අටවිසි මහල නවකතාවේ මීට පෙර කොටස් මෙතැනින්
පළමු මහලට කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව දමන දවස උදා උනේය . මේ වනවිට මනෝරන්ජන් , අසේල හා අම්රිතා සිටියේ දෙවන මහලේ වැඩත් ඔලුවේ තබාගෙනය. බිම් තට්ටුව දැමීම , අලුත් උප කොන්ත්‍රාත්කරුවන් ඇවිත් වැඩ පටන් ගැනීම . තිදෙනෙකුගේ අණසකට යටත්ව සරලව කරගෙන ආ වැඩ කටයුතු සංකීර්ණ ස්වාබවයක් ගැනීම , ලහි ලහියේ කොන්ක්‍රීට් කණු මතු වීම, ඒ මත ලී ෂටරිම ඉදි වීම . ෂටරිම උඩින් කම්බි දැමීම , හතරපැත්තේ තිබු සේවා කුටීර , කුණු දමන කුටීර ක, විදුලි සෝපානවලට වූ ඉඩ , දෙපැත්තේ පිය ගැට පේලි , කාමර දෙකේ ගෙවල් ක් හා කාමර තුනේ ගෙවල් වශයෙන් වූ සැලැස්ම .යනාදිය පමණක්ම පහුගිය දින තිහේ මාතෘකා බවට පත් වුනේය . මේ ආදී කලබලකාරී දවස් තිහක අවසානයේ සියල්ලෝ ඉසිඹුවක් ලබන දවස උදා උනේය .
එදා එකම දවසේ කොන්ක්‍රීට් පටවාගත් ට්‍රක්රථ දුසිම් ගණනක් විශාල බත් කූරන් මෙන් සිය පසුපස බඳ නොනවත්වා කරකවමින් ගාලු පාර දිගේ ඇවිත් ලුනාව පාරට හරවා තැන තැන ලැගුම් ගෙන බලා සිටියෝය . පාර අවහිර වී ගාලගෝට්ටියක සිරි ගත්තද ගම්මාන වැසියෝ ඒ පිලිබඳ උරණ නොවූහ. කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ පමණක් නොව ගෙවල්වල සිටි මහල්ලන්ද පාර අද්දරට වී යන එන බර වාහන දෙස බලා සිටියේ කෑමක් බීමක් ගැනද නොතකමිනි . ගෙවල්වල සිටි කාන්තාවෝ වෙනදාට වඩා වේලාසන උයා පිහා, තමන්ට තිබෙන අලුත්ම ඇඳුම ඇඳගෙන සිටියෝය. පාරේ තැන තැන නවත්වා ඇති ට්‍රක් රථ රියදුරෝ ගැහැණුන් දෙස බලා දන්නා අඳුරන ලෙස සිනා පාන්නට පටන් ගනිද්දී , ඔවුහු නව යව්වනියන් මෙන් ලැජ්ජාවට පත්ව ගෙතුලට ගොස් ජනෙල් රෙදි ඈත් මෑත් කර පාර දෙස බලන්නට වුහ .
සවස පහ හය වන විට කලින් සැලසුම් කර තිබු පිළිවෙලටම වාගේ පළවෙනි කොන්ක්‍රීට් තට්ටුවේ වැඩ නිම වෙමින් තිබුනේය. උදේ පාන්දර පටන් රිචර්ඩ් තුන්කාලේ දිග කලිසමක්, රවුම් සුදු මිනිදෝරු තොප්පියක් හා දුඹුරු අවු කන්නාඩියක් දමාගෙන වැඩබිම පුරා ඇවිද්දේය. ඔහුට අසේල හා මනොරන්ජන් සමග වචනයකට දෙකකට වඩා කතා කරන්නට බැරි වුනේය . අම්රිතාට අද දවසේත් කන්තෝරුවේ ලිය කියවිලි වැඩ එමට තිබුනේය. ඇනවුම් කළ කොන්ක්‍රීට් ට්‍රක් ගණන්, තත්ත්ව පරීක්ෂණ වැඩ, දවසේ අනෙකුත් විය හියදම් වැඩ අතරේම අද හවස සුදානම් කෙරෙන අමුතුම තාලේ රාත්‍රී බෝජන සංග්‍රහයක්ද ඇය, සිල්වා හා මිස්කින් සමග සූදානම් කරමින් සිටියාය .
