Saturday, February 7, 2026

මැටි ගොඩක් ගිය දුර හෙවත් බෙන්ටොනයිට් විසිතුර

 

Source: https://lonestarbarite.com/

පේරාදෙණිය ඉංජිනේරු පීඨයේ පළමු වසර සිසුවකුව සිටියදී, කර්මාන්තශාලා වාත්තු වැඩ පුහුණුවේදී මුල්වරට මම ‘බෙන්ටෝනයිට්’ දුටුවෙමි. ඒ අතට හසු වූ අළු දුඹුරු පැහැති සිනිඳු මැටි කුඩු විශේෂය පිළිබඳ මේ තරම් දේවල් කතා කරන්නට තිබේයැයි මම එදා සිහිනෙකිනිදු නොසිතුවෙමි. ඉන් පසු මා රැකියාව කළ ශ්රී ලංකා රාජ්ය ඉංජිනේරු සංස්ථාවේදීත් තව බොහෝ ඉදි කිරීම්වලදීත් මට බෙන්ටෝනයිට් හමු විය. වෙනෙකක් තබා, එය කසක්ස්තානයේදීත් මැදපෙරදිග උමං ඉදි කරන තැන්වලදිත් තුර්කියේ දුම්රිය මාර්ග ව්යාපෘතිවලදීත් මට යළි යළිත් හමු විය. මුලින්ම එය පෙනුණේ වාත්තු කර්මාන්තයේ අච්චු බැඳ තැබීමට වැලි සමඟ මුසු කර භාවිත කරන තවත් එක් කාර්මික ද්රව්යයක් ලෙස පමණි. එහෙත් පසුව ප්රායෝගික සිවිල් ඉංජිනේරු ක්ෂේත්රයට පිවිසෙන විට, ඒ මැට්ට හෙවත් බෙන්ටෝනයිට් පිළිබඳ අවබෝධය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විය.

