සඳ මිදුලට එනවා!.....ආ ළඟක ඉඳලද ?

අපේ බ්ලොග් ලියන මිතුරු මිතුරියන්  මේ දවස්වල  රැල්ලකට අසු වෙලා.  ඉයන් විසින් ඇති කරපු මේ සොඳුරු  රැල්ල තමයි තමන් කැමති සින්දු දාසයක් නම් කරන එක . මම ලියලා නැති ජාතියේ පෝස්ටුවක් වුනත් මම ඒ සමාගමට එකතු වුනේ කැමැත්තෙන්ම. සින්දු ටික ලැයිස්තු ගත කරේ ඊයේ උදේ . මට එය ඉතාම පහසු වුනේ  මම කැමතිම සින්දු තෝරන්න ගියේ නැති නිසා.  මතක මංපෙතේ ඇවිදගෙන අතීතෙට යනකොට එක එක අවස්ථාවල පුංචි පුංචි කතා සිදුවීම් එක්ක සින්දු ගොඩක් තැවරිලා තිබ්බ . ඒවා අතරින් පළවෙනි වරට අතට අහු වෙච්ච දහය තමයි මේ.

මගේ ළමා කාලේ වැඩිපුරම ගෙවුනේ ගෙදර ඔය හා කුඹුර කියන තැන්වල . අපේ හෙල්මලු කුඹුර පටන් ගන්නේ පුංචි ගඟුලක්  නැත්නම් ඔයක් අයිනෙන්. ඔය ඉවුරේ උණ  පඳුරු, හීන් බෝවිටියා පඳුරු පිරිලා  උදේට නැවුම්ම නැවුම් හිරු රැස්  කැරළි වැටිලා  කිරි සිනා උතුරුවන  හාත්පස පරිසරය ගොම්මන් වෙද්දී ශෝකී පාළුවකින් මුණ බර කර ගන්නවා . ඒ වගේ හැන්දෑවක අපේ වෙල් යායේදී  වික්ටර්ගේ තොටුපළ අයිනේ  සින්දුව  කවුදෝ ලස්සනට කියනවා ඇහිලා මගේ හිතේ තදින්ම තවරුනා

මේ සින්දුව  කොතැනකදී ඇහුනත් අපේ ඔය ඉවුරේ ගොම්මන් පාළුව හා ගුප්ත චමත්කාරය මට දැනෙනව.

යව්වන  කාලයේ තනියම  මම සින්දු කිව්වා මිදුලට වෙලා. ආයේ  කාගේ තහනමක්ද?
දවසක් සින්දුවක්  පටන් ගත්තා විතරයි මෙහෙම
සඳ මිදුලට එනවා.....
වත්තේ මොකක්දෝ කර කර හිටි තාත්තා මගෙන් අහනවා
ආ ළඟක ඉඳලද ?
ඉතින් තේරුණා වැඩේ මාට්ටුයි කියල .මගේ හිතේ තිබ්බ දේවල් තාත්තට අහුවුනේ  කොහොමද කියල මම ඒ දවස්වල කල්පනා කරා. පස්සේ තාත්තා කෙනෙක් උනාම ඒක මට තේරුනා

 ඒ කාලේ මම කැමති තව සින්දුවක් තමයි  සුනිල් එදිරිසිංහගේ අවපස අහසට.  කලා නිර්මාණෙකින් මිනිසුන්ට ජීවත් වීමේ ආසාව වැඩි  කරවන්න ඕනි කියල තමයි මාත් කියන්නේ  .

නුවර වැව්  ඉවුරේදී සබෑවක් වෙලා  වැවු ඉවුරේම බොඳ වෙලා ගිය පුංචි ප්‍රේම කතාවක් නිසාම නෙවෙයි මේ සින්දුව ඇත්තටම ලස්සනයි . ලුෂන් බුලත්සිංහල ලියපු, රෝහණ වීරසිංහ සංගීතවත් කොට ගයන මුතු කුඩ  ඉහළන මල් වරුසාවේ .

ඔය ඔක්කොම  අමතක කරලා හොඳ සරසවි ශිෂ්‍යයෙක් වෙලා  ඉද්දි මම එක්තරා උත්සවයක නිවේදකයා වෙද්දී සින්දුවක් කියන්න ආපු ගෑනු දරුවා කිව්වේ නන්දා මාලිනීගේ පීදෙන ගොයමේ .ඒ සින්දුවටත් ගෑනු දරුවාටත් ආශක්ත වෙච්ච මට ...නෑ මොකුත් උන් නෑ .

අපේ බිරින්දෑ සාරි වලට වගේම කුඩ වලටත් ආසයි . මේ සින්දුවෙන් කියන්නේ මම ඔයා ගැන හිතන විදිහ කිව්වම ඈට හරි සතුටු යි. ඇත්තටම මේ සින්දුව ඈ ලඟින් වාඩි  වෙලා හොරෙන් ඒ මුණ දිහා බල බලා අහන් ඉන්න කැමතියි
එඩ්වර්ඩ් ජයකොඩිගේ ; ඔබ තෙමෙයි කියා බයයි '

අපේ පැංචියෝ දෙන්නම අත දරුවෝ කාලේ ඉඳන් මේ සින්දුවට ආසයි. සින්දුවේ කතන්දරේකුත්  තියෙනවනේ. ප්‍රේමකීර්ති මොන තරම්  දයාබර පියෙක්ද කියල මට හිතා ගන්නත් බෑ . නන්දා මාලනී ගයන සුරංගීට දුක හිතුනා .

අපි ගෙදර සියලු දෙනාම කැමති සින්දුවක් තමයි  සුනිල් එදිරි සිංහගේ ' මේ තරම් සියුමැලිද කළුගල් '

අපේ  අම්මාත් අපේ බිරින්ත්දෑත්  බොහොම සහයෝගයෙන් සතුටින් කරපු දෙයක් තමයි හිමිදිරි පාන්දර නැගිටලා උයන එක . ගමට කලින් හිරු මුළුතැන්ගෙට වඩින්නේ ඒ නිසයි .

මගේ  මතක සැමරුම් වලට හේතු නොවුනත් මම කැමතිම සින්දුවක් තමයි ඉන්ද්‍රානී බෝගොඩ ගයන 'විදුලිය එලිය'

ප.ලි.

ඉයන් ඉල්ලලා  තියෙන්නේ ගීත දාසයක්  නිසා මේ  ලිස්ට් එක සම්පුර්ණ කරන්න තව  සින්දු හයක් නම් කරනවා .

11. වී පැදුරෙන් ඉගිලී යන  - ක්‍රිශාන්ත එරන්දක
12. සැන්දෑ කළුවර ගලා හැලෙන විට -  සනත් නන්දසිරි
13. පායා ඇයි හිනැහෙන්නේ - එච් ආර් ජෝතිපාල
14. ගුමු ගුමුව ගඟුලේ - සමිතා එරන්දතී
15. ආශාවේ මල් වැටෙන් එබී - බණ්ඩාර අතාවුද
16.  මිහිකත නලවාලා - සුනිල්  ශාන්ත

ලෝකල් ඩෙනිස් ලිලී

මම ආශ්වාදයෙන්ම මතක් කරන කාලයක් තමයි කොටුවේ පිට්ටු බම්බු තුනේ වැඩ කරපු අවුරුදු දෙක.  තට්ටු තිස් දෙකක් උස ලංකා බැංකු ගොඩනැගිල්ල හදල තියෙන්නේ රුපියලේ කාසි ගොඩක් එක උඩ  එක තිබ්බම එන හැඩේට . ඒත් ඒකට  හැමෝම කිව්වේ කොටුවේ පිට්ටු බම්බුව කියලා. 1996 විතර වෙනකං ඒක තමයි ලංකාවේ තිබ්බ උසම ගොඩනැගිල්ල . කොටුවේ  ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්තාන නිවුන් ගොඩනැගිල්ලට තමයි ඉන් පස්සේ ඒ තැන අයිති උනේ තවත් අවුරුදු කීපයක් යනකං. ඒ ගොඩනැගිලි දෙකට තට්ටු තිස් අට ගානේ තිබුනා .

කවුරුත් විශ්වාස කරාවිද මන්දා  මම ඔය තට්ටු තිස් දේකේ හා තිස් අටේ බිල්ඩින්  තුනේම පිටත බිත්ති  පුරාම ඇවිදලා  තියෙනවා . ඇවිදිනවා කිව්වට් එහෙම හරස් අතට ඇවිදින්න බෑනේ  මකුළුවෙක් වගේ . ඒ ඇවිදිල්ල කෙරුනේ වහල මුදුනින්  කේබල්  වලින් එල්ලාපු කුඩුවක  නැගගෙන. සිංහලෙන් කිව්වේ ගොන්ඩෝලා එක . මේවයේ ගිහින් තමයි පිටත බිත්තියේ ජනෙල් වීදුරු  නැත්නම් ඇලුමිනියම් තහඩු සවි කරන්නේ , සීල්  කරන්නේ, පරීක්ෂා කරන්නේ

තට්ටු තිස් අටේ ගොඩනැගිලි දෙකේ වැඩ තමයි ඉස්සෙල්ලේම කරන්න  පටන් ගත්තේ . ඒ  වෙනකොට ගොඩනැගිල්ලේ සැහෙන තට්ටු ගානක් දෙස් විදෙස් සංවිධාන හා  සමාගම් විසින් කුලියට අරන් තිබ්බා.  කොටි බෝම්බ වලින්  ගොඩනැගිල්ලේ පිටත  ඇතුලත  හානි වෙලා තිබ්බත්, සමහර තට්ටු වල කන්තෝරු පවත්වාගෙන ගියා.