කොන්ක්‍රීට් ලැබෙන ප්‍රමාදයෙන් ඒවා කළු මහත බටයකින් උඩ තට්ටුවට පොම්ප කරමින් තිබුනේය. මෙතක් කලක් අහල පහල කොහේ හෝ බිල්ඩිමක කොන්ක්‍රීට් දමද්දී සිය නඩයේ උන්ට ගතමනාවක් ලැබෙන නිසා පොකුටු නන්දේ උදේ පාන්දර සිට වැඩබිම අවට කැරකුනේය. ගේට්ටුවෙන් එලියට ගිය සිල්වා ඔහු සමග කටු කුටු ගාමින් සිටිනවා දුටු මනොරන්ජන් අලුත් ලී තට්ටුවේ සිට ඒ දෙස බලද්දී නන්දේ දෙකට නවාගෙන සිටි සරම පහලට දමා ගරු සරු ඇතිව තමා දෙස බලනු දුටුවේය . ඉන් මනොරන්ජන්ගේ සිත මදක් රිදුනේ ඒ සමග ඔහුට නෙතදරා සිහිපත් වුන නිසාය . පසුගිය මාසයක තිස්සෙම තමන්ට ඒ කෙල්ල ගැන කිසි දෙයක් සොයන්නට තියා අඩුම ගානේ හිතන්නටවත් බැරි වුනා නේදැයි සිතුවේය . අම්රිතා හා අසේල කුමන්ත්‍රණකරුවන් දෙදෙනෙකු මෙන් තමන්ට ඈ ගැන සිතන්නට අවස්තාව නොදී වැළක්වුවාවත් දෝයි ඔහු සැක කළේය .
තත්ත්වයෙන් බාල වූ හෝ ඉතිරි වූ කොන්ක්‍රීට් දැමීමට ඉඩමේ කෙළවරක පොඩි සිමෙන්ති අඩිපාරක් දැමීමට සැලසුම් කර තිබුනේය. ඒ වැඩේ බාර දී තිබු උප කොන්ත්‍රාත්කරු කැඳවාගත් මනෝරන්ජන් මෙසේ කිව්වේය.
" ජයවීර අන්න අර එළියේ සිල්වා එක්ක ඉන්න මනුස්සයයි එයාගේ ගෝලයෝ ටිකටයි පුළුවන්නම් අද දවසට පොඩි ගානක් හොයා ගන්න වැඩක් ලැස්ති කරලා දෙනවා . මොකද ඔය මිනිස්සු මේ වගේ කොන්ක්‍රීට් එකක් එහෙම දාන දවසට තමයි කීයක් හරි හොයා ගන්නේ '
ජයවීර පුදුමයෙන් මෙන් වැඩබිම් ඉංජිනේරු මනොරන්ජන් දෙස බලා සිටියේය. ඒ බැල්මේ තිබුනේ මෙතෙක් කල් මනෝ බොස් ගැන වැඩ බිම මුළුල්ලේ තට්ටු විසි අටටත් ඉහලට එස වී තිබු ප්‍රතිරුපය පළුදු කරන අන්දමේ කල්පනාවකි. මනෝරන්ජන් දැඩිව අවවාද කොට තිබුණේ අහල පහල පෙනෙන මානයේ වෙසෙන කිසි කෙනෙක් සේවයට නොගන්නා ලෙසයි . මෙහි සිටි සියලුම කොන්ත්‍රාත් කරුවන් වැඩට මිනිසුන් ගෙනාවේ පුලවන් තරම් ඈත පලාත්වලිනි. ඇඹිලිපිටිය, වාරියපොළ, මැදවච්චිය ආදී පයින් එන්නට බැරි දුර ඈත පලාත්වලිනි .