බෙන්ටෝනයිට් යනු හුදෙක් වෙළෙඳපොළේ ඇති පාෂාණ කුඩු වර්ගයක් නොවේ. පාලම් පයිලින්, ගැඹුරු කැණීම්, යටිබිම් සේවා මාර්ග පද්ධති වැනි නූතන ඉදිකිරීම් ක්ෂේත්රවලදී, එය මේ වන විට අනිවාර්ය සහකරුවෙකි. බොහෝ විට අපට නොපෙනෙන නමුත්, ඉදිකිරීම් කාර්යයන් ආරක්ෂිතව සිදු වීමට පසුබිම සකස් කරන මූලික ද්රව්යයක් ලෙස බෙන්ටෝනයිට් කටයුතු කරයි. බෙන්ටෝනයිට් යන පස් වර්ගය අවුරුදු මිලියන ගණනක් මහපොළොවේ සෙසු පාෂාණ මෙන්ම අමුත්තක් නැතිව තිබුණා වුවද දහනවවැනි සියවස අගදී අමෙරිකාවේ වයෝමින් පළාතේ බෙන්ටන් භූ විද්යා කලාපයේදී හමු වූ අමුතු මැට්ටක් ගැන කෙරුණු පිරික්සුම් දුරදිග යෑම නිසා බෙන්ටෝනයිට් ලෙස නම් වූ අරුම පුදුම පාෂාණය ගැන ලොවට දැනගන්නට ලැබිණි. එය විසි වැනි සියවසේ මුල පටන් ඉදිකිරීම් ක්ෂේත්රයේ නොයෙක් අංශවල සිය අණසක පැතිරෙවුවේය.
භූ විද්යාත්මකව බෙන්ටෝනයිට් නිර්මාණය වන්නේ ගිනිකඳු අළු දිගු කාලයක් තුළ රසායනික විපර්යාසයට ලක් වීමෙනි. මෙහි ප්රධාන සංරචකය වන්නේ ‘මොන්ට්මොරිලොනයිට්’ නම් ඛනිජයයි. මෙය ස්තරමය ඇලුමිනෝ-සිලිකේට් ඛනිජයක් වන අතර, එහි විශේෂත්වය වන්නේ ස්තර අතරට ජල අණු ඇතුළු වූ විට අතිශය ලෙස ඉදිමීමයි. මේ ඉදිමීමේ හැකියාව නිසාම, බෙන්ටෝනයිට් වෙනත් සාමාන්ය මැටි වර්ගවලින් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් හැසිරීමක් දක්වයි.
ඉංජිනේරුමය වශයෙන් බෙන්ටෝනයිට් වටින්නේ එහි ඉහළ ප්ලාස්ටික් ගුණය සහ ඉදිමීමේ හැකියාව නිසාය. විශේෂයෙන්ම සෝඩියම් බෙන්ටෝනයිට් වර්ගය, තමන්ගේ මුල් පරිමාවට සාපේක්ෂව කිහිප ගුණයක ජලය අවශෝෂණය කරමින් නොබිඳී පරිමාව වැඩි කරගනිමින් පැවතිය හැකිය. මෙය පසෙහි ඇති සියුම් සිදුරු වසා දමා, ජලය කාන්දු වීම පාලනය කරන ස්වාභාවික බාධකයක් ලෙස ක්රියා කරයි. එනිසා අප බෝඩ් පයිලින් ලෙස හඳුන්වන පාලම් හා ගොඩනැඟිලි පාදම් ඉදි කිරීමේදී වැදගත් කාර්යයක් ඉටු කරයි. පොළොව මට්ටමේ සිට ගැඹුරට මීටර් විස්ස තිහ දක්වා ගැඹුරු වූත් මීටර් දෙකක් පමණ දක්වා විෂ්කම්භයක් ඇත්තා වූත් සිදුරක් විදුම් යන්ත්ර හෝ පීඩන ක්රම මඟින් පොළොවේ විද්දාට පසු සිදු විය හැකි දෙය ඔබට තේරුම් යනු ඇත. මේ ගැඹුරු සිදුරේ බිත්තිවල පස් කඩාවැටී, යළි සිදුර පිරවීයෑම වළක්වාගත යුතුය. එවිට බලාපොරොත්තු වූ පරිදි සිදුර තුළට යකඩ වැරගැන්නුම් කූඩුවක් බස්සවා, ඉන් පසු කොන්ක්රීට් පුරවාගත යුතුය. ඒ සඳහා අඩු වියදම් ශක්තිමත් බිත්ති ආවරණයක් තිබිය යුතුය. මෙන්න මේ අවශ්යතාව සඳහාත්, පොළොව ගැඹුරට හෑරීමේදී හමු වන පස් මඩ දියරයක මුසු කොට මතුපිටට ගෙන ඒමටත් මේ අපූරු පාෂාණය හෙවත් බෙන්ටෝනයිට් උදවු වේ. එසේ වන්නේ එහි ඇති අතිශය කුඩා අංශු, ඒවායේ හැඩය හා එම අංශුවල මතුපිට රසායනික ගතිගුණය. මේ අපූරු ස්වාභාවික පිහිටීම නිසා ඉතා වැඩි ජල ප්රමාණයක් රඳවා තබාගැනීමට බෙන්ටෝනයිට් මිශ්රණයකට පුළුවන.
අප මේ ආකාරයෙන් රත්නපුර බළන්ගොඩ පාරේ සමහර පාලම් ඉදි කරද්දී බෙන්ටෝනයිට් තැවරූ පයිලින් සිදුරුවල බිත්ති නොබිඳී තබාගැනීමට බැරි වීම මෙහිලා අතුරු කතාවක් ලෙස කියන්නට සිතිණි. එයට හේතුව: එම ප්රදේශයේ පොළොවේ බොහෝ ලොකු කුඩා පබළු ගල් තිබීමය. මේ පාෂාණ ස්වභාවය නිසා ඒ කලාපයේ බහුලව මැණික් ඉල්ලම් තිබේ. මේ වටකුරු ලොකු කුඩා පබළු ගල් පොළොවෙන් තෙරපී, බෙන්ටෝනයිට් ආවරණය කඩාගෙන වළ තුළට රිංගාගැනීම නිසා අපට මයික්රෝ ටනලින් නම් වූ අලුත් තාක්ෂණයක පිහිට පතන්නට සිදු විය.
ඒ කෙසේ වෙතත් මා සම්බන්ධ වූ ව්යාපෘති කිහිපයකදී අපි ලුනාව අවට බොහෝ පාලමුත්, මඩකලපු ත්රිකුණාමල පාරේ සමහර පාලමුත් ඉදි කරද්දී බෙන්ටෝනයිට් යොදාගතිමු. ඉන් පසු කටාර් රාජ්යයේදී පොළොව මට්ටමේ සිට මීටර් තිහක් ගැඹුරෙන් පොළොවට සමාන්තරව ඇදී ගිය කිලෝමීටර් දහයක මයික්රෝ ටනල් හෙවත් ක්ෂුද්ර උමං ඉදි කරද්දී යළිත් බෙන්ටෝනයිට් මඩ දියරයේ ප්රයෝජන ලබාගන්නා හැටි මම දුටුවෙමි.
මේ සියලු අවස්ථාවල, සිදුරු බිත්ති කඩාවැටීම වැළැක්වීමට බෙන්ටෝනයිට් මිශ්රණයක් භාවිත කෙරේ. මේ දියර මිශ්රණය මඟින් සිදුරු බිත්තිය මත ඉතා තුනී ස්තරයක් සැදී, පස ස්ථායි කර තබන අතර, භූගත ජල පීඩනයද සමතුලිත කරයි. එබැවින් බෙන්ටෝනයිට් මෙහිදී හුදෙක් පහසුකමක් නොව, ඍජු ආරක්ෂක ක්රමවේදයක් ලෙස ක්රියා කරයි.
නවීන මයික්රෝ ටනලින් තාක්ෂණයේදීද බෙන්ටෝනයිට් පාෂාණයේ භූමිකාව අතිශය වැදගත්ය. පොළොව යටින් නළ හෝ උමං කැණීමේදී, කැණීම් යන්ත්රය සහ පස අතර ඇති ඝර්ෂණය අවම කිරීමට එය ලිහිසි ද්රව්යයක් ලෙස භාවිත කෙරේ. ඒ සමඟම කැණීම්වලින් ඉවත් කරන පස මතුපිටට රැගෙන ඒමට වාහක මාධ්යයක් ලෙසද බෙන්ටෝනයිට් මඩ දියරය ක්රියා කරයි. එසේ බොන්ටෝනයිට්වල දිය වූ හෝ මුසු වූ වෙනත් පස් සරල උපකරණ මඟින් පෙරා වෙන් කරගෙන බෙන්ටෝනයිට් යළි ප්රයෝජනයට ගන්නට පුළුවන. එසේ කරන්නට පුළුවන් වී තිබෙන්නේ බෙන්ටෝනයිට්වල ඉතා සුවිශේෂ වූ කුඩා අංශු සංයුතිය නිසාය.
ලෝකය දෙස බලද්දී, අමෙරිකාවේ වයෝමිං ප්රාන්තයේ බෙන්ටෝනයිට් නිධි විශේෂයෙන් ප්රසිද්ධය. එහි ඇති උසස් තත්ත්වයේ සෝඩියම් බෙන්ටෝනයිට් නිසා, බොහෝ රටවල් තම ඉදිකිරීම් ව්යාපෘති සඳහා ඒවා ආනයනය කිරීමට පුරුදු වී ඇත. ලෝක බැංකු වෙළෙඳ දත්ත අනුව, 2021–2022 වසරවලදී ශ්රී ලංකාවට වාර්ෂිකව ටොන් 9,000 ඉක්මවූ බෙන්ටෝනයිට් ප්රමාණයක් ආනයනය කර ඇත. 2023 අවුරුද්දේ රටේ ආර්ථික තත්ත්වය සහ ව්යාපෘති ක්රියාකාරිත්වය අඩු වූ නිසා මේ ප්රමාණය අඩු වීම පෙන්නුම් කරන්නේ රටේ ඉදිකිරීම් ක්ෂේත්රයේ ක්රියාශීලිත්වය රටට ගෙන්වන බෙන්ටෝනයිට් ප්රමාණයට සමානුපාතික බවයි.
වාර්ෂිකව ලෝ පුරා බෙන්ටෝනයිට් ටොන් මිලියන විස්සකටත් වඩා පොළොවෙන් හාරාගෙන වෙළෙඳපොළට නිකුත් කෙරේ. අපේ රටට වුවමනා ටොන් හත්අටදාහ මුළුමනින්ම වගේ ආනයනය කෙරේ. මා දැනට සේවය කරන තුර්කිය වාර්ෂිකව ටොන් මිලියන දෙකකට වැඩි ප්රමාණයක් බෙන්ටෝනයිට් හරාගනී. ගලිපොලි, බිගා, අන්කරා හා ට්රැබ්සෝන් ඇතුළු පළාත් ගණනාවක බෙන්ටෝනයිට් නිධි පිහිටා තිබේ.
මෙහිදී ශ්රී ලංකාවේ බෙන්ටෝනයිට් පාෂාණය නැතිද යන ප්රශ්නයට පිළිතුරු සෙවිය යුතුය. මුරුන්කන් ප්රදේශයේ සහ අම්පාර ඉරක්කාමම් ප්රදේශයේ පවතින මැටි නිධි පිළිබඳ සිදු කළ පර්යේෂණ, ඒවායේ ‘මොන්ට්මොරිලොනයිට්’ ඛනිජය සැලකිය යුතු ප්රමාණයකින් අඩංගු බව පෙන්වා දෙයි. කෙසේ වෙතත්, මේවා ඍජුවම සෝඩියම් බෙන්ටෝනයිට් ලෙස හැඳින්වීමට වඩා, ‘මොන්ට්මොරිලොනයිට් බහුල මැටි’ ලෙස හැඳින්වීම වඩා විද්යාත්මකය.
මිට අවුරුදු එකසිය පනහකට පෙර කාගේවත් විශේෂ අවධානය නොලබා මහ පොළොවේ සැඟවී තිබුණු නිකම්ම නිකම් මැට්ටක් ලොව වටිනාම ඉදිකිරීම් ද්රව්යයක් බවට ක්රමයෙන් පරිවර්තනය වීම අපූරු කතාවක් බව මට සිතේ.
( Silumina 08 Feb 2026 Tilakasiri Ekanayaka)