මේ පැත්තම අධි ආරක්ෂක  කලාපයක් වෙලා තිබ්බේ. විශේෂ හැඳුනුම්පතක් තිබ්බ උදවියට  විතරයි ඇතුළු වෙන්න පුළුවන් වුනේ.  සිංගප්පුරු සමාගමකට අයිති  බිල්ඩිමේ දේශීය හා ජාත්‍යන්තර ආයතන ගණනක කාර්යාල   තිබුන නිසා අලුත්යාවැඩියාවටත් ඒ වගේම විශේෂත්වයක් දීලා තිබ්බා.වැඩ කොන්ත්‍රාත්  දීලා තිබ්බේ විදේශ සමාගම්වලට . කම්කරුවෝ හැටියට ගත්තේ පුහුණු කාර්මිකයෝ. ඉංජිනේරුවෝ, කලමනාකාරයෝ සයිට් එකට බැහැලාම වැඩ  කළා .

ඩෙනිස් ඕස්ට්‍රේලියන් ජාතික ඉංජිනේරුවෙක්. හරිම සුන්දර  මිනිහෙක්. ඒ කාලේ ප්‍රසිද්ධ ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙක් හිටිය ඩෙනිස් ලිලී කියල . ඊට සමාන හැඩරුවක් තිබ්බ නිසා අපේ යාළුවාත් ඒ නමින් ඇමතුවට  ඔහුගේ මුල් නම වෙන  එකක් .  ඩෙනිස්ට කවදාවත් වටේ පිටේ ඉන්න අනිත් අය කාල නැත්නම් තනියම කන්න බෑ . ඔය ගොල්ලෝ   කාලද ? නැත්නම් එන්න කෑම කන්න'  ඒ වගේම ආචාරශීලීයි.

ඩෙනිස් හා හා පුරා කියල වැඩබිමට ආපු දවසෙම ආගන්තුක සත්කාරයක් හැටියට  කඩේකින් සීතල බීම බෝතලයක් ගෙන්නලා දුන්නා අපේ ගෝලයෙක් වෙච්ච ගුණසිංහට කියල .   අපේ සයිට් ඔෆිසියේ බෝතල් අරින අඬු  එහෙම තිබ්බේ නැති නිසා කඩෙන්ම  බෝතල් මුඩිය ඇරලා ආපහු යන්තම් වහගෙන තමයි ගේන්නේ.

බීම බෝතලේ  ගුණසිංහගේ  දෝතින්ම දුන්න ගමන් ඩෙනිස් ස්තුති පුර්වකව අතට ගත්තා. අලුත් දේශගුණයේ දාඩිය බේරෙමින් සිටි ඔහු පිපාසෙන් පෙළෙන  බව පෙනුනා  .

ඔහු වට පිට බලල  මේක අරින්නේ කොහොමද කියන ප්‍රශ්නය ඉඟියෙන්  ප්‍රකාශ කළා

වහා ඉදිරිපත් වෙච්ච ගුණසිංහ ' ගිව් සර්. ගිව් සර් කියල  බෝතලේ අතට අරන් මුඩියේ යටි පැත්තට මාපටැඟිල්ලේ නියපොත්තෙන්  උඩුකුරු තට්ටුවක් දැම්මා . බීම බෝතල් මුඩිය  උඩින් විසි වෙලා ගිහින් බිමට වැටෙද්දී ඩෙනිස්ක්ගේ ඇස් පුදුමෙන් ලොකු වෙලා ගුණසිංහගේ දෙපතුලේ ඉඳන් ඔලුවට එනකන් සම්පුර්ණ ස්කෑන් බැල්මක් දැම්මා.

මිනිහට හිතෙන්න ඇති ලංකාවේ ඉන්නේ මාරම වැඩකරුවෝ කියල .
මම ඉතින් කියන්න ගියේ නෑ මේ බෝතලේ  කඩේදී ඇරලා අතින් තද කරලා ගෙනාපු එකක් කියල .

මේ වැඩෙන් පස්සේ  ඩෙනිස්ට   හිතට අල්ලලාම  ගිය ගෝලයෙක් වුනා  ගුණසිංහ .

ඒත් ඩෙනිස් එක්ක ගුණසිංහ තදින්ම අමනාප වූ දවසක් තිබුනා  .
එකට හේතු වුනේ ඩෙනිස් තව කෙනෙකුට  ' ලෝකල් වර්කර්ස්' කියමින් ගුණසිංහලා පෙන්වා මොකක්දෝ කියා තිබීමය.

ගුණසිංහ පැමිණිල්ල ඉදිරිපත් කරේ මට.

'මහත්තය බලන්න ඩෙනිස්  මහත්තය අපිට ලෝකල් මිනිස්සු කිව්වා . අපි මේ  මහන්සි වෙලා වැඩ කරාට නම්බුකාර මිනිස්සු.  එයාට කියන්න අපි ලෝකල් මිනිස්සු නෙවෙයි කිය'ල .

'ලෝකල් කියන්නේ මේ  රටේම  කියන එකනේ ගුණසිංහ'  කියා කොච්චරක්වත් කිව්වට ඔහු පිළි  ගත්තේම  නෑ '

තව දවසක් ඕස්ට්‍රේලියාවෙන් ගෙනා  කොන්ක්‍රීට් විදින  කටුවක් අරගෙන ගුණසිංහ  මා ලඟට ආවා.
සර් මේ කට්ට ' ලෝකල් ' එකක් නිකම්ම කැඩෙනවා. මේ සැරේ ගෙනල්ලා තියෙන්නේ ලෝකල් බඩු .

'නෑ නෑ  ඔය ඕස්ට්‍රේලියන් කන්ටේනරේක අනිත් බඩුත් එක්ක  ආපු  ඒවා'. අපේ ඉස්ටෝ කීපර් කිව්වා.
' එහෙනම් ඒවා ඕස්ට්‍රේලියාවේ ලෝකල්' බඩු වෙන්න ඇති'  කියාගෙන ගුණසිංහ එතනින් ඉවත්ව ගියේ හිතේ සතුටකින් නොවෙයි.

මේ  සිද්දී දෙක නිසා ගුණසිංහ ' ලෝකල්' නමින් ගරු නාමයක් ලැබුවා.

මේ ලෝකල්ට අමතරව ඩෙනිස් විසින් හදිසි වැඩ වලට හවුල් කර ගත්ත අනෙක් උදව්කරු උනේ ඔම්ලට්

ඔම්ලට්ට ඒ නම දීලා තියෙන්න  කම්කරු පිරිසමයි .

ඒ කතාව ගුණසිංග දවසක් මට මෙහෙම කිව්වා

මහත්තයා දවසක් අපි  රෑ වැඩකරපු දවසක අට දෙනෙක් කෑමට හිටිය . කෑම  නමයක්ම එවලා තිබ්බා .  මහන්සියේ වැනි වැනී හිටිය මහත දෙහෙත ලාල් ගිහිල්ල අන්න අර බැම්ම  උඩ වාඩිවෙලා කෑම එක දිග ඇරගෙන තනියම කැවා .පස්සේ  ලාල් අහනවා 'මොනාද බං අර   රොටී වගේ ජාතිය . මරු රහයිනේ'  කියල.
 අපි ඇහුවා  මොන රොටිද නිකම්ම නිකම් එළවලු බත් නේ තිබ්බේ .
පස්සෙයි වැඩේ ආරංචි උනේ කඩෙන්  එවලා තියෙන්නේ ඔම්ලට් කෑම අටක්. ඔම්ලට් අට වෙනම පාර්සලෙක ගෙනල්ලා.

දෙයියෝ සාලේ ඔම්ලට් අටක් කාලා මරු රොටී පාර තමයි කියපු හාදයාට එදා ඉඳන් ඔම්ලට් කියන එක අහන්නත් දෙයක්ද .

ඔය ඩෙනිස්  ඕස්ට්‍රේලියාවේ ඉඳන් ලංකාවට  ඇවිල්ල තියෙන්නේ පිලිපීනය හරහා. එහෙ සති දෙක තුනක් කැරකිලා හොයාගෙන තියෙනවා අපුරු බිරිඳක් .

මේ  අලුත් යුවල  ලකාවට ඇවිත් පුංචි තට්ටු නිවාසෙකින් ගෙයක් කුලියට අරන් සන්තෝසෙන් හිටියා.

ඩෙනිස් දවසක් හැන්දෑ වෙද්දී  නොසන්සුන් වෙලා . අපි කොහොමත් සමහර දවස්වල රෑ  එකොළහ  විතර වෙනකම් වැඩ කරනවා  ඉලක්ක කරපු වැඩ ඉවර කර ගන්න.

ඩෙනිස් මට පින්සෙන්ඩු උනා  .  'මේ වැඩ ටික ඔයාට තනියම බලා ගන්න පුලුවන්ද ? මම  අද කලින් යන්ටෝනි . අපේ වයිෆ්ගේ උපන් දිනේ . එයා බලා ඉන්නවා  මාත් එක්ක  ක්ලබ් යන්න' .
'ඉතින් යන්න '. මම කිව්වා .

ඒත් ඩෙනිස් ගියේ  නෑ . දිගට හරහට කෝල්  එනවා  ගෙදර උන්දැගෙන් .
'මම මේ ටික බලා ගන්නම් ඩෙනිස් යන්න '. මම දිගටම කිව්වා
එත් වැඩක් පටන් ගත්තම ඩෙනිස්  ඒක  දාලා යන්නේ නෑ ඉවර වෙනකම් .

කොහොම කොහොම හරි රෑ නවයත් පහු වෙද්දී ඩෙනිස්  පිටත් උනා . මම ගිහින් එන්නම් කියල .

