිහිරි  කෑම  සුවඳත් සමග මනෝරන්ජන්ගේ  සිත අතීත ස්මරණ  තොටිල්ලක පාවෙන්නට පටන් ගත්තේය . ඔහු කෑම  ගත්තේ තනිකරම සිත මෙතැනින්  ගැලවී ඈත  මැද පෙරදිග වැඩබිමක හෝ  පුංචි ගෙයක හෝ කෝපි  හලක තබාගෙනය . ඒ හැම තැනම අම්රිතාද සිටියාය .  

 මීට අවුරුදු හයකට කලින් ඉදි කිරීම්, සැලසුම්, කම්බි විස්තර, ඒවායේ ප්‍රමාන  ආදී මේ කිසිවක් නොදැන තම වැඩබිමට ආ අම්රිතා මේ කාලය තුල ලබාගෙන තිබු දැනුම ගැන ඔහු පුදුම වුනේ නැත  . මුල් කාලයේ ඇය  රහස් පරීක්ෂිකාවක මෙන් තමන්ට අදාළ හා අදාළ නොවන හැම   දේම ගැන හාරා අවුස්සද්දී ඔහු මෙන්ම තවත්  කිහිප දෙනෙකුට එය නුරුස්නා කාරණක් වුනේය. ආරක්ෂක පහසුකම් සපයන අංශයේ ලිපිකාරිණියක් මෙන් රස්සාවට ආ තරුණිය තමන්ගේ තරමට ඉදිමෙන්නට ඕනෑ කියා ඔහු ඒ කාලයේ සිතුවේය.

"මේක මෙහෙම වෙන්න ඇත්තේ රිචර්ඩ්  වගේ කෙනෙක් අපිත් එක්ක හිටපු හින්දා වෙන්න ඇති" .

මනෝරන්ජන් කල්පනා ලෝකයෙන් එලියට එද්දී ඔහු අතේ තිබු අන්තිම රොටී කැබැල්ල මසාල හොද්දේ අන්තිම බින්දුව හොයමින් බඳුන අඩියේ එහා මෙහා ඇතිල්ලෙමින් තිබුනේය .  

ඔහු කා බී තෘප්තිමත් වුවාට පසු සුපුරුදු කතාව පටන් ගත්තේය .
" අම්රිතා දන්නවාද එම්පයර් ස්ටේට් බිල්ඩිම තට්ටු එකසිය දෙකක්. ඒක  සැලසුම් කරලා හදල ඉවර කරන්න කොච්චර කාලයක් ගියාද කියල ?"

ඒ වනවිට අසේල යළි පැමිණ  සිටියේ  කාබෝලික් සබන් සුවඳ තාමත් ඉතිරි වී තිබු  සිරුර අලුත් ටී ෂර්ටයකින් හා දිග කලිසමකින් වසාගෙනය .
ඔහු උනන්දුවෙන් මනෝරන්ජන් ගේ කතාව අසන්නට හරි බරි ගැහුනේය. අම්රිතා සිය කාරිය නතර නොකරම මීට පෙර කිහිප වතාවක් අසා සිටි මේ කතාවට යම්තමින් සවන් දුන්නාය .

එම්පයර් ස්ටේට් තියෙන්නේ ඇමෙරිකාවේ නිව්යෝක් නගරෙ. බිල්ඩිමේ නමට  දාලා තියෙන්නේ නගරෙට කියපු වෙනත් නමක්. ඉතින් මේ බිල්ඩිම තමයි 1931 ඉඳන් 1970 වෙනකම් අවුරුදු හතළිහක්  ලෝකේ උසම බිල්ඩිම  වුනේ .

"තට්ටු කීයද මනෝ  මහත්තයා ?"

