Thursday, February 19, 2026

කොළඹ සැහැල්ලු දුම්රිය යනු දුම්රි­යක් නොවේ

 


මින් වසර කිහි­ප­ය­කට පෙර ඉදි කිරී­මට සැල­සුම් කළ කොළඹ සැහැල්ලු දුම්රිය යනු දුම්රි­යක් නොවේ.’ ඔබට මෙවැ­න්නක් අස­න්නට ලැබු­ණොත් මවි­ත­යට පත් නොවේ­විද? ඇත්තෙන්ම ‘දුම්රිය’ යන වච­නය අප පොදුවේ ‘ට්රේන්’ හෝ ‘රේල්’ ලෙස හඳු­න්වන ප්රවා­හන මාධ්ය­යට සුදුසු නොවේ. අනෙක් අතට රේල් හා ට්රේන් යනු දෙව­ර්ග­යකි. ගැල් පෙළක් වන් වාහ­න­යක් ‘ට්රේන්’ වන අතර, එහි මාර්ග පද්ධ­තිය ‘රේල්’ වෙයි. කොළඹ සැහැල්ලු දුම්රිය ඒ අනුව දුම් දම­මින් යන රියක් නොව, රේල් මඟක් ඔස්සේ මිනි­සුන් සංච­ල­නය කරන, විදුලි බල­යෙන් ක්රියා­ත්මක වන මාධ්ය­යකි. මෙන­යින් ගත් කල ‘මෙට්රෝ දුම්රිය’ හෝ ‘ට්රෑම් දුම්රිය’ යනු­වෙන් හැඳි­න්වෙන වාහ­නද ‘මෙට්රෝ’ හෝ ‘ට්රෑම්’ ලෙස පම­ණක් හැඳි­න්වීම වඩාත් තාර්කි­කය. එහෙත් දැන් අපට එම වච­න­ව­ලින් ගැල­වී­මට නොහැ­කිය.

