පේරාදෙණියේ මැදුරු කුළුණුවල සැඟවුණු චරිත කතා - හිල්ඩා ඔබේසේකර, රාමනාදන්, අක්බාර් ඇතුළු පිරිස -1

Photo-Sunday Times

පේරාදෙණි සරසවියට ගොඩවන ඕනෑම කෙනෙකුට අන්වර්ථ නාමයක් හිමි වෙයි.  බල්ලෙක් පුසෙක් එහි ගියද මේ ආකාරයේ 'කාඩ්' එකක් වදිනමුත් සරසවි නෙවාසිකාගාරවල නාමයන්  චිරාත්කාලයක් නොවෙනස්ව පවතී. රාමනාදන් ශාලාව නාදන් එක ලෙසත්  අරුණාචලම් ශාලාව අරූ එක ලෙසත් සංඝමිත්තා ශාලාව මිත්තා එක ලෙසත් ඇතැම් විට කෙටිකර ගත්තත්  අනික් සෑම විටම ඒවායේ මුල් නමින්ම හැඳින්වේ. මේවා නිල වශයෙන්ම නම්කොට ඇත්තේ සුවිශේෂ පුද්ගල නාම වලිනි . 

මෙකී පුද්ගලයන්ගේ  චරිත කතාත් අපේ රටේ පළමු  ස්වාධීන  සරසවිය ඉදි කර ගැනීම  සඳහා ඔවුන් කළ අරගලයත් ගැන  පසුගිය සතියේ තොරතුරු හොයන්නට උත්සහ කලෙමි . එසේ සොයා බලද්දී මා ඉදිරියේ චිත්‍රණය වුනේ ඒ යුගයේ උත්සහවන්ත උගතුන් අතර තුබූ  ජාතික සමගියේ  කතාවයි. ඔවූන්ගේ කතාව 19 වන සියවසේ ශ්‍රී ලාංකික ව්‍යවසායකත්වයේ කතාවයි.  විචාර බුද්ධියෙන් යුතු දේශීය උගතුන් බිහි වීමේ  කතාවයි. සමහරුන්ට පෙනුනේ  ඔවුන් හුදෙක් රදල කළු සුද්දන්, නිර්ධන පන්තියට එරෙහි වූ ධනපතියන්, නැතිනම් බටහිර ගැති ව්‍යාජ උගතුන් ලෙසිනි . ඒ නිසාමදෝ මොවුන්ගෙන් අපට ලැබුණු වටිනාකම්  ගැන සරසවි ජීවිත කාලය පුරාමත් ඉන් පිට වුවාට පසුවත් කිසිවෙක් කතා නොකළහ . මේ අපට පෙරාදෙණියේදීත් ඉන් පිටතදීත් සිදු වූ ලොකු වැරැද්දක් කියා සිතමි.

මුස්ලිම් ජාතික නීති විශාරදයෙක්  වූ විනිසුරු එම් ටී අක්බාර්,  බර්ගර් ජාතිකයෙක් වූ දොස්තර අන්ද්රියාස් නෙල් , සිංහල  දානපතිනියක් වූ හිල්ඩා ඔබේසේකර , සිංහල ජන නායකයන් හා උගතුන් වූ  ඩී.ආර්.  විජේවර්ධන හා  සර් ඩී බී ජයතිලක , පළමු ශ්‍රී ලාංකික වැඩබලන ආණ්ඩුකාරයා වූ සර් ජේමිස් පීරිස් , වයිද්යවරයෙක් වූ සර් මාර්කස් පර්නාන්දු , බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික රොබර්ට් මාස් , දෙමල ජාතික නායකයන් හා උගතුන් වූ රාමනාදන් හා අරුනාචලම් දෙසොහොයුරන් මේ පිරිසයි. මේ සියලු දෙනාම පාහේ ලංකාවෙන් එපිට ලෝකය ගැන අත්දැකීම් ලබා තිබුණහ. ඉගෙනීමේ අති දස්කම් පෑහ. මේ රටේ ස්වාධීන සරසවියක් බිහි කිරීම සඳහා පුරෝගාමී මෙහෙවරක් කළහ.

ආර්ථික ශක්තියෙන්, උගත් කමෙන් හා දේශපාලන බලයෙන් ඉදිරියෙන් සිටි මේ ප්‍රභූ පිරිස නිදහස ලැබෙන්නට පෙර සුදු ජාතික පාලකයින්ට සෑහෙන දුරට බලපෑමක් කරන්නට සමත් පිරිසක් වුහ. ඔවුන්ට  වන්දනාමාන කරන්න ඕනෑ නැතිමුත් ඒ  චරිත කතාවලින් උගත යුතු බොහෝ ධනාත්මක දේ තිබේ . මේ ඔවුන් ගැන කෙටි සටහනක්. දීර්ඝ තොරතුරු එකතු කරමින් සිටිමි.

විනිසුරු එම් ටී අක්බාර් 

පේරාදෙනි ඉංජිනේරු පීඨයට යාබදව පිහිටා ඇති අක්බාර් ශාලාවේ ජීවත් වූ බොහෝ සිසුන් නොදන්නා පුද්ගලයක් ගැනයි මේ කියන්නේ. ඔහු නමින් විනිසුරු එම්  ටී අක්බාර්ය .

ඉංජිනේරුවෙකු වන්නට කේම්බ්‍රිජ් සරසවියට ගිය ඔහු අන්තිමේ ඉන් පිටවුනේ නීතිවේදියෙකු ලෙසිනි. 1880 ඉපිද 1944දී මිය ගිය ඔහු අපේ රටෙන් බිහි වූ කීර්තිමත්ම නීතිවේදියෙකි. මෙරට සොලිස්ටර් ජෙනරාල්වරයා වශයෙන්ද ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ සාමජිකයෙකු වශයෙන්ද කටයුතු කළ ඔහු 1928දී දුම්බර මිටියාවතේ ස්වාධීන විශ්ව විද්‍යාලයක් පිහිටවිය යුතු බවට නිර්දේශ කළ  විශ්වවිද්‍යාල කමිටුවේ  සබාපතිවරයාය.

දොස්තර අන්ද්රියාස් නෙල් 

සිංහල හා දෙමල භාෂාවලින් අපේ රටේ දරුවන්ට අධ්‍යාපනය ලැබීමේ වරම් හිමි විය යුතු බවටත් අපේම විශ්ව විද්‍යාලයක් ලබා දිය යුතු බවටත් ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුවට බලපෑම් කළ බර්ගර් ජාතික විද්වතෙකු වූ ඔහු නමින්  වූ නේවාසිකාගාරය පිහිටා ඇත්තේ අක්බාර් ශාලාවට යාබදවය.
1937 දී ලකා රාජ්‍ය සභාව වෙත ජෝජ් ඊ ද සිල්වා විසින් මරට විශ්ව විද්‍යාලය අරුප්පොල ප්‍රදේශයේ පිහිටුවිය යුතු බවට ඉදිරපත් වූ යජනාවට විරුද්ධ වු දොස්තර අන්ද්රියාස් නෙල් ඇතුළු පිරිස පැවසුවේ එය පේරාදෙණියේ පිහිටවිය යුතු බවය.

හිල්ඩා ඔබේසේකර 

Phot-pdn.ac.lk

කීර්තිමත් දානපතිනියක් වූ හිල්ඩා ඔබේසේකර ඉතිහාසඥයෙක් හා ලේඛකයෙක් වූ  ශ්‍රීමත් එද්වර්ඩ් පීරිස් හා විවාහ වුවාය. ඇගේ උපන් කාලය ලෙස මා අනුමාන කරන්නේ 1870 දශකයයි. ඇය අපේ රටෙන් බිහි වූ කීර්තිමත් සත්ත්ව විද්‍යාඥයෙක් වූ මෙරට කෞතුකාගාර අධ්‍යක්ෂවරයකු  වශෙයන්ද  සේවය කළ ආචාර්‍ය පී ඊ පී දැරණියගලගේ   මෑණියන්ය . අන් කිසිවක් නැතත් එවැනි උදාර පුත්‍රයෙක් බිහි කිරීම නිසා පමණක් ඇය අප සියලු දෙනාගේ ගෞරවය  ලබන්නට සුදුසුයි.(පී.ඊ.පී. දැරණියගලගේ පුත්  ශිරාන් දැරණියගල හිටපු පුරාවිද්‍යා අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල්වරයාය )

ඇය නමින්  වූ සුවිසල්  නේවාසිකාගාරය පේරාදෙණි සරසවි බිමේ මහවැලි ගඟට යාවූ මනරම් තැනිතලා භූමියක ඉදි වී ඇත. සුප්‍රකට සරත්චන්ද්‍ර එළිමහන් රඟහල පසුකලක ඉදිවුණු එම නේවාසිකාගාර මායිමේය.