දැන් ඔහුම කියන්නේ ඒ අවවාදයට පිටුපාන්නටයි. කල්පනා කරන්නට වෙලාවක් නැත. ලොක්කා ඒ වන විටත් තවත් තැනකට ගොස් කාටදෝ මොනවාදෝ කියමින් සිටී. ජයවීර ලී ඉනිමග දිගේ බැසගොස් සිල්වා හා නන්දේ කතා කරමින් සිටි තැනට ගියේය. ඔහු නන්දේ දෙස බලමින් . " ඔහේ ගාව තව හොඳ මිනිස්සු තුන් හතර දෙනෙක් ඉන්නවානම් එක්කගෙන එනවා" යැයි කීවේය. ඒ සැනින් නන්දේගේ මුහුණ එලිය වැටුනේය . නන්දේ සිය ගෙවල් මණ්ඩිය දෙසට හැල්මේ ඇවිද යන අයුරු ජයවීර බලා සිටියේය .
" මේ යක්කු සයිට් එක අස්සේ දාගෙන යකඩ බටයක්වත් පරෙස්සම් කරගන්න වෙන්නේ නෑ ඉස්සරහට " ඔහු තනියම කිව්වේ සිල්වා ලඟපාත සිටින බවවත් නොතකමින්ය .
" එහෙම කියන්න එපා ජයවීර බොස්. ඔය අපේ මනෝ බොස්ගේ මාමනේ . අපේ බොස් බඳින්න ඉන්නේ ඔය හාදයාගේ දුව "
ජයවීර සිල්වාගේ ඉස සිට දෙපතුල දක්වා බැල්මක් හෙලුවේය. සිල්වා ජයග්‍රාහී ලෙස බලා සිටියේය. ජයවීර හිතේ මවාගෙන තිබු මනෝරන්ජන් නම් වූ බල සම්පන්න ඉංජිනේරුවරයා සම්බන්ධ ප්‍රතිරූපයේ තවත් පළුවක් ගැලවී වැටුණේය. සිය ගෝලයෙකු හා අවට තරුණියක් සම්බන්ධ හුටපටයක් දුරදිග යාම නිසා තමාව වැඩබිම් කන්තෝරුවට කැඳවා මනෝ බොස් දුන් අවවාදය ජයවීරගේ සිහියට ආවේය .
" මතක තියා ගන්නවා ජයවීර, මේ සිමෙන්ති කොන්ක්‍රීට් රස්සාව කරද්දී වැඩ වල විතරක් නෙවෙයි තමන්ගේ පැවැත්මෙත් කොලිටියක් තියා ගන්නවා . ඒ කොලිටිය තියෙන ගෝලයෝ ටිකකුත් හදා ගන්නවා. එතකොට දුර ගමනක් යන්න පුළුවන්. කිසිම දවසක සයිට් එකක් අහල පහළ ගෑණු පස්සේ යන්න එපා. ගෝලයන්ටත් කියනවා. තමන් රස්සාව කරන තැනයි වටපිටාවෙයි උන් ඇර ලෝකේ වෙන ඕනි තැනකින් කෙල්ලෝ හොයා ගත්තට කමක් නෑ "
සුර්යයා ලුනාව කලපුවට ඔබ්බෙන් රත් පැහැ වලාකුළු අතරින් රිංගා ගොස් සිතිජ ඉමේ ඇති මහුදු ජලයේ ගිලී විඩා නිවා ගන්නට හදන වෙලාවේ වැඩබිමේ සිටි සියලු දෙනා දවසේ රාජකාරිය හිතුවාටත් වඩා කලින් ඉවර කර ගන්නට පුළුවන් වීමේ ප්‍රීතියෙන් සුවපත්ව සිටියෝය. මුහුද අයිනට වෙන්නට වූ බිමක සාදයකට සුදානමකි. අම්රිතාට වුවමනා වුයේ අසේලලාගේ ගමේ දේවාලේ උත්සවය දා දවල් කෑම බෙදා දුන් සිරියෙන් යුතුව හැමෝටම කෑම වේලක් දෙන්නටය. එහෙත් මාසයක් තිස්සේ එක දිගට වෙහෙසී සිටි පිරිමින් සිහින මවමින් සිටියේ තමන් වෙනුවෙන් රිචර්ඩ් මහත්තයා ගෙනත් ඇතැයි සිතූ තිබු රට බීම බෝතල් ටික විවර වනු දැකීමටය .