මම ප්රවා­හන සේවා පිළි­බඳ විද්ව­තෙක් නොවෙමි. එහෙත් ප්රවා­හන යටි­තල පහ­සු­කම් පිළි­බඳ ව්යාපෘති කළ­ම­නා­ක­රණ වෘත්ති­ක­යකු ලෙස මාගේ ජීවි­තය මහා­ද්වීප කිහි­ප­යක් හරහා විහිදී ගියේය. ශ්රී ලංකාවේ සැල­සුම් මට්ටමේ තිබුණු ව්යාපෘ­ති­වල සිට, තුර්කියේ ක්රියා­කාරි අධි­වේගි දුම්රිය ඉදි­කි­රීම් දක්වාත්, කටාර් රාජ්යයේ නව මෙට්රෝ ප්රවා­හන පද්ධ­තිය හා බැඳුණු අධි­වේගි මාර්ග දක්වාත් එය සම්බන්ධ වෙයි. අනෙක් අතට කසා­ක්ස්තාන් ස්ටෙප් තණ­බිම හරහා ඇදෙන අති­දීර්ඝ දුම්රිය ගැල් දෙස බල­මින් දුම්රිය හරස් මංවල රස්ති­යාදු වීමේ ආස්වා­දය විඳ ඇත්තෙමි. ඊට අම­ත­රව මගේ හුදු කුතූ­හ­ලය නිසාම ඔස්ට්රේ­ලි­යාවේ මෙල්බර්න් හා සිඩ්නි නග­ර­වල නග­රා­න්තර දුම්රිය, සැහැල්ලු දුම්රිය හා මෙට්රෝ පද්ධති ගැන සෑහෙන නිරී­ක්ෂණ ප්රමා­ණ­යක් කළෙමි. ඒ අත්දැ­කීම් මට අපූරු පාඩම් කිහි­ප­යක් කියා දුන්නේය.
දුම්රිය ප්රවා­හ­නය යනු හුදෙක් පීලි මත දුවන පෙට්ටි පෙළක්ම නොවේ. එය එක් එක් රටක ආර්ථි­කය, නාග­රික අව­ශ්යතා සහ භූගෝ­ලීය ස්වභා­වය මත තීර­ණය වන, ඉතා සංකීර්ණ තාක්ෂ­ණික කලා­වකි. විවිධ රට­වල දුම්රිය පද්ධති පිළි­බඳ මගේ අත්දැ­කීම් එකි­නෙ­කට වෙනස් වුවත්, ඒ සැමෙ­කක්ම නිර්මා­ණය වී ඇත්තේ ඒ ඒ රට­ව­ලට ආවේ­ණික මෙහෙ­යුම් අව­ශ්යතා සහ ආර්ථික යථාර්ථ පද­නම් කර­ගෙ­නය. අනෙක් අතට අධි­වේගි දුම්රිය, මෙට්රෝ හා සැහැල්ලු දුම්රිය යන ඒවා අතර වෙනස කුම­ක්දැයි පැහැ­දිලි කර­න්නට මට දැන් පුළු­ව­න්ක­මක් තිබේ.
ශ්රී ලංකාවේ කොළඹ නග­රය නවී­ක­ර­ණය සඳහා යෝජනා වූ කොළඹ සැහැල්ලු රේල් සංක්ර­මණ හෙවත් CLRT (Colombo Light Rail Transit) ව්යාපෘ­ති­යට සම්බන්ධ වීමට මට අව­ස්ථාව ලැබු­ණත්, අවා­ස­නා­ව­කට එය සැල­සුම් මට්ට­මෙන් ඔබ්බට නොගි­යේය. එහෙත් ඒ මූලික සැල­සු­ම්ව­ලදී නාග­රික ගම­නා­ග­ම­නය නවී­ක­ර­ණය කිරී­මට තිබූ දැඩි අව­ශ්ය­තාව මනාව පැහැ­දිලි විය. මේ අත්දැ­කීම් ඇසු­රෙන් මා උගත් ප්රධා­න­තම පාඩම නම්, නග­ර­ය­කට වඩාත්ම ගැළ­පෙන දුම්රිය වර්ගය තෝරා­ගැ­නීම යනු සූදු­වක් නොවන බවයි. ඒ සඳහා පිරි­වැය, ධාරි­තාව, වේගය සහ අනා­ගත නාග­රික වර්ධ­නය යන සියල්ල ඉතා සියුම් ලෙස තුල­නය කළ යුතුය.
මා 2022 වස­රේදී ඔස්ට්රේ­ලි­යාවේ සිඩ්නි නුවර කළ සංචා­රය දුම්රිය පද්ධති කිහි­ප­යක ප්රායෝ­ගික වෙන­ස්කම් වට­හා­ගැ­නී­මට මට මනා රුකු­ලක් විය. එහිදී මට දැක­ගත හැකි වූ එක් සුවි­ශේෂ අංග­යක් වූයේ දැන් ඉවත් කර ඇති සිඩ්නි මොනෝ­රේල් පද්ධ­ති­යයි. 1980 දශ­කය අගදී ඉදි වූ මෙය, 2013දී වසා­දැ­මී­මට තීර­ණය විය. මේ සිදු­වීම කියා­පාන්නේ පද්ධ­ති­යක් කොත­රම් ආක­ර්ෂ­ණීය වුවත් එය පොදු ප්රවා­හන ජාලය සමඟ මනාව බද්ධ නොවන්නේ නම් ඊට පැවැ­ත්මක් නැති බවයි. මීට ප්රති­වි­රු­ද්ධව, සිඩ්නි නුවර සැහැල්ලු දුම්රිය ක්රම­වත්ව වර්ධ­නය වන අයුරු මම දුටු­වෙමි. මෙට්රෝ හා සාමාන්ය දුම්රිය සේවා මෙන්ම මුහුදු යාත්රා සේවාද ඒ නග­රයේ ප්රවා­හන අව­ශ්යතා යහ­මින් සපු­රා­ලයි.
එවැ­නිම වූ බහු­විධ ප්රවා­හන ක්රම සහිත නග­ර­යකි, දැනට මා ජීවත් වන තුර්කියේ ඉස්තා­න්බුල් නග­රය. මා එහි අධි­වේගි දුම්රිය ව්යාපෘ­ති­යක උප­දේ­ශ­ක­ව­ර­යකු ලෙස කට­යුතු කරමි. ඒ ව්යාපෘ­ති­යෙන් කෙරෙන්නේ ආසි­යාව හා යුරෝ­පය යා කරන පැරණි අන්තර් මහා­ද්වී­පික මාර්ග­යට සමා­න්ත­රව නව අධි­වේගි මාර්ග­යක් ඉදි කිරී­මය. මෙය මීට පෙර මා දුටු නාග­රික දුම්රිය පද්ධ­ති­ව­ලට වඩා හාත්ප­සින්ම වෙනස් යෝධ ව්යාපෘ­ති­යකි. අධි­වේගි දුම්රිය යනු රටක දිස්ත්රික්ක හෝ ප්රධාන නගර අතර සබ­ඳ­තා­වයි. සාමා­න්ය­යෙන් පැයට කිලෝ­මී­ටර් 200 ඉක්ම­වන වේග­ය­කින් දිවෙන මේවා, ගුවන් ගමන් සමඟ පවා තරග කළ හැකි මට්ටමේ පවතී. තුර්කියේ අන්කාරා සහ ඉස්තා­න්බුල් වැනි ප්රධාන නගර යා කර­මින් සිදු කරන මේ ප්රවා­හන විප්ල­වය එරටේ ආර්ථි­කය මෙන්ම ජන­තා­වගේ ජීවන රටා­වද සාධ­නීය ලෙස වෙනස් කර­මින් පවතී.