අරුණාචලම්  හා රාමනාදන් සොහොයුරෝ 

pdn.ac.lk

මෙරට  සමාජයට  සුවිශාල මෙහෙවරක් කළ දෙමල ජාතිකයෝ තිදෙනෙක් වෙති. ඒ පොන්නම්බලම් අරුණාචලම් ,පොන්නම්බලම් රාමනාදන් හා ආනන්ද කුමාරස්වාමි  යන තිදෙනාය .
1814 දී යාපනේ මනිපායිහිදී උපන් ඒ. පොන්නම්බලම්ගේ පුතනුවන් දෙදෙනා අරුනාචලම් හා රාමනාදන්ය . ඔහුගේ ඤාති පුත්‍රයා ආනන්ද කුමාරස්වාමිය. 'මධ්‍ය කාලීන සිංහල කලා'    නමින් සිංහලට නැගුණු ඔහු ලියු පොත සමස්ත දේශයම ලද අමිල තිළිණයකි .
අරුණාචලම් හා රාමනාදන් දෙසොහොයුරන් නමින් පේරාදෙණිය සරසවියේ නේවාසිකාගාර දෙකක් තිබෙන අතර ඒවායේ වසර ගණනක් ජීවත් වූ   දහස්  ගණනක් සරසවි සිසුහු  මේ දෙදෙනා ගැන වැඩි යමක් නොදනිති .
අරුනාචලම් (1853-1924) මෙරට  බිහි වූ කීර්තිමත් උගතෙකි . 1875දී සිවිල් සේවයට එක් වූ  මුල්ම ලාංකිකයන් පිරිසට ඔහුද ඇතුළත් වීය . විධායක සබාවේ හා ව්‍යවස්ථාදායක සබාව යන දෙකේම සාමාජිකයකු වූ ඔහු  අපේම විශ්ව විද්‍යාලයක් බිහි කර ගැනීම සඳහා මහගු සේවයක් කළේය.  ඔහුගේ සොයුරු පොන්නම්බලම් රාමනාදන් 1879දී ව්‍යවස්ථාදායක සබාවට නිල නොලත්  නියෝජිතයෙකු ලෙස පත් වන්නේ දෙමල ජනතාව නියෝජනය .කිරීමටයි. එහෙත් එතැන් සිට ඔහු ක්‍රියාකළේ සියලු ජාතීන්ගේ නියෝජිතයක් මිස තනිකර දෙමල ජනතාව සඳහා පමණක් නොවන බව ඒ කාලයේ දේශපාලන ඉතිහාසය හාරා අවුස්සන ඕනෑම කෙනෙකුට තේරුම් යනු ඇත  .

කොළඹ විශ්ව විද්‍යාල කොලිජියේ පළමු විදුහල්පති රොබර්ට් මාස්

pdn.ac.lk

පේරාදෙනි සරසවියේ හන්තාන පාමුල කඳු ගැටයක ඉදි වුණු මාස් ශාලාව එනම් ලැබුවේ කෙසේදැයි බොහෝ දෙනෙක් නොදනිති. 1921 වසරේදී කොළඹ පිහිටුවූ විශ්ව විද්‍යාල කොලීජියේ පළමු විදුහල්පති ලෙස පත් වී ආවේ මහාචාර්ය රොබර්ට් මාස්ය. මේ කොලීජියෙන් උපාධි ලබා දුන්නේ ලන්ඩන්  විශ්ව විද්‍යාලයේ නමිනි. මේ රටේම විශ්ව විද්‍යාලයක් බිහි කර ගැනීමට අපේ නායකයන් කළ අරගලයට මාස්ගේ සහයද ලැබුණු නිසා ඔහු වෙනුවෙන්  සරසවි නේවාසිකාගාරයක් නම්  වී ඇත .

ජේමිස්  පීරිස් , මාකස් ප්‍රනාන්දු , ඩී බී ජයතිලක  හා ඩී ආර් විජේවර්ධන යන නිදහස් සටනේ නායකයන් මෙන්ම අපේම සරසවියක් බිහි කර ගැනීම උදෙසා සටන් කළ පුද්ගලයන් වෙනුවෙන්ද පේරාදෙනි සරසවියේ නේවාසිකාගාර නම් කර තිබෙනවා. ඔවුන් පිලිබඳ තොරතුරු ඊළඟ ලිපියෙන් ඉදිරිපත් කරන්නම්.

සිලිකන් වැල්ල හා සොඳුරු නිවාඩුව

පසුගිය සති කීපය මට සොඳුරු නිවාඩුවක් ලැබුනේය. ඇස් දොස්තරගේ නිර්දේශ  නිසාම කොම්පනියෙන් සති හයක  නිවාඩුවක් ලබා දීම පමණක් නිවාඩුව සොඳුරු  කලේ නැත . සති කීපයක් පරිගණකයෙන් ඈත්ව ඉන්නට ලැබීමත් ගෙදර සියලු ඇත්තන්ගේ නොමද ආදරය විඳින්නට ලැබීමත් , අපේ ගෙදර ටී වී එක කැඩී  තිබීමත් වැනි හේතු කීපයක් එක්කාසු වීම නිසා මෙය අනගි නිවාඩුවක් වුනේය.
මේ නිවාඩුවේදීම  අවුරුදු විස්සකට පෙර අත හැරුණු විද්‍යා තාක්ෂණ පුවත් පත් කලාවටද යලි  ඔලුව දමන්නට ඉස් පාසුවක් ලැබුණේය . ඉංජිනේරු රස්සාව කරද්දී ඇසූ දුටු දේ ඇසුරෙන් යමක් ලියන්නැයි ලක්බිම මන්දාකිනියේ සංස්කාරකවරිය කළ ඇරයුම පිළිගත්තද  අන්තර්ජාල යුගයෙන් පෙර පටන් ගත් මගේ  පත්තර කලාව තුළ යලි මා ආධුනිකයෙක් වී ඇති බව  වැටහිණි. අනික් අතට අලුත් තොරතුරු හා ලියන දේට අදාළ  වැඩිමනත් කරුණු විමසන්නට  බැරි වුනේ ගුගල් දෙයියා මගෙන් ඈත් වී සිටි නිසාය .
 කෙසේ වෙතත් පසුගිය සති හතක් පුරාවට මා ලක්බිම ඉරිදා සංග්‍රහයට  අතින් ලියා ටයිප් කරවා ගත් ' සිලිකන් වැල්ල'  තීරු ලිපිය නිසා 'විද්‍යා තාක්ෂණ ' ලිපිත් ඉඳ හිට හෝ ලියන්නට උනන්දුවක් ඇවිලිණි. එනිසා 'සිලිකන් වැල්ල' මගේ බ්ලොග් අඩවියේ දිගටම  ලියන්නට  තීරණය කලෙමි. පත්‍රයටද ඉඩක් ලැබෙන හැටියේ යමක් ලියන්නට පොරොන්දු වුනෙමි..
ඉදිරි ඒවා ලියන්නට කලින් පසුගිය තීරු ලිපි ටික  පිලිවෙළින්  මෙසේ පළ කරමි. මගේ ජීවන කතාන්දර ලියු  රටාවෙන් වෙනස් නිසා 'රස්සාවට අදාළ  අත්දැකීම් ඔබට දිරවන්නේ නැත්නම් ඒ ගැන කමන්න. ;තිලකසිත' ආරේ ලිපිද හෙමින් සැරේ ලියන්නෙමි .

සිලිකන් වැල්ල 1  (සංස්කරණය නොකළ ලිපිය )

'ඔන්න සීලින් ඇලිස්  එනවා….’ යනාදී වශයෙන්  අප නවය ශ්රේණියේදී මතක තියා ගන්නට උත්සහ කළේ   පෘථිවි කබලේ බහුලවම තිබෙන මූල ද්‍රව්‍ය  ලැයිස්තුවයි  . ඒවා අතරින් මුල්ම තුන  පිලිවෙලින් ඔක්ජසින්  සිලිකන්  හා ඇලුමිනියම්  වේ.
මටනම්  හැමදාම ඔක්සිජන් තරම්ම සිලිකන්ද වැදගත් දෙයක් වුනේය. හුස්මක් කටක්  ගන්නට අවැසි ඔක්සිජන් වායුවනම් ආගිය හැමතැනම අඩුවක් නැතිව තිබුනද බඩ  වියත රැක ගන්නට කරන අරගලයේදී සිලිකන් තරම් වටිනා වෙනත් මුල ද්රව්යයක් හමු නොවුනි.
නිතර පිය නගන මහපොලොවේ, ඇස ගැටෙන වැලි ගල් හැම එකකම සිලිකන් බොහෝ සෙයින් තිබේ. අප හදන ගොඩනැගිලි හා මහා පාරවල වැඩිපුරම ඇත්තේ සිලිකන් වන අතර මේවායේ සැලසුම් සකසන පරිගණකවල පවා වැදගත් ක්රියාවලියේ පදනම සිලිකන්ය. ඒ නිසා සිලිකන් සම්බන්ධව මට හැමදාම කතා කරන්නට දෙයක් තිබෙනු ඇත . එසේ නොවේනම්  පොල් ගහක් ගැන රචනාවක් ලියන්න්ට සිදු වූ ළමයා මෙන් ඕනෑම දෙයක් සිලිකන් වලට ගාවාගෙන  ලියන්නට මට පුළුවන .

පෘථිවි කබොලෙන් සියයට විසි අටක්ම  තිබෙන මුල ද්රව්යය වුනත් සිලිකන්  කවදාවත් පිරිසුදු තත්ත්වයේ සොයා ගන්නට නොමැත. ඒවා ඇත්තේ  සිලිකන්  අඩංගු සිලිකේට වශයෙනි. දැනට සොයාගෙන ඇති පරිදි මුළුමහත් විශ්වයේම බහුලවම පවතින මුල ද්රව්යයකි සිලිකන් .
ආවර්තිතා වගුවේ 14 වන මුල ද්රව්යය හැඳින්වෙන  සිලිකන් කියන වචනය හා සබැඳි මගේ සටහන්  කියවන්නට  ‘සිලිකන් වැල්ලට’ එන්නැයි ඔබට ඇරයුම් කරමි.