මෙන්න පැයක් ගියේ නෑ ඩෙනිස්  ආපහු ආවා මූණ රතු කරගෙන .
'මොකද මේ.  බර්ත් ඩේ පාටිය කල් දැම්මද?  මම ඇහුවා .

ඩෙනිස් මාව සයිට්  ඔෆිස් එකට  ඇදගෙන ගියා .
බෑග් එකෙන්  ගත්තා ප්ලාස්ටික් කෝප්ප  දෙකකුයි  විස්කි බෝතලෙකුයි.

බොමු !

'ඩෙනිස් මෙතැන  සයිට් එකේ බොන්න තහනම්. අනික මමත් තනියම වාහනේ එලවාගෙන ගෙදර යන්නත්  ඕනි තව  ටිකකින්'

ඒක නෙවෙයි මොකද ගිය පයින්ම ආවේ ?

'වැඩක් නෑ' .
ඩෙනිස් විස්කි අඩියක් පුරවලා උගුරට හලා ගත්තා

"ඒකී බලන් ඉඳල බැරි තැන ලියුමක් ලියල තියල ගිහින්"

ඉතින් හෙව්වේ .නැද්ද ?
'ඔය කොහේ හරි ගිහිං  එන් නැතැයි'.  ඩෙනිස් දිගටම බිව්වා.

දවසක් විසි අට වෙනි තට්ටුවේ තියෙන වැඩකට හදිස්සියේ යන්න වෙලා.  බිල්ඩිමේ සමහර කන්තෝරු  කාමරවල සීමිත  වෙලාවයි වැඩ කරන්න අවසර ලැබුනේ,  අපිම සවි කරපු දොරක ජනේලෙක අඩු පාඩුවක් හදන්න ලොක්  එකක් මාරු කරන්න  වගේ හදිසි වැඩවලට ඩෙනිස්  අරන් යන  ගෝලයෝ දෙන්න තමයි ඔම්ලට් හා ලෝකල්.

මේ ගොඩනැගිල්ල දෙපාරක් ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාරවලට මුණ දීලා තිබ්බ නිසා ආරක්ෂක අංශයට ලොකු බලයක් තිබ්බා. උඩට යන ලිෆ්ට් වලින් විදේශිකයන් හා නිලධාරීන්ට යන්න ලිෆ්ට් හතරක් තිබ්බ. සේවකයන්ට යන්න හා  බඩු ගෙනියන්න වෙනම සේවා ලිෆ්ට් දෙකක් තිබ්බා.

ගෝලයෝ දෙන්නා  සේවා ලිෆ්ට් එකේ යන්න හැදුවත් ඩෙනිස්  වැඩේ හදිසිය නිසා නිලධාරී ලිෆ්ට් එකේම යමු ඔන්නොහෙ  කියලා දෙන්නත් එක්ක එතැන පෝලිමට ගියා. ඉහළ පහළ යන  සෙනගේ හැටියට විදුලි සෝපාන තිබ්බේ අඩුවෙන්. කීපයක්ම හානි වෙලා.

ඕවරෝල් ඇඳ ගත්ත, දුවිලි හා දාඩිය ගඳ  කාර්මිකයන් දෙන්නා තමන් සමග ලිෆ්ට් එකේ යනවට  මගීන් කිසිවෙක් කැමති පාටක් පෙන්නුවේ නෑ.  නගින්න බලාගෙන ඉන්න පිරිස  මේ දෙන්නගේ ඇඟේ නොගෑ වී ඉන්න මහන්සි ගත්තා.
ඔවුන්ටත් වඩා ඒ වැඩේට  විරුද්ධ උනේ එතැන හිටි ආරක්ෂක නිලධාරියා.
 
'ඔය දෙන්නා සර්විස් ලිෆ්ට් එකේ යන්න' .ඔහු සැර  වුනා.

අපේ ගෝලයෝ දෙන්නා අනිත් පැත්තට යන්න හැදුවා .
ඩෙනිස්  ඔවුන්ට යන්ට නොදී නවත්තා  ගත්තා.

ලිෆ්ට් එක ආවා. දොර අරුනා. සයිට් ඉංජිනේරුවා උනත් හොඳින් හැඳ පැළඳගෙන සිටි ඩෙනිස්  පැනපු ගමන් ලෝකල් හා ඔම්ලට්  දෙන්නගේම කරවල්ටවලට අත් දෙක දා ගත්තා.
ඔහු ඒ දෙන්නාත් ඇදගෙනම ලිෆ්ට් එකට ගොඩ උනේ වැදගත් පහේ මගීන් පිරිස අතරින් ඉඩක් හදාගෙන .

 ලිෆ්ට් එකේ දොර වැහුනා .


(මේ තමයි  මගේ සියවැනි පෝස්ට් එක)

Photo: alchetron.com/

තුන්රෝද කතාවක්

කෙටි නිවාඩුවලට ලංකාවට ආ විට මම  ත්‍රී වීල් වලින් එහා මෙහා ගියා සෑහෙන වාර ගණනක් .  ඒ ගමන්වලදී හමු වූ රියදුරන් වැඩි දෙනෙක්  මා සමග ගනුදෙනු කරේ සුහදව . විනීතව .

ඒත් මේ අත්දැකීම සුන්දර නොවුණු අවස්ථාත් නොතිබුනා නොවෙයි. මේ ඒ වගේ එකක් :

ගිය අවුරුද්දේ දවසක මම  ත්‍රී වීලරයක් අල්ල  ගත්තේ බොරැල්ල ඇල්විටිගල පාරට යන්න . මීටර් ටැක්සි කියලා ඉසරහින් ගහල තිබ්බට නැගල පොඩ්ඩක් දුර යද්දී මෙන්න රියදුරා කියනවා ''  මහත්තයා මීටරේට නෙවෙයි ගන්නේ එතෙන්ට රුපියල් දෙසීයක් ඕනි' කියල .
ඇයි එහෙම කියන්නේ එතෙන්ට මීටර් ටැක්සියේ රුපියල් සීයක් විතරනේ යන්නේ ?
බෑ  බෑ කනත්ත හන්දියේ මාර ට්‍රැෆික්.  රියැදුරා කතා කලේ හැසිරුනේ  කිසිම සුහද බවකින් තොරව.

රුපියල් සීයක් කියන්නේ නොසලකා අරින්න ඕනි මුදලක් උනත් මේ අසාධාරණ වැඩේ නිසා මට වාහනෙන් බහින්නම හිතුනා. ඒත් පරක්කු වෙනවා. බැහැල වෙන එකකට යන්න කම්මැලියි .
'නෑ  මම දෙන්නේ මීටරේට විතරයි'  ඇයි මේ රටේ නීතියක් නැද්ද ? අනික නවත්තලා තියෙන වෙලාවටත් චාර්ජ් වෙනවනේ. තෙසක් රියදුරා නුරුස්නා විලාසෙන් මීටරේ ස්විචය එබුවා.

මම හිතුවා බැහැලා දෙසීයක්ම දෙනවා, ඒත් බහින තැනට යනකම්  බුරුලක් පෙන්නන් නෑ කියල . මාසෙකින් දෙකකින් ලංකාවට ආවම මට ඕනි වුනේ හම්බවෙන හැම කෙනා එක්කම සුහදව ගණුදෙනු  කරන්න.

 මට මතක් වුනා සුන්දර ට්‍රැෆික් ජැම් එකක් ගැන මම ලියපු  කතාවේ හිටි ත්‍රී වීල් මල්ලි.
අප්‍රියේහි සම්ප්‍රයෝගෝ දුක්ඛෝ  මුඩ් එකෙන් ඉන්න මාවත් පටවාගෙන ත්‍රී වීලරය ඉදිරියට ඇදෙනවා. මරුමුස් රියදුරා හම්බවෙන හැම වහනේටම වෙට්ටු දමමින් රවමින් ඔරවමින් දොස් පවරමින් තමයි රිය පදවන්නේ.

ඔහොම ටිකක් යනකොට කනත්ත හන්දියට කලින් හම්බවෙනවා  වාහන ප්‍රදර්ශනාගාරයක්. මේ ගොඩනැගිල්ල ඉදිරිපස අලංකාර කරන්න හදපු කුඩා දිය පොකුණක් තියෙනවා. . මේ වෙලාවේ සසර දුක මතක්වෙන දසුනක් දැක්කා. උමතු ගැහැනියක් අඩ නිරුවතින් මේ පොකුණෙන් දිය නානවා.. ප්ලාස්ටික් කෝප්පෙකින් ඇඟ පුරා  වතුර වක්කරගනිමින් සතුටින් ඉල්පෙමින් වටපිට බලමින් ඇය නාන්නේ හරියට ස්විමින් ෆුල් එකකට දැමු කුඩා දරුවෙක් වගේ.

මෙච්චර වෙලා බුම්මගෙන හිටි ත්‍රී වීල්  රියදුරාගේ හොස්සට සිනහවක් නැගුනා. වාහන ට්‍රැෆික් එකේ රිය ඇදෙන්නේ මන්දගාමීව  .
'මහත්තයා මහත්තයා ෆෝන් එක තියෙනවා නේද ?
ඔව් තියෙනවා . ඇයි?මම ඇහුවේ හිතවත් කමකින් නොවෙයි
ඔහු මා දිහාවට හැරී සතුටු හිනාවක් දැම්මා. මේ මනුස්සයාගේ මූණේ  හිනා පොදක් දැක්කේ දැන් තමයි.

'මහත්තයා ගන්න ගන්න ෆොටෝ දෙක තුනක් ගන්න . අර අර ගැනි නානවා . මරු සීන් එක. අරන් ෆේස් බුක් එකට දාන්න නියමයි  අප්පා . පුදුම ත්‍රිල් එකකින් මුසපත්ව මේ හාදයා කෑගගනවා .