ලෝකයේ පව­තින දුම්රිය පද්ධති ගැන කතා කිරී­මේදී ඒවායේ ක්රියා­කා­රි­ත්වය අනුව වර්ග කිහි­ප­ය­කට බෙදා හඳු­නා­ගත හැකිය. අප සාමා­න්ය­යෙන් දකින සාම්ප්ර­දා­යික දුම්රිය හෙවත් හෙවි රේල් යනු ඕනෑම රටක දුම්රිය ප්රවා­හන ජාලයේ කොඳු නාර­ටි­යයි. වානේ පීලි මත දිවෙන මේවා මගීන් මෙන්ම භාණ්ඩ ප්රවා­හ­න­ය­ටද යොදා­ගන්නා අතර, ශ්රී ලංකාවේ සම්පූර්ණ දුම්රිය ජාල­යම මේ වර්ග­යට අයත්ය. ඉන් ඔබ්බට ගිය විට හමු වන අධි­වේගි දුම්රිය පද්ධති නිර්මා­ණය කර ඇත්තේ දිගු දුරක් ඉතා වේග­යෙන් ගමන් කිරී­ම­ටයි. ජපා­නයේ ෂින්කා­න්සෙන් බුලට් දුම්රිය සහ ප්රංසයේ TGV පද්ධති මීට කදිම උදා­හ­රණ වන අතර, මේ පද්ධති ඉදි කිරීම ඇර­ඹෙන්නේ 1960 දශ­ක­යේ­දිය.
නාග­රික ප්රවා­හ­නය ගැන සලකා බැලී­මේදී මෙට්රෝ පද්ධති සතු වන්නේ සුවි­ශේෂ ස්ථාන­යකි. නග­ර­යක් ඇතු­ළත ඉතා විශාල ජන­තා­වක් කෙටි වේලා­ව­කදී ප්රවා­හ­නය කිරී­මට භාවිත කරන මේවා බොහෝ විට පොළොව යටින් හෝ ගුවන් පාලම් මතින් දිවෙන්නේ මාර්ග තද­බ­ද­යට සම්බන්ධ නොවන පරි­දිය. ලංඩන් සහ නිව්යෝර්ක් වැනි නග­ර­වල ප්රවා­හ­නයේ ජීවය වන්නේ මෙවැනි මෙට්රෝ පද්ධති වේ. අනෙක් අතට, ශ්රී ලංකාවේ ඉදි කර­න්නට ගිය වර්ගයේ සැහැල්ලු දුම්රි­ය­ව­ලට එනම ලැබී ඇත්තේ අඩු මගී ධාරි­තාව හා නම්ය­ශී­ලි­බව නිසාය. මෙට්රෝ පද්ධ­ති­ය­කට වඩා විය­දම අඩු බැවින් බොහෝ රට­වල් වර්ත­මා­නයේ සැහැල්ලු දුම්රිය දෙසට නැඹුරු වන අයුරු දැක­ගත හැකිය. අලු­තින් ඉදි වන අධි­වේගි දුම්රිය, මෙට්රෝ හා සැහැල්ලු දුම්රිය විදුලි බල­යෙන් ධාව­නය වෙයි. බොහෝ දෙනකු නොදන්නා කරු­ණක් වන්නේ ශ්රී ලංකාවේ ඉදි කර­න්නට සැල­සුම් කළ සැහැල්ලු දුම්රිය ව්යාපෘ­තිය දුම්රිය දෙපා­ර්ත­මේ­න්තු­වෙන් පාල­නය නොවන ප්රවා­හන ජාල­යක් බවයි. එය නාග­රික සංව­ර්ධන අමා­ත්යාං­ශ­යට සම්බන්ධ වෙනම ආය­ත­න­යක් මඟින් පාල­නය කර­න්නට නිය­මි­තව තිබිණි. අනෙක් අතට, ට්රෑම් දුම්රිය මාර්ග බොහෝ විට පාල­නය වන්නේ පළා­ත්පා­ලන ආය­තන මඟිනි. සාමාන්ය මහාමාර්ගය සමඟ ඉඩ­කඩ බෙදා­ගෙන දුවන ඉස්තා­න්බුල් ට්රෑම් ජාලය පාල­නය කරන්නේ ඉස්තා­න්බුල් මහා නගර සභා­වය. 1900 අවු­රුද්දේ සිට 1960 දක්වා ක්රියා­ත්මක වූ කොළඹ ට්රෑම් සේවා­වද පසු­කා­ලී­නව පාල­නය කර තිබුණේ කොළඹ මහා නගර සභා­වය.
සැහැල්ලු දුම්රිය ගැන කතා කර­න්නට වසර කිහි­ප­ය­කට පෙර ශ්රී ලංකාවේ මොනෝ රේල් ජාල­යක් ඉදි කිරීම ගැනද කතා බහක් පැව­තිණි. මොනෝ­රේල් පද්ධ­ති­වල ඇති අනා­ග­ත­වාදි පෙනුම නිසා බොහෝ දෙනා ඊට කැමැ­ත්තක් දක්වති. තනි විශාල පීල්ලක් මත ධාව­නය වන මේවා මහා මාර්ගයේ තද­බ­ද­යෙන් නිද­හස් වුවද, එහි ඇති ප්රධා­න­තම දුර්ව­ල­තාව ලෙස සම­හ­රුන් දකින්නේ අනෙ­කුත් දුම්රිය පද්ධති සමඟ බද්ධ කිරී­මට ඇති අප­හ­සු­වයි. පෙර කී පරිදි සිඩ්නි නග­රයේ අලං­කා­ර­යට දායක වූ මොනෝ­රේල් පද්ධ­තිය ගලවා ඉවත් කර ඇති වග මට 2022 දෙසැ­ම්බ­ර­යේ­දීද දකි­න්නට ලැබිණි.
නගර ප්රසා­ර­ණය වන විට සහ ලෝකය දියුණු වන විට, අප හමුවේ ඇති සැබෑ අභි­යෝ­ගය වන්නේ දුම්රි­යක්, ට්රෑම් රථ­යක් හෝ මෙට්රෝ­වක් අතරෙන් එකක් තෝරා­ගැ­නීම පම­ණක් නොවේ. අප කළ යුත්තේ අනා­ගත අර­මුණු හා ප්රවා­හන අව­ශ්ය­තා­ව­­ලට ගැළ­පෙන, අනෙ­කුත් ප්රවා­හන මාධ්ය සමඟ බද්ධ වූ සහ ජන­තා­වට සැබෑ ගුණා­ත්මක උත්තේ­ජ­න­යක් ලබා දෙන පද්ධ­ති­යක් සැල­සුම් කිරී­මයි.
සම­හර විට අලං­කාර පාල­මක් මතින් දුවන නවීන සැහැල්ලු දුම්රි­ය­කට රට­වැ­සි­යන්ගේ, සංචා­ර­ක­යන්ගේ හා ආයෝ­ජ­ක­යන්ගේ මාන­සි­ක­ත්වය වඩා දියුණු සුභ­වාදි මට්ට­ම­කට එස­විය හැකි අතර, එම­ඟින් ලැබෙන විභ­වය සාමාන්ය පිරි­වැය ප්රති­ලාභ විම­සු­ම­කින් තේරුම් කර­ග­න්නට බැරි විය හැකිය.
(Sulumina 1509-26 Tilakasiri Ekanayaka Image ; www.nippon.com)