සිලිකන් නිම්නය හා අපේ බිස්නස් 
සිලිකන් නිම්නය යනුවෙන් සන්නාම ලබා ඇත්තේ   ඇමෙරිකා  එක්සත් ජනපදයේ කැලිපොනියා ප්රාන්තයට අයත්  සැන්ප්රැන්සිස්කෝ බොක්ක ආශ්රිත ප්රදේශයකි.
සිලිකන් මුලික කරගෙන නිපදවෙන පරිගණක උපාංග නිෂ්පාදන සමාගම් බහුලව තිබීම මේ නම ලැබීමේ හේතුවයි. 2013 වනවිටත් ලක්ෂ දෙක හමාරක් ඉක්මවා ගිය තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තිකයන් පිරිසක් සේවයකළ සිලිකන් නිම්නය, මුල් කාලයේ ඇරඹි පරිගණක චිප හා පරිපත නිෂ්පාදන වලට අමතරව බොහෝ අධි තාක්ෂණික ව්යාපාර  අංශවල මුලස්ථානය වී  තිබේ.
සිලිකන් නිම්නය ආශ්රිත ව්යාපාර  ප්රබෝධයේ එක ප්රධාන රහසක් වන්නේ දහස් ගණන් නව ව්යාපාර ආරම්භ  කිරීමටත්  නව අදහස් වාණිජකරනයටත් ඉමහත් පිටිවහලක් ලැබෙන පසුබිමයි.
නව ව්යාපාර ඇරඹීමේදී  ඒවා පළමු වසර කීපය තුළ  තම පැවැත්ම හා වර්ධනය වෙනුවෙන් දැවැන්ත අරගලයක් කරයි. මෙසේ  අලුතින් පටන් ගනා ව්යාපාර වලින් සියයට අසූවක් පළමු වසර පහ තුල වසා දැමෙන බව පැවසේ .
අලුතින් පටන් ගන්නා ව්යාපාර තමන්ගේ දෙපයින් නැගී සිටින තුරු ඒවාට මග පෙන්වමින් උදව් කරමින් රැකබල ගන්නා ආයතන බිස්නස් ඉන්කියුබේටරයි. ලංකාවේ පටන් ගත්  මෙවැනි ඉන්කියුබෙටර තුනක් ගැන අධ්යයනයක් කිරීමට කලකට පෙර  මට සිද්ද විය. ඒවානම් තොරතුරු තාක්ෂණ ව්යාපාර ඉලක්ක කරගෙන බිහිවූ  ආයතනයක් , කාර්මික සංවර්ධන අධිකාරියට අනුයුක්තව කටුබැද්දේ ඉදිව තිබු ආයතනය හා කඹුරුපිටිය ගම් උදා  භුමියේ අරඹා  තිබූ ව්යාපාරික මේරුම් ඒකකයත් යන ආයතන තුනයි. 2004 වන විටත් මේ ආයතන වසා දමා හෝ අසාර්ථක මට්ටමේ පැවතිනි. කොටින්ම බිස්නස් ඉන්කියුබෙටර් ටික දැමීමට තවත් ලොකු ඉන්කියුබේටරයක් අවශ්ය වී තිබිණි.

ලුනාවේ වැලිපරය හා ගංවතුර 

තරමින් හෙක්ටෙයාර් විස්සක් විතර වෙන ලුනාව කලපුව   2005 දී තිබ්බේ තනිකර කුණු කසලින් පිරි ගිය නාරා වැලක් පරිද්දෙනි. ඒත් කාලෙකට ඉස්සර ලුනාව කලපුවේ ඔරු පැද්ද හැටි, මලින් ගැවසී ගත්  කලපු ඉවුරේ සෙල්ලම් කළ හැටි, කලපුවට බැස පීනා දියබුන් ගැසූ හැටි අසල්වැසි වැඩිහිටියන්ට මතක තිබිණි.

අඟුලාන ලුනාව ආශ්රිත වර්ග කිලෝමීටර් හතක විතර වු  කලාපය ඒ වනවිට නිරන්තර ගංවතුරෙන් පීඩා වින්දේය.. මැයි හා නොවැම්බර්  මාසවලදී  නොවරදව ගෙට ගොඩවන  ගංවතුරට ඉඩ දී  පැදුරු කඩ මලු අකුලාගෙන පෑලදොරින් උස්තැනක් බලා පසුබසින එක ඒ ජනාකීර්ණ කලාපයේ වැසියන්ට පුරුද්දට ගොස් තිබිණි.

ලුනාව කලපුවේ මුවදොර හැමදාම උදේට  වැලිපරයකින් වැසී යයි . ඒ හා සමග ලුනාව මහා  ඇල හා පරිවාර ලොකු කුඩා ඇළමාර්ග හා කාණු  කට ළඟටම පිරී යයි. වතුර ගලන්නේ නැති වල් බුටෑවෙන් හා ක ලි කසලෙන් පිරී ගත් ඇළ මාර්ග හා කුණු කාණු  ඉවුරේම ඉදිවූ තාවකාලික නිවෙස්  සිය ගණනකි තිබිණි . ඒවායේ සියලු අපද්රව්ය  එකතු වන්නේ අර ඇලටමය.

ඉතින් ලුනාව පරිසර සංවර්ධන වැඩ සටහනින් ඇළ  ඉවුරු දෙපැත්තේ පදිංචි සියලුම ජනතාව ඉන් ඉවත් කරවා ඇළමාර්ග පුළුල් කරන්නටත් ඇළ ඉවුරු දෙපැත්තේ කුඩා මංතීරු හදන්නටත් පියවර ගත්තේය.  ඒ අතරේ ලුනාව කලපුවේ පිරී තිබු රොන්මඩ  හාරා කළපුව වටේට කිලෝ මීටර හතරක පිරිවැටි මගක්ද හැදුවේය. මේ ක්රියාවලිය අවසන් වීගෙන ආ 2008න්  පමණ පසුව ලුනාව කලාපයෙන් ගංවතුර උවදුරද තුනී වී  ගියේය.
ඇළ ඉවුර දෙපැත්තේ මිනිස්සු පුලුපුලුවන් හැටියට තමන්ගේ නිවෙස් අලුත්වැඩියා කරගත්හ. අල මාර්ග වලට කුණු දැමීම අවම විය. අලුත් ඉදිකිරීම් නඩත්තු කරගෙන යාමට නගර සබාවලට පැවරිණි . මේ ආයතනත් ලුනාව වැසියනුත් තමන්ගේ කාරිය හරියට කරනතුරු ලුනාව කලාපයටනම් තද ගංවතුරක් එන්නට විදිහක් නැත.
බොහෝ විට ගංවතුර එන්නේ  අපේම වැරදදෙනි
සැලසුමේ තිබු  පරිදි ලුනාව කලපුවේ වක්කඩය ස්ථිරවම ඇරලා තබන්නට විසඳුමක්නම් සොයන්නට අපට බැරිවිය. රාත්රියේ වැලිපරයක් මැවී කලපුව හා මහා මුහුද වෙන් කරයි. එතැන නවතා ඇති බැකෝ යන්ත්රයකින්  උදේට වැලිපරය හාරා කලපු දිය බැස්සවිය යුතුය.

එසේ පිරෙන මුහුදු වැල්ලේ වැඩිපුරම ඇති මූලද්රව්යය සිලිකන්ය.

පිටස්තරයාගේ පොත් පෙරළීම

ගිය අවුරුද්දේ බම්බලපිටිය වෙරළේදී මගෙන් සමුගත්  පිටස්තරයා., හරියටම අවුරුද්දකට පසු ඊයේ 21 වැනිදා නැවත මා බලන්නට ආවේය.

''මම වයින් බෝතල් වගයක් ගත්තා . පස්සේ මතක් වුනේ අද වෙසක් කියල .අනික ලංකාවේ මිනිස්සු අච්චර දුක් විඳිද්දී මොන  සාදද? .  ඒත් උඹ බලල යන්න හිතුනා. හැබැයි පුතෝ  මට වෙනද වගේ කයිවාරු ගගහ ඉන්න විදිහක් නෑ ''

එසේ කීයූ  පිටස්තරයා  බැක්පැක්  බෑගයෙන්   එලියට ඇදගත් වේලපු ආමන්ඩ් පැකට් එක මා දෙසට වීසි කළේය .
ඉන්පසු සිගරට්ටුවක් දල්වාගෙන ගැලවූ කමිසයද කරේ දමාගෙනම  ජනෙල් පොලු අතරින් හාත්පස පෙනෙන නගරයට  විරිත්තීය.

මේ අතරේ ඔහු ගෙනා පොත් ගොන්න මම එකින් එක දිග අරින්නට පටන් ගත්තෙමි .

පළමු පොත ' ඔන්ටපුණරයා හා වෙනත් කතා '. නොතේරෙන සිංහල වචනය තේරුම් ගන්නට මහන්සි ගනිමින් පොතේ පිටකවරය අත ගාමින් සිටිද්ද්දී ආපිට හැරුණු පිටස්තරයා දොඩවන්න  පටන් ගත්තේය.

''මරු පොතක්. ලංකාවේ විතරක් නෙවෙයි ඕනිම සමාජෙක ඉන්නවා ව්‍යවසයකයෝ කියල කොටසක් . මේ කියන්නේ සල්ලි දාලා බිස්නස් කරන මිනිස්සුම නෙවෙයි. මුල් තැන අරන් මොනවා හරි කරන උන් තමයි ඔන්ටපූණරයෝ . මේ ගොල්ලෝ ඉන්නේ ජනගහනෙන් සීයෙට දහයක්  විතර . උන් සමාජේ ඉස්සරහට හරි පස්සට හරි අරන් යනවා. අනිත් සීයෙට අනූව උන් පස්සෙන් යන උන්. 
එතකොට මේ මිනිස්සු හොඳ අරමුණු  වෙනුවෙන් කැප වුනොත් රටක් හා සමාජයක්ම ඉදිරියට අරන් යන්න  පුළුවන්' . 