Thursday, January 22, 2026

ඉණිමග දිගේ ඉහළට යන ප්‍රොජෙක්ට් හා රටවල්

හල් සිය­යක් අහ­සට නැඟුණු දැවැන්ත මන්දි­ර­යක් දෙස බලන විට හෝ ගංගා­වක් හරස් කර තැනූ වේල්ලක් දෙස බලන බොහෝ විට අපට සිහි­පත් වන්නේ කොන්ක්‍රීට්, යකඩ සහ යන්ත්‍ර­සූ­ත්‍ර­වල විස්කම් පමණි. එහෙත් ඒ අජීවී දෑ අතර හද ගැස්මක් ඇති පසු­බිම් කතා­වක් තිබෙන බව සම­හර විට අපට අම­තක වෙයි. ඕනෑම ඉංජි­නේරු විස්ක­මක නියම එංජිම වන්නේ තාක්ෂ­ණය නොව, ඒ ව්‍යාපෘ­තිය පිටු­පස සිටින මිනි­සුන් සහ ඔවුන්ගේ සාමූ­හි­ක­ත්ව­යයි. ඉංජි­නේරු ව්‍යාපෘති හා අනෙ­තුත් ව්‍යාපෘති මතු නොව; ඕනෑම සාමූ­හික මිනිස් ක්‍රියා­කා­ර­ක­ම­කට මේ කතාව අදා­ළය.

තනි තනිව කළ නොහැකි බොහෝ දේ සාමූ­හි­කව කළ හැකි බව අපි දනිමු. එහෙත් එකි­නෙ­කට වෙනස් විෂ­ය­ප­ථ­යන් නියෝ­ජ­නය කරන, විවිධ ආකල්ප සහිත ඉංජි­නේ­රු­වන්, ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන් සහ කොන්ත්‍රා­ත්ක­රු­වන් පිරි­සක් එකම අර­මු­ණක් ඇති ප්‍රබල, ක්‍රියා­ශීලි මිනිස් කණ්ඩා­ය­මක් බවට පත් වන්නේ කෙසේද? මෙහිදී අපට මුණ­ගැ­සෙන අපූරු සංක­ල්ප­යක් තිබේ. ඒ ‘ටක්මන්ගේ ඉණි­මඟ’ (Tuckman’s Ladder) ය. මෙය ඉංජි­නේරු ක්ෂේත්‍ර­යට පම­ණක් නොව; ඔබේ කාර්යා­ල­යට, පවු­ලට හෝ ඕනෑම සමාජ කණ්ඩා­ය­ම­කට පොදු මනෝ­වි­ද්‍යා­ත්මක සත්‍ය­යකි.

විශේ­ෂ­යෙන් ව්‍යාපෘති සැලකූ විට ඒවායේ ක්‍රියා­ශීලි වන මිනිස් කණ්ඩා­යම අදි­යර කිහි­ප­යක් පසු කරයි:

1. හමු වීම (Forming)

ඕනෑම ව්‍යාපෘ­ති­යක සමා­ර­ම්භය සර­ලය. කළ­ම­නා­කරු හා මුල් පෙළේ නිය­මුවෝ අවශ්‍ය ව්‍යාපෘති කණ්ඩා­යමේ ලැයි­ස්තු­වක් සකසා, ඔවුන් එකි­නෙ­කාගේ තිබිය යුතු සුදු­සු­කම් කල් තබා තීර­ණය කරති. කණ්ඩා­යම් සාමා­ජි­ක­යන්ගේ රාජ­කාරි, වග­කීම් හා තන­තු­රුද මීට ඇතු­ළත් වේ. ඉන් පසු අවශ්‍ය පිරිස තෝරා­ගෙන බඳ­වා­ගැනේ. දැන් ඉන්නේ අදාළ කාර්යය හෝ ව්‍යාපෘ­තිය සඳහා මින් පෙර එකට වැඩ කර නැති මේ පිරි­සේම එකි­නෙකා සමඟ වැඩ කළ යුතු අන්දම හැදෑ­රිය යුතු පිරි­සකි. මෙය හරි­යට අලුත් කැබි­නට් මණ්ඩ­ල­යක් පත් වීමක් හා සමා­නය. එකි­නෙකා දන්නා හඳු­නන වෙනත් කට­යු­තු­ව­ලදී එකට වැඩ කර ඇති මුත් මේ විශේෂ මෙහෙ­යුම සඳහා පිරිස අලුත්ය.

මේ අදි­ය­රේදී නාය­ක­යාගේ භූමි­කාව අති­ශය තීර­ණා­ත්මක වේ. ඔහු හෝ ඇය කණ්ඩා­ය­මට පැහැ­දිලි ඉල­ක්ක­යක් ලබා යුතුය. එතෙක් තනි තනි පුද්ග­ල­යන් ලෙස සිටි පිරිස ‘අපි’ යන හැඟී­මෙන් එකට බැඳෙන්න පටන් ගන්නේ මෙතැ­නිනි.

2. කුණාටු සමය (Storming)

මේ කාල­සී­මාව පිරිස එකි­නෙකා හඳු­නා­ගැ­නී­ම­ටත්, එකට වැඩ කළ යුතු අන්දම තේරුම් ගැනී­ම­ටත් වෙන් වේ. සම­හර විට මත­භේද හට ගනී. මෙය සාමා­න්‍ය­යෙන් කණ්ඩා­ය­මක් තුළ ඇති වන ‘කුණාටු සහිත කාල­සී­මාව’ යි. බොහෝ විට මේ කාල සීමා­වේදී කණ්ඩා­යමේ ඵල­දා­ය­ක­ත්වය අඩු වේ.