Saturday, February 7, 2026

මැටි ගොඩක් ගිය දුර හෙවත් බෙන්ටොනයිට් විසිතුර

 

Source: https://lonestarbarite.com/

පේරාදෙණිය ඉංජිනේරු පීඨයේ පළමු වසර සිසුවකුව සිටියදී, කර්මාන්තශාලා වාත්තු වැඩ පුහුණුවේදී මුල්වරට මම ‘බෙන්ටෝනයිට්’ දුටුවෙමි. ඒ අතට හසු වූ අළු දුඹුරු පැහැති සිනිඳු මැටි කුඩු විශේෂය පිළිබඳ මේ තරම් දේවල් කතා කරන්නට තිබේයැයි මම එදා සිහිනෙකිනිදු නොසිතුවෙමි. ඉන් පසු මා රැකියාව කළ ශ්රී ලංකා රාජ්ය ඉංජිනේරු සංස්ථාවේදීත් තව බොහෝ ඉදි කිරීම්වලදීත් මට බෙන්ටෝනයිට් හමු විය. වෙනෙකක් තබා, එය කසක්ස්තානයේදීත් මැදපෙරදිග උමං ඉදි කරන තැන්වලදිත් තුර්කියේ දුම්රිය මාර්ග ව්යාපෘතිවලදීත් මට යළි යළිත් හමු විය. මුලින්ම එය පෙනුණේ වාත්තු කර්මාන්තයේ අච්චු බැඳ තැබීමට වැලි සමඟ මුසු කර භාවිත කරන තවත් එක් කාර්මික ද්රව්යයක් ලෙස පමණි. එහෙත් පසුව ප්රායෝගික සිවිල් ඉංජිනේරු ක්ෂේත්රයට පිවිසෙන විට, ඒ මැට්ට හෙවත් බෙන්ටෝනයිට් පිළිබඳ අවබෝධය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විය.