අසේල ඉතා තෘප්තිමත්ව සිටියේය . තමා බලාපොරොත්තු වූ විදිහටම වැඩේ ගොඩ දමා ගැනීමට හැකි වීම ගැන ඔහු ආඩම්බර වුනේය. "මේ වැඩබිමට පැමිණ ගත වූ මාස දෙකත් හරි පසුගිය අවුරුදු පහමත් හරි" . අලුතින් කරුණු කාරනා දැන ගන්නා අතරේම මහපොළවේ ජීවත් වී , අනේක විදිහේ දුක් කන්දරා අනුභව කොට ලබා ගත් හැම අවභෝදයක්ම , දැනුමක්ම පහුගිය මාස දෙකේ වුවමනා වුණා නේදැයි ඔහු සිතුවේය . "මාර චරිත තුනක් තමයි" ඔහු සිතුවේ අම්රිතා , මනෝරන්ජන් හා රිචර්ඩ් ගැනය. ඒ ඇසිල්ලේ ඈත ගෙදරකින් ළදැරියකගේ ගී හඬක් ඇසීමෙන් ඔහුට අම්රිතාගේ ගෙදර පින්තුරයේ සිටි ළමයා මතක් වුනේය. එදා අම්රිතා තමන්ගෙන් වසන් කරන්නට හැදු ඒ කතාව අද වෙනකම් අසා ගන්නට බැරි වීම ගැන ඔහු කම්පා වුනේය. අනුන්ගේ කුණු හාරන්නට එපා යැයි මනම්පේරි මහත්තයා මෙන්ම මනෝ මහත්තයාද ඔහුට කියා තිබුණ මුත් අසේලට ඒ හැටි විනීතකමක් හෝ ඉවසිල්ලක් නොවීය. ' අද රෑට අහනවා " ඔහු තමාටම කියා ගත්තේය .
රිචර්ඩ් අලුත දැමු කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව හොඳින් පෙණෙන පලංචි කට්ටලයකට වී බොහෝ වෙලාවක් සැන්දෑ හිරු එළියෙන් දිලිසෙන සිමෙන්ති පාට දෙස බලා සිටියේය. ' නියමයි . නියමයි " ඔහු තනියම කීවේය.
" හෙට මේ තුන් දෙනාම බෝට්ටුවට එක්කරගෙන යන්න ඕනි. හොඳම පාටිය හෙට තමයි. " රිචර්ඩ් සිතුවේය.
ඇඟපත දොවාගත් මනෝරන්ජන් සැහැල්ලු ඇඳුමක් ඇඳගෙන සිගරටුවක් උරමින් කන්තෝරු කාමරයට ඇවිද ආවේය. සාදයේ වැඩ කටයුතු අතරේම ඉස්පාසුවක් ලබාගත් අම්රිතා මනෝරන්ජන් ගැන හෝදිසියෙන් සිට ඔහු කන්තෝරුවට යනු දැක ඒ පස්සෙන් ආවාය .
' අනේ සමාවෙන්න ඕනි . මේ ලියුම ඇවිල්ලා ටික දවසක් වෙනවා. ඒත් අපි වුවමනාවෙන්ම ඔයාට දෙන එක ප්‍රමාද කළා . දැන් ඉතින් සැහැල්ලුවෙන් කියවන්න පුළුවන්නේ . " කියමින් සිය මේස ලාච්චුවේ පතුලේ සඟවා තිබු කුඩා ලියුම් කවරය මනෝරන්ජන් අත තබා සැනෙන් පිට වී ගියාය.
' මනෝරන්ජන් පුටුවේ හරි බැරි ගැහී වාඩි වුනේය. ලියුමේ අත් අකුරු ලස්සනය. කවරයේ මුද්‍රාව මුහුණට ලංකර බැලුවේය . " පේරාදෙණිය " ඔහුගේ මුහුණ ලේ රත් පැහැයක් ගත්තේය. ලියුම් කවරය අරින්නට පෙර ඔහු කල්පනා කළේය . සිංහලෙන් ඇඩ්රස් එක තියෙන ලියුම මට කියල අම්රිතා කොහොමද දන්නේ ? ඒකත් එකටම අසේල මේක අරන් තියලා දෙන්න ඇති "
මනෝරන්ජන් පරෙස්සමට කවරය ඇර ලියුම දිග ඇරියේය .
-මීළඟ කොටස -
Image Source: pdn.ac.lk