කාලයක්  තිස්සෙම දැඩි විදිහට  පාලනය කරගෙන හිටි මා තුල සිටි යක්ෂයා අවදි වෙමින් සිටියා .
' ඔහේට අම්මා කෙනෙක් ඉන්නවද ?
මගේ හඬේ  අසාමාන්‍ය  වේගවත් බව හා ඒ ප්‍රශ්නයේ තිබු අමුත්ත  නිසා ඔහු අංශක එකසිය අසුවකින් ඔලුවත් කඳත් පිටුපස්සට හරවලා මගේ දිහා බැලුවා.
ඔහු කට අරින්නට කලින් මම පෙරටත් වඩා හඬින් මෙහෙම  ඇහුවා .
ඔහෙට ගෑනියක් , සහෝදරියක් දුවෙක් නැද්ද ?
මැදි වියේත්  අගිස්සේ හිටියත් චණ්ඩි  පහේ ගැටයෙක් වගේ හැසිරෙමින් සිටි තෙසක් රියැදුරා වික්ෂිප්ත වෙලා .
ඒත් තරමක් විනීත වෙලා .
ඇයි මහත්තයා එහෙම අහන්නේ ?.

දැන් බලනවා අර ගැණු කෙනා කාගේ හරි අම්මෙක්ගේ දරුවෙක් වෙන්න ඇති. නැත්නම් කගේ හරි අම්මෙක් වෙන්න ඇති. මොන කරුමෙකට හරි ඔහොම ඉබාගාතේ ගියාට ඔලුව විකාර වුනාට සමහර විට මේ මනුස්සය ගැන පවුලේ අය හූල්ලනවා ඇති. එහෙව් එකේ තව ෆොටෝ ගහල ෆේස් බුක් දදා  ජොලි කරනන හිතන එකත්  මොන නරුම කමක්ද ?
ඔහේ කැමතිද ඔහේගේ පවුලේ කෙනෙකුට එහෙම වෙනවට?'

ඉලක්කයටම වැදුණු මගේ සුළු අවි ප්‍රහාරයෙන් තෙසක් රියදුරා සසල වුන බව මට තේරුණා.

දැන්  ට්‍රැෆික් ජෑම් එක අඩු වෙලා රිය පෙළ ඉදිරියට ඇදෙද්දීම  අහිංසක පූස් පැටවෙක් වගේ කීකරු වෙච්ච ඔහු ආයෙමත් සැරයක් අංශක එකසිය අසුවක් හැරිලා මා දිහා බැලුවා.

ඒ බැල්මේ තිබ්බේ තනිකරම පරාජිත බවක් . බින්දුවටම වැටිලා
ඒ අතෙර් මෙහෙම කිව්වා

' පව් නේද මහත්තයා ඒ ගෑනු මනුස්සයා '

මම නිස්සද්දව  හිටිය  .

පේරාදෙණියේ මැදුරු කුළුණුවල සැඟවුණු චරිත කතා - හිල්ඩා ඔබේසේකර, රාමනාදන්, අක්බාර් ඇතුළු පිරිස -1

Photo-Sunday Times

පේරාදෙණි සරසවියට ගොඩවන ඕනෑම කෙනෙකුට අන්වර්ථ නාමයක් හිමි වෙයි.  බල්ලෙක් පුසෙක් එහි ගියද මේ ආකාරයේ 'කාඩ්' එකක් වදිනමුත් සරසවි නෙවාසිකාගාරවල නාමයන්  චිරාත්කාලයක් නොවෙනස්ව පවතී. රාමනාදන් ශාලාව නාදන් එක ලෙසත්  අරුණාචලම් ශාලාව අරූ එක ලෙසත් සංඝමිත්තා ශාලාව මිත්තා එක ලෙසත් ඇතැම් විට කෙටිකර ගත්තත්  අනික් සෑම විටම ඒවායේ මුල් නමින්ම හැඳින්වේ. මේවා නිල වශයෙන්ම නම්කොට ඇත්තේ සුවිශේෂ පුද්ගල නාම වලිනි . 

මෙකී පුද්ගලයන්ගේ  චරිත කතාත් අපේ රටේ පළමු  ස්වාධීන  සරසවිය ඉදි කර ගැනීම  සඳහා ඔවුන් කළ අරගලයත් ගැන  පසුගිය සතියේ තොරතුරු හොයන්නට උත්සහ කලෙමි . එසේ සොයා බලද්දී මා ඉදිරියේ චිත්‍රණය වුනේ ඒ යුගයේ උත්සහවන්ත උගතුන් අතර තුබූ  ජාතික සමගියේ  කතාවයි. ඔවූන්ගේ කතාව 19 වන සියවසේ ශ්‍රී ලාංකික ව්‍යවසායකත්වයේ කතාවයි.  විචාර බුද්ධියෙන් යුතු දේශීය උගතුන් බිහි වීමේ  කතාවයි. සමහරුන්ට පෙනුනේ  ඔවුන් හුදෙක් රදල කළු සුද්දන්, නිර්ධන පන්තියට එරෙහි වූ ධනපතියන්, නැතිනම් බටහිර ගැති ව්‍යාජ උගතුන් ලෙසිනි . ඒ නිසාමදෝ මොවුන්ගෙන් අපට ලැබුණු වටිනාකම්  ගැන සරසවි ජීවිත කාලය පුරාමත් ඉන් පිට වුවාට පසුවත් කිසිවෙක් කතා නොකළහ . මේ අපට පෙරාදෙණියේදීත් ඉන් පිටතදීත් සිදු වූ ලොකු වැරැද්දක් කියා සිතමි.

මුස්ලිම් ජාතික නීති විශාරදයෙක්  වූ විනිසුරු එම් ටී අක්බාර්,  බර්ගර් ජාතිකයෙක් වූ දොස්තර අන්ද්රියාස් නෙල් , සිංහල  දානපතිනියක් වූ හිල්ඩා ඔබේසේකර , සිංහල ජන නායකයන් හා උගතුන් වූ  ඩී.ආර්.  විජේවර්ධන හා  සර් ඩී බී ජයතිලක , පළමු ශ්‍රී ලාංකික වැඩබලන ආණ්ඩුකාරයා වූ සර් ජේමිස් පීරිස් , වයිද්යවරයෙක් වූ සර් මාර්කස් පර්නාන්දු , බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික රොබර්ට් මාස් , දෙමල ජාතික නායකයන් හා උගතුන් වූ රාමනාදන් හා අරුනාචලම් දෙසොහොයුරන් මේ පිරිසයි. මේ සියලු දෙනාම පාහේ ලංකාවෙන් එපිට ලෝකය ගැන අත්දැකීම් ලබා තිබුණහ. ඉගෙනීමේ අති දස්කම් පෑහ. මේ රටේ ස්වාධීන සරසවියක් බිහි කිරීම සඳහා පුරෝගාමී මෙහෙවරක් කළහ.

ආර්ථික ශක්තියෙන්, උගත් කමෙන් හා දේශපාලන බලයෙන් ඉදිරියෙන් සිටි මේ ප්‍රභූ පිරිස නිදහස ලැබෙන්නට පෙර සුදු ජාතික පාලකයින්ට සෑහෙන දුරට බලපෑමක් කරන්නට සමත් පිරිසක් වුහ. ඔවුන්ට  වන්දනාමාන කරන්න ඕනෑ නැතිමුත් ඒ  චරිත කතාවලින් උගත යුතු බොහෝ ධනාත්මක දේ තිබේ . මේ ඔවුන් ගැන කෙටි සටහනක්. දීර්ඝ තොරතුරු එකතු කරමින් සිටිමි.

විනිසුරු එම් ටී අක්බාර් 

පේරාදෙනි ඉංජිනේරු පීඨයට යාබදව පිහිටා ඇති අක්බාර් ශාලාවේ ජීවත් වූ බොහෝ සිසුන් නොදන්නා පුද්ගලයක් ගැනයි මේ කියන්නේ. ඔහු නමින් විනිසුරු එම්  ටී අක්බාර්ය .

ඉංජිනේරුවෙකු වන්නට කේම්බ්‍රිජ් සරසවියට ගිය ඔහු අන්තිමේ ඉන් පිටවුනේ නීතිවේදියෙකු ලෙසිනි. 1880 ඉපිද 1944දී මිය ගිය ඔහු අපේ රටෙන් බිහි වූ කීර්තිමත්ම නීතිවේදියෙකි. මෙරට සොලිස්ටර් ජෙනරාල්වරයා වශයෙන්ද ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ සාමජිකයෙකු වශයෙන්ද කටයුතු කළ ඔහු 1928දී දුම්බර මිටියාවතේ ස්වාධීන විශ්ව විද්‍යාලයක් පිහිටවිය යුතු බවට නිර්දේශ කළ  විශ්වවිද්‍යාල කමිටුවේ  සබාපතිවරයාය.

දොස්තර අන්ද්රියාස් නෙල් 

සිංහල හා දෙමල භාෂාවලින් අපේ රටේ දරුවන්ට අධ්‍යාපනය ලැබීමේ වරම් හිමි විය යුතු බවටත් අපේම විශ්ව විද්‍යාලයක් ලබා දිය යුතු බවටත් ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුවට බලපෑම් කළ බර්ගර් ජාතික විද්වතෙකු වූ ඔහු නමින්  වූ නේවාසිකාගාරය පිහිටා ඇත්තේ අක්බාර් ශාලාවට යාබදවය.
1937 දී ලකා රාජ්‍ය සභාව වෙත ජෝජ් ඊ ද සිල්වා විසින් මරට විශ්ව විද්‍යාලය අරුප්පොල ප්‍රදේශයේ පිහිටුවිය යුතු බවට ඉදිරපත් වූ යජනාවට විරුද්ධ වු දොස්තර අන්ද්රියාස් නෙල් ඇතුළු පිරිස පැවසුවේ එය පේරාදෙණියේ පිහිටවිය යුතු බවය.