එහෙත් මතක තබා­ගත යුතු කරුණ නම්: කුණා­ටු­වක් නැතිව අහස පැහැ­දිලි වන්නේ නැත. සාර්ථක කණ්ඩා­යම් යනු ගැටුම් නැති පිරි­සක් නොව, ගැටුම් හඳු­නා­ගෙන, ඒවා විස­ඳා­ගැ­නී­මට තරම් පරි­ණත වූ පිරි­සකි. මේ කාල සීමාව ඉක්ම­නින් පසු කර යෑමට හා ප්‍රශ්න දෙස උපේ­ක්ෂා­වෙන් බැලී­මට නාය­ක­ත්වය මඟ පෙන්විය යුතුය.

3. රිද්මය හඳු­නා­ගැ­නීම (Norming)

කුණා­ටුව පහව ගිය පසු කණ්ඩා­යම එක් රිද්ම­ය­කට වැඩ කිරී­මට පටන් ගනී. දැන් ඔවුහු එකි­නෙ­කාගේ ශක්තීන් සහ දුර්ව­ලතා දනිති. සාර්ථක මෙහෙ­යුම් සඳහා එකි­නෙකා අනු­ගත විය යුතු අන්දම තේරුම් ගෙන එකට වැඩ කිරීම ආරම්භ වන්නේ මේ කාල­සී­මා­වේ­දීය; ‘මට වඩා ඔහු මෙය හොඳින් කරයි’ යන ගෞර­වය කණ්ඩා­යම තුළ ගොඩ­නැඟේ.

විශාල ව්‍යාපෘ­ති­ව­ලදී, විවිධ අංශ අතර මනා සන්නි­වේ­ද­න­යක් ගොඩ­නැ­ඟෙන්නේ මේ අදි­ය­රේ­දීය. අත්දැ­කීම් හුව­මාරු කර­ග­නි­මින්, පෙර-වැරදි හදා­ග­නි­මින් පිරිස ඉදි­රි­යට යති. මෙය හරි­යට මහා යන්ත්‍ර­යක දැති රෝද එකි­නෙ­කට හොඳින් බද්ධ වී කර­කැ­වෙ­න්නාක් වැනි සුමට ක්‍රියා­ව­ලි­යකි. කෙසේ වුවද මේ කාල සීමා­වද ඉක්ම­නින් පසු කර යා යුතු අතර, මෙය ඒ සදහා මඟ පෙන්වීම ලැබිය යුතු අදි­ය­රකි.

4. උප­රිම දාය­ක­ත්වය (Performing)

දැන් කණ්ඩා­යම පව­තින්නේ උප­රිම කාර්ය­ක්ෂ­ම­තා­ව­කය. කිසි­ව­කුට අණ දීමට අවශ්‍ය නැත. සෑම කෙන­කුම තම වග­කීම මැන­වින් දනිති. හදිසි අන­තු­රක් හෝ තාක්ෂ­ණික දෝෂ­ය­කදී වුව, ඔවුහු කල­බල නොවී සාමූ­හි­කව එය විස­ඳා­ග­නිති.

ලෝකයේ මහා විස්කම් ලෙස සැල­කෙන පිර­මි­ඩයේ සිට නූතන බර්ජ් කලීෆා දක්වා නිර්මාණ බිහි වූයේ මෙවැනි විශිෂ්ට ලෙස ක්‍රියා­ත්මක වන කණ්ඩා­ය­ම්වල කැප වීමෙනි. තාක්ෂ­ණ­යට කළ හැක්කේ පහ­සු­කම් සැප­යීම පමණි. එහෙත් සාර්ථක ප්‍රති­ඵල ගෙන එන්නේ මිනිස් අධි­ෂ්ඨා­න­යයි.

ව්‍යාපෘති කළ­ම­නා­ක­රු­වන්  උත්සාහ කරන්නේ සමස්ත ව්‍යාපෘති කාල­යෙන් වැඩි කොට­සක් මේ උප­රිම දාය­කත්ව පිය­වරේ තබා­ගැ­නී­ම­ටය. එය නිකම්ම සිදු වන්නේ නැත; පරි­ණත කැප­වී­මක, කළ­ම­නා­නා­රි­ත්ව­යක හා නාය­ක­ත්ව­යක ප්‍රති­ඵ­ල­යකි. සම­හර විට පිරිස උප­රිම දාය­කත්ව අව­ධියේ සිටි­යදී සිදු වන යම් කණ්ඩා­යම් වෙන­ස්ක­මක්, තන­තුරු දීමක්, උසස් වීමක් හෝ ඉවත් වීමක් නිසා පිරිස් ක්‍රියා­කා­රි­ත්වය යළි කුණාටු අව­ධියට පසු­බ­සින අවස්ථා තිබේ. මෙවන් දෑ පරි­ස්ස­මින් කළ­ම­නා­ක­ර­ණය කර ගැනී­මට සිදු වේ.

5. විසිර යෑම (Adjourning)

ව්‍යාපෘ­තිය අව­සන් වූ පසු කණ්ඩා­යම විසිර යයි. ඇතැ­ම­කුට ජය­ග්‍රාහි සතු­ටක් දැනෙන අතර, ඇතැ­මෙ­කුට වෙන් වීමේ දුකක් දැනේ. එහෙත් මෙහිදී වැද­ගත්ම දේ වන්නේ ලැබූ අත්දැ­කීම් ආව­ර්ජ­නය කිරී­මයි. ‘අපිට වැර­දුණේ කොතැ­නද? අපි දිනුවේ කොහො­මද?’ යන ප්‍රශ්න­ව­ලට පිළි­තුරු සෙවීම මීළඟ ව්‍යාපෘ­තියේ සාර්ථ­ක­ත්ව­යට මඟ කියයි.

ඔබ ඉංජි­නේ­රු­වෙක් විය යුතු නැත. ඔබ පාසල් සමි­ති­යක වැඩ කළත්, පුණ්‍ය කට­යු­ත්තක නිරත වුවත්, ඔබේ රැකි­යාවේ නිරත වුවත් මේ ඉණි­මඟ ඔබට පොදුය.

ඉදි කිරී­මක්, ව්‍යාපෘ­ති­යක අව­සන් නිර්මා­ණ­යක් පම­ණක් නොව; දියුණු රටක් වුව, මිනිස් සිත්වල එක­ඟ­තා­වෙන් සහ සහ­යෝ­ග­යෙන් බිහි වන අපූරු පල­යකි. ඒවා සාර්ථක වන්නේත්, විස්මිත වන්නේත් එකට අත්වැල් බැඳ­ගත් කණ්ඩා­යම් නිසාය.

එහෙ­යින් 1938 වසරේ සිට 2016 දක්වා ජීවත් වූ අමෙ­රි­කානු ජාතික මනෝ විද්‍යා පර්යේ­ෂ­ක­යකු වූ බ්රූස් ටක්මන් ඉදි­රි­පත් කළ ඉහත න්‍යාය කොයි දේටත් වලංගු, අප කවු­රු­නුත් හැදෑ­රිය යුතු විෂ­ය­ප­ථ­යක් බව මගේ අද­හ­සයි.