බෙන්ටෝනයිට් යනු හුදෙක් වෙළෙඳපොළේ ඇති පාෂාණ කුඩු වර්ගයක් නොවේ. පාලම් පයිලින්, ගැඹුරු කැණීම්, යටිබිම් සේවා මාර්ග පද්ධති වැනි නූතන ඉදිකිරීම් ක්ෂේත්රවලදී, එය මේ වන විට අනිවාර්ය සහකරුවෙකි. බොහෝ විට අපට නොපෙනෙන නමුත්, ඉදිකිරීම් කාර්යයන් ආරක්ෂිතව සිදු වීමට පසුබිම සකස් කරන මූලික ද්රව්යයක් ලෙස බෙන්ටෝනයිට් කටයුතු කරයි. බෙන්ටෝනයිට් යන පස් වර්ගය අවුරුදු මිලියන ගණනක් මහපොළොවේ සෙසු පාෂාණ මෙන්ම අමුත්තක් නැතිව තිබුණා වුවද දහනවවැනි සියවස අගදී අමෙරිකාවේ වයෝමින් පළාතේ බෙන්ටන් භූ විද්යා කලාපයේදී හමු වූ අමුතු මැට්ටක් ගැන කෙරුණු පිරික්සුම් දුරදිග යෑම නිසා බෙන්ටෝනයිට් ලෙස නම් වූ අරුම පුදුම පාෂාණය ගැන ලොවට දැනගන්නට ලැබිණි. එය විසි වැනි සියවසේ මුල පටන් ඉදිකිරීම් ක්ෂේත්රයේ නොයෙක් අංශවල සිය අණසක පැතිරෙවුවේය.
භූ විද්යාත්මකව බෙන්ටෝනයිට් නිර්මාණය වන්නේ ගිනිකඳු අළු දිගු කාලයක් තුළ රසායනික විපර්යාසයට ලක් වීමෙනි. මෙහි ප්රධාන සංරචකය වන්නේ ‘මොන්ට්මොරිලොනයිට්’ නම් ඛනිජයයි. මෙය ස්තරමය ඇලුමිනෝ-සිලිකේට් ඛනිජයක් වන අතර, එහි විශේෂත්වය වන්නේ ස්තර අතරට ජල අණු ඇතුළු වූ විට අතිශය ලෙස ඉදිමීමයි. මේ ඉදිමීමේ හැකියාව නිසාම, බෙන්ටෝනයිට් වෙනත් සාමාන්ය මැටි වර්ගවලින් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් හැසිරීමක් දක්වයි.
ඉංජිනේරුමය වශයෙන් බෙන්ටෝනයිට් වටින්නේ එහි ඉහළ ප්ලාස්ටික් ගුණය සහ ඉදිමීමේ හැකියාව නිසාය. විශේෂයෙන්ම සෝඩියම් බෙන්ටෝනයිට් වර්ගය, තමන්ගේ මුල් පරිමාවට සාපේක්ෂව කිහිප ගුණයක ජලය අවශෝෂණය කරමින් නොබිඳී පරිමාව වැඩි කරගනිමින් පැවතිය හැකිය. මෙය පසෙහි ඇති සියුම් සිදුරු වසා දමා, ජලය කාන්දු වීම පාලනය කරන ස්වාභාවික බාධකයක් ලෙස ක්රියා කරයි. එනිසා අප බෝඩ් පයිලින් ලෙස හඳුන්වන පාලම් හා ගොඩනැඟිලි පාදම් ඉදි කිරීමේදී වැදගත් කාර්යයක් ඉටු කරයි. පොළොව මට්ටමේ සිට ගැඹුරට මීටර් විස්ස තිහ දක්වා ගැඹුරු වූත් මීටර් දෙකක් පමණ දක්වා විෂ්කම්භයක් ඇත්තා වූත් සිදුරක් විදුම් යන්ත්ර හෝ පීඩන ක්රම මඟින් පොළොවේ විද්දාට පසු සිදු විය හැකි දෙය ඔබට තේරුම් යනු ඇත. මේ ගැඹුරු සිදුරේ බිත්තිවල පස් කඩාවැටී, යළි සිදුර පිරවීයෑම වළක්වාගත යුතුය. එවිට බලාපොරොත්තු වූ පරිදි සිදුර තුළට යකඩ වැරගැන්නුම් කූඩුවක් බස්සවා, ඉන් පසු කොන්ක්රීට් පුරවාගත යුතුය. ඒ සඳහා අඩු වියදම් ශක්තිමත් බිත්ති ආවරණයක් තිබිය යුතුය. මෙන්න මේ අවශ්යතාව සඳහාත්, පොළොව ගැඹුරට හෑරීමේදී හමු වන පස් මඩ දියරයක මුසු කොට මතුපිටට ගෙන ඒමටත් මේ අපූරු පාෂාණය හෙවත් බෙන්ටෝනයිට් උදවු වේ. එසේ වන්නේ එහි ඇති අතිශය කුඩා අංශු, ඒවායේ හැඩය හා එම අංශුවල මතුපිට රසායනික ගතිගුණය. මේ අපූරු ස්වාභාවික පිහිටීම නිසා ඉතා වැඩි ජල ප්රමාණයක් රඳවා තබාගැනීමට බෙන්ටෝනයිට් මිශ්රණයකට පුළුවන.
අප මේ ආකාරයෙන් රත්නපුර බළන්ගොඩ පාරේ සමහර පාලම් ඉදි කරද්දී බෙන්ටෝනයිට් තැවරූ පයිලින් සිදුරුවල බිත්ති නොබිඳී තබාගැනීමට බැරි වීම මෙහිලා අතුරු කතාවක් ලෙස කියන්නට සිතිණි. එයට හේතුව: එම ප්රදේශයේ පොළොවේ බොහෝ ලොකු කුඩා පබළු ගල් තිබීමය. මේ පාෂාණ ස්වභාවය නිසා ඒ කලාපයේ බහුලව මැණික් ඉල්ලම් තිබේ. මේ වටකුරු ලොකු කුඩා පබළු ගල් පොළොවෙන් තෙරපී, බෙන්ටෝනයිට් ආවරණය කඩාගෙන වළ තුළට රිංගාගැනීම නිසා අපට මයික්රෝ ටනලින් නම් වූ අලුත් තාක්ෂණයක පිහිට පතන්නට සිදු විය.
ඒ කෙසේ වෙතත් මා සම්බන්ධ වූ ව්යාපෘති කිහිපයකදී අපි ලුනාව අවට බොහෝ පාලමුත්, මඩකලපු ත්රිකුණාමල පාරේ සමහර පාලමුත් ඉදි කරද්දී බෙන්ටෝනයිට් යොදාගතිමු. ඉන් පසු කටාර් රාජ්යයේදී පොළොව මට්ටමේ සිට මීටර් තිහක් ගැඹුරෙන් පොළොවට සමාන්තරව ඇදී ගිය කිලෝමීටර් දහයක මයික්රෝ ටනල් හෙවත් ක්ෂුද්ර උමං ඉදි කරද්දී යළිත් බෙන්ටෝනයිට් මඩ දියරයේ ප්රයෝජන ලබාගන්නා හැටි මම දුටුවෙමි.
මේ සියලු අවස්ථාවල, සිදුරු බිත්ති කඩාවැටීම වැළැක්වීමට බෙන්ටෝනයිට් මිශ්රණයක් භාවිත කෙරේ. මේ දියර මිශ්රණය මඟින් සිදුරු බිත්තිය මත ඉතා තුනී ස්තරයක් සැදී, පස ස්ථායි කර තබන අතර, භූගත ජල පීඩනයද සමතුලිත කරයි. එබැවින් බෙන්ටෝනයිට් මෙහිදී හුදෙක් පහසුකමක් නොව, ඍජු ආරක්ෂක ක්රමවේදයක් ලෙස ක්රියා කරයි.
නවීන මයික්රෝ ටනලින් තාක්ෂණයේදීද බෙන්ටෝනයිට් පාෂාණයේ භූමිකාව අතිශය වැදගත්ය. පොළොව යටින් නළ හෝ උමං කැණීමේදී, කැණීම් යන්ත්රය සහ පස අතර ඇති ඝර්ෂණය අවම කිරීමට එය ලිහිසි ද්රව්යයක් ලෙස භාවිත කෙරේ. ඒ සමඟම කැණීම්වලින් ඉවත් කරන පස මතුපිටට රැගෙන ඒමට වාහක මාධ්යයක් ලෙසද බෙන්ටෝනයිට් මඩ දියරය ක්රියා කරයි. එසේ බොන්ටෝනයිට්වල දිය වූ හෝ මුසු වූ වෙනත් පස් සරල උපකරණ මඟින් පෙරා වෙන් කරගෙන බෙන්ටෝනයිට් යළි ප්රයෝජනයට ගන්නට පුළුවන. එසේ කරන්නට පුළුවන් වී තිබෙන්නේ බෙන්ටෝනයිට්වල ඉතා සුවිශේෂ වූ කුඩා අංශු සංයුතිය නිසාය.
ලෝකය දෙස බලද්දී, අමෙරිකාවේ වයෝමිං ප්රාන්තයේ බෙන්ටෝනයිට් නිධි විශේෂයෙන් ප්රසිද්ධය. එහි ඇති උසස් තත්ත්වයේ සෝඩියම් බෙන්ටෝනයිට් නිසා, බොහෝ රටවල් තම ඉදිකිරීම් ව්යාපෘති සඳහා ඒවා ආනයනය කිරීමට පුරුදු වී ඇත. ලෝක බැංකු වෙළෙඳ දත්ත අනුව, 2021–2022 වසරවලදී ශ්රී ලංකාවට වාර්ෂිකව ටොන් 9,000 ඉක්මවූ බෙන්ටෝනයිට් ප්රමාණයක් ආනයනය කර ඇත. 2023 අවුරුද්දේ රටේ ආර්ථික තත්ත්වය සහ ව්යාපෘති ක්රියාකාරිත්වය අඩු වූ නිසා මේ ප්රමාණය අඩු වීම පෙන්නුම් කරන්නේ රටේ ඉදිකිරීම් ක්ෂේත්රයේ ක්රියාශීලිත්වය රටට ගෙන්වන බෙන්ටෝනයිට් ප්රමාණයට සමානුපාතික බවයි.
වාර්ෂිකව ලෝ පුරා බෙන්ටෝනයිට් ටොන් මිලියන විස්සකටත් වඩා පොළොවෙන් හාරාගෙන වෙළෙඳපොළට නිකුත් කෙරේ. අපේ රටට වුවමනා ටොන් හත්අටදාහ මුළුමනින්ම වගේ ආනයනය කෙරේ. මා දැනට සේවය කරන තුර්කිය වාර්ෂිකව ටොන් මිලියන දෙකකට වැඩි ප්රමාණයක් බෙන්ටෝනයිට් හරාගනී. ගලිපොලි, බිගා, අන්කරා හා ට්රැබ්සෝන් ඇතුළු පළාත් ගණනාවක බෙන්ටෝනයිට් නිධි පිහිටා තිබේ.
මෙහිදී ශ්රී ලංකාවේ බෙන්ටෝනයිට් පාෂාණය නැතිද යන ප්රශ්නයට පිළිතුරු සෙවිය යුතුය. මුරුන්කන් ප්රදේශයේ සහ අම්පාර ඉරක්කාමම් ප්රදේශයේ පවතින මැටි නිධි පිළිබඳ සිදු කළ පර්යේෂණ, ඒවායේ ‘මොන්ට්මොරිලොනයිට්’ ඛනිජය සැලකිය යුතු ප්රමාණයකින් අඩංගු බව පෙන්වා දෙයි. කෙසේ වෙතත්, මේවා ඍජුවම සෝඩියම් බෙන්ටෝනයිට් ලෙස හැඳින්වීමට වඩා, ‘මොන්ට්මොරිලොනයිට් බහුල මැටි’ ලෙස හැඳින්වීම වඩා විද්යාත්මකය.
මිට අවුරුදු එකසිය පනහකට පෙර කාගේවත් විශේෂ අවධානය නොලබා මහ පොළොවේ සැඟවී තිබුණු නිකම්ම නිකම් මැට්ටක් ලොව වටිනාම ඉදිකිරීම් ද්රව්යයක් බවට ක්රමයෙන් පරිවර්තනය වීම අපූරු කතාවක් බව මට සිතේ.
( Silumina 08 Feb 2026 Tilakasiri Ekanayaka)