හිල්ඩා ඔබේසේකර 

Phot-pdn.ac.lk

කීර්තිමත් දානපතිනියක් වූ හිල්ඩා ඔබේසේකර ඉතිහාසඥයෙක් හා ලේඛකයෙක් වූ  ශ්‍රීමත් එද්වර්ඩ් පීරිස් හා විවාහ වුවාය. ඇගේ උපන් කාලය ලෙස මා අනුමාන කරන්නේ 1870 දශකයයි. ඇය අපේ රටෙන් බිහි වූ කීර්තිමත් සත්ත්ව විද්‍යාඥයෙක් වූ මෙරට කෞතුකාගාර අධ්‍යක්ෂවරයකු  වශෙයන්ද  සේවය කළ ආචාර්‍ය පී ඊ පී දැරණියගලගේ   මෑණියන්ය . අන් කිසිවක් නැතත් එවැනි උදාර පුත්‍රයෙක් බිහි කිරීම නිසා පමණක් ඇය අප සියලු දෙනාගේ ගෞරවය  ලබන්නට සුදුසුයි.(පී.ඊ.පී. දැරණියගලගේ පුත්  ශිරාන් දැරණියගල හිටපු පුරාවිද්‍යා අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල්වරයාය )

ඇය නමින්  වූ සුවිසල්  නේවාසිකාගාරය පේරාදෙණි සරසවි බිමේ මහවැලි ගඟට යාවූ මනරම් තැනිතලා භූමියක ඉදි වී ඇත. සුප්‍රකට සරත්චන්ද්‍ර එළිමහන් රඟහල පසුකලක ඉදිවුණු එම නේවාසිකාගාර මායිමේය.

අරුණාචලම්  හා රාමනාදන් සොහොයුරෝ 

pdn.ac.lk

මෙරට  සමාජයට  සුවිශාල මෙහෙවරක් කළ දෙමල ජාතිකයෝ තිදෙනෙක් වෙති. ඒ පොන්නම්බලම් අරුණාචලම් ,පොන්නම්බලම් රාමනාදන් හා ආනන්ද කුමාරස්වාමි  යන තිදෙනාය .
1814 දී යාපනේ මනිපායිහිදී උපන් ඒ. පොන්නම්බලම්ගේ පුතනුවන් දෙදෙනා අරුනාචලම් හා රාමනාදන්ය . ඔහුගේ ඤාති පුත්‍රයා ආනන්ද කුමාරස්වාමිය. 'මධ්‍ය කාලීන සිංහල කලා'    නමින් සිංහලට නැගුණු ඔහු ලියු පොත සමස්ත දේශයම ලද අමිල තිළිණයකි .
අරුණාචලම් හා රාමනාදන් දෙසොහොයුරන් නමින් පේරාදෙණිය සරසවියේ නේවාසිකාගාර දෙකක් තිබෙන අතර ඒවායේ වසර ගණනක් ජීවත් වූ   දහස්  ගණනක් සරසවි සිසුහු  මේ දෙදෙනා ගැන වැඩි යමක් නොදනිති .
අරුනාචලම් (1853-1924) මෙරට  බිහි වූ කීර්තිමත් උගතෙකි . 1875දී සිවිල් සේවයට එක් වූ  මුල්ම ලාංකිකයන් පිරිසට ඔහුද ඇතුළත් වීය . විධායක සබාවේ හා ව්‍යවස්ථාදායක සබාව යන දෙකේම සාමාජිකයකු වූ ඔහු  අපේම විශ්ව විද්‍යාලයක් බිහි කර ගැනීම සඳහා මහගු සේවයක් කළේය.  ඔහුගේ සොයුරු පොන්නම්බලම් රාමනාදන් 1879දී ව්‍යවස්ථාදායක සබාවට නිල නොලත්  නියෝජිතයෙකු ලෙස පත් වන්නේ දෙමල ජනතාව නියෝජනය .කිරීමටයි. එහෙත් එතැන් සිට ඔහු ක්‍රියාකළේ සියලු ජාතීන්ගේ නියෝජිතයක් මිස තනිකර දෙමල ජනතාව සඳහා පමණක් නොවන බව ඒ කාලයේ දේශපාලන ඉතිහාසය හාරා අවුස්සන ඕනෑම කෙනෙකුට තේරුම් යනු ඇත  .

කොළඹ විශ්ව විද්‍යාල කොලිජියේ පළමු විදුහල්පති රොබර්ට් මාස්

pdn.ac.lk

පේරාදෙනි සරසවියේ හන්තාන පාමුල කඳු ගැටයක ඉදි වුණු මාස් ශාලාව එනම් ලැබුවේ කෙසේදැයි බොහෝ දෙනෙක් නොදනිති. 1921 වසරේදී කොළඹ පිහිටුවූ විශ්ව විද්‍යාල කොලීජියේ පළමු විදුහල්පති ලෙස පත් වී ආවේ මහාචාර්ය රොබර්ට් මාස්ය. මේ කොලීජියෙන් උපාධි ලබා දුන්නේ ලන්ඩන්  විශ්ව විද්‍යාලයේ නමිනි. මේ රටේම විශ්ව විද්‍යාලයක් බිහි කර ගැනීමට අපේ නායකයන් කළ අරගලයට මාස්ගේ සහයද ලැබුණු නිසා ඔහු වෙනුවෙන්  සරසවි නේවාසිකාගාරයක් නම්  වී ඇත .

ජේමිස්  පීරිස් , මාකස් ප්‍රනාන්දු , ඩී බී ජයතිලක  හා ඩී ආර් විජේවර්ධන යන නිදහස් සටනේ නායකයන් මෙන්ම අපේම සරසවියක් බිහි කර ගැනීම උදෙසා සටන් කළ පුද්ගලයන් වෙනුවෙන්ද පේරාදෙනි සරසවියේ නේවාසිකාගාර නම් කර තිබෙනවා. ඔවුන් පිලිබඳ තොරතුරු ඊළඟ ලිපියෙන් ඉදිරිපත් කරන්නම්.

සිලිකන් වැල්ල හා සොඳුරු නිවාඩුව

පසුගිය සති කීපය මට සොඳුරු නිවාඩුවක් ලැබුනේය. ඇස් දොස්තරගේ නිර්දේශ  නිසාම කොම්පනියෙන් සති හයක  නිවාඩුවක් ලබා දීම පමණක් නිවාඩුව සොඳුරු  කලේ නැත . සති කීපයක් පරිගණකයෙන් ඈත්ව ඉන්නට ලැබීමත් ගෙදර සියලු ඇත්තන්ගේ නොමද ආදරය විඳින්නට ලැබීමත් , අපේ ගෙදර ටී වී එක කැඩී  තිබීමත් වැනි හේතු කීපයක් එක්කාසු වීම නිසා මෙය අනගි නිවාඩුවක් වුනේය.
මේ නිවාඩුවේදීම  අවුරුදු විස්සකට පෙර අත හැරුණු විද්‍යා තාක්ෂණ පුවත් පත් කලාවටද යලි  ඔලුව දමන්නට ඉස් පාසුවක් ලැබුණේය . ඉංජිනේරු රස්සාව කරද්දී ඇසූ දුටු දේ ඇසුරෙන් යමක් ලියන්නැයි ලක්බිම මන්දාකිනියේ සංස්කාරකවරිය කළ ඇරයුම පිළිගත්තද  අන්තර්ජාල යුගයෙන් පෙර පටන් ගත් මගේ  පත්තර කලාව තුළ යලි මා ආධුනිකයෙක් වී ඇති බව  වැටහිණි. අනික් අතට අලුත් තොරතුරු හා ලියන දේට අදාළ  වැඩිමනත් කරුණු විමසන්නට  බැරි වුනේ ගුගල් දෙයියා මගෙන් ඈත් වී සිටි නිසාය .
 කෙසේ වෙතත් පසුගිය සති හතක් පුරාවට මා ලක්බිම ඉරිදා සංග්‍රහයට  අතින් ලියා ටයිප් කරවා ගත් ' සිලිකන් වැල්ල'  තීරු ලිපිය නිසා 'විද්‍යා තාක්ෂණ ' ලිපිත් ඉඳ හිට හෝ ලියන්නට උනන්දුවක් ඇවිලිණි. එනිසා 'සිලිකන් වැල්ල' මගේ බ්ලොග් අඩවියේ දිගටම  ලියන්නට  තීරණය කලෙමි. පත්‍රයටද ඉඩක් ලැබෙන හැටියේ යමක් ලියන්නට පොරොන්දු වුනෙමි..
ඉදිරි ඒවා ලියන්නට කලින් පසුගිය තීරු ලිපි ටික  පිලිවෙළින්  මෙසේ පළ කරමි. මගේ ජීවන කතාන්දර ලියු  රටාවෙන් වෙනස් නිසා 'රස්සාවට අදාළ  අත්දැකීම් ඔබට දිරවන්නේ නැත්නම් ඒ ගැන කමන්න. ;තිලකසිත' ආරේ ලිපිද හෙමින් සැරේ ලියන්නෙමි .