Sunday, November 9, 2025

ඕපනායකින් පුංචි කෝච්චියට

 ට මතක හැටියට ඒ, 1978 වසරේ දවසකි. එකල මා කුඩා පාසල් සිසුවෙකි. එදා මම තාත්තා සමඟ බණ්ඩාරවෙල සිට ලංගම බස් රියකින් කොළඹ යමින් සිටියෙමි. බස් රථයේ වීදුරුවට වැටෙන වැහි බින්දු අතරින් දිස් වූ දිගැටි ගොඩනැඟිල්ල ඕපනායක දුම්රිය ස්ථානය බව මපියා කීය. ඒ වන විටත් අක්රියව පැවති ඒ පාළු දුම්රිය ස්ථානයේ නවතා තිබුණු කළු පැහැති දුම්රිය ගැල් කිහිපය මගේ මතකයේ සටහන්ව ඇත්තේ පරණ චිත්රයක් ලෙසිනි.

“පුතා, ඔතනින් තමා කැලණි වැලි දුම්රිය මාර්ගය කෙළවර වෙන්නේ.”
ඒ වන විට අසන දකින හැම දෙයක් ගැනම යළි යළිත් ප්රශ්න අසන වයසේ පසු වූ මම “ඇයි තාත්තා මේකට ‘කැලණි වැලි’ කියන්නේ? කැලණියෙන් වැලි ගෙනාවද?” කියා ඇසුවෙමි.
එවිට මුව පුරා හිනැහුණු තාත්තා මෙසේ කීවේය:
“වැලි කියන ඉංග්රීසි වචනෙ තේරුම ‘මිටියාවත’ කියන එක. එතකොට කැලණි වැලි කෝච්චි පාර කියන්නේ කැලණි ගඟේ ඉවුර දෙපැත්ත නැති නම් මිටියාවත දිගේ යන කොච්චි පාරට.”
ඊළඟට ඕනෑම ළමයකුගේ මුවට නැඟෙන ප්රශ්නය මමද ඇසුවෙමි: “කෝ එතකොට කැලණි ගඟ?”
මේ තාත්තාගේ පිළිතුරයි: “රත්නපුරවත් ඕපනායකවත් තියෙන්නේ කැලණි ගඟේ මිටියාවතේ නෙවෙයි. ඔය කෝච්චි පාර මුලින්ම හැදුණේ කොළඹ ඉඳන් අවිස්සාවේල්ලට. එතනින් යටියන්තොටට යන කල් කොටසේ වැඩි හරියක් කැලණි මිටියාවත තමයි. ඒ නිසයි ‘කැලණි වැලි’ කියන්නේ. පහු කලෙක තමයි පුංචි කොච්චි පාර අවිස්සාවේල්ලෙ ඉඳන් රත්නපුරේටත්, පස්සේ ඕපනායකටත් දික් වුණේ.”
මේ මතකය නිසාම ඕපනායක දක්වා ආ පුංචි කෝච්චිය ගැන සුන්දර හැඟීමක් මසිතේ දිගටම තිබුණේය. කැලණි වැලි දුම්රිය මාර්ගය අවිස්සාවේල්ල දුම්රිය සන්ධියෙන් දෙපැත්තට හැරී දැන් කෑගලු හා රත්නපුර දිස්ත්රික්ක දෙක හෙවත් සබරගමු පළාතේ වැවිලි සාරය උරාගෙන කොළඹ වරාය දක්වා ඇවිත් තිබේ. මේ ආකාරයෙන්ම නානුඔය දුම්රිය සන්ධියෙන් නුවරඑළිය හරහා රාගල දක්වා ගිය උඩපුස්සැල්ලාව අඩි ‘දෙක හමාර ගේජ් එක’ ඇති පුංචි කෝච්චියද පසුගිය ශතවර්ෂයේ මුල් කාලයේ ඉදි කෙරුණේ වැවිලි නිෂ්පාදන කොළඹට ගෙනෙන්නය. එහෙත් මහාමාර්ග ජාල ක්රමයෙන් ඉදි වී ලොරි ගමන් ජනප්රිය වීම නිසා වංගු සහිත මන්දගමි දුම්රිය හා මාර්ග නඩත්තු කිරීම ලාභදායි නොවන බව තීරණය වී තිබේ. එබැවින් වරින් වර ඒ මාර්ගවල කොටසින් කොටස භාවිතයෙන් ගැලවී ගියේය. ඒ නිසා දුම්රිය මාර්ග සිතියමේ ලංකාවේ උසින්ම පිහිටි දුම්රිය ස්ථානය කඳපොල සිට පට්ටිපොළ දල්වා පල්ලම් බැස්සේය; නානුඔය හා අවිස්සාවේල්ල තවදුරටත් දුම්රිය මංසන්ධි ලෙස නම් නොකෙරිණි.
මේ සියල්ල මට යළි සිහිපත් වූයේ ඉතා මෑතකදී දුටු පුවතක් නිසාය. ඒ අනුව, කැලණි වැලි දුම්රිය මාර්ගයේ අවිස්සාවේල්ල රත්නපුර කොටස යළි ඉදි කිරීමේ හැකියාව සොයාබලන ශක්යතා අධ්යයනයක් වෙනුවෙන් රජය මුදල් වෙන් කර ඇත. ආසියානු මහාද්වීපයේ සිට යුරෝපය දක්වා දිවෙන අධිවේගි දුම්රිය මාර්ග ව්යාපෘතියකට සම්බන්ධ වී සිටින මා හට අප රටේ යළි ඉදි කරන්නට හදන දුම්රිය මඟක් ගැන ආරංචිය ආස්වාදනීය හා සමීප පුවතකි. අනෙක් අතට, එවැනි යටිතල පහසුකම් සඳහා වූ ශක්යතා අධ්යයන කිහිපයකටම සම්බන්ධ වී සිටි නිසා මේ සිදුවීම ගැන යමක් ලියන්නට සිතිණි.
ඕනෑම සංවර්ධන ව්යාපෘතියක පළමු පියවර වන්නේ මේ ආකාරයේ ශක්යතා අධ්යයනයකි. ශක්යතා අධ්යයනයකින් පසු මේ ව්යාපෘතිය කෙරෙන නොකෙරෙන බව තීරණය කෙරේ. එය ක්රියාත්මක කිරීමට සුදුසු බව නිර්දේශ සහිත යෝජනාවලියකින් ඉදිරිපත් වුව හොත් හා මූල්ය පහසුකම් සපයාගත හැකි වුව හොත්, ඉන් පසු ව්යාපෘතිය ආරම්භ වී ව්යාපෘති කළමනාකරණ චක්රය ආරම්භ වෙයි.
අවිස්සාවේල්ල රත්නපුර කොටසේ ව්යාපෘතියේ ශක්යතා අධ්යයනය කුමන ආකාරයෙන් කරන්නට යනවාද කියා මා දන්නේ නැත. ඒ සඳහා සුදුසු විද්වතුන් යොදාගෙන අධ්යයනය නිසි පරිදි සිදු වනු ඇත. එය කවුරුන් කළත් අනුගමනය කරනු ඇතැයි කියා සිතෙන පියවර කිහිපයක් මෙහි විස්තර කරමි.