Thursday, January 22, 2026

ඉණිමග දිගේ ඉහළට යන ප්‍රොජෙක්ට් හා රටවල්

හල් සිය­යක් අහ­සට නැඟුණු දැවැන්ත මන්දි­ර­යක් දෙස බලන විට හෝ ගංගා­වක් හරස් කර තැනූ වේල්ලක් දෙස බලන බොහෝ විට අපට සිහි­පත් වන්නේ කොන්ක්‍රීට්, යකඩ සහ යන්ත්‍ර­සූ­ත්‍ර­වල විස්කම් පමණි. එහෙත් ඒ අජීවී දෑ අතර හද ගැස්මක් ඇති පසු­බිම් කතා­වක් තිබෙන බව සම­හර විට අපට අම­තක වෙයි. ඕනෑම ඉංජි­නේරු විස්ක­මක නියම එංජිම වන්නේ තාක්ෂ­ණය නොව, ඒ ව්‍යාපෘ­තිය පිටු­පස සිටින මිනි­සුන් සහ ඔවුන්ගේ සාමූ­හි­ක­ත්ව­යයි. ඉංජි­නේරු ව්‍යාපෘති හා අනෙ­තුත් ව්‍යාපෘති මතු නොව; ඕනෑම සාමූ­හික මිනිස් ක්‍රියා­කා­ර­ක­ම­කට මේ කතාව අදා­ළය.