සිලිකන් වැල්ල 1  (සංස්කරණය නොකළ ලිපිය )

'ඔන්න සීලින් ඇලිස්  එනවා….’ යනාදී වශයෙන්  අප නවය ශ්රේණියේදී මතක තියා ගන්නට උත්සහ කළේ   පෘථිවි කබලේ බහුලවම තිබෙන මූල ද්‍රව්‍ය  ලැයිස්තුවයි  . ඒවා අතරින් මුල්ම තුන  පිලිවෙලින් ඔක්ජසින්  සිලිකන්  හා ඇලුමිනියම්  වේ.
මටනම්  හැමදාම ඔක්සිජන් තරම්ම සිලිකන්ද වැදගත් දෙයක් වුනේය. හුස්මක් කටක්  ගන්නට අවැසි ඔක්සිජන් වායුවනම් ආගිය හැමතැනම අඩුවක් නැතිව තිබුනද බඩ  වියත රැක ගන්නට කරන අරගලයේදී සිලිකන් තරම් වටිනා වෙනත් මුල ද්රව්යයක් හමු නොවුනි.
නිතර පිය නගන මහපොලොවේ, ඇස ගැටෙන වැලි ගල් හැම එකකම සිලිකන් බොහෝ සෙයින් තිබේ. අප හදන ගොඩනැගිලි හා මහා පාරවල වැඩිපුරම ඇත්තේ සිලිකන් වන අතර මේවායේ සැලසුම් සකසන පරිගණකවල පවා වැදගත් ක්රියාවලියේ පදනම සිලිකන්ය. ඒ නිසා සිලිකන් සම්බන්ධව මට හැමදාම කතා කරන්නට දෙයක් තිබෙනු ඇත . එසේ නොවේනම්  පොල් ගහක් ගැන රචනාවක් ලියන්න්ට සිදු වූ ළමයා මෙන් ඕනෑම දෙයක් සිලිකන් වලට ගාවාගෙන  ලියන්නට මට පුළුවන .

පෘථිවි කබොලෙන් සියයට විසි අටක්ම  තිබෙන මුල ද්රව්යය වුනත් සිලිකන්  කවදාවත් පිරිසුදු තත්ත්වයේ සොයා ගන්නට නොමැත. ඒවා ඇත්තේ  සිලිකන්  අඩංගු සිලිකේට වශයෙනි. දැනට සොයාගෙන ඇති පරිදි මුළුමහත් විශ්වයේම බහුලවම පවතින මුල ද්රව්යයකි සිලිකන් .
ආවර්තිතා වගුවේ 14 වන මුල ද්රව්යය හැඳින්වෙන  සිලිකන් කියන වචනය හා සබැඳි මගේ සටහන්  කියවන්නට  ‘සිලිකන් වැල්ලට’ එන්නැයි ඔබට ඇරයුම් කරමි.

සිලිකන් නිම්නය හා අපේ බිස්නස් 
සිලිකන් නිම්නය යනුවෙන් සන්නාම ලබා ඇත්තේ   ඇමෙරිකා  එක්සත් ජනපදයේ කැලිපොනියා ප්රාන්තයට අයත්  සැන්ප්රැන්සිස්කෝ බොක්ක ආශ්රිත ප්රදේශයකි.
සිලිකන් මුලික කරගෙන නිපදවෙන පරිගණක උපාංග නිෂ්පාදන සමාගම් බහුලව තිබීම මේ නම ලැබීමේ හේතුවයි. 2013 වනවිටත් ලක්ෂ දෙක හමාරක් ඉක්මවා ගිය තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තිකයන් පිරිසක් සේවයකළ සිලිකන් නිම්නය, මුල් කාලයේ ඇරඹි පරිගණක චිප හා පරිපත නිෂ්පාදන වලට අමතරව බොහෝ අධි තාක්ෂණික ව්යාපාර  අංශවල මුලස්ථානය වී  තිබේ.
සිලිකන් නිම්නය ආශ්රිත ව්යාපාර  ප්රබෝධයේ එක ප්රධාන රහසක් වන්නේ දහස් ගණන් නව ව්යාපාර ආරම්භ  කිරීමටත්  නව අදහස් වාණිජකරනයටත් ඉමහත් පිටිවහලක් ලැබෙන පසුබිමයි.
නව ව්යාපාර ඇරඹීමේදී  ඒවා පළමු වසර කීපය තුළ  තම පැවැත්ම හා වර්ධනය වෙනුවෙන් දැවැන්ත අරගලයක් කරයි. මෙසේ  අලුතින් පටන් ගනා ව්යාපාර වලින් සියයට අසූවක් පළමු වසර පහ තුල වසා දැමෙන බව පැවසේ .
අලුතින් පටන් ගන්නා ව්යාපාර තමන්ගේ දෙපයින් නැගී සිටින තුරු ඒවාට මග පෙන්වමින් උදව් කරමින් රැකබල ගන්නා ආයතන බිස්නස් ඉන්කියුබේටරයි. ලංකාවේ පටන් ගත්  මෙවැනි ඉන්කියුබෙටර තුනක් ගැන අධ්යයනයක් කිරීමට කලකට පෙර  මට සිද්ද විය. ඒවානම් තොරතුරු තාක්ෂණ ව්යාපාර ඉලක්ක කරගෙන බිහිවූ  ආයතනයක් , කාර්මික සංවර්ධන අධිකාරියට අනුයුක්තව කටුබැද්දේ ඉදිව තිබු ආයතනය හා කඹුරුපිටිය ගම් උදා  භුමියේ අරඹා  තිබූ ව්යාපාරික මේරුම් ඒකකයත් යන ආයතන තුනයි. 2004 වන විටත් මේ ආයතන වසා දමා හෝ අසාර්ථක මට්ටමේ පැවතිනි. කොටින්ම බිස්නස් ඉන්කියුබෙටර් ටික දැමීමට තවත් ලොකු ඉන්කියුබේටරයක් අවශ්ය වී තිබිණි.

ලුනාවේ වැලිපරය හා ගංවතුර 

තරමින් හෙක්ටෙයාර් විස්සක් විතර වෙන ලුනාව කලපුව   2005 දී තිබ්බේ තනිකර කුණු කසලින් පිරි ගිය නාරා වැලක් පරිද්දෙනි. ඒත් කාලෙකට ඉස්සර ලුනාව කලපුවේ ඔරු පැද්ද හැටි, මලින් ගැවසී ගත්  කලපු ඉවුරේ සෙල්ලම් කළ හැටි, කලපුවට බැස පීනා දියබුන් ගැසූ හැටි අසල්වැසි වැඩිහිටියන්ට මතක තිබිණි.

අඟුලාන ලුනාව ආශ්රිත වර්ග කිලෝමීටර් හතක විතර වු  කලාපය ඒ වනවිට නිරන්තර ගංවතුරෙන් පීඩා වින්දේය.. මැයි හා නොවැම්බර්  මාසවලදී  නොවරදව ගෙට ගොඩවන  ගංවතුරට ඉඩ දී  පැදුරු කඩ මලු අකුලාගෙන පෑලදොරින් උස්තැනක් බලා පසුබසින එක ඒ ජනාකීර්ණ කලාපයේ වැසියන්ට පුරුද්දට ගොස් තිබිණි.

ලුනාව කලපුවේ මුවදොර හැමදාම උදේට  වැලිපරයකින් වැසී යයි . ඒ හා සමග ලුනාව මහා  ඇල හා පරිවාර ලොකු කුඩා ඇළමාර්ග හා කාණු  කට ළඟටම පිරී යයි. වතුර ගලන්නේ නැති වල් බුටෑවෙන් හා ක ලි කසලෙන් පිරී ගත් ඇළ මාර්ග හා කුණු කාණු  ඉවුරේම ඉදිවූ තාවකාලික නිවෙස්  සිය ගණනකි තිබිණි . ඒවායේ සියලු අපද්රව්ය  එකතු වන්නේ අර ඇලටමය.

ඉතින් ලුනාව පරිසර සංවර්ධන වැඩ සටහනින් ඇළ  ඉවුරු දෙපැත්තේ පදිංචි සියලුම ජනතාව ඉන් ඉවත් කරවා ඇළමාර්ග පුළුල් කරන්නටත් ඇළ ඉවුරු දෙපැත්තේ කුඩා මංතීරු හදන්නටත් පියවර ගත්තේය.  ඒ අතරේ ලුනාව කලපුවේ පිරී තිබු රොන්මඩ  හාරා කළපුව වටේට කිලෝ මීටර හතරක පිරිවැටි මගක්ද හැදුවේය. මේ ක්රියාවලිය අවසන් වීගෙන ආ 2008න්  පමණ පසුව ලුනාව කලාපයෙන් ගංවතුර උවදුරද තුනී වී  ගියේය.
ඇළ ඉවුර දෙපැත්තේ මිනිස්සු පුලුපුලුවන් හැටියට තමන්ගේ නිවෙස් අලුත්වැඩියා කරගත්හ. අල මාර්ග වලට කුණු දැමීම අවම විය. අලුත් ඉදිකිරීම් නඩත්තු කරගෙන යාමට නගර සබාවලට පැවරිණි . මේ ආයතනත් ලුනාව වැසියනුත් තමන්ගේ කාරිය හරියට කරනතුරු ලුනාව කලාපයටනම් තද ගංවතුරක් එන්නට විදිහක් නැත.
බොහෝ විට ගංවතුර එන්නේ  අපේම වැරදදෙනි
සැලසුමේ තිබු  පරිදි ලුනාව කලපුවේ වක්කඩය ස්ථිරවම ඇරලා තබන්නට විසඳුමක්නම් සොයන්නට අපට බැරිවිය. රාත්රියේ වැලිපරයක් මැවී කලපුව හා මහා මුහුද වෙන් කරයි. එතැන නවතා ඇති බැකෝ යන්ත්රයකින්  උදේට වැලිපරය හාරා කලපු දිය බැස්සවිය යුතුය.