ව්යාපෘතියකට පෙර කරනු ලබන ශක්යතා අධ්යයනයද එක්තරා ආකාරයක ව්යාපෘතියකි. ඒ සඳහාද සැලසුමක්, පිරිවැයක්, කාලසීමාවක් හා සුදුසු කණ්ඩායමක් අවශ්යය. ඒවා සපුරාගැනීම පළමු පියවර වනු ඇත. ඉන් පසු පහත සඳහන් පියවර මූලික වශයෙන් අවශ්ය වෙතැයි සිතමි.
පරණ දුම්රිය මාර්ගයේ නිල මායිම් සොයාගෙන, අනවසර පදිංචිකරුවන් සිතියම්ගත කිරීම ප්රමුඛතම කටයුත්තකි. 2024 අවුරුද්දේද මෙවැනි කාර්යයක් ආරම්භ වූ බවට පුවත් පළ වී තිබිණි. මීට පනස් වසරකට පෙර මුළුමනින්ම රජයට අයත්ව තිබූ දුම්රිය මඟ හා දෙපස රක්ෂිත බොහොමයක් අනවසරයෙන් අත්පත් කරගෙන තිබෙන බව පැවසේ. රජයක් හා සමාජයක් විසින් අනාගත පරම්පරා වෙනුවෙන් සිදු කර ඇති සුවිසල් අසාධාරණයක් වන්නේ මෙකී අනවසර අත්පත් කරගැනීම් හා එය වළක්වාගැනීමට පියවර නොගැනීමයි. බොහෝ රටවල අතීත උරුම සේ සලකා මේ ආකාරයේ පොදු දේපළ හා මාර්ග රැකබලාගෙන පසු කලක සුදුසු පරිදි සංවර්ධන හෝ සංචාරක කර්මාන්ත ව්යපෘති සඳහා යොදාගනු ලැබේ. නානුඔය රාගල මාර්ගය අද සුරැකිව තිබුණේ නම් සැහැල්ලු දුම්රියක් යොදවා සංචාරක කර්මාන්තයේ අතිවිශාල ප්රබෝධයක් ලබාගත හැකිව තිබිණි. මට මෙහිදී ස්විට්සර්ලන්තයේ සූරිච් ටිට්ලිස් රමණීය කඳුකර දුම්රිය ගමන සිහිපත් වෙයි.
ශක්යතා අධ්යයනයේ දෙවැනි පියවර ලෙස සිදු වනු ඇත්තේ අවිස්සාවේල්ල සහ රත්නපුර අතර ඇති සැබෑ මගී සහ භාණ්ඩ ප්රවාහන ඉල්ලුම ගණනය කිරීමය. අනාගත ප්රවාහන ඉල්ලුමද මේ සමඟ විමසා බලනු ඇත. ආර්ථික ශක්යතා තක්සේරුවද මෙවැනි ජාතික කටයුත්තකදී අත්යවශ්ය වන අතර, එහිදී ව්යාපෘතිය රටට ආර්ථික වශයෙන් ලාභදායි බව තහවුරු කරන ආර්ථික දර්ශක ගණනය කිරීම සිදු වේ. එහිදී මගී හා භාණ්ඩ ප්රවාහනයට අදාළ දත්තවලට අමතරව සංචාරක කර්මාන්තයේ ප්රවණතාද සලකා බැලෙනු ඇත.
ඉන් පසු පරණ මාර්ගයම භාවිත කරනවාද, නැත හොත් අඩු වක්ර සහිත කෙටි මාර්ගයක් භාවිත කරනවාද යන්න සලකා බලනු ඇත. කොළඹ අවිස්සාවේල්ල කොටසේ හා රට පුරා ඇති අනෙක් කොටසේ මෙන් පුළුල් මාර්ග යොදාගන්නේ නම් හා වේගය පවත්වාගැනීමට වංගු අඩු කරනවා නම් අලුතින් ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමට සිදු වනු ඇත.
පාරිසරික තක්සේරුවද අත්යවශ්යම කරුණකි. ගංවතුර අවදානම සහ පස් කඳු කඩාවැටීමේ අවදානම්, අත්හැරදැමු පතල් ඇතුළු භූ විද්යා තත්ත්ව අධ්යයනය කර, අවශ්ය පරිසර බලපෑම් ඇගයීම සිදු කෙරෙනු ඇත.
තාක්ෂණ හා ඉංජිනේරු සැලසුම් වන්නේ පාලම්, දුම්රිය ස්ථාන සහ අනාගත විදුලිය සැපයීම සඳහා අවශ්ය පහසුකම් ඇතුළත් මූලික සැලසුම් සකස් කිරීමයි.
සමාජයීය අධ්යයනය හා නැවත පදිංචි කිරීමේ සැලසුම් මේ අධ්යයනයේ අනිවාර්යය අංගයකි.
සම්පූර්ණ පිරිවැය ඇස්තමේන්තුවත් අධ්යයන වාර්තාවට එක් වනු ඇත. එයට ඉදිකිරීම් වියදම (CAPEX) සහ ක්රියාත්මක කිරීමේ වියදම (OPEX) ඇතුළත් සමස්ත මූල්ය ඇස්තමේන්තුව ගණනය කිරීම අරමුණයි. ක්රියාත්මක කිරීමේ සැලැස්ම පිළියෙල කිරීම හා ව්යාපෘතියේ ප්රධාන අවදානම් හඳුනාගෙන, ඒවා කළමනාකරණය කරන ආකාරය ලේඛනගත කිරීමද සාමාන්යයෙන් සිදු වේ.
ඉහත කී පියවර හා අවශ්ය බව හඳුනාගන්නා සෙසු පියවරවලින් පසු ජාතික හා අන්තර්ජිතික ප්රමිතීන්ට අනුව අවසන් ශක්යතා අධ්යයන වාර්තාව පිළියෙල කරනු ඇත. මෙවැනි ශක්යතා අධ්යයන සඳහා කෘත්රිම බුද්ධිය සහ දත්ත විශ්ලේෂණ මෙවලම් යොදාගැනීමට පුළුවන. එහිලා අවශ්ය වන භූගෝලීය, පාරිසරික තොරතුරු විශ්ලේෂණය හා අනාගත වියදම මෙන්ම සේවා ඉල්ලුම පුරෝකථනය කිරීමට මෙන්ම අවදානම් තක්සේරු කිරීමටද සුදුසු AI ආකෘති දැනටම නිර්මාණය වී තිබෙන බවට සැකයක් නැත.
පින්තූරය ගත්තේ ඉස්තාන්බුල් සිට අන්කාරා යන අධිවේගී දුම්රිය ගමනකදීය.
(සිළුමිණ 2025 නොවැම්බර් 09. )