" මං  දැන්  සැරයක් කිව්වනේ . තට්ටු එකසිය දෙකයි . ඒ මුළු බිල්ඩිමේ ඩ්‍රෝවින් ඇඳලා , මේ වගේ ඉස්සරහ වැඩ ටික සැලසුම් කරලා , හදල ඉවර කරන්න ගියේ මාස විස්සයි . අපිට තට්ටු විසිඅට හදන්න විතරක්   මාස විසි හතරක්ම  දුන්නා. ඒ දෙනකොට ඔක්කොම ඩිසයින්  කරලා ඉවරයි. අපි දැන් මාස තුනක්ම ඉවර කරගෙන තියෙන්නේ  "

අසේලගේ මුහුණේ  යම් වරදකාරී මෙන්ම අසතුටුදායක පෙනීමක් මතු වී එද්දී   මෙතක් වෙලාවක් කතාවට සම්බන්ධ වී නැති බවක් පෙන්නුම් කළ  අම්රිතා කට ඇරියාය .
" ඔය කතාව  කල් ඇතිව ප්ලැන්  කරලා  පුංචිම විස්තරෙත් කල් ඇතිව ලියාගෙන වැඩ කරන එකේ වාසිය කියල දෙන්න ගන්න උදාහරණයක් . අමතක කරන්න එපා ඒක  යකඩ බිල්ඩිමක්. එක තට්ටුවක් සතියෙන් අමුණන්න  පුළුවන් . යකඩ ටික වෙන තැනක් හදලා , කපල, තවු විදලා, පාට ගාලා ගෙනල්ලා හයි කරන එකනේ තියෙන්නේ . ඒත් අපි හදන්නේ කොන්ක්‍රීට් බිල්ඩිමක්. මේකේ අලුත් කොන්ක්‍රීට් තට්ටුවක් හයි වෙන්න සති දෙකකට වඩා යනවා . මොනවා කලත් එක තට්ටුවක් හදන්න සති තුනක්වත් යනවා . "

ඒ තරම් සන්තෝෂයෙන් නොවුනත් මනෝරන්ජන් කතාව නවතා යලි වැඩට බැස්සේය .  ඒ අතරේ අසේල කලින් නවත්වා තිබු රුප සටහනක වැඩ කටයුතු කරගෙන ගියේය . එනම් වැඩබිම එක එක වර්ගයේ සේවාවන් සඳහා කලින් කලට පාවිච්චි  කරන්නට ඕනෑ භුමි  සැලැස්මයි.  මේ හරියෙන්  පොලොව යට වතුර ටැංකිය එනවා . මේ හරියෙන් ස්ථිර සේකුරිටි කාමරේ එනවා. මෙතන පඩිපෙළ. මෙතන ලිෆ්ට් එක.    පොඩි පොඩි ඔෆිස් , ගබඩා සේරම බිල්ඩිම හැදෙන තැනෙන් එලියට .  බිම කොන්ක්‍රීට් දාන්නේ මේ පිළිවෙලට. ඉස්සරහ පැත්ත කලින් ඉවර කර ගත්තොත්  බඩු  ගේන  ඒවාට ලේසියි. පලංචි බඩු  මෙතනින් . ටවර් ක්රෙන්  එක මෙතනින් ආදී වශයෙන් කලින් පිළියෙළ කර තිබු වැඩ පිළිවෙල ඔහු හාර හාරා කල්පනා කළේය. ටික වෙලාවකින් මනෝරන්ජන්ද ඔහු හා එකතු වුනේය . දෙන්නා තර්ක විතර්ක මැද  පාන්දර වෙද්දී සතුටුදායක එකඟතාවයකට පැමිණ සිටියහ .