අවාසනාවකට ලංකාවේ දේශපාලනයට  ආපු බහුතරයක්  ඔන්ටපුණරයන්ගේ දර්ශනය විපරිතයි. 

මට කතාව නීරස වීගෙන එන බවක් පෙනුන නිසා පිටස්තරයා හම් බැම්මෙන් බඳින ලද තව  පොතක් මා දෙසට දික් කළේය .

'දේශපාලන මනෝ විද්‍යාව'
'මේකේ තියෙනවා කුප්‍රකට  දේශපාලකයෝ පස් දෙනෙක්ගේ  චරිත  ගැන මනෝවිද්‍යාත්මක විග්‍රහයක් .  ඔවුන් බොරු කියන්නේ ඇයි . ජාවාරම් කරන්නේ ඇයි ?. සල්ලි සම්බධයෙන් බලය සම්බධයෙන් සෑහීමකට පත් වෙන්නේ නැත්තේ ඇයි?.   හර්දය සාක්කියක්  නැති කම. ඒ වගේ එව්වා . එතකොට දේශපාලන  අනුගාමිකයන්ගේ අවිචාරවත්බව,නිවට කම , වසලකම වගේ ගුණාංග අපුරුවට විශ්ලේෂණය කරලා තියෙනවා'. 

'දැන් මේ පොතත් බලපන් !

'සිනර්ජි හා නායකත්වය'
'ඉංග්‍රීසියෙන් Synergy  කියන්නේ, දෙන්නෙක් හෝ කීප දෙනෙක් එකතු වෙලා යම් කිසි දෙයක් කරනකොට එකිනෙකා ළඟ වෙන වෙනම තිබ්බ ශක්තීන් වල එකතුවට වැඩි ශක්තියක් අළුතින් උපදින එකට. සිනර්ජි කියන එකට සිංහල ශබ්දකෝෂයේ තියෙන්නේ සහක්‍රියාව කියල. මටනම් ඊට වඩා හොඳයි සහශක්තිය  කියන වචනේ .මේක කණ්ඩායම් සම්න්ධයෙන් තමයි වැඩිපුරම න්‍යායගත වෙලා තියෙන්නේ.  ක්‍රියාශීලී ජනතා කණ්ඩායම් අතරත් සහශක්තියෙන් ඉතා ප්‍රබල ඉලක්ක ජය ගන්න පුළුවන්.

උදාහරනෙකට ගනින් කොහේ හරි රටක  ගං වතුරක් ඇති වුනා කියල. ගංවතුරට අහු වෙච්ච මිනිසුන්ට උදව් වෙන්න හිත හොඳ මිනිස්සු කණ්ඩායම් කීපයක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. දේශපාලන පක්ෂ වෙන වෙනම යනවා, සියලු බලතල හා යාන්ත්‍රණ තියෙන ආණ්ඩුව වෙන විදිහකින් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. එතකොට මේවා එකට ගොනුකරන ඉලක්කගත කරන නායකත්වයක් තිබුනානම් අර  කීව සිනර්ජි එක ගන්න තිබ්බා.   

ඉතින් උඹ මේ පොත් සේරම කියවලා පිස්සු හදා ගන්නද යන්නේ .?

නෑ මම ලියුමක් ලියනවා .

කාටද ?

පිටස්තරයා දිගටම කියවාගෙන ගියේය .


මම ලියනවා මෙහෙම .

 තුමනි, 

දේශපාලනයෙන් මිදී ජීවත් වෙන්නට කෙතෙක් උත්සහ කළත් එය ප්‍රායෝගික නොවන බව මට තේරුම් යමින් තිබේ. එනිසා මෑතකදී මා මිලදී ගත්  පොත් ටික  කියවා තේරුම් ගත හැකි යම්  නායකයෙක් වෙත්නම් ඔහුට සහයෝගය දීමට තීරණය කරගෙන සිටිමි .මක් නිසාදයත් ...  .........

කාටද ඕක ලියන්නේ ?

මම මේ විකාරය තව දුරටත් අසා සිටීමට බැරි තැන පිටස්තරයාගේ  දෙවුර සොලවා  ගිගිරුවෙමි.

ඊට පිළිවදන් නොදුන් පිටස්තරයා බෙල්ල නමාගෙන මේසයේ වාඩි  වී දිගටම ලියන්නට පටන් ගත්තේය.

ඔලුව කුරුවල් වී සිටි මම ජනෙල් කවුළුවෙන්  ඈත අවකාශය දෙස  බැලීමි.

වෙසක් සඳ මා නොතකමින්  මේසයේ වාඩි  වී ලියමින් ඉන්නා පිටස්තරයා දෙසම බලා ඉන්නා සෙයක් මට හැඟිනි.

( මා බ්ලොග් ලියන්නට පටන් අරන් ඊයේට අවුරුදු තුනකි)

Photo- Astrosage.com

මන්ජිකාගේ ඇමතුම

ජංගම දුරකතන හොයා ගත්තට පස්සේ පෙම්වතුන්ට මල් මල් කාලයක් උදා උනා.  ඒත් ඒ උපකරණෙ නිසා වඩ වඩාත් අසරණ උනේ කසාද බැඳපු පිරිමි. ඔවුන්ට බොහෝ විට ප්‍රියම්බිකාවගෙන් කෝල් එන්නේ වැඩ ඇරලා ගෙදර එන ගමන් . තමන්ගේම බයිසිකලෙන් හරි වාහනෙන් හරි එනවනම් අනුමානයක් නෑ මෙන්න මේ වගේ  සුන්දර වැකි තමයි විඩෙන් විඩේ ඇහෙන්නේ .

'දැන් කොහෙද ඉන්නේ ? තව කොච්චර වෙලා යයිද  එන්න ? ඇයි දෙයියනේ ඔච්චර පරක්කු?'.
'අර මාකොළ මාළු කඩේ හොඳ සාලයෝ තිබ්බොත් පන්සීයක් ගේන්ටකෝ'
'ආ දොලසත පොත් කඩේ පහු උනාද ?අනේ පොඩ්ඩි ඉල්ලනවා බ්‍රිස්ටල් බෝඩ් දෙකකුයි නිල් පාට සව් කරදාසියකුයි'.
'දිස්පැන්සරියෙන් නොම්මරයක් අරන් එන්න .ලොකූට සනීප නෑ'

මේ විදිහට වාහනේ එලවාගෙන මහා  පාරේ යන ගමනුත් අසරණ සුවාමි පුරුෂයන්ට දිගින්  දිගට ස්ට්‍රෙස් සහගත දුරකථන ඇමතුම්  ලැබෙන එක ජාත්‍යන්තර තලයේත් නොවිසඳුණු ගැටළුවක් .

කාලයක් ප්‍රංශ ජාතික එමිල් අපිත් එක්ක ලංකාවේ ව්‍යාපෘතියක වැඩ කළා . කන්තෝරුව කොළඹ . වැඩබිම් තිබ්බේ  මුත්තුර්වල

එමිලුයි මමයි සතියකට දෙකකට සැරයක් කොලඹ  ඉඳන් මුත්තුර් යනවා.

ඔන්න පිටත් වෙච්ච වෙලේ ඉඳන් පැය බාගෙන් බාගෙට මිනිහට ප්‍රංශයේ  ඉන්න බිරින්දෑගෙන්  කෝල් එනවා. ඇයත් කීප සැරයක් ලංකාවට ඇවිල්ල තියෙන නිසා ඔය කොළඹ  මුත්තුර් පාරේ ගම්  නියම්ගම්  සෑහෙන ප්‍රමාණයක් දන්නවා.

එමිල් නෝනගෙන්  එන අමතුම් වලට පිළිතුරු ලෙස වරින්වර  මග සටහන් කියනවා. 'දැන් කැළණි පාලම පහු වුනා. මේ නිට්ටඹුව. දැන් අපි වරකාපොල , ඔන්න ඉස්සරහ හම්බ වෙන්නේ කුරුණෑගල ' .

මැල්සිරිපුර හරියේ එක්තරා ලොතරැයි කුඩුවක් ලඟින් යනකොට එමිල් ගෙදරට අනිවාර්යයෙන් කෝල් එකක් ගන්නවා. ඊට පස්සෙ හයියෙන් හිනා වෙනවා මුණ රතු වෙනතුරු.

එමිල් සහ බිරිඳ  දවසක් හවස මුත්තුර් වල ඉඳන් කොලඹ  එනකොට මැල්සිරිපුර  කිට්ටුවදී පිටුපස්සෙන් සයිරන් පිඹගෙන ඇම්බියුලන්ස් එකක් ඇවිත් . එමිල් රියදුරාට සැර දාලා .

'අයින් කරන්න අයින් කරන්න. ඔය ලෙඩෙක් ගෙනියන වහනයක් '

ඔන්න ඊට පස්සේ එමිල්ලා ටික  දුරක් එනකොට ඒ ඇම්බියුලන්ස් එක මේ  ලොතරැයි කුඩුව ලඟ නවත්තලා තිබිලා . ඩ්‍රයිවර් බැහැලා ස්වීප් ටිකට් තෝරනවාලු.

එදා ඉඳන් තමයි ඒ ලොතරැයි කූඩුව ජාත්‍යන්තරව ප්‍රසිද්දියට පත් වුනේ.

අපි උදේ තේ බොන්න නවත්තන්නේ දඹුල්ලේ තිබ්බ ප්‍රසිද්ද රෙස්ටෝරන්ට් එකක.   ඒ කිට්ටුවට යනකොට එමිල්ට ගෙදරින් කෝල් එකක් එනවා .කන්න ඕනි මොනවද කියල උපදෙස් දෙනවලු . ගෙදරින් මොනා කිව්වත්  මගෙත් එක්ක ගිය හැම වතාවකම උදේ කෑමට එමිල් ඉල්ලා ගත්තේ  කිරිබත් කෑලි දෙකක් . මාළු හොදි පොඩිත්තක්  තවරාගෙන අතින්ම කිරිබත් කන ගමන් එමිල් කියන සුපුරුදු විහිළුවක් තියෙනවා.