තනි තනිව කළ නොහැකි බොහෝ දේ සාමූ­හි­කව කළ හැකි බව අපි දනිමු. එහෙත් එකි­නෙ­කට වෙනස් විෂ­ය­ප­ථ­යන් නියෝ­ජ­නය කරන, විවිධ ආකල්ප සහිත ඉංජි­නේ­රු­වන්, ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන් සහ කොන්ත්‍රා­ත්ක­රු­වන් පිරි­සක් එකම අර­මු­ණක් ඇති ප්‍රබල, ක්‍රියා­ශීලි මිනිස් කණ්ඩා­ය­මක් බවට පත් වන්නේ කෙසේද? මෙහිදී අපට මුණ­ගැ­සෙන අපූරු සංක­ල්ප­යක් තිබේ. ඒ ‘ටක්මන්ගේ ඉණි­මඟ’ (Tuckman’s Ladder) ය. මෙය ඉංජි­නේරු ක්ෂේත්‍ර­යට පම­ණක් නොව; ඔබේ කාර්යා­ල­යට, පවු­ලට හෝ ඕනෑම සමාජ කණ්ඩා­ය­ම­කට පොදු මනෝ­වි­ද්‍යා­ත්මක සත්‍ය­යකි.

විශේ­ෂ­යෙන් ව්‍යාපෘති සැලකූ විට ඒවායේ ක්‍රියා­ශීලි වන මිනිස් කණ්ඩා­යම අදි­යර කිහි­ප­යක් පසු කරයි:

1. හමු වීම (Forming)

ඕනෑම ව්‍යාපෘ­ති­යක සමා­ර­ම්භය සර­ලය. කළ­ම­නා­කරු හා මුල් පෙළේ නිය­මුවෝ අවශ්‍ය ව්‍යාපෘති කණ්ඩා­යමේ ලැයි­ස්තු­වක් සකසා, ඔවුන් එකි­නෙ­කාගේ තිබිය යුතු සුදු­සු­කම් කල් තබා තීර­ණය කරති. කණ්ඩා­යම් සාමා­ජි­ක­යන්ගේ රාජ­කාරි, වග­කීම් හා තන­තු­රුද මීට ඇතු­ළත් වේ. ඉන් පසු අවශ්‍ය පිරිස තෝරා­ගෙන බඳ­වා­ගැනේ. දැන් ඉන්නේ අදාළ කාර්යය හෝ ව්‍යාපෘ­තිය සඳහා මින් පෙර එකට වැඩ කර නැති මේ පිරි­සේම එකි­නෙකා සමඟ වැඩ කළ යුතු අන්දම හැදෑ­රිය යුතු පිරි­සකි. මෙය හරි­යට අලුත් කැබි­නට් මණ්ඩ­ල­යක් පත් වීමක් හා සමා­නය. එකි­නෙකා දන්නා හඳු­නන වෙනත් කට­යු­තු­ව­ලදී එකට වැඩ කර ඇති මුත් මේ විශේෂ මෙහෙ­යුම සඳහා පිරිස අලුත්ය.

මේ අදි­ය­රේදී නාය­ක­යාගේ භූමි­කාව අති­ශය තීර­ණා­ත්මක වේ. ඔහු හෝ ඇය කණ්ඩා­ය­මට පැහැ­දිලි ඉල­ක්ක­යක් ලබා යුතුය. එතෙක් තනි තනි පුද්ග­ල­යන් ලෙස සිටි පිරිස ‘අපි’ යන හැඟී­මෙන් එකට බැඳෙන්න පටන් ගන්නේ මෙතැ­නිනි.

2. කුණාටු සමය (Storming)

මේ කාල­සී­මාව පිරිස එකි­නෙකා හඳු­නා­ගැ­නී­ම­ටත්, එකට වැඩ කළ යුතු අන්දම තේරුම් ගැනී­ම­ටත් වෙන් වේ. සම­හර විට මත­භේද හට ගනී. මෙය සාමා­න්‍ය­යෙන් කණ්ඩා­ය­මක් තුළ ඇති වන ‘කුණාටු සහිත කාල­සී­මාව’ යි. බොහෝ විට මේ කාල සීමා­වේදී කණ්ඩා­යමේ ඵල­දා­ය­ක­ත්වය අඩු වේ.

එහෙත් මතක තබා­ගත යුතු කරුණ නම්: කුණා­ටු­වක් නැතිව අහස පැහැ­දිලි වන්නේ නැත. සාර්ථක කණ්ඩා­යම් යනු ගැටුම් නැති පිරි­සක් නොව, ගැටුම් හඳු­නා­ගෙන, ඒවා විස­ඳා­ගැ­නී­මට තරම් පරි­ණත වූ පිරි­සකි. මේ කාල සීමාව ඉක්ම­නින් පසු කර යෑමට හා ප්‍රශ්න දෙස උපේ­ක්ෂා­වෙන් බැලී­මට නාය­ක­ත්වය මඟ පෙන්විය යුතුය.

3. රිද්මය හඳු­නා­ගැ­නීම (Norming)

කුණා­ටුව පහව ගිය පසු කණ්ඩා­යම එක් රිද්ම­ය­කට වැඩ කිරී­මට පටන් ගනී. දැන් ඔවුහු එකි­නෙ­කාගේ ශක්තීන් සහ දුර්ව­ලතා දනිති. සාර්ථක මෙහෙ­යුම් සඳහා එකි­නෙකා අනු­ගත විය යුතු අන්දම තේරුම් ගෙන එකට වැඩ කිරීම ආරම්භ වන්නේ මේ කාල­සී­මා­වේ­දීය; ‘මට වඩා ඔහු මෙය හොඳින් කරයි’ යන ගෞර­වය කණ්ඩා­යම තුළ ගොඩ­නැඟේ.