අම්රිතා දිගටම යකඩ කම්බි අඩුම නාස්තියක් වෙන පරිද්දෙන් කම්බි ලයිස්තුවේ හැටියට  විශාල කොන්ක්‍රීට් තට්ටුවට ඔනෑ  කරන සියලු දේ වෙන් කර ගත්තාය .  පාන්දර එලිය වැටීගෙන එන විට අසේල වාඩි  වී හුන් පුටුවෙම හිඳගෙන  ගොරවන්නට විය. ඔහුට හීනෙන් පෙනුනේ පළමු තට්ටුව දමන දවසේ මුහුදු වෙරළේ පැවැත්වෙන දැවැන්ත සාදයකි. හිරම හිර කොට කලිසමක් ඇඳගෙන සිටි අම්රිතා හැමෝටම ඉහලින් වූ තැනක රිචර්ඩ් හා නටමින් සිටියාය . අනෙත් සියල්ලන් බීමත්ව ඔවුන්  අසල වටයක් සෑදී   කෑ කෝ ගසමින් සිටිද්දී කොහේදෝ සිට පැමිණි  මනෝරන්ජ්න්  රිචර්ඩ්ගේ  කමිසයෙන් ඇද බිමට හෙලුවේය . ඉන්පසු ඔහු  අම්රිතා සමග නටන්නට පටන් ගත්තේය.  මුහුදු වතුර ඉස්සී ගසාගෙනවිත්  ඔවුන් දෙදෙනාම තෙමී  ගියාට පසු මනෝ රන්ජන් සමග නටමින් සිටියේ අම්රිතා නොව නෙතදරාය.  ඈ  ඇඳ  සිටියේ මොහොතකට පෙර අම්රිතා හැඳගෙන  සිටි ඇඳුම් කට්ටලයමය .

මොහොතකින් සුදෝ සුදු ලෝගුවක් ඇඳගෙන තමා අසලට ආ අම්රිතා  සිය  අතින් අල්ලා ගනිද්දී අසේලට  ඒ අත  ඉතාම සීතලට දැනිණි .  ඔහු නින්දෙන් පිබිදුණේය

' අසේල ගිහින් කාමරෙන් නිදා ගන්න . කෝපි කෝප්පයක් තොලගාමින් සිටි මනෝරන්ජන් සිනාසෙමින් කීවේය. අසේල අම්රිතා දෙසත් මනෝරන්ජන් දෙසත් පුදුමෙන් මෙන් බැලුවේය. ඔවුන්ගේ මුහුණේ නිදි මැරු  පාටක් හෝ වෙහෙසකර බවක් නොපෙනිණි .
අසේල හිනැහෙමින් ගොස් කාමරයට පිවිස ඇඳේ  වතිරුනේය  .

"මේ ටික කර ගත්ත නිසා අද හවස මීටිමට මට හොඳ විශ්වාසෙකින් යන්න පුළුවන්. කට ඇරලා කතා කරන්න පුළුවන් " මනෝරන්ජන්  කීවේය .
" ඒ ටික දන්නා නිසා තමයි අපි ඊයේ රෑ  ඇවිල්ල උදව් කලේ. ඔයා එක එක ඒවාගෙන් ඔලුව අවුල් කරගෙනනේ ඉන්නේ " අම්රිතා කීවාය .

මනෝරන්ජන්  ප්‍රශ්නාර්ථය මුසු බැල්මක් අම්රිතා වෙත හෙලද්දී ඈ  යලි කතා කාලය .
" එක අතකට මට අයිතියක් නෑ ඔයාගේ පුද්ගලික ජීවිතේට ඇඟිලි ගහන්න . අනික් අතට නැත්තෙමත් නෑ . මොකද ඔයාගේ ඉරණමේ හොඳ හරි නරක හරි වෙනසක් කරන්න මමත් සම්බන්ධ වුනානේ  මනෝ . ඒ නිසයි මම කියන්නේ . ඔයා විහිලුවට ආදරේ කරන කෙනෙක් නෙවෙයි. අර ගෑනු ළමයා එක්ක මොනා හරි සම්බන්ධයක් තියෙනවනම් ඒක  වෙන දෙයක්ද කියල ඉස්සෙල්ල හොයල බලන්න. පස්සේ ඔයා ආයෙමත් විඳවනවා බලන්න මම කැමති නෑ "  අම්රිතා "ආයෙමත් " යන වචනය අවධාරණය කරද්දී අගේ දෙනෙත් ලිහී කඳුළු කැට පේලියක් රූරා  වැටුණේය.

 මනෝරන්ජන් නිහඬ වුනේය . ඊයේ හවස නෙතදරා අහම්බෙන් හමු වීම . ඈ  නොකියාම සරසවි යන්නට පටන් ගැනීම . මේ සියල්ල අතරේ මනෝ රන්ජන් සිය අතීත චාරිකාව යලි ඇරඹීය .