'මේ කිරිබටී.  මම මේගොල්ලන්ගේ රටට ගිහින් තියෙනවා'.
ඒ  කියන්නේ පැසිපික් සාගරේ තියෙන කිරිබටි දුපත් රාජ්‍යය ගැන. 1979(ස්තුතියි රවී)වෙනකන් බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිතයක් වෙලා තිබ්බ ඒ රටේ එමිල් කාලයක්  වැඩ කරලා තියනව.
******
ඔන්න මම දවසක් මේ දේශේ ඈත සයිට් එකකට යන්න ඕනි වෙලා ටැක්සියක් ගන්න හිතුවා.
ගෙයින් එලියට බහිනකොටම දන්නා කෙනෙක් වගේ ඇවිත් පොඩි කාරයක් නැවැත්තුවා .
' මම සදාම්. මහත්තයා හයර්  එකක් යන්නද?' රියදුරා ඇහුවේ හින්දියෙන්.
'මට  අහවල් දිහාට යන්න ඕනි මෙතන ඉඳන් ගොඩක් දුරයි. යන්න පුලුවන්ද? ගාන කීයද  ? '
මම ඇහුවා
'වෙන ටැක්සිවලට දෙන ගාන දෙන්න කමක් නෑ'  ඔහු කිව්වා

යන්න පිටත් වුන වෙලේ ඉඳන් සදාම්ටත්  විනාඩි පහෙන් පහට කෝල් එනවා . කන්කරච්චලේ බෑ  .මිනිහ හින්දියෙන් උත්තර දෙනවා .බොහොම සන්සුන්ව.

ඒක්  කස්ටමර් මන්ජිකා , බොහොත් දුර්  සයිට් මන්ජිකා  . අබී ආජායේ . ටී කේ. ටී කේ මන්ජිකා

මම කුකුසෙන් වගේ බලනකොට සදාම් මෙහෙම  කියනවා.

‘අපේ නෝනා තමයි මන්ජිකා. එයා අදත් කලින් ඇහැරිලා’

'දැන් හත හමාරයි. මොන කලින්ද ?  මම තනියම හිතුවත් වැඩි විස්තර අහන්න ගියේ  නෑ . ඒත් සදාම්ම කතාව පටන් ගත්තා.

'අපේ නෝනා නිදා ගන්නේ පාන්දර දෙකට'

එච්චර වෙලා  මක් කරනවද ?
මගේ කටෙන් ප්‍රශ්නේ මටත් නොදැනීම එලියට පැන්නා.

සැරෙන් සැරේ එන කෝල්වලට උත්තර දෙන අතරේ තමයි සදාම් මහා දිග හෑල්ලක් කියන්න තියා ගත්තේ.

'නෝනයි මමයි  වැඩ කරන්නේ එකම තැන .ශිෆ්ට් දෙකක.  මම හවස පහ පාන්දර පහ. නෝනා හවස තුන  පාන්දර එක' .

'මම හැමදාම වැඩ ඇරිලා එනකොට නෝනා නිදි. මම ඇවිත් මුණ කට හොද ගන්නවා. ඉන්න බෑ පාලුයි .නෝනා ඇහැරෙනකන්  මම වාහනේ අරගෙන යනවා පොඩි හයර්  ටිකක් .අමතර ආදායමක් හොයන්න . නෝනා අට හමාරට නැගිටලා උදේට උයනවා. මම හයර්  ඉවර කරලා කඩෙන් මදි පාඩු ටිකකුත් අරන් ගෙදර යනවා. ඊට පස්සේ තමයි දවසේ එකම පැය අපි දෙන්නට  කාලා බීලා සතුටින් ඉන්න ලැබෙන'.
ඔහු කිව්වේ මනමාල හිනාවක් මුණේ තවරගෙන. ඔහු ආයේ කියවනවා.

'උදේ දහයේ ඉඳන් හවස දෙක වෙනකන් විතරයි මම නිදා ගන්නේ. ඊට පස්සේ නෝනා වැඩට අරලවලා ආපහු ඇවිත් වාහන හයර් එකක් යනවා. පහට වැඩට යනවා'.

'නෝනා උදේ අට හමාරටනේ  නැගිටිනවා කිව්වේ . දැන් කොහොමද හත හමාරේ ඉඳන් කෝල් කරන්නේ?' මම ඇහුවා.

'මේ දවස්වල එයාට බබෙක් ලැබෙන්න ඉන්නවා. පලවෙනි බබා නිසා වෙන්නැති සමහර දවස්වලට නින්ද යන්නේ බොහොම චුට්ටයි. ඉතිං  ඇහැරිච්ච වෙලාවේ ඉඳන් මට බේරිල්ලක් නෑ ' . ඔහු ඒක කිව්වෙත් ආඩම්බරෙන්

'ඉතින් මේ කාලේ සදාම් උදේට කොහෙවත් නොයා හිටියම හරිනේ'.

'පිස්සුද මහත්තයෝ මේ හයර් යන එකේ ආදායමත්  ඕනිමයි.  අපි දෙන්නගේ පඩිවලින් විතරක් ජීවත් වෙන්න බෑනේ. අනික බබාටත් වියදම් හොයල තියන්න ඕනිනේ '.

'අපිට නිවාඩු යන්න ගියත් රටවල් දෙකකට යන්න වෙනවා. මම බංග්ලාදේශ්  . එයා ඉන්දියාවේ. අවුරුද්දට සැරයක්වත්  ඉන්දියාවටත් යන්න ඕනි අපේ රටට  යන්නත්  ඕනි. ඒ ගමන් දෙක ගියාම ඉතිරි කරපු සේරම ඉවරයි . ආයේ ඇවිත් මේ සටන දෙන්න ඕනි' .
'
'දැන් ඔය දෙන්න කවද හරි ළමයත් අරන් යන්නේ ඔය දෙකින් මොන රටටද ?

අපේ මිත්‍රයා මගේ ප්‍රශේනේ නිසා කලබල වෙලා වාහනේ වේගය සෑහෙන්න අඩු කළා.

බොහොම බරපතල විදිහට මගේ දිහා බැලුවා

' දන්නේ නෑ මහත්තයෝ  '

මට එක පාරටම මතක් වුනේ කාලෙකට ඉස්සර බලපු 'පාරදිගේ' ෆිල්ම් එකේ අන්තිම දෙබස  .

'චන්දරේ අපි කොහෙද යන්නේ?'

'දන්නේ නෑ'

(Image: iihs.org)

හාවාට මොකද උනේ ?

බ්ලොග් ලියන සහෝදරය, සහෝදරිය, අම්මේ, තාත්තේ , දුවේ, පුතේ. මීට සති කීපයකට පෙර මා විසින් ලියන ලද 'හාවාගේ කතාව' වාරණයකට ලක් වූ බව ඉතා වගකීමෙන් දැනුම් දෙමි . නිදහස උපරිමයකින් තියෙනවා යැයි කියන බ්ලොග් අවකාශයේ මා ලියු සටහනක් ඉවත් කර ගන්නට සිදු වුයේ පළමු වතාවටයි.  මේ තත්ත්වය පිලිබඳ  බ්ලොග් ලියන අප සියලු දෙනා අවදියෙන් සිටිය යුතුය . ලබ්බට තියාපු  අත පුහුලටද  තබන්නටද ඉඩ තිබෙන්නාක් මෙන්ම අද මට වූ දේ හෙට ඔබටද සිදු විය හැක.

මේ සියලු බලවේග පරදවා හාවාගේ කතාවේදී පොරොන්දු වූ පරිදී ' ගුණතිලකගේ මගවරුණ '( මේ නම යෝජනා කලේ නිර්මාණී තමයි ) කතා මාලාව සකස් කරගෙන යමි.

කෙසේ වුවද  මැරුණු හාවා කැබ් එකේ  දමාගෙන යද්දී කැබ්රිය පැන පැන ගිය කතාව බොහෝ දෙනෙක් විශ්වාස කළේ  නැත . ඒත් ඉයන් විසින් ලෝකයේ නොයෙක් රටවල මෙවැනි සිද්දි බර ගානක් සිදු වූ බවට සාක්කි ඉදිරිපත් කරාට පසුව  මගේ ප්‍රකාශය බොරුවක් බව මුලින්ම කියූ දේශකයාටද කට උත්තර නැති විය.
ඒත් දැන් හාවාත් නැත ඌ ගැන ලියූ පෝස්ට් හා කොමෙන්ටුත් නැත .

ඒ කතාවේ එන විදිහට වහනයට වැදුණු හාවාගේ මස් කෑම වැරැද්දක් බවත් මිනිස්සු වුවමනාවෙන්ම වාහනවලට සතුන් යට කර මස් කන්නට ඉඩ තිබෙන බවත් මා සමග තර්ක කරමින් ඒ කතාව මකා දමන්නැයි  මට කිව්වේ මගේ බ්ලොග් අඩවියේ චිත්‍ර ශිල්පිනිය වන ඔවිනීය. ඇය ඒ කතාව ඉවත් කරන තුරු දිගටම සටන් කළාය . පෝස්ටුව බ්ලොගයෙන් මකා දැම්මාට පසු ඇය බෙහෙවින් සතුටට පත් වී මට මෙසේ කිව්වේ පත්තරකාරියකගේ වෙස් ගනිමිනි.