විශාල ව්‍යාපෘ­ති­ව­ලදී, විවිධ අංශ අතර මනා සන්නි­වේ­ද­න­යක් ගොඩ­නැ­ඟෙන්නේ මේ අදි­ය­රේ­දීය. අත්දැ­කීම් හුව­මාරු කර­ග­නි­මින්, පෙර-වැරදි හදා­ග­නි­මින් පිරිස ඉදි­රි­යට යති. මෙය හරි­යට මහා යන්ත්‍ර­යක දැති රෝද එකි­නෙ­කට හොඳින් බද්ධ වී කර­කැ­වෙ­න්නාක් වැනි සුමට ක්‍රියා­ව­ලි­යකි. කෙසේ වුවද මේ කාල සීමා­වද ඉක්ම­නින් පසු කර යා යුතු අතර, මෙය ඒ සදහා මඟ පෙන්වීම ලැබිය යුතු අදි­ය­රකි.

4. උප­රිම දාය­ක­ත්වය (Performing)

දැන් කණ්ඩා­යම පව­තින්නේ උප­රිම කාර්ය­ක්ෂ­ම­තා­ව­කය. කිසි­ව­කුට අණ දීමට අවශ්‍ය නැත. සෑම කෙන­කුම තම වග­කීම මැන­වින් දනිති. හදිසි අන­තු­රක් හෝ තාක්ෂ­ණික දෝෂ­ය­කදී වුව, ඔවුහු කල­බල නොවී සාමූ­හි­කව එය විස­ඳා­ග­නිති.

ලෝකයේ මහා විස්කම් ලෙස සැල­කෙන පිර­මි­ඩයේ සිට නූතන බර්ජ් කලීෆා දක්වා නිර්මාණ බිහි වූයේ මෙවැනි විශිෂ්ට ලෙස ක්‍රියා­ත්මක වන කණ්ඩා­ය­ම්වල කැප වීමෙනි. තාක්ෂ­ණ­යට කළ හැක්කේ පහ­සු­කම් සැප­යීම පමණි. එහෙත් සාර්ථක ප්‍රති­ඵල ගෙන එන්නේ මිනිස් අධි­ෂ්ඨා­න­යයි.

ව්‍යාපෘති කළ­ම­නා­ක­රු­වන්  උත්සාහ කරන්නේ සමස්ත ව්‍යාපෘති කාල­යෙන් වැඩි කොට­සක් මේ උප­රිම දාය­කත්ව පිය­වරේ තබා­ගැ­නී­ම­ටය. එය නිකම්ම සිදු වන්නේ නැත; පරි­ණත කැප­වී­මක, කළ­ම­නා­නා­රි­ත්ව­යක හා නාය­ක­ත්ව­යක ප්‍රති­ඵ­ල­යකි. සම­හර විට පිරිස උප­රිම දාය­කත්ව අව­ධියේ සිටි­යදී සිදු වන යම් කණ්ඩා­යම් වෙන­ස්ක­මක්, තන­තුරු දීමක්, උසස් වීමක් හෝ ඉවත් වීමක් නිසා පිරිස් ක්‍රියා­කා­රි­ත්වය යළි කුණාටු අව­ධියට පසු­බ­සින අවස්ථා තිබේ. මෙවන් දෑ පරි­ස්ස­මින් කළ­ම­නා­ක­ර­ණය කර ගැනී­මට සිදු වේ.

5. විසිර යෑම (Adjourning)

ව්‍යාපෘ­තිය අව­සන් වූ පසු කණ්ඩා­යම විසිර යයි. ඇතැ­ම­කුට ජය­ග්‍රාහි සතු­ටක් දැනෙන අතර, ඇතැ­මෙ­කුට වෙන් වීමේ දුකක් දැනේ. එහෙත් මෙහිදී වැද­ගත්ම දේ වන්නේ ලැබූ අත්දැ­කීම් ආව­ර්ජ­නය කිරී­මයි. ‘අපිට වැර­දුණේ කොතැ­නද? අපි දිනුවේ කොහො­මද?’ යන ප්‍රශ්න­ව­ලට පිළි­තුරු සෙවීම මීළඟ ව්‍යාපෘ­තියේ සාර්ථ­ක­ත්ව­යට මඟ කියයි.

ඔබ ඉංජි­නේ­රු­වෙක් විය යුතු නැත. ඔබ පාසල් සමි­ති­යක වැඩ කළත්, පුණ්‍ය කට­යු­ත්තක නිරත වුවත්, ඔබේ රැකි­යාවේ නිරත වුවත් මේ ඉණි­මඟ ඔබට පොදුය.

ඉදි කිරී­මක්, ව්‍යාපෘ­ති­යක අව­සන් නිර්මා­ණ­යක් පම­ණක් නොව; දියුණු රටක් වුව, මිනිස් සිත්වල එක­ඟ­තා­වෙන් සහ සහ­යෝ­ග­යෙන් බිහි වන අපූරු පල­යකි. ඒවා සාර්ථක වන්නේත්, විස්මිත වන්නේත් එකට අත්වැල් බැඳ­ගත් කණ්ඩා­යම් නිසාය.

එහෙ­යින් 1938 වසරේ සිට 2016 දක්වා ජීවත් වූ අමෙ­රි­කානු ජාතික මනෝ විද්‍යා පර්යේ­ෂ­ක­යකු වූ බ්රූස් ටක්මන් ඉදි­රි­පත් කළ ඉහත න්‍යාය කොයි දේටත් වලංගු, අප කවු­රු­නුත් හැදෑ­රිය යුතු විෂ­ය­ප­ථ­යක් බව මගේ අද­හ­සයි.