එසේ පිරෙන මුහුදු වැල්ලේ වැඩිපුරම ඇති මූලද්රව්යය සිලිකන්ය.

පිටස්තරයාගේ පොත් පෙරළීම

ගිය අවුරුද්දේ බම්බලපිටිය වෙරළේදී මගෙන් සමුගත්  පිටස්තරයා., හරියටම අවුරුද්දකට පසු ඊයේ 21 වැනිදා නැවත මා බලන්නට ආවේය.

''මම වයින් බෝතල් වගයක් ගත්තා . පස්සේ මතක් වුනේ අද වෙසක් කියල .අනික ලංකාවේ මිනිස්සු අච්චර දුක් විඳිද්දී මොන  සාදද? .  ඒත් උඹ බලල යන්න හිතුනා. හැබැයි පුතෝ  මට වෙනද වගේ කයිවාරු ගගහ ඉන්න විදිහක් නෑ ''

එසේ කීයූ  පිටස්තරයා  බැක්පැක්  බෑගයෙන්   එලියට ඇදගත් වේලපු ආමන්ඩ් පැකට් එක මා දෙසට වීසි කළේය .
ඉන්පසු සිගරට්ටුවක් දල්වාගෙන ගැලවූ කමිසයද කරේ දමාගෙනම  ජනෙල් පොලු අතරින් හාත්පස පෙනෙන නගරයට  විරිත්තීය.

මේ අතරේ ඔහු ගෙනා පොත් ගොන්න මම එකින් එක දිග අරින්නට පටන් ගත්තෙමි .

පළමු පොත ' ඔන්ටපුණරයා හා වෙනත් කතා '. නොතේරෙන සිංහල වචනය තේරුම් ගන්නට මහන්සි ගනිමින් පොතේ පිටකවරය අත ගාමින් සිටිද්ද්දී ආපිට හැරුණු පිටස්තරයා දොඩවන්න  පටන් ගත්තේය.

''මරු පොතක්. ලංකාවේ විතරක් නෙවෙයි ඕනිම සමාජෙක ඉන්නවා ව්‍යවසයකයෝ කියල කොටසක් . මේ කියන්නේ සල්ලි දාලා බිස්නස් කරන මිනිස්සුම නෙවෙයි. මුල් තැන අරන් මොනවා හරි කරන උන් තමයි ඔන්ටපූණරයෝ . මේ ගොල්ලෝ ඉන්නේ ජනගහනෙන් සීයෙට දහයක්  විතර . උන් සමාජේ ඉස්සරහට හරි පස්සට හරි අරන් යනවා. අනිත් සීයෙට අනූව උන් පස්සෙන් යන උන්. 
එතකොට මේ මිනිස්සු හොඳ අරමුණු  වෙනුවෙන් කැප වුනොත් රටක් හා සමාජයක්ම ඉදිරියට අරන් යන්න  පුළුවන්' . 

අවාසනාවකට ලංකාවේ දේශපාලනයට  ආපු බහුතරයක්  ඔන්ටපුණරයන්ගේ දර්ශනය විපරිතයි. 

මට කතාව නීරස වීගෙන එන බවක් පෙනුන නිසා පිටස්තරයා හම් බැම්මෙන් බඳින ලද තව  පොතක් මා දෙසට දික් කළේය .

'දේශපාලන මනෝ විද්‍යාව'
'මේකේ තියෙනවා කුප්‍රකට  දේශපාලකයෝ පස් දෙනෙක්ගේ  චරිත  ගැන මනෝවිද්‍යාත්මක විග්‍රහයක් .  ඔවුන් බොරු කියන්නේ ඇයි . ජාවාරම් කරන්නේ ඇයි ?. සල්ලි සම්බධයෙන් බලය සම්බධයෙන් සෑහීමකට පත් වෙන්නේ නැත්තේ ඇයි?.   හර්දය සාක්කියක්  නැති කම. ඒ වගේ එව්වා . එතකොට දේශපාලන  අනුගාමිකයන්ගේ අවිචාරවත්බව,නිවට කම , වසලකම වගේ ගුණාංග අපුරුවට විශ්ලේෂණය කරලා තියෙනවා'. 

'දැන් මේ පොතත් බලපන් !

'සිනර්ජි හා නායකත්වය'
'ඉංග්‍රීසියෙන් Synergy  කියන්නේ, දෙන්නෙක් හෝ කීප දෙනෙක් එකතු වෙලා යම් කිසි දෙයක් කරනකොට එකිනෙකා ළඟ වෙන වෙනම තිබ්බ ශක්තීන් වල එකතුවට වැඩි ශක්තියක් අළුතින් උපදින එකට. සිනර්ජි කියන එකට සිංහල ශබ්දකෝෂයේ තියෙන්නේ සහක්‍රියාව කියල. මටනම් ඊට වඩා හොඳයි සහශක්තිය  කියන වචනේ .මේක කණ්ඩායම් සම්න්ධයෙන් තමයි වැඩිපුරම න්‍යායගත වෙලා තියෙන්නේ.  ක්‍රියාශීලී ජනතා කණ්ඩායම් අතරත් සහශක්තියෙන් ඉතා ප්‍රබල ඉලක්ක ජය ගන්න පුළුවන්.

උදාහරනෙකට ගනින් කොහේ හරි රටක  ගං වතුරක් ඇති වුනා කියල. ගංවතුරට අහු වෙච්ච මිනිසුන්ට උදව් වෙන්න හිත හොඳ මිනිස්සු කණ්ඩායම් කීපයක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. දේශපාලන පක්ෂ වෙන වෙනම යනවා, සියලු බලතල හා යාන්ත්‍රණ තියෙන ආණ්ඩුව වෙන විදිහකින් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. එතකොට මේවා එකට ගොනුකරන ඉලක්කගත කරන නායකත්වයක් තිබුනානම් අර  කීව සිනර්ජි එක ගන්න තිබ්බා.   

ඉතින් උඹ මේ පොත් සේරම කියවලා පිස්සු හදා ගන්නද යන්නේ .?

නෑ මම ලියුමක් ලියනවා .

කාටද ?

පිටස්තරයා දිගටම කියවාගෙන ගියේය .


මම ලියනවා මෙහෙම .

 තුමනි, 

දේශපාලනයෙන් මිදී ජීවත් වෙන්නට කෙතෙක් උත්සහ කළත් එය ප්‍රායෝගික නොවන බව මට තේරුම් යමින් තිබේ. එනිසා මෑතකදී මා මිලදී ගත්  පොත් ටික  කියවා තේරුම් ගත හැකි යම්  නායකයෙක් වෙත්නම් ඔහුට සහයෝගය දීමට තීරණය කරගෙන සිටිමි .මක් නිසාදයත් ...  .........

කාටද ඕක ලියන්නේ ?

මම මේ විකාරය තව දුරටත් අසා සිටීමට බැරි තැන පිටස්තරයාගේ  දෙවුර සොලවා  ගිගිරුවෙමි.

ඊට පිළිවදන් නොදුන් පිටස්තරයා බෙල්ල නමාගෙන මේසයේ වාඩි  වී දිගටම ලියන්නට පටන් ගත්තේය.

ඔලුව කුරුවල් වී සිටි මම ජනෙල් කවුළුවෙන්  ඈත අවකාශය දෙස  බැලීමි.

වෙසක් සඳ මා නොතකමින්  මේසයේ වාඩි  වී ලියමින් ඉන්නා පිටස්තරයා දෙසම බලා ඉන්නා සෙයක් මට හැඟිනි.

( මා බ්ලොග් ලියන්නට පටන් අරන් ඊයේට අවුරුදු තුනකි)

Photo- Astrosage.com

මන්ජිකාගේ ඇමතුම

ජංගම දුරකතන හොයා ගත්තට පස්සේ පෙම්වතුන්ට මල් මල් කාලයක් උදා උනා.  ඒත් ඒ උපකරණෙ නිසා වඩ වඩාත් අසරණ උනේ කසාද බැඳපු පිරිමි. ඔවුන්ට බොහෝ විට ප්‍රියම්බිකාවගෙන් කෝල් එන්නේ වැඩ ඇරලා ගෙදර එන ගමන් . තමන්ගේම බයිසිකලෙන් හරි වාහනෙන් හරි එනවනම් අනුමානයක් නෑ මෙන්න මේ වගේ  සුන්දර වැකි තමයි විඩෙන් විඩේ ඇහෙන්නේ .

'දැන් කොහෙද ඉන්නේ ? තව කොච්චර වෙලා යයිද  එන්න ? ඇයි දෙයියනේ ඔච්චර පරක්කු?'.
'අර මාකොළ මාළු කඩේ හොඳ සාලයෝ තිබ්බොත් පන්සීයක් ගේන්ටකෝ'
'ආ දොලසත පොත් කඩේ පහු උනාද ?අනේ පොඩ්ඩි ඉල්ලනවා බ්‍රිස්ටල් බෝඩ් දෙකකුයි නිල් පාට සව් කරදාසියකුයි'.
'දිස්පැන්සරියෙන් නොම්මරයක් අරන් එන්න .ලොකූට සනීප නෑ'

මේ විදිහට වාහනේ එලවාගෙන මහා  පාරේ යන ගමනුත් අසරණ සුවාමි පුරුෂයන්ට දිගින්  දිගට ස්ට්‍රෙස් සහගත දුරකථන ඇමතුම්  ලැබෙන එක ජාත්‍යන්තර තලයේත් නොවිසඳුණු ගැටළුවක් .