'ඔයා ඔය බ්ලොග් ලිව්වට , පොත ලිව්වට කිසිම පත්තරේක ඉන්ටවිව් එකක් ගියේ නෑනේ. මම ඔයාව ඉන්ටවිව් කරන්නද' ?

මම එක පයින් එකඟ වීමි.

මෙන්න ඒ කතාබහ.

ඔවී - තාත්තා ජීවිතේ ගැන තෘප්තිමත්ද?

මම- ( හත්තිලව්වේ මෙච්චර බරපතල එව්වා අහයි කියල කව්ද හිතුවේ ) බොරු කියන්නේ මොකටද තව සටන් ටිකක් තියෙනවා කරන්න.

ඔවී- ඒ කියන්නේ තාත්තා තාමත් ජීවිතේ ගැන තෘප්තිමත් නෑ . ඒත් ඔයාට කිසි ප්‍රශ්නෙකුත් නෑ ?

මම: හරි හරි ඊළඟ පප්‍රස්නේ අහන්න

ඔවී : තාත්තා බ්ලොග් එකක් ලියන්නේ ඇයි ? 

මම: ඒ අනේ අක්කටයි ඔයාටයි කතන්දර කියල දෙන්න වෙලාවක් නැති උන හින්දනේ. අම්ම කෙනෙකුට කිරි එරෙනවා වගේ තාත්තා කෙනෙකුට කතන්දර උණනවා. ළමයින්ගෙන් ඈත්  වෙලා පිටරටක ඉන්න උනාම ඒ  කතන්දර ටික අපරාදේ. ඉතින් ලියල දැම්මම  ඉතිරි වෙනවා.

ඔවී: ඒත් අපි දෙන්න විතරක් නෙවෙයිනේ ඔයාගේ යාළුවො ගොඩ ඒ කතන්දර කියවනවානේ ?

මම: ඒ ගොල්ලෝ හැමෝම පොඩි ළමයි වෙලා ඉඳල තියෙනවනේ .අනික හැමෝම ළමයින්ට ආදරෙයිනෙ.  එකයි කතන්දර අහන්න කැමති

ඔවී: ඒ වුනාට ඔයා ලියන්නේ ළමා කතා නෙවෙයිනේ?

මම: ඒත් මම ලියනකොට අනිවාර්යයෙන්ම හිතනවා මේ කතාව කවුරුහරි ළමයෙක් කියවාවි කියල. එයාට සතුටක් දැනෙන්නත් එක්ක තමයි මම ලියන්නේ.

ඔවී: එතකොට ඔයාගේ  යාළුවොත් අපිත්  ඔයා ලියන කතන්දරවලට කැමති නැති උනොත් ඔයා දිගටම ලියනවද?

මම : එහෙම උනොත් ලියන්න හිතෙන එකක් නෑ

ඔවී : එතකොට අපි ඔක්කොම කැමතිනම් ඔයා කොච්චර කාලයක් බ්ලොග් එක ලියන්න බලාපොරොත්තු වෙනවද?

මම : ජීවත් වෙනකම් . සිහි කල්පනාව තියෙනකම්

ඔවී  : ඔයා කැමතිද ඔයාගේ ළමයි පිටරටක ඉගෙන ගන්නවානම්? 

මම : හ්ම්ම්ම් ඔව් හැබැයි ආපහු ලංකාවට එන්න ඕනි. ඔයා මොන රටේද ඉගෙන ගන්න කැමති?

ඔවී : ජපානේ . හැබැයි මම ලංකාවට ආපහු එයිද දන්නේ නෑ 

මම : ඔයා ලංකාවේ ඉන්න ආස නැත්තේ ඇයි?

ඔවී: මේ පරිසරේ  කවුරුවත් පිළිවෙලකට තියා ගන්නේ නෑ . 

මම : එතකොට ඔයා අපිව දාල දුර රටක පදිංචි වෙනවා ?

ඔවී: කවුද කිව්වේ ඔය දෙන්න දාල යනව අකියල. ඔය දෙන්නත් එක්ක  තමයි යන්නේ ?

මම : එතකොට අක්කා ?

ඔවී : එයා ලංකාවේ ඉන්න ආසනේ. අපි නිතර එමු එයා බලන්න 

මම: ඒත් කවදාහරි ඔයාගේ මහත්තයා අකමැති වුනොත් අපිත් ඒ ගෙදරම ඉන්නවට?

ඔවී : එහෙමනම් මම බඳින්  නෑ . 

මම: (සීරියස් පිට ) මේ ඔය විකාර ඔලුවේ තියාගන්න එපා. රට දාල යන ඒවයි බඳින් නැති ඒවයි.

ඔවිනි : ( කේන්තියෙන්,) අනේ ඔයත් නියම ටිපිකල් තාත්තා කෙනෙක් තමයි. 

ඔවිනි තරහ වෙලා ගිය නිසා මේ සාකච්චාව මදකට නතර වුනේය. මේ විවේක කාලයේදී මම කල්පනා කරේ ඇය  කියන ඒවා බර පතලේට ගන්න ඕනි නෑ  කියලාය. ටික  කලක් ගෙවල් පේන්ට් කරන්නියක් වෙන්නට කැමැත්තෙන් සිටි ඔවිනි ඉන් පසුව ගෙඹි විශාරදයෙක් හෙවත් frogologist කෙනෙක් වෙන්නට කැමැත්තෙන් සිටියාය . කාලයක් නමට ඉස්සරහින් Fm ඔවිනි කියා ලියා ඇය කිව්වේ  Fm යන්නේ අදහස Farmer යන්න කෙටි කර යෙදෙන වෘත්තීය නමක් බවයි. ඒ කාලයේ ඇය සිතාගෙන සිටියේ ගෙවිලියක් වෙන්නටය.

ටික වෙලාවකට පසු ආයෙමත් ඔවිනිව ශේප් කර ගන්නට මට පුළුවන් වූ නිසා නැවත අපේ සාකච්චාව අරඹන්නට හැකි විය.
දැන් ප්‍රශ්න අහන්නේ මම.

මම : ඔයා මම ලියන ඒවාට කැමතිද?

ඔවී : මම අම්මගේ ලැප්ටොප් එකෙන් ඔයාගේ බ්ලොග් එක නිතරම බලනවා. පොතනම් හැමදාම අරන් චුට්ටක් කියවනවා. ඒක කියවපු වාර ගැන කියන්න බෑ .

මම : ඔයා  තිලකසිත  පොතේ දෙවන කොටස පළ කරනවාට කැමතිද?

ඔවී: අපෝ තව ගොඩක් කතා ලියන්න ඕනි. පළවෙනි පොත ලිව්වට පස්සේ ඔයා කතා බොහොම ටිකයි ලියල තියෙන්නේ . ඒක නිසා දැන්ම දෙවන කොටස ගහන්න එපා

මම : ඒ වුනාට අලුත්  කතා පණහකට වැඩිය තියෙනවනේ 

ඔවී:  ඒවයෙන් තෝරාගන්න කතා තියෙනවද? ඔයා ලස්සනට ලිව්වේ පළවෙනි අවුරුද්දෙනේ. ඒවායේ තෝරන්න දෙයක් නෑ . දයාබර මාරේ වගේ කතාවකට ගහන්න කතාවක් ඔයා මෑත කාලේ ලියලම නෑ .

මම : (තරමක් වික්ෂිප්තව) . ඔයා මම ගිය අවුරුදේ ලියපු සිල්වියාගේ තාත්තා ගැන මොකද කියන්නේ ?

ඔවී : අනේ ඒ කතාව මම කියවලා නෑ

මම : ඉතින් ඔයා හරියට කියවන්නේ නැතිවනේ  අලුත් කතා හොඳ නෑ කියන්නේ ?

ඔවී : ඒ කතාව ඇර අනික් කතා ඔක්කොම මම කියවලා තියෙනවා.

මම : එතකොට 'අටවිසි මහල' පොත ඉවරකරන්නත් එපා කියලද ඔයා කියන්නේ 

ඔවී : ඔව් දැන්ම එපා

මම . ඒ ඇයි ?

ඔවී : අනේ තාත්තේ මට ඒකට කවරයක් අඳින්න තේරෙන් නෑ . ඒ හින්ද පොත දැන්ම ලියන්න එපා

****
ඔන්න ඔහොමයි මීට අවුරුදු දෙකකට ඉස්සෙල්ල ' ඔයා බත් කෑවද ' කියා මගෙන් ඇසූ ඔවිනි දැන් හිතන විදිහ

(චිත්‍රය ඇන්දේ ඔවිනි)

නිමලේගේ අවුරුද්ද

සුරංග විසින් ලියු රතිඤඤා කතාව  නිසා මෙවර සිංහල අවුරුදු පෝස්ටු අලුතින් ලියන්නට අවශ්‍ය නැති තරම්ය. ඒ තරමට ඒ කතාව හිතට සමීපය.

කප්පරක් අවුරුදු  මතකයන්  අතරේ මගේ හිතේ දිගටම රැඳවී  තිබෙන නිමලේගේ කතාව ලියන්නට කැමතිය.

අපේ ගෙවල් ළඟ පිහිටි කිරිල්ලවත්තේ ගෙදර නිමලේ අපේ අයියාගේ වයසේ පසුවෙන්නට ඇත. ඒත් ඔහුට දෙපයින් හිටගනීමට නොහැකි වුයේ ඔහුගේ දෙපා උපතින්ම අබාධිත වී තිබු නිසාය. කිරිල්ලවත්තේ ගෙදර කිරි අම්මා උදේම සෝදා කවා මිදුලේ සෙවනැති තැනක නිමලේ වාඩි  කරවා තබයි. ඉන්පසු ඔහු ගල් කැටයක් උඩ දමමින් හෝ මොනා හෝ කියවමින් සිටී . කිරිල්ලවත්තේ ගෙදර ඇත්තෝ කොහේ හෝ ගමනක් යනවිට නිමලේද හොඳට අන්දවා ගෙන කරේ තබා ගෙන යන හැටි අපට සුපුරුදු දසුනකි. ඇවිදීමේ බැරිකම අරුණුවිට ඔහු ගමේ සාමාන්‍ය කෙනෙකු සේ ජීවත් වුනේය. හැබැයි විමලේව ඉස්කෝලේ අරින්නටනම් උත්සහ කළ වගක් මට මතක නැත.