ඉන්පසු ඔහු බොහෝ වෙලාවක් නිහඬව කල්පනා කළේය. විටින් විට එලියට ගොස් සිගරට් බිව්වේය. කෝපි  බිව්වේය. සිල්වා, මිස්කින්, අසේල සියල්ලෝ නින්දේය. අම්රිතා මේසයට ඔලුව ගසාගෙන ඉකි බිඳිමින් සිටිමුත් දැන් ඇයට  නින්ද ගිහිල්ලය .  මනෝරන්ජන්ට දැඩි වෙහෙසක් දැනුනේය. අම්රිතා ගෙදර ඇරලවා එන්නට සිතා ඔහු රථයේ යතුර සෙව්වේය. එහෙත් එය සොයා ගැනීමට බැරි වූ නිසා යලි හෙමින් සැරේ ඇවිදගෙන සිය නිදන කාමර පෙළ  වෙත ගියේය . 
නින්දේ සිටින අසේල අහරවන්නේ නැතිව යතුර සොයා ගන්නට නොහැකිය . ඔහු අසේලගේ බාහුවට අතක් තබා සෙලවුවේය .
පැය  දෙකක කෙටි  නින්දෙන් අවදි වී වහා ඇඳ  උඩ  ඉඳගත් අසේල තියුණු ලෙස හාත්පස බලද්දී  මනොරන්ජන් පැමිණ සිටින බව තේරුම් ගියෙන් ඔහු නැගී සිටියේය .

අසේලගේ මේ ආකාරයේ පරෙස්සම් සහගත හැසිරීම ඔහුට පුරුදු වුයේ  ඔහු මරණ බයෙන් ජීවත් වූ කාලයකදී  බව මනෝරන්ජන් දනී .

"අසේල තරහ වෙන්නෙපා නින්ද කඩුවට මට වාහනේ යතුර හොයා ගන්න බෑ . අම්රිතාව ගෙදරට අරලවලා එන්න ඕනි ."

එසේ කියද්දී අසේලට යතුර තැබූ තැන සිහිපත් විය. පෙරදා ඇඳගෙන සිටි කලිසම් සාක්කුවේය. යතුරු හා සියලු අම්පන්න තැබිය යුතු වෙනම තැනක් වැඩ බිමේ හා නවාතැනේ විය. ඒ මනොරන්ජන්ගේ අණයි .

අසේල යතුර රැගෙන මනෝරන්ජන් වෙත දිගු කරන විට මනෝ මහත්තයාගේ  ඇස්  දොඹ ගෙඩි මෙන් රතු වී මුහුණ තඩිස්සි වී තිබෙනු දැක මෙසේ කිව්වේය.

" මනෝ මහත්තයා එක ඩිංගක්වත් නිදා ගත්තේ නෑ  නේද ? හවස මීටිමටත් යන්න තියෙන නිසා දැන් ටිකක් නිදා ගන්න . මම මිස්ව බස්සලා එන්නම් "

පුටුවේ නිදා හුන් අම්රිතාව අවදි කරගෙන ඇය   ගෙදර ගෙන ගොස් ඇරලු  අසේල ඇය   රියෙන් බසිද්දී  බෑගය හා  කැම  බඳුන ඈ  අතට දී මද දුරක් ඈ  සමග ඇවිද ආවේ  කල්පනාවකින් තොරවමය.

එන්න අසේල තේ එකක් බීල යන්න . ඈ  කීවාය . අසේල ඈ  පසුපස ගියේය . දොර හැර ගෙතුලට ගිය අම්රිතා මුලින්ම කලේ මේසය මත වූ රාමු කළ  ෆොටෝ එකක් වැසෙන  සේ සිය අතේ තිබු ප්ලාස්ටික් බෑගය  තැබීමය .

' ඒ සේයාරුවේ හිටියේ ඉතා හුරුබුහුටි  කෙළි  සිඟිත්තියක් තුරුළු කරගත් අම්රිතාමය."

එතකොට ඒ ළමයා  කවුද ? අසේල කල්පනා කරමින් මේසය මත තිබු ප්ලාස්ටික් බෑගය දෙස බලා සිටියේය


Image Source : Pixels