Sunday, November 2, 2025

වාලුකාවේ සිහින පුරවරය හෙවත් නියෝම්

 

මා ජගත් ව්යාපෘති ගැන කරුණු දැනගැනීමට උනන්දු බවත්, සතිපතා පත්තර කොලමක් ලියන බවත් දැනගත් මගේ මිතුරකු යෝජනා කළේ සවුදි අරාබියේ නියෝම් (NEOM ) ව්යාපෘතිය ගැනත් ලියන්න කියලාය. ඒ, ඔහු අප සමඟ දැන් සිටින ව්යාපෘතියට සම්බන්ධ වීමට පෙර නියෝම් ව්යාපෘතියට සම්බන්ධ වී සිටි නිසාය. එහෙත් මා ඒ ගැන දැන්ම නොලියා සිටින්න තීරණය කළ බව ඔහුට කිවුවෙමි.

“නියෝම් ගැන ලියන්න තව ගොඩක් කල් තියෙනවා. දැනට නම් ඒ ගැන ලියන්න තියෙන්නේ එය ‘හීනයක් නැති නම් උමතුවක්’ ලෙසයි. සමහර විට මේ ව්යාපෘතිය අතරමඟ නතර වන්නත් ඉඩ තියෙනවා.” මම කීවෙමි.
“එහෙම කියන්න එපා,” මිතුරා කිවේය. “ඒක එහෙම හීනයක් විතරක් නෙවෙයි. ලෝකේ මෙතෙක් බිහි වෙච්ච බරපතළම ව්යාපෘති සංකල්පය තමයි ඒ. සංකල්පයෙන් එහාට ගිහින් දැන් හෙමි හෙමින් නමුත් වැඩ කෙරෙනවා; සැලසුම් හැදෙනවා; ආයෝජන හොයනවා. මට හිතෙන්නේ අවුරුදු පනහකින් හරි මේ හීන ව්යාපෘතිය නිමාවක් දකීවි කියලයි.”
ලෝක සිතියම නැවත අඳිමින් සිටින රටක් ලෙස සවුදි අරාබිය හඳුන්වන්නට පුළුවන. මේ වන විට, රතු මුහුදට මුහුණ ලා පිහිටි එහි වයඹදිග වෙරළ තීරයේ, නියෝම් අනාගතවාදි නගර කලාපයක් නිර්මාණය වෙමින් පවතින අතර, එය 21 වැනි සියවසේ මැදභාගයේදී මිනිසුන් ජීවත් වන, වැඩ කරන සහ ගමන් කරන ආකාරය පිළිබඳ විශිෂ්ටතම අත්හදා බැලීමක් විය හැකිය. එය ඇලිස් දුටු විස්මලන්තය වැනි සංකල්පයකින් පටන්ගෙන, වඩාත් යථාර්ථවාදි විද්යා ප්රබන්ධයක් බවට පත් වී, දැන් ලෝක ආර්ථිකය හා භූ-දේශපාලනය කෙරෙහි බලපාන දෙයක් වී තිබේ. අමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 500කට වඩා වියදම් කරන්නට බලාපොරොත්තුවෙන් ආරම්භ කළ නියෝම් ව්යාපෘතිය, සවුදි කිරුළ හිමි කුමරු වන මොහොමඩ් බින් සල්මාන්ගේ ‘විෂන් 2030’ වැඩසටහනේ ප්රමුඛතම අංගය ලෙස එළිදුටුවේය. එහෙත් දැන් එහි අනාගත වියදම මුල් ඇස්තමේන්තුව මෙන් කිහිප ගුණයක් වනු ඇතැයි අනුමාන කෙරේ. තෙල් මත යැපෙන සවුදි ආර්ථිකය විවිධාංගීකරණය කර, එය ගෝලීය නවෝත්පාදන, සංචාරක සහ ස්ථිරසාරත්වයේ කේන්ද්රස්ථානයක් බවට පත් කිරීම මේ දැවැන්ත ව්යාපෘතියේ මූලිකම අරමුණයි. එවැනි උත්සාහයන් ගත් ඩුබායි රාජ්යය, කටාර් රාජ්යය හෝ කුවේටය වැනි මැදපෙරදිග රටවලට වඩා ගව් ගණනක් ඉදිරියට යෑමට තරම් සවුදි අරාබියේ සැලසුම විශාලය.
‘නව’ යන අර්ථය දෙන ග්රීක වචනයක් වන ‘නියෝ’ (Neo) සහ අරාබි බසින් ‘අනාගතය’ යන අර්ථය දෙන ‘මුස්තක්බල්’ (Mustaqbal) යන වචනයේ පළමු අකුර වන ‘M’ එක් වීමෙන් ‘නියෝම්’ (NEOM) යන නම බිහි වී ඇත. එයින් හැඟවෙන්නේ තෙල් ආර්ථිකයෙන් ඔබ්බට ගිය, සම්පූර්ණයෙන්ම නව ආර්ථික ආකෘතියක් ගොඩනැඟීමේ සවුදියේ අදිටනයි. මේ ව්යාපෘතියෙන් සවුදියේ ටබුක් පළාතේ වර්ග කිලෝමීටර් 26,000කට වඩා වැඩි කාන්තාර, කඳුකර කලාප සහ වෙරළ තීරයන් ආවරණය කරයි. එය ආසන්න වශයෙන් ශ්රී ලංකාවේ ප්රමාණයෙන් තුනෙන් එකක් පමණ වන දැවැන්ත භූමි ප්රමාණයකි.
නියෝම් ව්යාපෘතිය හුදෙක් ගොඩනැඟිලි හෝ යටිතල පහසුකම් ඉදිකිරීමක් පමණක් නොව, එය සවුදි ආර්ථික විවිධාංගීකරණයේ යෝධ පියවරකි. සවුදි රජය මෙය හරිත බලශක්තිය, උසස් නිෂ්පාදනය, ජෛව තාක්ෂණය, ඩිජිටල් මාධ්ය සහ සංචාරක කර්මාන්තය වැනි අංශ එකට වර්ධනය කළ හැකි ‘විස්කම් සංකීර්ණයක්’ ලෙස දකියි. වරෙක සිංගප්පූරුව සහ ඩුබායි රාජ්යය කළාක් මෙන්, සවුදිය බලාපොරොත්තු වන්නේ අන්තර්ජාතික සමාගම්, පර්යේෂකයන් සහ පදිංචිකරුවන් ආකර්ෂණය කරගනිමින් ඉහළ තාක්ෂණය සහ දැනුම මත පදනම් වූ ආර්ථිකයක් ගොඩනැඟීමටයි. සමහර රටවල් ආරම්භ කරන මැතිවරණ ඉලක්ක කරගත් කෙටිකාලීන වැඩසටහන් මෙන් නොව; සවුදි අරාබිය ඉවසිලිවන්තව ව්යාපෘතිය සඳහා කාලය ගනියි. දැන් එය මුලින් කතා වූ වේගයට වඩා ආදි ඉබි ගමනකින් ක්රියාත්මක වෙයි. කිලෝමීටර් 170ක් දිග ‘ද ලයින්’ විස්කම් නගරයෙන් කිලෝමීටර් පහක් 2030 වන විට නිම කිරීම මුලින් අපේක්ෂාව වුණත් දැන් ඒ ඉලක්කය කිලෝමීටර් 2.4 දක්වා අඩු වී තිබේ, මේ වේගය අඩාළ වීම නිසා මෙය නොකෙරෙන ප්රොජෙක්ට් එකක් බවට සමහරුන් සැක පළ කළත් සවුදි රජය එය ප්රතික්ෂේප කරයි.