අප කිරිල්ලවත්තේ  ගෙදර අවුරුදු කාලයට නිතිපතා යන්නේ සිංහල අවුරුදු උදා වෙන්නට සති දෙක තුනකට පෙර පටන් ගන්නා පංච දැමීමට හා හෙඩ් බුරුස් දැමීමට සම්බන්ද වෙන්නටය.  කාසි දෙකක් එකට දමා  'නෝනද පොල්ලද' අහන සෙල්ලමට අපි කිව්වේ හෙඩ් බුරුස් දානවා  කියලාය.

මේ සෙල්ලම් කරන පිරිස දෙස  උතුරා යන ආසාවෙන් බලා සිටින නිමලේ ගැන මුලින් මුලින් කවුරුවත් ඒ හැටි වද වුයේ නැත. පංච දමන කාණ්ඩ දෙක තුනක් තිබූනද සමහර විට නිමලේ සමග සෙල්ලම් කරන්නට කවුරුවත් හිටියේ නැත.  ටික කලක් යනවිට නිමලේගේ හොඳම යාලුවා බවට අපේ අයියා පත් විය. කවුරු නැතත්  නිමලේ සමහ පංචි දැමීමට අපේ අයියා එකතු වී සිටියේය. ලෝක අණ්ඩපාලයකු වූ අපේ අයියා මුලින් මුලින් නිමලේ සමග සෙල්ලම් කරන්නට කැමති වෙන්නට ඇත්තේ ඔහුගේ කාසි ලේසියෙන් දිනන්න පුළුවන් නිසා වන්නට ඇත. ඒත්  දින ගණනක් ගෙවී යද්දී මේ යාලුකම තව තවත් වැඩී  ගියේය. අයියාට නිමලේ දකින්නට නැතිව ඉන්නට බැරි විය. හවස් වෙද්දී  කාසි ටිකක් හොල්ල හොල්ලා කිරිල්ලවත්ත ගෙදරට ගොස්  නිමලේ සමග හෙඩ්   බුරුස් දමන්නට පටන් ගනී. ටිකකින් තව කීප දෙනෙක් එතෙන්ට සෙට් වෙති. ඔහොම් අවුරුද්ද ගෙවී වෙසක් මාසය උදා උනද අපේ තත්තා කියන මේ  ' සුදු කෙලිය' නතර වුනේ නැත.

මේ ඇබ්බැහියෙන් අයියා මුදවා ගැනීමට අපේ අම්මා හා තත්තා අපමණ වෙහෙසුනේය. ඒත්  අලුත් අවුරුදු දවසේ අලුත් කමිසයක් ඇඳගෙන උජාරුවෙන් පැදුරේ වාඩි  වී සිටි දෙපා අහිමි නිමලේටත් අවුරුද්දක් තිබුනා නේදැයි මතක් වෙනකොට නිමලේ සහ අපේ අයියා අතර තිබු මිතුරු සමාගම ගැන එදාට වඩා අද සොම්නසින් සිහි කරන්නට පුළුවන.

ඔබේ ආදරය ලැබිය හැකි මානයේ නිමලේ වගේ කෙනෙක් සිටීදැයි මදක් සොයා බලන්න .

ඔබට වාසනාවන්ත අලුත් අවුරුද්දක් වේවා !

( චිත්‍රය ඇන්දේ ඔවිනි )

තුම්මංහන්දියේ ලොකුමාමා හෙවත් අපේ සමන් රන්ජිත්

කාරයේ පිටුපස අසුනේ හරස් අතට මම නිදාගෙන ආවා .වෙලාව මධ්‍යම රාත්‍රියට ආසන්නයි . බණ්ඩාරවෙල හපුතලේ පසුකරමින් රිය බෙරගල පල්ලම බසිමින් සිටියා . කාරය පදවමින් සිටි බන්දු ඇහැරවා තබා ගනිමින් උපාලි ඉදිරි වම්පස අසුනට වී ඔහේ දොඩවමින් ආවා. වරින් වර මා ඔලුව උස්සා කතාවට සම්බන්ධ වෙන්න උත්සහ කළා .
එවිට බන්දු  මෙහෙම කියනවා
'නිදා ගනින් . ඊයේත්‍ නිදි නෑ . දැන් මෙහෙම්මම එයාර්පෝර්ට් ගිහින් පැය පහක් ප්ලේන් එකේ ඉඳලා හෙට ආපහු වැඩට යන්නත් ඕනිනේ'
මගේ පෙබරවාරි විසිනවවනිදා රාත්‍රිය ගෙවුනේ එහෙමයි .
ෂාහ් අවුරුදු  හතරකට පස්සේ සමන් හම්බුනේ ඊයේ. ඌ එක්ක පැය දෙක තුනක්වත් ඉන්න බැරි වුනා . කොයිතරම් දේ කතා කරන්න තිබ්බද?. ඒත් හෙට පළවෙනිදා බෙල්ල කඩාගෙන හරි වැඩබිමේ ඉන්න ඕනි. හෑන්ඩින්  ඕවර් එකක් තියෙනවනේ.

ඉදිරි අසුනේ ඉන්න මිත්‍රයෝ දෙන්නටත් සමන් හම්බුනේ අවුරුදු හතරකුත් මාස දෙකකට පස්සේ . උන් දෙන්නානම් සමන් ලංකාවට ආ බව දැනගත්  සැනින්  එහෙ ගිහින් තිබුනා. 2011 අවුරුද්දේ දෙසැම්බර් මාසේ දවසක එතෙක් මැද පෙරදිග රස්සාව කරමින් හිටි සමන් මාසෙකට ලංකාවට ආවේ සිය පවුලත් එක්ක ඔස්ට්‍ර්ලියාවට සංක්‍රමණය වෙන්න හිතාගෙන . එදා අපි සමන්ගේ ගෙදර රූෆ් ටොප් එකේ පොඩි මිතුරු සාදයක් දැම්මා. අපි ආයේ හම්බවෙලා සෙට් වෙන හැටි කතා කළා. 'උඹල ඔක්කොම එහෙ වරෙල්ල' . සමන්  කිව්වා.

මේ කල්පනාවල් අතරේදී ඉදිරි අසුනේ මතක කතා බහ ඇවිස්සෙනව .

සමන්ගේ දේශපාලනය. බණ්ඩාරවෙල වධ කඳවුරේ දින කීපයක් ගත  වෙච්ච හැටි.   මුතු කැට වගේ ලස්සන අත්අකුරු හින්දම ඔහුට වෙච්ච නිමක් නැති කරදර.

අඩි  සීයක් විතර දිගට පේරාදෙනි හිල්ඩා ශාලාවේ,  ආර්ට්ස් ෆැකල්ටියේ උඩ ගහපු 'පළමුව මව්බිම දෙවනුව උපාධිය' කියපු පෝස්ටර් . සමන්ගේ අත් අකුරු.

අපේ  බැච් එකේ කාගේ හරි නෑදෑයෙක්ගේ මළගෙදරක්,  මගුල් ගෙදරක්, පිරිත් ගෙදරක් තිබ්බොත් සමන් අඬ ගහගෙන යනවා . මගුල්පෝරු , පිරිත් මණ්ඩප , ගොක්කොල සැරසිලි හැම එකක්ම කරන්න සමන්ට  පුළුවන්.බැනර් අඳින්න සොහොන් කොත බඳින්න මුල් වුනේ සමන් .

ඒ දවස්වල අත් අකුරින් ලියන්න ඕනි කෝස්වර්ක්වල සෑහෙන දෙනෙක්ගේ මුල් පිටුව  සමන්ගේ නිර්මාණයක්.

අපේ කාලේ පීඨ දිනවල ජනප්‍රියම වෙච්ච නාට්‍ය දෙකේ කතා තේමාව, අධ්‍යක්ෂණය වගේම ප්‍රධාන නළුවා වුනෙත් සමන් . මම කලේ ඌ කියපු අදහසට  සින්දු ලියපු එක තමයි.
හැබැයි මේ කිසිම දේක කීර්තිය ගන්න සමන්  උනන්දු උනේ නෑ , කරපු දේ ක්‍රෙඩිට් එක සමහර විට කාට හරි ගියා . ටික දවකින් සමන් කාටත්  අමතක වෙනවා. මේ සිද්දිය පුනරාවර්තනය වෙමින් කාලාන්තරයක් සිද්ද වුනත් සමන් ඒ ගැන තැවුනේ නෑ . අලුතින් ප්‍රබෝධමත් යමක් කරලා කාව හෝ සතුටු කළා .
තුන්මන් හන්දිය නවකතාවේ ලොකු මාමගේ චරිතය සමන්ට බොහෝ දුරට ගැලපුනා .