කාලයක් ප්‍රංශ ජාතික එමිල් අපිත් එක්ක ලංකාවේ ව්‍යාපෘතියක වැඩ කළා . කන්තෝරුව කොළඹ . වැඩබිම් තිබ්බේ  මුත්තුර්වල

එමිලුයි මමයි සතියකට දෙකකට සැරයක් කොලඹ  ඉඳන් මුත්තුර් යනවා.

ඔන්න පිටත් වෙච්ච වෙලේ ඉඳන් පැය බාගෙන් බාගෙට මිනිහට ප්‍රංශයේ  ඉන්න බිරින්දෑගෙන්  කෝල් එනවා. ඇයත් කීප සැරයක් ලංකාවට ඇවිල්ල තියෙන නිසා ඔය කොළඹ  මුත්තුර් පාරේ ගම්  නියම්ගම්  සෑහෙන ප්‍රමාණයක් දන්නවා.

එමිල් නෝනගෙන්  එන අමතුම් වලට පිළිතුරු ලෙස වරින්වර  මග සටහන් කියනවා. 'දැන් කැළණි පාලම පහු වුනා. මේ නිට්ටඹුව. දැන් අපි වරකාපොල , ඔන්න ඉස්සරහ හම්බ වෙන්නේ කුරුණෑගල ' .

මැල්සිරිපුර හරියේ එක්තරා ලොතරැයි කුඩුවක් ලඟින් යනකොට එමිල් ගෙදරට අනිවාර්යයෙන් කෝල් එකක් ගන්නවා. ඊට පස්සෙ හයියෙන් හිනා වෙනවා මුණ රතු වෙනතුරු.

එමිල් සහ බිරිඳ  දවසක් හවස මුත්තුර් වල ඉඳන් කොලඹ  එනකොට මැල්සිරිපුර  කිට්ටුවදී පිටුපස්සෙන් සයිරන් පිඹගෙන ඇම්බියුලන්ස් එකක් ඇවිත් . එමිල් රියදුරාට සැර දාලා .

'අයින් කරන්න අයින් කරන්න. ඔය ලෙඩෙක් ගෙනියන වහනයක් '

ඔන්න ඊට පස්සේ එමිල්ලා ටික  දුරක් එනකොට ඒ ඇම්බියුලන්ස් එක මේ  ලොතරැයි කුඩුව ලඟ නවත්තලා තිබිලා . ඩ්‍රයිවර් බැහැලා ස්වීප් ටිකට් තෝරනවාලු.

එදා ඉඳන් තමයි ඒ ලොතරැයි කූඩුව ජාත්‍යන්තරව ප්‍රසිද්දියට පත් වුනේ.

අපි උදේ තේ බොන්න නවත්තන්නේ දඹුල්ලේ තිබ්බ ප්‍රසිද්ද රෙස්ටෝරන්ට් එකක.   ඒ කිට්ටුවට යනකොට එමිල්ට ගෙදරින් කෝල් එකක් එනවා .කන්න ඕනි මොනවද කියල උපදෙස් දෙනවලු . ගෙදරින් මොනා කිව්වත්  මගෙත් එක්ක ගිය හැම වතාවකම උදේ කෑමට එමිල් ඉල්ලා ගත්තේ  කිරිබත් කෑලි දෙකක් . මාළු හොදි පොඩිත්තක්  තවරාගෙන අතින්ම කිරිබත් කන ගමන් එමිල් කියන සුපුරුදු විහිළුවක් තියෙනවා.

'මේ කිරිබටී.  මම මේගොල්ලන්ගේ රටට ගිහින් තියෙනවා'.
ඒ  කියන්නේ පැසිපික් සාගරේ තියෙන කිරිබටි දුපත් රාජ්‍යය ගැන. 1979(ස්තුතියි රවී)වෙනකන් බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිතයක් වෙලා තිබ්බ ඒ රටේ එමිල් කාලයක්  වැඩ කරලා තියනව.
******
ඔන්න මම දවසක් මේ දේශේ ඈත සයිට් එකකට යන්න ඕනි වෙලා ටැක්සියක් ගන්න හිතුවා.
ගෙයින් එලියට බහිනකොටම දන්නා කෙනෙක් වගේ ඇවිත් පොඩි කාරයක් නැවැත්තුවා .
' මම සදාම්. මහත්තයා හයර්  එකක් යන්නද?' රියදුරා ඇහුවේ හින්දියෙන්.
'මට  අහවල් දිහාට යන්න ඕනි මෙතන ඉඳන් ගොඩක් දුරයි. යන්න පුලුවන්ද? ගාන කීයද  ? '
මම ඇහුවා
'වෙන ටැක්සිවලට දෙන ගාන දෙන්න කමක් නෑ'  ඔහු කිව්වා

යන්න පිටත් වුන වෙලේ ඉඳන් සදාම්ටත්  විනාඩි පහෙන් පහට කෝල් එනවා . කන්කරච්චලේ බෑ  .මිනිහ හින්දියෙන් උත්තර දෙනවා .බොහොම සන්සුන්ව.

ඒක්  කස්ටමර් මන්ජිකා , බොහොත් දුර්  සයිට් මන්ජිකා  . අබී ආජායේ . ටී කේ. ටී කේ මන්ජිකා

මම කුකුසෙන් වගේ බලනකොට සදාම් මෙහෙම  කියනවා.

‘අපේ නෝනා තමයි මන්ජිකා. එයා අදත් කලින් ඇහැරිලා’

'දැන් හත හමාරයි. මොන කලින්ද ?  මම තනියම හිතුවත් වැඩි විස්තර අහන්න ගියේ  නෑ . ඒත් සදාම්ම කතාව පටන් ගත්තා.

'අපේ නෝනා නිදා ගන්නේ පාන්දර දෙකට'

එච්චර වෙලා  මක් කරනවද ?
මගේ කටෙන් ප්‍රශ්නේ මටත් නොදැනීම එලියට පැන්නා.

සැරෙන් සැරේ එන කෝල්වලට උත්තර දෙන අතරේ තමයි සදාම් මහා දිග හෑල්ලක් කියන්න තියා ගත්තේ.

'නෝනයි මමයි  වැඩ කරන්නේ එකම තැන .ශිෆ්ට් දෙකක.  මම හවස පහ පාන්දර පහ. නෝනා හවස තුන  පාන්දර එක' .

'මම හැමදාම වැඩ ඇරිලා එනකොට නෝනා නිදි. මම ඇවිත් මුණ කට හොද ගන්නවා. ඉන්න බෑ පාලුයි .නෝනා ඇහැරෙනකන්  මම වාහනේ අරගෙන යනවා පොඩි හයර්  ටිකක් .අමතර ආදායමක් හොයන්න . නෝනා අට හමාරට නැගිටලා උදේට උයනවා. මම හයර්  ඉවර කරලා කඩෙන් මදි පාඩු ටිකකුත් අරන් ගෙදර යනවා. ඊට පස්සේ තමයි දවසේ එකම පැය අපි දෙන්නට  කාලා බීලා සතුටින් ඉන්න ලැබෙන'.
ඔහු කිව්වේ මනමාල හිනාවක් මුණේ තවරගෙන. ඔහු ආයේ කියවනවා.

'උදේ දහයේ ඉඳන් හවස දෙක වෙනකන් විතරයි මම නිදා ගන්නේ. ඊට පස්සේ නෝනා වැඩට අරලවලා ආපහු ඇවිත් වාහන හයර් එකක් යනවා. පහට වැඩට යනවා'.

'නෝනා උදේ අට හමාරටනේ  නැගිටිනවා කිව්වේ . දැන් කොහොමද හත හමාරේ ඉඳන් කෝල් කරන්නේ?' මම ඇහුවා.

'මේ දවස්වල එයාට බබෙක් ලැබෙන්න ඉන්නවා. පලවෙනි බබා නිසා වෙන්නැති සමහර දවස්වලට නින්ද යන්නේ බොහොම චුට්ටයි. ඉතිං  ඇහැරිච්ච වෙලාවේ ඉඳන් මට බේරිල්ලක් නෑ ' . ඔහු ඒක කිව්වෙත් ආඩම්බරෙන්

'ඉතින් මේ කාලේ සදාම් උදේට කොහෙවත් නොයා හිටියම හරිනේ'.

'පිස්සුද මහත්තයෝ මේ හයර් යන එකේ ආදායමත්  ඕනිමයි.  අපි දෙන්නගේ පඩිවලින් විතරක් ජීවත් වෙන්න බෑනේ. අනික බබාටත් වියදම් හොයල තියන්න ඕනිනේ '.

'අපිට නිවාඩු යන්න ගියත් රටවල් දෙකකට යන්න වෙනවා. මම බංග්ලාදේශ්  . එයා ඉන්දියාවේ. අවුරුද්දට සැරයක්වත්  ඉන්දියාවටත් යන්න ඕනි අපේ රටට  යන්නත්  ඕනි. ඒ ගමන් දෙක ගියාම ඉතිරි කරපු සේරම ඉවරයි . ආයේ ඇවිත් මේ සටන දෙන්න ඕනි' .
'
'දැන් ඔය දෙන්න කවද හරි ළමයත් අරන් යන්නේ ඔය දෙකින් මොන රටටද ?

අපේ මිත්‍රයා මගේ ප්‍රශේනේ නිසා කලබල වෙලා වාහනේ වේගය සෑහෙන්න අඩු කළා.

බොහොම බරපතල විදිහට මගේ දිහා බැලුවා

' දන්නේ නෑ මහත්තයෝ  '

මට එක පාරටම මතක් වුනේ කාලෙකට ඉස්සර බලපු 'පාරදිගේ' ෆිල්ම් එකේ අන්තිම දෙබස  .

'චන්දරේ අපි කොහෙද යන්නේ?'

'දන්නේ නෑ'

(Image: iihs.org)