අන් තැනෙක අත්හදා බලන්න අවස්ථාවක් නොලැබෙනු ඇතැයි සිතිය හැකි බොහෝ ඉංජිනේරු විද්යා, තොරතුරු සන්නිවේදන තාක්ෂණ හා කෘත්රිම බුද්ධි යෙදුම් ප්රයෝගිකව භාවිත කරන ඉඩ ප්රස්තා මේ ව්යාපෘතියේ විවිධ අදියරවලදී විවර වනු ඇත. අපූරු අංග උපාංග සහිත මේ ව්යාපෘති සැලසුමේ ප්රධාන යෝජනා ක්රම කිහිපයක් තිබේ.
ද ලයින්, රේඛීය නගරය ඉන් ප්රමුඛම, වඩාත් ආකර්ෂණීය හා පෙරළිකාරම අදහසයි. මීටර් 500ක් උසින් සහ මීටර් 200ක් පළලින් යුත්, කැඩපත් වැනි ගොඩනැඟිලි දෙකක්, කාන්තාරය හරහා කි.මී. 170ක් පුරා සමාන්තරව විහිදෙන මේ ‘රේඛීය නගරය’ තුළ මිලියන 9ක් පමණ පදිංචිකරුවන් ජීවත් කරවීම අරමුණයි. මෙහි ජීවත් වන්නේ අනාගතයේ වෙනත් ග්රහලොවක පදිංචියට යන මානවයන් කොටසක් නොවුවද ඔවුන්ට අත්විඳින්නට ලැබෙන ජීවිතය ඊටද වඩා ආස්වාදජනක එකක් වනු ඇත. ඉදි කිරීම අරඹා ඇති එම අනාගත නගරයේ මෝටර් රථ නැත. සාම්ප්රදායික වීදි නැත. කාබන් විමෝචනය පිටුදකියි. භූගත අධිවේගි දුම්රිය මාර්ගයක් මඟින් සමස්ත නගරයම සම්බන්ධ වන අතර, සාප්පු, පාසල් ඇතුළු සියලු පහසුකම් පදිංචිකරුවන්ට මිනිත්තු පහක ඇවිදීමේ දුරින් පිහිටනු ඇත.
නියෝම් ව්යාපෘතියේ දෙවැනි අපූරුම යෝජනාක්රමය වන්නේ ඔක්සගන් (Oxagon) පාවෙන කාර්මික කේන්ද්රස්ථානයයි. රතු මුහුදු වෙරළේ පිහිටුවනු ලබන මෙය, ලොව විශාලතම පාවෙන ඉදි කිරීම සංකීර්ණයන්ගෙන් එකක් වනු ඇත. එය ඊළඟ පරම්පරාව උදෙසා කරනු ලබන නිෂ්පාදන, පිරිසුදු බලශක්තිය පිළිබඳ පර්යේෂණ, රොබෝ තාක්ෂණය සහ සමුද්රීය සැපයුම් පර්යේෂණ සඳහා නිර්මාණය කෙරේ. පරිසර හිතකාමි හරිත කර්මීකරණයේ ගෝලීය පරිවර්තකයකු ලෙස සවුදිය ස්ථානගත කිරීමට ඔක්සගන් ව්යාපෘතිය සමත් වනු ඇත.
නියෝන් ව්යාපෘතියේ අංගයක් වන ට්රොජේනා (Trojena) කඳුකර සංචාරක කලාපයද අරුම පුදුම සංකල්පයකි. වාලුකා රාජ්යයක වියළි, දුෂ්කර උරුමයට අභියෝග කරමින්, මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 2,600ක් ඉහළට නඟින කෘත්රිම හිම කඳු සහිත මේ කලාපයේ හිම මත ලිස්සා යෑමේ මංපෙත්, හිමකර නිවාඩු නිකේතන සහ විවිධ දුර්ලභ ක්රීඩා පහසුකම් ආදියෙන් සමන්විත වී ඇත. සවුදි අරාබිය අන්තර්ජාතික සංචාරක වෙළෙඳපොළට පිවිසීමේ අරමුණ සැබෑ කරමින් අනාගත ශීත ඍතු ඔලිම්පික් උලෙළක් මේ කඳුකරයේ පැවැත්වෙන්නට බැරි නැත.
නියෝන් ව්යාපෘතිය අරුමයක් හා සිහිනයක් ලෙස සිතන්නේ එහි ඇති මේ ආකාරයේ උප කොටස් නිසාය. සින්දාලා (Sindalah) සුඛෝපභෝගි දූපතද එවැන්නකි. රතු මුහුදේ පිහිටි සුඛෝපභෝගි දූපත් ගමනාන්තයක් වන සින්දාලාහි යාත්රා තොටුපොළ, වෙරළාසන්න සමාජ ශාලා සහ තරු පහේ හෝ හතේ හෝටල් ඉදි වනු ඇත. ඩුබායිහි පාම් ජුමෙයිරා හෝ මාලදිවයින වැනි තැන්වලට මෙන්, අත දිගහැර වියදම් කළ හැකි සංචාරකයන් සවුදි අරාබියේ සින්දාලා දූපතටද අනාගතයේදී ඇදෙනු ඇත.
අවිනිශ්චිතතා හා ගැටලුකාරි දේ කොතෙක් තිබුණත් නියෝම් යනු හෙමි හෙමින් සැබෑ වන සිහිනයකි. එය තොරතුරු තාක්ෂණය, ඉංජිනේරු විද්යාව හා ලෝක ආර්ථිකය ගැන උනන්දුවක් දක්වන කොයි කවුරුත් කාලාන්තරයක් තිස්සේ කතා කරන මාතෘකාවක් වනු ඇත.
( Silumina 02-Nov 2025 , Image Source; Logistics Middle East)