සමන් ඉස්සෙල්ලාම කොළඹ ගිහින් වල්ලවත්තේ තට්ටු  නිවාස ව්‍යාපෘතියක වැඩ කළා . සමනටත්, ඔහු සමග වැඩ කළ මාහිටිටත් හම්බුන කුඩා නවාතැන ඒ දවස්වල අපේ  මිත්‍රයන්ගේ කොලඹ තානායම. ඉන්ටවිව් එනකොටත්, ලෙඩුන් බලන්න හෝ මොනයම්ම වැඩකට කොළඹ එනකොටත් කවුරුත් පාහේ නතර වෙන්නේ සමන්ගේ නවාතැනේ. ඒ විතරක්ද ඉස්සෙල්ලම කොළඹ රස්සාවක් හම්බ වුනාම නවාතැනක් සෙට් වෙනකන් යාළුවො කාලයක් තිස්සෙම ලැඟුම් ගත්තේ සමන්ගේ  නවාතැනේ. මේ සියලු දෙනාටම ඉඳුම් හිටුම්, තුන්වේල කෑම විහරක් නෙවෙයි හවසට බීර බෝතල්ද සැපයුනා.

දවසක්  සයිට් ඉංජිනේරුවන් දෙදෙනාට දුන් කාමර දෙකේ නිල නිවාසයට සමාගම් ලොක්කා මහා රාත්‍රියේ ආවේ හදිසි විදෙස් ගමනකට එයාර්පොර්ට් යනගමන් . ඔහුට ඉංජිනේරුවන් දෙන්නා හොයාගන්න බැරි වුනා. මොකද දෙන්නා වෙනුවට සාලේ කාමරවල  එක වයසේ දාහත් දෙනෙක් නිදා සිටි නිසා .

කටාර්වලට ඇවිල්ලා සමන් කුලියට ගත්ත කාමර දෙකේ  නිවසත් ඒ වගේ. එක කාමරයක කාලයක් මම හිටියා . අනෙක් හැමතැනම හැමවිටම තව දෙතුන් දෙනෙක් හිටියා බොහෝ විට මේ රටේ ඉස්සෙල්ලම රස්සාවට ඇවිල්ල බෝඩිමක් හොයාගන්නතුරු නැවතිලා හිටි අය . මේ සමහර දෙනෙකුට රස්සා හොයලා දුන්නේ සමන්මයි . ඒ විදිහට බැලුවම ලංකාවේදීත් පිටරටදීත් කී දෙනෙක් රස්සාවලට දාන්න සමන් මුල් වෙන්න ඇත්ද ?

වෙන එකක් තියා මේ මට  කසකස්තානෙත් මැදපෙරදිගත් රස්සාව කරන්න ලැබුනේ සමන් නිසා. ඌ මගේ CV එක කණපිට හරවලා සහතික අමුණලා පියවරෙන් පියවර සීරුවට හොයා බලපු නිසා තමයි මට මේ රස්සා කරන්න ලැබුනේ.  සමන් ඕස්ට්‍රේලියා ගියාට පස්සේ සතියකට දෙකකට වතාවක් මට කතා කළා. ඒ හැම විටම කාට හෝ රස්සාවක් දෙන්න මාව උනන්දු කළා. කාගේ  හෝ ජීව දත්තයක්  මට යොමු කළා. මේ විදිහට සමහරුන්ගේ ජීවිතේම වෙනස් පැත්තකට හරවන්න සමන්ට පුළුවන් වුනා .

පිටිපස අසුනේ වැතිරී නින්දත් නොනින්දත් අතරේ මට මෙවැනි දේවල් කල්පනා වෙමින් සිටිද්දී ඉදිරි අසුනේ බන්දුගේ හඬ උස්ව නැගෙන්නට වුනා.

'උඹ දන්නවද සමනුයි මායි  88 මුල කැම්පස් වහල තියෙන කාලේ රස්සාවක් හොයාගෙන ගිය හැටි . පත්තරේ තිබ්බ අවිස්සාවේල්ල පැත්තේ සයිට් එකකට සුපර්වයිසර්ල ඕනි කියල අපි දෙන්නා  සන්තකේට තිබ්බ රුපියල් එකසිය පණහත් අරගෙන අවිස්සාවේල්ලේ යන්න හිටියා වැලිමඩ බණ්ඩාරවෙල පාරේ. බණ්ඩාරවෙල පැත්තට සෑහෙන වෙලාවකින් බස් එකක් නෑ . මෙන්න එකපාරට ආව අනිත්පැත්තට යන  මහනුවර බස් එක . දෙන්නම පාර පැනලා ඒකට ගොඩ වුනා . නුවර ගිහිං අපි අම්පාරට ගියා. අතේ ඉතිරි වුනේ රුපියල් දෙකයි. පස්සේ උපුල්ගේ ගෙවල් අහ අහ පයින් ගියා . අම්පාරේ උපුලගේ  අයිය ඉස්කෝලේ මහත්තයෙක්. එයාගේ ගෙදර යන්තම් හොයාගත්තයින් පස්සේ අපට ගමනාන්තයක් ලබුනා . අවිස්සාවේල්ලේ ගමන එතනින් ඉවරයි. මම දවස් දෙක තුනකින් උපුල්ලා අක්කාගෙන් සල්ලි ඉල්ලගෙන ගෙදර ආවා. සමන් මාස තුන හතරක් අම්පාරේ කුඹුර වල ගම්  වල ඇවිද ඇවිද ඉඳල තමයි ආවේ.'

ඒ අම්පාරේ ජීවිතේ ගැන සමන් මට විස්තර කිව්වා කසකස්තානේ අපි රස්සාව කරද්දී .  ඒ කතා බොහොමයක් හරිම සුන්දරයි. අලුත් තැන්වල ඇවිදින්න අලුත් රටවල් බලන්න යන්න මිනිහට තිබ්බේ පුදුම ආසාවක්. කසකස්තානේ වගේ රටකට රස්සාවකට යන්න හිතන්නේ එහෙමත් කෙනෙක්. එහෙදි අපි කතා වුනා කවද හරි ඉඩක් ලැබුනොත්  මොන්ගෝලියාව , බටහිර ඉන්දීය දූපත් වගේ රටවල රස්සාව කරමු කියල.

මට තරමක් නින්ද යාගෙන එද්දී ඉදිරි අසුනෙන් රස කතාවක් ඇසෙන්නට උනා .

'අපි  ෆස්ට් ඉයර් එකේ ඉද්දි මතකද ඌ අපිව කෝච්චියට ඇරලන්න ඇවිත් දුන්න අණ්ඩරයක් . පේරාදෙණියෙන් රෑ එකොළහ හමාරට පිටත්වෙන කෝච්චියෙන් තමයි අපි බොහෝ විට ගෙදර එන්නේ. උදේ හයහමාර වෙනකොට බණ්ඩාරවෙල.  බණ්ඩාරවෙලින් බැස්සම ඉස්සෙල්ලම යන්නේ දියතලාව පාරේ තිබ්බ පුංචි තේ කඩේකට . සැර ලුණු මිරිස උලපු පොල් රොටියයි කාලා, ස්ට්‍රොන්ග් ප්ලේන්ටිය බිව්වම මාර ගතියක් දැනෙනවා'.

අපිව කෝච්චියට ඇරලන්න බැචාලා කීප දෙනෙකුත් එනවා . ඒ වගේ දවසක බන්දුයි උපාලියි ඇරලන්න එන උන් එක්ක සමනුත් ආවා . මේ උපාලිගේ වචන .

' ඉතින් අපිව පෙට්ටියකට නග්ගලා  මිනිහා යන්නම් මචන් කියල ගියා.

පහුවදා උදේ අපි බණ්ඩාරවෙලින් බැහැලා සුපුරුදු රොටි කඩේට යනකොට මෙන්න සමන් ඒ කඩේ වාඩි වෙලා රොටි කනවා . හිකි හිකි ගගා හිනා වෙවී. අපිටත් එක්ක රොටි ඔර්ඩර් කරලා . ටික වෙලාවක් යනකම් අපි හොල්මන් වෙලා හිටියා. පස්සෙයි තේරුනේ මේ යකත් ඒ කෝච්චියෙම වෙන පෙට්ටියකට රිංගලා  ඇවිත් කියල' .

ඉදිරි අසුනෙන් නැගී පුපුරා හැලුන සිනාවට මමත්  එකතු වුනා. ඒත් ඒ සිනහවේ  කෙළවර  ඉතා බරපතල දීර්ඝ නිහඬතාවයක් .මේ අප සිටින්නේ සමන්ගේ මළගමට ගොස් ආපසු එනගමන් වග තුන්දෙනාටම සිහිපත්වෙලා තිබුනා.

*********************.

සමන් රන්ජිත් මනතුංග යනු මට ජීවිතයේ හමුවූ ඉතාම කිට්ටුවන්ත සොඳුරු මිතුරෙක් . ඒ වගේම ඔහු ලංකාවෙන් බිහි වෙච්ච සුවිශේෂී ඉංජිනේරුවෙක්. පහුගිය පෙබරවාරි 28 වැනිදා ඔහු මිය ගියේ මා දන්නා විශ්වයේ විශාල හිස් පදාසයක් මවමින්.

මම ලියපු කැස්පියන් හඳ කතා මාලාවේ මහතුන් තමයි සමන් කියන්නේ. මගේ  මගුල් පෝරුව හැදුවේ සමන්. මා ලියු ගොඩක් කතාවල ඔහු ගැන සඳහන් වුනා.
ඔහු ගැන පොතක් ලියන්නට තරම් දේ තිබුනත්, ඔහුගේ වියෝවින් පසු කිසි දෙයක් ලියා ගන්න බැරිව  හිත හිරි වැටුණු සති  තුනක් ගෙවා දමන්නට මට සිදු  වුනා.   මට විතරක් නෙවෙයි තව බොහෝ දෙනෙකුට ඔහු සොඳුරුතම  මිතුරෙක් හා දුර්ලභ වටිනා මිනිසෙක්. මගේ ඊළඟ සටහන වෙන්වන්නේද ඔහු වෙනුවෙනුයි.